سورة آل عمران

Verse 181 of 200

3:181

لَقَدْ سَمِعَ اللهُ قَوْلَ الَّذينَ قالُوا إِنَّ اللهَ فَقيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ سَنَكْتُبُ ما قالُوا وَ قَتْلَهُمُ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَ نَقُولُ ذُوقُوا عَذابَ الْحَريقِ

خداوند، سخن آن‌ها (گروهى از يهود) را كه گفتند: «خدا فقير است، و ما بى‌نيازيم»، شنيد! به‌زودى آنچه را گفتند، و [نيز] كشتن پيامبران را به ناحق، خواهيم نوشت؛ و به آن‌ها خواهيم گفت: «بچشيد عذاب سوزان را»!

Allah has certainly heard the saying of those who said: Surely Allah is poor and we are rich. I will record what they say, and their killing the prophets unjustly, and I will say: Taste the chastisement of burning.

ખરેખર અલ્લાહે તે લોકોની વાતો સાંભળી છે જેમણે કહ્યું કે અલ્લાહ તો ફકીર છે, અને અમે તવંગર છીએ; તેમણે જે કાંઈ કહ્યું છે તે અને તેમનું નબીઓને નાહક મારી નાખવું અમે જરૂર લખી લઈએ છીએ, અને અમે કહીશું કે ધગધગતી આગની સજાની મજા ચાખો.

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

هُمْ یَزْعُمُونَ أَنَّ الْإِمَامَ یَحْتَاجُ مِنْهُمْ إِلَی مَا یَحْمِلُونَ إِلَیْهِ.

امام کاظم (علیه السلام) آن‌ها خیال می‌کردند که امام (علیه السلام) محتاج به اموالی است که ایشان می‌آورند.

Imam Kazim (peace be upon him): They imagined that the Imam (peace be upon him) was in need of the wealth that they were bringing to him.

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): તેઓ એવું વિચારતા હતા કે ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ માલના મોહતાજ છે જે તેઓ લાવે છે.

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ اللَّهِ مَا رَأَوُا اللَّهَ فَیَعْلَمُونَ أَنَّهُ فَقِیرٌ وَ لَکِنَّهُمْ رَأَوْا أَوْلِیَاءَ اللَّهِ فُقَرَاءَ فَقَالُوا لَوْ کَانَ اللَّهُ غَنِیّاً لَأَغْنَی أَوْلِیَاءَهُ فَافْتَخَرُوا عَلَی اللَّهِ بِالْغِنَی.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) به خدا سوگند آن‌ها خدا را ندیدند که فقیر است یا نه، ولی آن‌ها دیدند که اولیای خدا فقیرند؛ پس گفتند: «اگر خدا غنی بود اولیای خود را بی‌نیاز می‌کرد». سپس به خاطر ثروتمندی خودشان، بر خدا فخر فروختند.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): By Allah, they did not see Allah [to know] whether He is poor or not, but they saw that the friends of Allah were poor, so they said, "Had Allah been rich, He would have made His friends free of need." Then, on account of their own wealth, they boasted over Allah.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અલ્લાહની કસમ, તેઓએ અલ્લાહને જોયો ન હતો કે તે ફકીર છે કે નહીં, પરંતુ તેઓએ જોયું કે અલ્લાહના વલીઓ ફકીર છે; તો તેઓએ કહ્યું: "જો અલ્લાહ ગની હોત તો પોતાના વલીઓને બેનિયાઝ કરી દેત." પછી પોતાની દોલતમંદીના કારણે તેઓએ અલ્લાહ પર ફખ્ર કર્યો.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَیْنٍ آنِیَهًٍْ هُوَ عَیْنٌ یَنْتَهِی حَرُّهَا وَ طَبْخُهَا وَ أُوقِدَ عَلَیْهَا مُذْ خَلَقَ اللَّهُ جَهَنَّمَ کُلُّ أَوْدِیَهًِْ النَّارِ تَنَامُ وَ تِلْکَ الْعَیْنُ لَا تَنَامُ مِنْ حَرِّهَا وَ یَقُولُ الْمَلَائِکَهًُْ یَا مَعْشَرَ الْأَشْقِیَاءِ ادْنُوا فَاشْرَبُوا مِنْهَا فَإِذَا أَعْرَضُوا عَنْهَا ضَرَبَتْهُمُ الْمَلَائِکَهًُْ بِالْمَقَامِعِ وَ قِیلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِیقِ ذلِکَ بِما قَدَّمَتْ أَیْدِیکُمْ وَ أَنَّ اللهَ لَیْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِید.

امام باقر (علیه السلام) عَیْنٍ آنِیَةٍ؛ آن چشمه‌ای است که حرارت و جوشش آن به نهایت می‌رسد و از زمانی‌که خداوند جهنّم را آفریده برافروخته شده است. همه‌ی درّه‌های آتش استراحت و آرامش دارند ولی آن چشمه از شدّت حرارتش آرام نمی‌گیرد و فرشتگان می‌گویند: «ای گروه بدبخت‌ها! نزدیک بیایید و از آن بنوشید». پس هنگامی‌که از آن روی گردانند، فرشتگان با گرزها آن‌ها را بزنند و به آن‌ها گفته شود: ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِیقِ ذلِکَ بِما قَدَّمَتْ أَیْدِیکُمْ وَ أَنَّ اللهَ لَیْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِیدِ».

Imam Baqir (peace be upon him): عَیْنٍ آنِیَةٍ [a boiling spring]; it is a spring whose heat and boiling have reached the utmost, and it has been kindled since Allah created Hell. All the valleys of the Fire have rest and quiet, but that spring does not calm down from the intensity of its heat. And the angels say: 'O company of the wretched! Come near and drink from it.' Then when they turn away from it, the angels strike them with iron maces, and it is said to them: ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِیقِ ذلِکَ بِما قَدَّمَتْ أَیْدِیکُمْ وَ أَنَّ اللهَ لَیْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِیدِ [Taste the chastisement of burning; this is for what your hands have sent forth, and Allah is not in the least unjust to the servants].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): عَیْنٍ آنِیَةٍ [ઉકળતું ઝરણું]; તે એવું ઝરણું છે જેની ગરમી અને ઉકાળો પરાકાષ્ઠાએ પહોંચેલો છે અને જ્યારથી અલ્લાહે જહન્નમને પૈદા કર્યું છે ત્યારથી તે સળગાવવામાં આવેલું છે. આગની બધી ખીણોને આરામ અને શાંતિ મળે છે, પરંતુ તે ઝરણું તેની ગરમીની તીવ્રતાના કારણે શાંત થતું નથી. અને ફરિશ્તાઓ કહે છે: 'ઓ બદનસીબોના સમૂહ! નજીક આવો અને તેમાંથી પીવો.' પછી જ્યારે તેઓ તેનાથી મોં ફેરવી લેશે, ત્યારે ફરિશ્તાઓ તેમને ગુર્ઝો (લોખંડના મુગદરો) વડે મારશે અને તેમને કહેવામાં આવશે: ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِیقِ ذلِکَ بِما قَدَّمَتْ أَیْدِیکُمْ وَ أَنَّ اللهَ لَیْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِیدِ [બળવાની સજા ચાખો; આ એ કારણે છે જે તમારા હાથોએ આગળ મોકલ્યું છે, અને અલ્લાહ બંદાઓ પર જરાય ઝુલ્મ કરનાર નથી].