وَ أما عِصْمَهًُْ الْأَنْبِیَاءِ وَ الْمُرْسَلِینَ وَ الْأَوْصِیَاءِ (علیه السلام) فَقَدْ قِیلَ فِی ذَلِکَ أَقَاوِیلُ تَخْتَلِفُ قَالَ بَعْضُ النَّاسِ هُوَ مَانِعٌ مِنَ اللَّهِ تَعَالَی یَمْنَعُهُمْ عَنِ الْمَعَاصِی فِیمَا فَرَضَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ مِنَ التَّبْلِیغِ عَنْهُ إِلَی خَلْقِهِ وَ هُوَ فِعْلُ اللَّهِ دُونَهُمْ وَ قَالَ آخَرُونَ الْعِصْمَهًُْ مِنْ فِعْلِهِمْ لِأَنَّهُمْ یُحْمَدُونَ عَلَیْهَا وَ قَالَ آخَرُونَ یَجُوزُ عَلَی الْأَنْبِیَاءِ وَ الْمُرْسَلِینَ وَ الْأَوْصِیَاءِ مَا یَجُوزُ عَلَی غَیْرِهِمْ مِنَ الذُّنُوبِ کُلِّهَا وَ الْأَوَّلُ بَاطِلٌ لِقَوْلِهِ وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمِیعاً وَ لا تَفَرَّقُوا وَ قَوْلِهِ تَعَالَی وَ لَقَدْ راوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِهِ فَاسْتَعْصَمَ أَیِ امْتَنَعَ لِأَنَّ الْعَصْمَ هُوَ الْمَنْعُ.
امام علی (علیه السلام) و امّا دربارهی عصمت پیامبران و مرسلین و جانشینان پیامبران (علیه السلام) سخنان مختلفی گفته شده است. بعضی از مردم گفتهاند: «عصمت عامل بازدارندهای از سوی خدای تعالی است که آنها را از نافرمانی در آنچه که خداوند بر آنها واجب نموده است که از سوی او به خلقش پیامرسانی کنند بازمیدارد و این بازدارندگی کار خداست نه عمل آنها و بعضی دیگر میگویند: «عصمت کار خود آنهاست؛ زیرا به خاطر آن مورد ستایش قرار میگیرند و بعضی دیگر گفتهاند: «برای انبیاء و مرسلین و جانشینان آنها جایز است همهی گناهانی که برای غیر آنها جایز است». سخن گروه اوّل به دلیل سخن خداوند وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمِیعاً وَ لا تَفَرَّقُوا و این سخن خدای تعالی: [آری]، من او را به خویشتن دعوت کردم و او خودداری کرد!. ( یوسف/۳۲ ) یعنی خودداری کرد، باطل است چون عصمت؛ به معنی بازداشتن است.
Imam Ali (peace be upon him): As for the ismah (infallibility) of the prophets, the messengers, and the successors of the prophets (peace be upon them), differing statements have been made about it. Some people have said: "Ismah is a restraining factor from Allah the Exalted that holds them back from disobedience in that which Allah has made obligatory upon them of conveying His message to His creation, and this restraint is the act of Allah, not their act." Others say: "Ismah is their own act; because they are praised on account of it." And others have said: "It is permissible for the prophets, the messengers, and their successors [to commit] all the sins that are permissible for others." The statement of the first group — on account of the words of Allah وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمِیعاً وَ لا تَفَرَّقُوا [And hold fast by the rope of Allah all together and do not become disunited] and this statement of Allah the Exalted: "[Yes], I invited him to myself, but he held back!" (Yusuf/32), meaning he refrained — is invalid, because ismah means restraining.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અને પયગંબરો, મુરસલીન અને પયગંબરોના જાનશીનો (અલયહેમુસ્સલામ)ની ઇસ્મત (નિર્દોષતા) વિશે અલગ અલગ વાતો કહેવામાં આવી છે. કેટલાક લોકોએ કહ્યું છે: "ઇસ્મત અલ્લાહ તઆલા તરફથી એક રોકનારું તત્વ છે જે તેમને એ બાબતોમાં નાફરમાનીથી રોકે છે જે અલ્લાહે તેમના પર વાજિબ કરી છે કે તેઓ તેની તરફથી તેની ખલ્કતને પયગામ પહોંચાડે, અને આ રોકવું અલ્લાહનું કામ છે, તેમનું કામ નથી." કેટલાક બીજા કહે છે: "ઇસ્મત તેમનું પોતાનું કામ છે; કેમ કે તેના કારણે તેમની પ્રશંસા થાય છે." અને કેટલાક બીજાએ કહ્યું છે: "અંબિયા અને મુરસલીન અને તેમના જાનશીનો માટે તે બધા ગુનાહો જાઇઝ છે જે તેમના સિવાય બીજાઓ માટે જાઇઝ છે." પહેલા જૂથની વાત, અલ્લાહના આ કલામ وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمِیعاً وَ لا تَفَرَّقُوا [અને બધા મળીને અલ્લાહની રસ્સીને મજબૂતીથી પકડો અને વિભાજિત ન થાઓ] અને અલ્લાહ તઆલાના આ કલામ: [હા], મેં તેને પોતાના તરફ બોલાવ્યો, પણ તેણે ઇનકાર કર્યો! (યુસુફ/૩૨) એટલે કે તેણે પોતાને રોક્યો — ના કારણે બાતિલ છે, કેમ કે ઇસ્મતનો અર્થ રોકવું છે.