سورة آل عمران

Verse 34 of 200

3:34

ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَميعٌ عَليمٌ

آن‌ها فرزندان [و دودمانى] بودند كه [از نظر پاكى و تقوا و فضيلت]، همانند يكديگر بودند؛ و خداوند، شنوا و داناست.

Offspring one of the other; and Allah is Hearing, Knowing.

તેઓ એકબીજાની નસ્લમાંથી હતા અને અલ્લાહ સાંભળનાર અને જાણનાર છે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

النَّاسُ أَغْفَلُوا قَوْلَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) فِی عَلِیٍّ (علیه السلام) یَوْمَ غَدِیرِ خُمٍّ کَمَا أَغْفَلُوا قَوْلَهُ یَوْمَ مَشْرَبَهًِْ أُمِّ إِبْرَاهِیمَ أَتَی النَّاسُ یَعُودُونَهُ فَجَاءَ عَلِیٌّ (علیه السلام) لِیَدْنُو مِنْ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) فَلَمْ یَجِدْ مَکَاناً فَلَمَّا رَأَی رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) أَنَّهُمْ لَا یُفْرِجُونَ لِعَلِیٍّ (علیه السلام) قَالَ یَا مَعْشَرَ النَّاسِ هَؤُلَاءِ أَهْلُ بَیْتِی تَسْتَخِفُّونَ بِهِمْ وَ أَنَا حَیٌّ بَیْنَ ظَهْرَانَیْکُمْ أما وَ اللَّهِ لَئِنْ غِبْتُ فَإِنَّ اللَّهَ لَا یَغِیبُ عَنْکُمْ إِنَّ الرَّوْحَ وَ الرَّاحَهًَْ وَ الرِّضْوَانَ وَ الْبُشْرَی وَ الْحُبَّ وَ الْمَحَبَّهًَْ لِمَنِ ائْتَمَّ بِعَلِیٍّ (علیه السلام) وَ تَوَلَّاهُ وَ سَلَّمَ لَهُ وَ لِلْأَوْصِیَاءِ مِنْ بَعْدِهِ حَقٌّ عَلَیَّ أَنْ أُدْخِلَهُمْ فِی شَفَاعَتِی لِأَنَّهُمْ أَتْبَاعِی فَمَنْ تَبِعَنِی فَإِنَّهُ مِنِّی مَثَلٌ جَرَی فِی إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) لِأَنِّی مِنْ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) وَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) مِنِّی وَ دِینِی دِینُهُ وَ سُنَّتِی سُنَّتُهُ وَ فَضْلُهُ فَضْلِی وَ أَنَا أَفْضَلُ مِنْهُ وَ فَضْلِی لَهُ فَضْلٌ تَصْدِیقُ قَوْلِ رَبِّی ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ.

امام صادق (علیه السلام) مردم از گفتار رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) در روز غدیر درباره‌ی علی (علیه السلام) غافل شدند. همچنان‌که در روز مشربه امّ‌ابراهیم غافل شد. آن روز مردم برای عیادت پیامبر (صلی الله علیه و آله) به نزد او آمده بودند. سپس علی (علیه السلام) آمد و خواست که نزدیک رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) بنشیند ولی جایی را پیدا نکرد. وقتی رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) متوجّه شد که آن‌ها برای علی (علیه السلام) جا باز نمی‌کنند، فریاد زد: «ای مردم! برای علی (علیه السلام) جا باز کنید». سپس دست او را گرفت و او را نزد خود نشاند و فرمود: «ای گروه مردم! این‌ها خاندان من هستند و شما نسبت به آن‌ها بی‌توجّهی می‌کنید. درحالی‌که من زنده هستم و در میان شما. به خدا قسم! اگر من از شما بگذرم خداوند از شما نمی‌گذرد زیرا آسایش و راحتی و بهشت و شادی و بشارت و محبّت نصیب کسی خواهد شد که به‌دنبال علی (علیه السلام) و ولایتش بوده و تسلیم او و جانشینان او باشد. در این‌صورت من شفیع آن‌ها خواهم بود زیرا آن‌ها پیروان من هستند و هرکس از من پیروی کند از من است. مانند همان چیزی که در میان پیروان ابراهیم (علیه السلام) اتّفاق افتاد زیرا من از ابراهیم (علیه السلام) هستم و او از من است. دین او، دین من و دین من، دین او، سنّت او سنّت من و فضل او جزئی از فضل من است و من از او برتر هستم. و فضل من جزئی از فضل اوست و گفتار خداوند، حرف من را تأیید می‌کند؛ آنجا که می‌فرماید: ذُرِّیَّةً بَعضُهَا مِن بَعضٍ وَاللهُ سَمِیع علِیمٌ».

Imam Sadiq (peace be upon him): The people were heedless of what the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said about Ali (peace be upon him) on the day of Ghadir, just as they were heedless of what he said on the day of the Mashraba of Umm Ibrahim. That day the people had come to visit the Prophet (peace be upon him and his family). Then Ali (peace be upon him) came and wanted to sit close to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), but he could not find a place. When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) noticed that they were not making room for Ali (peace be upon him), he called out: "O people! Make room for Ali (peace be upon him)." Then he took his hand and seated him beside himself and said: "O gathering of people! These are my Ahl al-Bayt, and you are treating them lightly while I am alive and among you. By Allah! If I pass from you, Allah will not pass from you, for comfort, ease, Paradise, joy, glad tidings and love will be for the one who follows Ali (peace be upon him) and his wilaya, and who submits to him and to the successors after him. In that case I shall be their intercessor, for they are my followers, and whoever follows me is of me. It is like what happened among the followers of Ibrahim (peace be upon him), for I am from Ibrahim (peace be upon him) and he is from me. His religion is my religion and my religion is his religion, his sunna is my sunna, and his excellence is part of my excellence, and I am superior to him, and my excellence is part of his excellence. And the word of Allah confirms my saying, where He says: ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ [Offspring one of the other; and Allah is Hearing, Knowing]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): લોકો ગદીરના દિવસે અલી (અલયહિસ્સલામ) વિશે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના કથનથી ગાફિલ રહ્યા, જેમ કે તેઓ મશરબએ ઉમ્મે ઇબ્રાહીમના દિવસે ગાફિલ રહ્યા હતા. તે દિવસે લોકો પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ઇયાદત માટે તેમની પાસે આવ્યા હતા. પછી અલી (અલયહિસ્સલામ) આવ્યા અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની નજીક બેસવા ચાહ્યું પરંતુ જગ્યા ન મળી. જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ખ્યાલ આવ્યો કે તેઓ અલી (અલયહિસ્સલામ) માટે જગ્યા નથી કરી રહ્યા, ત્યારે તેમણે અવાજ આપ્યો: "ઓ લોકો! અલી (અલયહિસ્સલામ) માટે જગ્યા કરો." પછી તેમનો હાથ પકડ્યો અને તેમને પોતાની પાસે બેસાડ્યા અને ફરમાવ્યું: "ઓ લોકોના સમૂહ! આ મારા અહલેબૈત છે અને તમે તેમની પ્રત્યે બેધ્યાની કરો છો, જ્યારે કે હું જીવિત છું અને તમારી વચ્ચે છું. અલ્લાહની કસમ! જો હું તમારાથી ગુજરી જાઉં તો અલ્લાહ તમારાથી નહીં ગુજરે, કારણ કે આરામ, રાહત, જન્નત, ખુશી, બશારત અને મુહબ્બત તે વ્યક્તિને મળશે જે અલી (અલયહિસ્સલામ) અને તેમની વિલાયતને અનુસરે અને તેમને તથા તેમના પછીના જાનશીનોને તાબે થાય. તે સ્થિતિમાં હું તેમનો શફી હોઈશ, કારણ કે તેઓ મારા પૈરવો છે અને જે મારી પૈરવી કરે તે મારાથી છે. જેમ ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ના પૈરવોમાં થયું, કારણ કે હું ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)થી છું અને તે મારાથી છે. તેમનો દીન મારો દીન છે અને મારો દીન તેમનો દીન, તેમની સુન્નત મારી સુન્નત, અને તેમની ફઝીલત મારી ફઝીલતનો ભાગ છે અને હું તેમનાથી શ્રેષ્ઠ છું. અને મારી ફઝીલત તેમની ફઝીલતનો ભાગ છે, અને અલ્લાહનું કથન મારા કથનની પુષ્ટિ કરે છે, જ્યાં તે ફરમાવે છે: ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ [એક બીજાની સંતતિ; અને અલ્લાહ સાંભળનાર, જાણનાર છે]."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ قَدْ فَرَغَ مِنَ الْأَمْرِ فَقَدْ کَذَبَ لِأَنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ الْمَشِیَّهًَْ فِی خَلْقِهِ یُحْدِثُ مَا یَشَاءُ وَ یَفْعَلُ مَا یُرِیدُ وَ قَالَ ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ فَآخِرُهَا مِنْ أَوَّلِهَا وَ أَوَّلُهَا مِنْ آخِرِهَا فَإِذَا خَبَّرَ عَنْهَا بِشَیْءٍ مِنْهَا بِعَیْنِهِ أَنَّهُ کَائِنٌ فَکَانَ فِی غَیْرِهِ مِنْهُ فَقَدْ وَقَعَ الْخَبَرُ عَلَی مَا أَخْبَرُوا أَ لَیْسَ فِی أَیْدِیهِمْ أَنَّ أَبَاعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) قَالَ إِذَا قِیلَ فِی الْمَرْءِ شَیْءٌ فَلَمْ یَکُنْ فِیهِ ثُمَّ کَانَ فِی وُلْدِهِ مِنْ بَعْدِهِ فَقَدْ کَانَ فِیه.

امام باقر (علیه السلام) هرکس خیال کند که کار تمام شده دروغ گفته زیرا خداوند دارای اراده است درباره‌ی مخلوقات خود هرچه بخواهد و هرچه مایل باشد انجام می‌دهد و فرموده است: ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ پس آخرین ما از اوّلی است و اوّلی از آخری است وقتی خبر دادند که جریانی در مورد فلان شخص ما است. آن جریان در یکی دیگر از ما به وقوع پیوست آن خبری که داده‌اند درست مطابق واقع پیش آمده است مگر خودشان این روایت را از حضرت صادق (علیه السلام) نقل نمی‌کنند که فرمود: «اگر درباره‌ی شخصی چیزی گفته شد ولی در او نبود بعد در فرزندش پیدا شد در خود او بوده است».

Imam Baqir (peace be upon him): Whoever imagines that the matter is finished has lied, for Allah — the Mighty and Majestic — has will over His creation; He does whatever He wishes and carries out whatever He desires. And He has said: ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ [Offspring one of the other]. So the last of us is from the first, and the first is from the last. When they reported that a certain matter concerns such-and-such a person from us, and that matter came to pass in another one of us, the report they gave still came to pass exactly as it was. Do they not themselves narrate this hadith from Imam Sadiq (peace be upon him), that he said: "If something is said about a person and it did not appear in him, but then appeared in his offspring after him, it was indeed in him."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જે કોઈ ખયાલ કરે કે કામ પૂરું થઈ ગયું છે તેણે જૂઠ કહ્યું, કારણ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લને પોતાની મખલૂક પર ઇરાદો છે, જે ચાહે તે કરે છે અને જે ઇચ્છે તે અંજામ આપે છે. અને તેણે ફરમાવ્યું છે: ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ [એક બીજાની સંતતિ]. તો અમારો છેલ્લો પહેલા થી છે અને પહેલો છેલ્લા થી છે. જ્યારે તેઓએ ખબર આપી કે અમુક બાબત અમારામાંથી ફલાણી વ્યક્તિ વિશે છે, અને તે બાબત અમારામાંથી બીજા કોઈમાં ઘટિત થઈ, તો જે ખબર આપી હતી તે બરાબર વાસ્તવિકતા મુજબ પેશ આવી છે. શું તેઓ પોતે આ રિવાયત હઝરત સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ નથી કરતા કે તેમણે ફરમાવ્યું: "જો કોઈ વ્યક્તિ વિશે કંઈક કહેવામાં આવ્યું પરંતુ તેમાં ન હતું, પછી તેના ફરઝંદમાં પ્રગટ થયું, તો તે તેમાં જ હતું."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ صَفْوَانَ الْجَمَّالِ قَال کُنَّا بِمَکَّهًَْ فَجَرَی الْحَدِیثُ فِی قَوْلِ اللَّهِ وَ إِذِ ابْتَلی إِبْراهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ أَتَمَّهُنَّ بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ الْأَئِمَّهًِْ مِنْ وُلْدِ عَلِیٍّ (علیهم السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ.

امام صادق (علیه السلام) صفوان‌جمّال: در مکّه بودیم صحبت از این آیه به میان آمد: [به‌خاطر آورید] هنگامی‌که خداوند، ابراهیم را با وسایل گوناگونی آزمود. و او به‌خوبی از عهده‌ی این آزمایش‌ها برآمد. ( بقره/۱۲۴ ) امام (علیه السلام) فرمود: «معنی این اتمام کلمات برای ابراهیم (علیه السلام) یعنی آن‌ها را به‌وسیله‌ی محمّد (صلی الله علیه و آله) و علی (علیه السلام) و ائمه (علیهم السلام) از فرزندان علی (علیه السلام) در تفسیر این آیه: ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ تکمیل کرد».

Imam Sadiq (peace be upon him) — Safwan al-Jammal: We were in Makkah when the discussion turned to this verse: [Recall] when his Lord tested Ibrahim with various things, and he fulfilled them well. (Baqarah/124) The Imam (peace be upon him) said: "The meaning of Ibrahim's (peace be upon him) completing of these words is that he completed them through Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him) and the Imams (peace be upon them) from the children of Ali (peace be upon him), in the interpretation of this verse: ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ [Offspring one of the other; and Allah is Hearing, Knowing]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) — સફવાન જમ્માલ: અમે મક્કામાં હતા ત્યારે આ આયત વિશે વાત નીકળી: [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે ઇબ્રાહીમને વિવિધ વસ્તુઓથી પરીક્ષા લીધી અને તેઓ આ પરીક્ષાઓમાંથી સારી રીતે પાર ઉતર્યા. (બકરહ/૧૨૪) ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) માટે આ કલિમાત પૂરી થવાનો અર્થ એ છે કે અલ્લાહે તેમને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ના સંતાનોમાંથી ઇમામો (અલયહિમુસ્સલામ) દ્વારા આ આયતના તફસીરમાં પૂર્ણ કરી: ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ [એક બીજાની સંતાન છે અને અલ્લાહ સાંભળનાર, જાણનાર છે]."

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ أَبِی هُرَیْرَهًَْ قَالَ: کُنْتُ عِنْدَ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) إِذ دَخَلَ الْحُسَیْنُ‌بْنُ‌عَلِیٍّ (علیه السلام) فَأَخَذَهُ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) وَ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّی أُحِبُّهُ فَأَحِبَّهُ وَ أَحِبَّ مَنْ یُحِبُّهُ یَا حُسَیْنُ (علیه السلام) أَنْتَ الْإِمَامُ ابْنُ الْإِمَامِ أَبُو الْأَئِمَّهًِْ تِسْعَهًٌْ مِنْ وُلْدِکَ أَئِمَّهًٌْ أَبْرَارٌ فَقَالَ لَهُ عَبْدُاللَّهِ‌بْنُ‌مَسْعُودٍ مَا هَؤُلَاءِ الْأَئِمَّهًُْ الَّذِینَ ذَکَرْتَهُمْ فِی صُلْبِ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) فَأَطْرَقَ مَلِیّاً ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ یَا عَبْدَاللَّهِ سَأَلْتَ عَظِیماً وَ لَکِنِّی أُخْبِرُکَ أَنَّ ابْنِی هَذَا وَ وَضَعَ یَدَهُ عَلَی کَتِفِ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) یَخْرُجُ مِنْ صُلْبِهِ وَلَدٌ مُبَارَکٌ سَمِیُّ جَدِّهِ عَلِیٍّ (علیه السلام) یُسَمَّی الْعَابِدَ وَ نُورَ الزُّهَّادِ وَ یُخْرِجُ اللَّهُ مِنْ صُلْبِ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَلَداً اسْمُهُ اسْمِی وَ یُخْرِجُ اللَّهُ مِنْ صُلْبِهِ کَلِمَهًَْ الْحَقِّ وَ لِسَانَ الصِّدْقِ یُقَالُ لَهُ جَعْفَرٌ صَادِقٌ (علیه السلام) وَ یُخْرِجُ اللَّهُ مِنْ صُلْبِ جَعْفَرٍ (علیه السلام) مَوْلُوداً نَقِیّاً طَاهِراً أَسْمَرَ رَبْعَهًًْ سَمِیَّ مُوسَی بْنِ عِمْرَانَ یَخْرُجُ مِنْ صُلْبِ مُوسَی (علیه السلام) عَلِیٌّ (علیه السلام) ابْنُهُ یُدْعَی بِالرِّضَا (علیه السلام) مَوْضِعُ الْعِلْمِ وَ مَعْدِنُ الْحِلْم وَ یَخْرُجُ مِنْ صُلْبِ عَلِیٍّ (علیه السلام) ابْنُهُ مُحَمَّدٌ (علیه السلام) الْمَحْمُودُ أَطْهَرُ النَّاسِ خَلْقاً وَ أَحْسَنُهُمْ خُلُقاً وَ یَخْرُجُ مِنْ صُلْبِ مُحَمَّدٍ (علیه السلام) عَلِیٌّ (علیه السلام) ابْنُهُ طَاهِرُ الْحَسَبِ صَادِقُ اللَّهْجَهًِْ وَ یَخْرُجُ مِنْ صُلْبِ عَلِیٍّ (علیه السلام) الْحَسَنُ الْمَیْمُونُ النَّقِیُّ الطَّاهِرُ النَّاطِقُ عَنِ اللَّهِ وَ أَبُو حُجَّهًِْ اللَّهِ وَ یُخْرِجُ اللَّهُ مِنْ صُلْبِ الْحَسَنِ (علیه السلام) قَائِمَنَا (عجل الله تعالی فرجه الشریف) أَهْلَ الْبَیْتِ یَمْلَؤُهَا قِسْطاً وَ عَدْلًا کَمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً لَهُ هَیْبَهًُْ مُوسَی (علیه السلام) وَ حُکْمُ دَاوُدَ (علیه السلام) وَ بَهَاءُ عِیسَی (علیه السلام) ثُمَّ تَلَا (صلی الله علیه و آله) ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ فَقَالَ لَهُ علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی یَا رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) مَنْ هَؤُلَاءِ الَّذِینَ ذَکَرْتَهُمْ قَالَ یَا عَلِیُّ (علیه السلام) أَسَامِی الْأَوْصِیَاءِ مِنْ بَعْدِکَ وَ الْعِتْرَهًُْ الطَّاهِرَهًُْ وَ الذُّرِّیَّهًُْ الْمُبَارَکَهًُْ ثُمَّ قَالَ (صلی الله علیه و آله) وَ الَّذِی نَفْسُ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) بِیَدِهِ لَوْ أَنَّ رَجُلًا عَبَدَ اللَّهَ أَلْفَ عَامٍ ثُمَّ أَلْفَ عَامٍ مَا بَیْنَ الرُّکْنِ وَ الْمَقَامِ ثُمَّ أَتَانِی جَاحِداً لِوَلَایَتِهِمْ لَأَکَبَّهُ اللَّهُ فِی النَّارِ کَائِناً مَنْ کَانَ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) ابوهریره گوید: نزد پیغمبر (صلی الله علیه و آله) بودم در این هنگام حسین‌بن‌علی (علیه السلام) وارد شد؛ رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) او را بغل گرفت و فرمود: پروردگارا! دوست بدار او را و دوست دار هر که او را دوست دارد ای حسین (علیه السلام)! تو امام، فرزند امام و پدر امامانی، نه تن از فرزندانت امامان نیکوکارند». عبداللَّه‌بن‌مسعود گفت: «این امامانی که یادآور شدید که در صلب حسین‌اند چه کسانی هستند»؟ حضرت (صلی الله علیه و آله) لختی سر به زیر افکند سپس سر بلند کرده و فرمود: «ای عبداللَّه سؤال بزرگی کردی! لکن من تو را آگاه کنم که این فرزندم و دست بر کتف حسین (علیه السلام) نهاد از صلب او فرزند مبارکی بیرون آید که همنام جدّش (علی (علیه السلام)) است؛ و او آقای عبادت‌کنندگان و روشنی زاهدان است؛ و از صلب علی (علیه السلام)، خداوند فرزندی بیرون آورد که نامش نام من و شبیه‌ترین مردمان به من است، علم را بشکافد و به حقّ تکلّم کند و به صواب دستور دهد و از صلب او کلمه‌ی حقّ و لسان صدق را بیرون آورد». ابن‌مسعود گفت: «ای پیغمبرخدا (صلی الله علیه و آله) نامش چیست»؟ فرمود: «به او جعفر گویند و در گفتار و کردار صادق و راستگو است و به او جعفرصادق گفته می‌شود. خداوند از صلب جعفر (علیه السلام) فرزندی پاکیزه و طاهر که همنام موسی‌بن‌عمران (علیه السلام) است بیرون آورد از صلب موسی (علیه السلام) فرزندش علی (علیه السلام) را بیرون آورد که به رضا خوانده شود و او موضع علم و معدن حلم است و از صلب علی (علیه السلام) فرزندش محمّد (علیه السلام) محمود (پسندیده) خارج شود که در آفرینش از همه‌ی مردم پاکیزه‌تر و اخلاقش از همه نیکوتر است و از صلب محمّد (علیه السلام) فرزندش علی (علیه السلام) که قلبش پاک و زبانش راستگو است بیرون آید. و از صلب علی (علیه السلام) [فرزندش] حسن (علیه السلام) که میمون و پرهیزکار و پاکیزه است خارج شود؛ و اوست گویای از جانب خداوند و اوست پدر حجّت خدا و از صلب حسن، قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ما اهل‌بیت (علیهم السلام) بیرون آید که زمین را پر از عدل و داد کند چنانچه از ظلم و بیدادگری پر شده است، برای او است هیبت موسی (علیه السلام) و حکم داود (علیه السلام) و زیبایی عیسی (علیه السلام)، سپس این آیه را تلاوت فرمود: ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ پس علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) به وی عرض کرد: «پدر و مادرم فدای شما ای رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله)! این‌ها که فرمودی چه کسانی هستند»؟ فرمود: «ای علی (علیه السلام)! نام اوصیاء بعد از تو و عترت پاکیزه و نژاد مبارک است». سپس فرمود: «قسم به آنکه جان محمّد (صلی الله علیه و آله) به دست اوست اگر بنده‌ای خدای را هزار سال سپس هزار سال دیگر ما بین رکن و مقام عبادت کند و پس از آن با انکار ولایت ایشان [در صحرای محشر] بیاید هرکه باشد خداوند او را به روی در آتش افکند».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Abu Hurayrah said: I was with the Prophet (peace be upon him and his family) when Husayn ibn Ali (peace be upon him) came in. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) took him in his arms and said: "O Lord! Love him, and love whoever loves him. O Husayn (peace be upon him)! You are an Imam, the son of an Imam, and the father of Imams; nine of your descendants are righteous Imams." Abdullah ibn Mas'ud said: "Who are these Imams whom you have mentioned as being in the loins of Husayn?" The Prophet (peace be upon him and his family) lowered his head for a while, then raised it and said: "O Abdullah, you have asked a great question! But I will inform you. This son of mine" — and he placed his hand on the shoulder of Husayn (peace be upon him) — "from his loins will come forth a blessed son who bears the name of his grandfather (Ali (peace be upon him)); he is the master of the worshippers and the light of the ascetics. Then from the loins of Ali (peace be upon him), Allah will bring forth a son whose name is my name and who is the most similar of people to me; he will split open knowledge, speak with truth, and command what is right; and from his loins will come forth the word of truth and the tongue of truthfulness." Ibn Mas'ud said: "O Prophet of Allah (peace be upon him and his family), what is his name?" He said: "He will be called Ja'far, and he is truthful and honest in speech and action, and he will be called Ja'far al-Sadiq. Allah will bring forth from the loins of Ja'far (peace be upon him) a pure and untainted son who bears the name of Musa ibn Imran (peace be upon him). From the loins of Musa (peace be upon him), He will bring forth his son Ali (peace be upon him), who will be called al-Rida, and he is the place of knowledge and the mine of forbearance. And from the loins of Ali (peace be upon him) his son Muhammad (peace be upon him) al-Mahmud (the praised) will come forth; he will be the purest of all people in creation and the finest of them in character. And from the loins of Muhammad (peace be upon him) his son Ali (peace be upon him) will come forth, whose heart is pure and whose tongue is truthful. And from the loins of Ali (peace be upon him) [his son] al-Hasan (peace be upon him) will come forth, who is blessed, pious and pure; and he is the one who speaks from Allah, and he is the father of the Hujjah of Allah. And from the loins of al-Hasan, our Qa'im (may Allah hasten his noble relief) of the Ahl al-Bayt (peace be upon them) will come forth, who will fill the earth with justice and equity as it will have been filled with oppression and tyranny; he will have the awe of Musa (peace be upon him), the judgement of Dawud (peace be upon him), and the beauty of Isa (peace be upon him)." Then he recited this verse: ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ [Offspring one of the other; and Allah is Hearing, Knowing]. Then Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) said to him: "May my father and mother be sacrificed for you, O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Who are these whom you have mentioned?" He said: "O Ali (peace be upon him)! These are the names of the successors after you, and the pure family, and the blessed offspring." Then he (peace be upon him and his family) said: "By the One in whose hand is the soul of Muhammad (peace be upon him and his family), if a servant were to worship Allah for a thousand years, then another thousand years, between the Rukn and the Maqam, and then came to me [on the plain of Resurrection] denying their wilayah, whoever he may be, Allah would cast him face-down into the Fire."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અબુ હુરૈરહ કહે છે: હું પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે હતો, એ સમયે હુસૈન બિન અલી (અલયહિસ્સલામ) દાખલ થયા; રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) તેમને ગોદમાં લીધા અને ફરમાવ્યું: "પરવરદિગાર! તેમને દોસ્ત રાખ અને જે તેમને દોસ્ત રાખે તેને પણ દોસ્ત રાખ. ઓ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)! તમે ઇમામ છો, ઇમામના ફરઝંદ છો અને ઇમામોના પિતા છો; તમારા ફરઝંદોમાંથી નવ ઇમામો નેક ઇમામો છે." અબ્દુલ્લાહ બિન મસ્ઊદે કહ્યું: "આ ઇમામો જેમનો આપે ઉલ્લેખ કર્યો કે તેઓ હુસૈનની પુશ્તમાં છે, તેઓ કોણ છે?" હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) થોડીવાર માથું નીચે નમાવ્યું, પછી માથું ઉંચું કરીને ફરમાવ્યું: "ઓ અબ્દુલ્લાહ! તેં મોટો સવાલ કર્યો! પરંતુ હું તને જણાવું, આ મારો ફરઝંદ" — અને હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ના ખભા પર હાથ મૂક્યો — "તેમની પુશ્તમાંથી એક મુબારક ફરઝંદ બહાર આવશે જે તેમના દાદા (અલી (અલયહિસ્સલામ))ના હમનામ છે; અને તેઓ ઇબાદત કરનારાઓના સરદાર અને ઝાહિદોના નૂર છે; અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ની પુશ્તમાંથી અલ્લાહ એક ફરઝંદ બહાર કાઢશે જેમનું નામ મારું નામ છે અને લોકોમાં મારા સૌથી વધુ સમાન છે, તેઓ ઇલ્મ ખોલશે અને હકથી કલામ કરશે અને સવાબનો હુકમ આપશે, અને તેમની પુશ્તમાંથી હકનો શબ્દ અને સચ્ચાઈની ઝબાન બહાર કાઢશે." ઇબ્ને મસ્ઊદે કહ્યું: "ઓ પયગંબરે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તેમનું નામ શું છે?" ફરમાવ્યું: "તેમને જાફર કહેવાશે, અને તેઓ કૌલ અને ફેઅલમાં સાદિક અને સાચા બોલનારા છે અને તેમને જાફર સાદિક કહેવામાં આવશે. અલ્લાહ જાફર (અલયહિસ્સલામ)ની પુશ્તમાંથી એક પાકીઝા અને તાહિર ફરઝંદ બહાર કાઢશે જે મૂસા બિન ઇમરાન (અલયહિસ્સલામ)ના હમનામ છે. મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની પુશ્તમાંથી તેમના ફરઝંદ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને બહાર કાઢશે જેમને રિઝા કહેવાશે અને તેઓ ઇલ્મનું સ્થાન અને હિલ્મની ખાણ છે, અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ની પુશ્તમાંથી તેમના ફરઝંદ મુહમ્મદ (અલયહિસ્સલામ) મહમૂદ (પસંદીદા) બહાર આવશે જે સૃષ્ટિમાં તમામ લોકોમાંથી સૌથી વધુ પાકીઝા છે અને તેમનો અખલાક બધાથી શ્રેષ્ઠ છે, અને મુહમ્મદ (અલયહિસ્સલામ)ની પુશ્તમાંથી તેમના ફરઝંદ અલી (અલયહિસ્સલામ) જેમનું દિલ પાક અને ઝબાન સાચી છે બહાર આવશે. અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ની પુશ્તમાંથી [તેમના ફરઝંદ] હસન (અલયહિસ્સલામ) જે મયમૂન, પરહેઝગાર અને પાકીઝા છે બહાર આવશે; અને તેઓ જ અલ્લાહ તરફથી બોલનારા છે અને તેઓ જ હુજ્જતે ખુદાના પિતા છે, અને હસનની પુશ્તમાંથી અમે અહલેબૈત (અલયહેમુસ્સલામ)ના કાએમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) બહાર આવશે જે ઝમીનને અદલ અને ઇન્સાફથી ભરી દેશે જેમ તે ઝુલ્મ અને અત્યાચારથી ભરાઈ ગઈ છે, તેમના માટે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની હયબત, દાઉદ (અલયહિસ્સલામ)નો હુકમ અને ઇસા (અલયહિસ્સલામ)ની સુંદરતા છે." પછી આ આયત તિલાવત ફરમાવી: ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ [એક બીજાની ઔલાદ છે અને અલ્લાહ સાંભળનારો, જાણનારો છે]. પછી અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામે) તેમને અરજ કરી: "મારા માતા-પિતા આપ પર કુરબાન થાય, ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! આપે જેમનો ઉલ્લેખ કર્યો તે કોણ છે?" ફરમાવ્યું: "ઓ અલી (અલયહિસ્સલામ)! તમારા પછીના અવસિયાના નામ છે, અને પાકીઝા ઇતરત અને મુબારક નસ્લ છે." પછી ફરમાવ્યું: "કસમ છે તે ઝાતની જેના હાથમાં મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નો જીવ છે, જો કોઈ બંદો હજાર વર્ષ, પછી બીજા હજાર વર્ષ રુક્ન અને મકામની વચ્ચે અલ્લાહની ઇબાદત કરે અને ત્યાર બાદ તેઓની વિલાયતના ઇન્કાર સાથે [મહશરના મેદાનમાં] આવે, જે પણ હોય, અલ્લાહ તેને મોઢાભેર આગમાં ફેંકી દેશે."

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ کُمَیْلَ‌بْنَ‌زِیَاد فَقَالَ (علیه السلام) لِی یَا کُمَیْل: إِنَّ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) أَدَّبَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ هُوَ أَدَّبَنِی وَ أَنَا أُؤَدِّبُ الْمُؤْمِنِینَ وَ أُوَرِّثُ الْأَدَبَ الْمُکَرَّمِینَ یَا کُمَیْلُ مَا مِنْ عِلْمٍ إِلَّا وَ أَنَا أَفْتَحُهُ وَ مَا مِنْ سِرٍّ إِلَّا وَ الْقَائِمُ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) یَخْتِمُهُ یَا کُمَیْلُ ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ یَا کُمَیْلُ لَا تَأْخُذْ إِلَّا عَنَّا تَکُنْ مِنَّا.

امام علی (علیه السلام) ای کمیل! همانا رسول‌خدا را خداوند عزّوجلّ تربیت کرد و او مرا تربیت نمود و من مؤمنان را تربیت می‌کنم و مردمان گرامی را ادب ارث می‌دهم. ای کمیل! ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ای کمیل! جز از ما مگیر تا از ما باشی.

Imam Ali (peace be upon him): O Kumayl! Indeed the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was trained by Allah the Mighty and Majestic, and he trained me, and I train the believers, and I bequeath refinement to the noble ones. O Kumayl! ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ [Offspring one of the other; and Allah is Hearing, Knowing]. O Kumayl! Do not take [knowledge] except from us, so that you may be of us.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઓ કુમૈલ! ખરેખર રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ તરબિયત આપી, અને તેમણે મને તરબિયત આપી, અને હું મોમિનોને તરબિયત આપું છું અને પ્રતિષ્ઠિત લોકોને અદબ વારસામાં આપું છું. ઓ કુમૈલ! ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ [એક બીજાની સંતાન; અને અલ્લાહ સાંભળનાર, જાણનાર છે]. ઓ કુમૈલ! અમારા સિવાય [કોઈથી] ન લે, જેથી તું અમારામાંથી થાય.

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

وَ رَوَی أَنَّهُ بَکَتْ أُمُّ أَیْمَنَ وَ قَالَتْ یَا رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) فَاطِمَهًُْ (سلام الله علیها) زَوَّجْتَهَا وَ لَمْ تَنْثُرْ عَلَیْهَا شَیْئاً فَقَالَ یَا أُمَّ أَیْمَنَ لِمَ تَکْذِبِینَ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَی لَمَّا زَوَّجَ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) عَلِیّاً (علیه السلام) أَمَرَ أَشْجَارَالْجَنَّهًِْ أَنْ تَنْثُرَ عَلَیْهِمْ مِنْ حُلِیِّهَا وَ حُلَلِهَا وَ یَاقُوتِهَا وَ دُرِّهَا وَ زُمُرُّدِهَا وَ إِسْتَبْرَقِهَا فَأَخَذُوا مِنْهَا مَا لَایَعْلَمُونَ وَ تَکَلَّمَتِ الْمَلَائِکَهًُْ مَعَ مَرْیَمَ (سلام الله علیها) إِنَّ اللهَ اصْطَفاکِ وَ طَهَّرَکِ وَ اصْطَفاکِ عَلی نِساءِ الْعالَمِینَ أَرَادَ نِسَاءَ عَالَمِ أَهْلِ زَمَانِهَا کَقَوْلِهِ لِبَنِی إِسْرَائِیلَ وَ أَنِّی فَضَّلْتُکُمْ عَلَی الْعالَمِینَ وَ لَیْسُوا بِأَفْضَلَ مِنَ‌الْمُسْلِمِینَ قَوْلُهُ کُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ ثُمَّ إِنَّ الصِّفَاتِ فِی هَذِهِ الْآیَهًِْ یُشَارِکُهَا غَیْرُهَا قَوْلُهُ إِنَّ اللهَ اصْطَفی آدَمَ إِلَی قَوْلِهِ ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ فَاطِمَهًُْ (سلام الله علیها) وَ ذُرِّیَّتُهَا مِنْ جُمْلَتِهِم.

امام کاظم (علیه السلام) امّ‌ایمن گریان شد و به حضرت محمّد (صلی الله علیه و آله) گفت: «ای رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله)! تو فاطمه (سلام الله علیها) را شوهر دادی و چیزی نثار او ننمودی»! پیامبرخدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «ای امّ‌ایمن! چرا تکذیب می‌نمایی! زیرا موقعی که خدای حکیم فاطمه زهرا (سلام الله علیها) را برای علی (علیه السلام) تزویج نمود به درختان بهشت دستور داد تا از زر و زیور، یاقوت، درّ، زمرد و استبرق خود فروریختند و آنان به قدری از آن‌ها برگرفتند که اندازه‌ی آن را نمی‌دانند. ملائکه چنان‌که در سوره‌ی می‌فرماید: با حضرت مریم تکلّم کردند و گفتند: «خدا تو را برگزید و پاکیزه نمود و تو را از میان زنان عالم انتخاب کرد. ( آل عمران/۴۲ ). منظور از زنان عالم که قرآن فرموده فقط زنان زمان آن حضرت بوده است. همان‌طور که خدای سبحان در درباره‌ی بنی‌اسرائیل می‌فرماید: من شما را بر اهل عالم برتری دادم درصورتی‌که بنی‌اسرائیل از مسلمانان افضل و برتر نیستند. ( بقره/۴۴ ). زیرا خدای رئوف در سوره‌ی درباره‌ی مسلمانان می‌فرماید: شما بهترین امّت می‌باشی. ( آل عمران/۱۱۰ ). صفاتی که در این آیه است با آیه‌ی دیگر مشارکت دارند چنان‌که می‌فرماید: إِنَّ اللهَ اصْطَفی آدَمَ تا ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ فاطمه (سلام الله علیها) و ذرّیّه‌ی وی از همین ذریّه‌اند که قرآن فرموده است».

Imam Kazim (peace be upon him): Umm Ayman wept and said to the Prophet Muhammad (peace be upon him and his family): "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! You gave Fatima (peace be upon her) in marriage and did not scatter anything upon her!" The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "O Umm Ayman! Why do you deny [it]? For when Allah the Wise gave Fatima al-Zahra (peace be upon her) in marriage to Ali (peace be upon him), He commanded the trees of Paradise to scatter down of their gold and ornaments, ruby, pearl, emerald and brocade, and they took from them so much that they do not know the measure of it. The angels — as He says in the Surah — spoke with Lady Maryam and said: 'Allah has chosen you and purified you, and chosen you above the women of the worlds.' (Aal Imran/42). What is meant by 'the women of the worlds' that the Quran mentions is only the women of the time of that lady. Just as Allah the Glorified says regarding the Children of Israel: 'I preferred you over the people of the worlds,' (Baqarah/44) — while the Children of Israel are not more virtuous and superior to the Muslims. For Allah the Kind says regarding the Muslims in the Surah: 'You are the best community.' (Aal Imran/110). The attributes in this verse are shared with another verse, as He says: إِنَّ اللهَ اصْطَفی آدَمَ [Indeed Allah chose Adam] up to ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ [Offspring one of the other]. Fatima (peace be upon her) and her offspring are among this offspring that the Quran has mentioned."

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): ઉમ્મે અયમન રડી પડ્યાં અને હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને કહ્યું: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમે ફાતિમા (અલયહસ્સલામ)ને પરણાવ્યાં અને તેમના પર કંઈ નિસાર ન કર્યું!" રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ ઉમ્મે અયમન! શા માટે જુઠલાવે છે! કારણ કે જ્યારે અલ્લાહ હકીમે ફાતિમા ઝહરા (અલયહસ્સલામ)ને અલી (અલયહિસ્સલામ) સાથે પરણાવ્યાં ત્યારે જન્નતના વૃક્ષોને હુકમ કર્યો કે તેઓ પોતાના સોના-ઝવેરાત, યાકૂત, મોતી, ઝુમર્રદ અને ઇસ્તબરકને વરસાવે, અને તેઓએ તેમાંથી એટલું લીધું કે તેની ગણતરી નથી જાણતાં. ફરિશ્તાઓએ — જેમ કે સૂરહમાં ફરમાવે છે — હઝરત મરિયમ સાથે વાત કરી અને કહ્યું: 'અલ્લાહે તમને પસંદ કર્યાં અને પાક કર્યાં અને આલમની સ્ત્રીઓમાંથી તમને પસંદ કર્યાં.' (આલે ઇમરાન/૪૨). કુરઆને જે 'આલમની સ્ત્રીઓ' કહ્યું છે તેનો અર્થ માત્ર તે હઝરતના સમયની સ્ત્રીઓ છે. જેમ કે અલ્લાહ સુબ્હાનહુ બની ઇસ્રાઈલ વિશે ફરમાવે છે: મેં તમને આલમના લોકો પર ફઝીલત આપી, (બકરહ/૪૪) જ્યારે કે બની ઇસ્રાઈલ મુસલમાનોથી અફઝલ અને શ્રેષ્ઠ નથી. કારણ કે અલ્લાહ રઉફ સૂરહમાં મુસલમાનો વિશે ફરમાવે છે: તમે શ્રેષ્ઠ ઉમ્મત છો. (આલે ઇમરાન/૧૧૦). આ આયતમાં જે સિફતો છે તે બીજી આયત સાથે ભાગીદારી ધરાવે છે, જેમ કે ફરમાવે છે: إِنَّ اللهَ اصْطَفی آدَمَ [ખરેખર અલ્લાહે આદમને પસંદ કર્યા] થી ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ [એક બીજાની સંતાન] સુધી. ફાતિમા (અલયહસ્સલામ) અને તેમની ઝુર્રિય્યત આ જ ઝુર્રિય્યતમાંથી છે જે કુરઆને ફરમાવ્યું છે."

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

مَنْ تَنَقَّصَ عَلِیّاً (علیه السلام) فَقَدْ تَنَقَّصَنِی وَ مَنْ فَارَقَ عَلِیّاً (علیه السلام) فَقَدْ فَارَقَنِی إِنَّ عَلِیّاً (علیه السلام) مِنِّی وَ أَنَا مِنْهُ خَلَقَهُ اللَّهُ مِنْ طِینَتِی وَ خُلِقْتُ مِنْ طِینَهًِْ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) وَ أَنَا أَفْضَلُ مِنْ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) وَ فَضْلُ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) لِی فَضْلٌ ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) هرکس از علی (علیه السلام) نکوهش کند، از من نکوهش کرده است و کسی که از او دوری کند، از من دوری کرده است. به‌راستی که من از علی (علیه السلام) هستم و علی (علیه السلام) از من است. علی (علیه السلام) از سرشت من آفریده شده است و من از سرشت ابراهیم (علیه السلام) هستم و من از ابراهیم (علیه السلام) با فضیلت‌ترم. سپس این آیه را تلاوت فرمود: ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ.

The Prophet (peace be upon him and his family): Whoever belittles Ali (peace be upon him) has belittled me, and whoever separates from Ali (peace be upon him) has separated from me. Indeed I am from Ali (peace be upon him) and Ali (peace be upon him) is from me. Ali (peace be upon him) was created from my clay, and I am from the clay of Ibrahim (peace be upon him), and I am more virtuous than Ibrahim (peace be upon him). Then he recited this verse: ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ [Offspring one of the other].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે કોઈ અલી (અલયહિસ્સલામ)ની નિંદા કરે, તેણે મારી નિંદા કરી, અને જે તેમનાથી દૂર થાય, તેણે મારાથી દૂરી કરી. ખરેખર હું અલી (અલયહિસ્સલામ)થી છું અને અલી (અલયહિસ્સલામ) મારાથી છે. અલી (અલયહિસ્સલામ) મારી તીનતથી પૈદા થયા છે અને હું ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ની તીનતથી છું અને હું ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)થી વધુ ફઝીલતવાળો છું. પછી આ આયત તિલાવત ફરમાવી: ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ [એક બીજાની સંતાન].

الإِمَامُ کَلِمَهًُْ اللَّهِ وَ حُجَّهًُْ اللَّهِ ... وَ خُلَفَاءُ النَّبِیِّ الْکَرِیمِ وَ أَبْنَاءُ الرَّءُوفِ الرَّحِیمِ وَ أُمَنَاءُ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ السَّنَامُ الْأَعْظَمُ وَ الطَّرِیقُ الْأَقْوَمُ مَنْ عَرَفَهُمْ وَ أَخَذَ عَنْهُمْ فَهُوَ مِنْهُم.

امام علی (علیه السلام) امام کلمة اللَّه و حجّت اللَّه است و ... جانشینان پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) و فرزندان رئوف و حمید و امنای علیِّ عظیم ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ. مقامی والا و در راهی استوارند هرکه آن‌ها را بشناسد و از ایشان اقتباس کند از آن‌هاست.

Imam Ali (peace be upon him): The Imam is the Word of Allah and the Proof of Allah ... and the successors of the Noble Prophet (peace be upon him and his family), and the sons of the Kind and Praiseworthy, and the trustees of the High and Great: ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ [Offspring one of the other; and Allah is Hearing, Knowing]. They are of a lofty station and upon the most upright path. Whoever knows them and takes from them is of them.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ કલિમતુલ્લાહ અને હુજ્જતુલ્લાહ છે અને... પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના જાનશીન અને રઉફ અને હમીદના ફરઝંદ અને અલીયે અઝીમના અમીન છે ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ [એક બીજાની સંતાન; અને અલ્લાહ સાંભળનાર, જાણનાર છે]. ઉચ્ચ મરતબા અને મજબૂત માર્ગ પર છે. જે તેમને ઓળખે અને તેમનાથી ગ્રહણ કરે તે તેમનામાંથી છે.

فَنَحْنُ أَهْلُ هَذِهِ الدَّعْوَهًِْ وَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) مِنَّا وَ نَحْنُ مِنْهُ بَعْضُنَا مِنْ بَعْضٍ وَ بَعْضُنَا أَوْلَی بِبَعْضِ فِی الْوَلَایَهًِْ وَ الْمِیرَاثِ ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ وَ عَلَیْنَا نَزَلَ الْکِتَابُ وَ فِینَا بُعِثَ الرَّسُولُ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلَیْنَا تُلِیَتِ الْآیَاتُ وَ نَحْنُ الْمُنْتَحِلُونَ لِلْکِتَابِ وَ الشُّهَدَاءُ عَلَیْه.

امام علی (علیه السلام) ما صاحبان این دعوت هستیم و رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) از ماست و ما از اوییم. بعضی از ما از بعضی دیگرند و بعضی از ما نسبت به بعضی دیگر در ولایت و سرپرستی و ارث سزاوارتریم ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ کتاب بر ما نازل شده و پیامبر در میان ما مبعوث شده و آیات [قرآن] بر ما تلاوت شده و منسوب به کتاب و گواهان بر آن ما هستیم.

Imam Ali (peace be upon him): We are the people of this call, and the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) is from us and we are from him. Some of us are from others, and some of us are more worthy of others in wilayah (guardianship) and inheritance: ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ [Offspring one of the other; and Allah is Hearing, Knowing]. The Book was revealed upon us, the Prophet was raised among us, the verses [of the Quran] were recited upon us, and we are the ones associated with the Book and the witnesses over it.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અમે આ દાવતના માલિકો છીએ અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અમારાથી છે અને અમે તેમનાથી છીએ. અમારામાંથી કેટલાક બીજા કેટલાકથી છે અને અમારામાંથી કેટલાક બીજા કેટલાક કરતાં વિલાયત (સરપરસ્તી) અને વારસાના વધુ હકદાર છે ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ [એક બીજાની સંતાન; અને અલ્લાહ સાંભળનાર, જાણનાર છે]. કિતાબ અમારા પર નાઝિલ થઈ છે અને પયગંબર અમારી વચ્ચે મબઊસ થયા છે અને આયતો [કુરઆન] અમારા પર તિલાવત થઈ છે અને કિતાબ સાથે સંબંધિત અને તેના પર ગવાહો અમે છીએ.

#10

أَیُّهَا النَّاسُ اعْقِلُوا عَنْ رَبِّکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ اصْطَفی آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِیمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَی الْعالَمِینَ ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ فَنَحْنُ الذُّرِّیَّهًُْ مِنْ آدَمَ (علیه السلام) وَ الْأُسْرَهًُْ مِنْ نُوحٍ (علیه السلام) وَ الصَّفْوَهًُْ مِنْ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) وَ السُّلَالَهًُْ مِنْ إِسْمَاعِیلَ (علیه السلام) وَ آلٌ مِنْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) نَحْنُ فِیکُمْ کَالسَّمَاءِ الْمَرْفُوعَهًِْ وَ الْأَرْضِ الْمَدْحُوَّهًِْ وَ الشَّمْسِ الضَّاحِیَهًِْ.

امام علی (علیه السلام) ای مردم! درباره‌ی خداوند [متعال] تعقّل کنید که خداوند می‌فرماید: اصْطَفی آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِیمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَی الْعالَمِینَ ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ؛ ما خاندان از فرزندان حضرت آدم (علیه السلام) می‌باشیم، ما از اهل‌بیت نوح (علیه السلام) هستیم، ما از برگزیدگان حضرت ابراهیم (علیه السلام) می‌باشیم، ما سلاله‌ی حضرت اسماعیل (علیه السلام) هستیم ما آل‌محمّد (علیهم السلام) هستیم، ما در میان شما نظیر آسمان بر افراشته، زمین گسترده، آفتاب درخشنده هستیم.

Imam Ali (peace be upon him): O people! Reflect concerning Allah [the Exalted], for Allah says: اصْطَفی آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِیمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَی الْعالَمِینَ ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ [He chose Adam, and Nuh, and the family of Ibrahim, and the family of Imran above all the worlds — offspring one of the other; and Allah is Hearing, Knowing]. We, this household, are of the offspring of Adam (peace be upon him); we are of the ahl al-bayt of Nuh (peace be upon him); we are of the chosen ones of Ibrahim (peace be upon him); we are the progeny of Ismail (peace be upon him); we are the Family of Muhammad (peace be upon them). We are among you like the raised sky, the outspread earth, and the shining sun.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઓ લોકો! અલ્લાહ [તઆલા] વિશે વિચાર કરો, કેમ કે અલ્લાહ ફરમાવે છે: اصْطَفی آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِیمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَی الْعالَمِینَ ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ [તેણે આદમ, નૂહ, ઇબ્રાહીમના પરિવાર અને ઇમરાનના પરિવારને બધા જગતો પર પસંદ કર્યા — એક બીજાની સંતાન; અને અલ્લાહ સાંભળનાર, જાણનાર છે]. અમે આ ખાનદાન આદમ (અલયહિસ્સલામ)ની સંતાનમાંથી છીએ, અમે નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ના અહલેબૈતમાંથી છીએ, અમે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ના પસંદ કરાયેલાઓમાંથી છીએ, અમે ઇસ્માઈલ (અલયહિસ્સલામ)ની સુલાલા (વંશ) છીએ, અમે આલે મુહમ્મદ (અલયહેમુસ્સલામ) છીએ, અમે તમારી વચ્ચે ઉંચા આસમાન, પથરાયેલી ધરતી, અને ચમકતા સૂરજ સમાન છીએ.

#11

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَن هِشَامِ بنِ الحَکَم فِی حَدِیثِ بُرَیْهٍ أَنَّهُ لَمَّا جَاءَ مَعَهُ إِلَی أَبِی عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فَلَقِیَ أَبَاالْحَسَنِ مُوسَی‌بْنَ‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فَحَکَی لَهُ هِشَامٌ الْحِکَایَهًَْ فَلَمَّا فَرَغَ قَالَ أَبُوالْحَسَنِ (علیه السلام) لِبُرَیْهٍ یَا بُرَیْهُ کَیْفَ عِلْمُکَ بِکِتَابِکَ قَالَ أَنَا بِهِ عَالِمٌ ثُمَّ قَالَ کَیْفَ ثِقَتُکَ بِتَأْوِیلِهِ قَالَ مَا أَوْثَقَنِی بِعِلْمِی فِیهِ قَالَ فَابْتَدَأَ أَبُوالْحَسَنِ (علیه السلام) یَقْرَأُ الْإِنْجِیلَ فَقَالَ بُرَیْهٌ إِیَّاکَ کُنْتُ أَطْلُبُ مُنْذُ خَمْسِینَ سَنَهًًْ أَوْ مِثْلَکَ قَالَ فَآمَنَ بُرَیْهٌ وَ حَسُنَ إِیمَانُهُ وَ آمَنَتِ الْمَرْأَهًُْ الَّتِی کَانَتْ مَعَهُ فَدَخَلَ هِشَامٌ وَ بُرَیْهٌ وَ الْمَرْأَهًُْ عَلَی أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فَحَکَی لَهُ هِشَامٌ الْکَلَامَ الَّذِی جَرَی بَیْنَ أَبِی‌الْحَسَنِ‌مُوسَی (علیه السلام) وَ بَیْنَ بُرَیْهٍ فَقَالَ ابوعبدالله (علیه السلام) ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ فَقَالَ بُرَیْهٌ أَنَّی لَکُمُ التَّوْرَاهًُْ وَ الْإِنْجِیلُ وَ کُتُبُ الْأَنْبِیَاءِ قَالَ هِیَ عِنْدَنَا وِرَاثَهًًْ مِنْ عِنْدِهِمْ نَقْرَؤُهَا کَمَا قَرَءُوهَا وَ نَقُولُهَا کَمَا قَالُوا إِنَّ اللَّهَ لَا یَجْعَلُ حُجَّهًًْ فِی أَرْضِهِ یُسْأَلُ عَنْ شَیْءٍ فَیَقُولُ لَا أَدْرِی.

امام صادق (علیه السلام) هشام‌بن‌حکم با بریه خدمت امام صادق (علیه السلام) آمد، به حضرت موسی بن جعفر (علیه السلام) برخوردند، هشام داستان بریه را برای آن حضرت (علیه السلام) نقل کرد، چون پایان یافت، امام کاظم (علیه السلام) به بریه فرمود: «ای بریه! علمت به کتاب دینت تا چه حد است»؟ گفت: «آن را می‌دانم». فرمود: «تا چه حد اطمینان داری که معنیش را بدانی»؟ گفت: «آن را خوب می‌دانم و بسیار اطمینان دارم». سپس امام به خواندن انجیل شروع فرمود، بریه گفت: «پنجاه سال است که من تو را یا مانند تو را می‌جستم». پس او به خدا ایمان آورد و خوب هم ایمان آورد و زنی هم که با او بود ایمان آورد. سپس هشام و بریه و آن زن، خدمت امام صادق (علیه السلام) آمدند هشام گفتگوی میان حضرت ابوالحسن (علیه السلام) و بریه را نقل کرد، امام صادق (علیه السلام) آیه‌ی ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ را خواند. بریه گفت: «تورات و انجیل و کتب پیغمبران از کجا به شما رسیده است»؟ فرمود: «این‌ها از خودشان به ما به ارث رسیده و چنان‌که آن‌ها می‌خواندند ما هم می‌خوانیم و چنان‌که آن‌ها بیان می‌کردند ما هم بیان می‌کنیم، خدا حجّتی در زمینش نمی‌گذارد که چیزی از او بپرسند و او بگوید نمی‌دانم».

Imam Sadiq (peace be upon him): Hisham ibn al-Hakam came with Burayh into the presence of Imam Sadiq (peace be upon him). They met Musa ibn Ja'far (peace be upon him), and Hisham related to him the story of Burayh. When he finished, Imam Kazim (peace be upon him) said to Burayh: "O Burayh! How much do you know of the book of your religion?" He said: "I know it." He said: "How confident are you that you know its meaning?" He said: "I know it well and I am very confident." Then the Imam began to recite the Injil. Burayh said: "For fifty years I have been seeking you, or one like you." So he believed in Allah, and his faith was excellent, and the woman who was with him also believed. Then Hisham, Burayh and that woman came into the presence of Imam Sadiq (peace be upon him). Hisham related the conversation that had taken place between Abu al-Hasan (peace be upon him) and Burayh. Imam Sadiq (peace be upon him) recited the verse: ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ [Offspring one of the other; and Allah is Hearing, Knowing]. Burayh said: "From where have the Tawrat, the Injil and the books of the prophets reached you?" He said: "These have come down to us as an inheritance from them themselves, and just as they used to recite them, so do we recite them, and just as they used to expound them, so do we expound them. Allah does not place a proof (hujjah) upon His earth who, when asked about something, would say: 'I do not know.'"

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હિશામ બિન હકમ બુરય્હની સાથે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં આવ્યા, તેઓ મૂસા બિન જઅફર (અલયહિસ્સલામ)ને મળ્યા, હિશામે બુરય્હની વાત તે હઝરત (અલયહિસ્સલામ)ને કહી સંભળાવી. જ્યારે વાત પૂરી થઈ ત્યારે ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)એ બુરય્હને ફરમાવ્યું: "ઓ બુરય્હ! તારા દીનની કિતાબનું તારું ઇલ્મ કેટલું છે?" તેણે કહ્યું: "હું તેને જાણું છું." ફરમાવ્યું: "તેનો અર્થ જાણવાનો તને કેટલો ભરોસો છે?" તેણે કહ્યું: "હું તેને સારી રીતે જાણું છું અને ઘણો ભરોસો રાખું છું." પછી ઇમામે ઇન્જીલ વાંચવાનું શરૂ કર્યું. બુરય્હે કહ્યું: "પચાસ વર્ષથી હું તમને અથવા તમારા જેવાને શોધતો હતો." પછી તેણે અલ્લાહ પર ઈમાન લાવ્યો અને ખૂબ સારો ઈમાન લાવ્યો, અને જે સ્ત્રી તેની સાથે હતી તે પણ ઈમાન લાવી. પછી હિશામ, બુરય્હ અને તે સ્ત્રી ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં આવ્યા, હિશામે અબુલ હસન (અલયહિસ્સલામ) અને બુરય્હ વચ્ચેની વાતચીત કહી સંભળાવી. ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ આયત ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ [એક બીજાની સંતાન; અને અલ્લાહ સાંભળનાર, જાણનાર છે] વાંચી. બુરય્હે કહ્યું: "તૌરાત, ઇન્જીલ અને પયગંબરોની કિતાબો તમારી પાસે ક્યાંથી પહોંચી છે?" ફરમાવ્યું: "આ તેમના તરફથી અમને વારસામાં મળી છે, અને જેમ તેઓ વાંચતા હતા તેમ અમે પણ વાંચીએ છીએ, અને જેમ તેઓ બયાન કરતા હતા તેમ અમે પણ બયાન કરીએ છીએ. અલ્લાહ પોતાની ધરતી પર એવી હુજ્જત નથી મૂકતો કે તેને કંઈ પૂછવામાં આવે અને તે કહે કે હું જાણતો નથી."

#12

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَال دَخَلْتُ عَلَی أَبِی‌الْحَسَنِ‌مُوسَی‌بْنِ‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) وَ عَلِیٌّ ابْنُهُ (علیه السلام) فِی حَجْرِهِ وَ هُوَ یُقَبِّلُهُ وَ یَمَصُّ لِسَانَهُ وَ یَضَعُهُ عَلَی عَاتِقِهِ وَ یَضُمُّهُ إِلَیْهِ وَ یَقُولُ بِأَبِی أَنْتَ مَا أَطْیَبَ رِیحَکَ وَ أَطْهَرَ خَلْقَکَ وَ أَبْیَنَ فَضْلَکَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ لَقَدْ وَقَعَ فِی قَلْبِی لِهَذَا الْغُلَامِ مِنَ الْمَوَدَّهًِْ مَا لَمْ یَقَعْ لِأَحَدٍ إِلَّا لَکَ فَقَالَ لِی یَا مُفَضَّلُ هُوَ مِنِّی بِمَنْزِلَتِی مِنْ أَبِی (علیه السلام) ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ قَالَ قُلْتُ هُوَ صَاحِبُ هَذَا الْأَمْرِ مِنْ بَعْدِکَ قَالَ نَعَمْ مَنْ أَطَاعَهُ رَشَدَ وَ مَنْ عَصَاهُ کَفَرَ.

امام کاظم (علیه السلام) مفضّل گوید: بر موسی‌بن‌جعفر (علیه السلام) که فرزندش علی (علیه السلام) در کنارش بود وارد شدم. او را می‌بوسید و زبان او را می‌مکید و بر شانه‌ی خود می‌گذاشت و به خود می‌چسباند و می‌فرمود: «پدر و مادرم به فدای تو باد! چقدر خوشبو و پاکیزه است بوی تو و چقدر پاک و طاهر است خلقت تو و چقدر فضل تو ظاهر است». من عرض کردم: «فدای وجودت! از این طفل محبّتی در قلب من قرار گرفت که برای هیچ کسی جز برای تو واقع نشده بود». فرمود «ای مفضّل! این نسبت به من به‌منزله‌ی من نسبت به پدرم است ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ عرض کردم: «ایشان صاحب امر بعد از شماست»؟ فرمود: «بلی! هرکس او را اطاعت کند نجات یابد و هرکه از او تخلّف ورزد کافر شود».

Imam Kazim (peace be upon him): Mufaddal said: I entered upon Musa ibn Ja'far (peace be upon him) while his son Ali (peace be upon him) was beside him. He was kissing him, sucking his tongue, placing him upon his shoulder, and clasping him to himself, saying: "May my father and mother be sacrificed for you! How fragrant is your scent, how pure and clean is your creation, and how manifest is your excellence!" I said: "May I be sacrificed for you! Such love for this child has entered my heart as has not entered it for anyone except you." He said to me: "O Mufaddal! He stands in relation to me as I stand in relation to my father (peace be upon him) — ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ [Offspring one of the other; and Allah is Hearing, Knowing]." I said: "Is he the master of this matter after you?" He said: "Yes! Whoever obeys him is rightly guided, and whoever disobeys him becomes a disbeliever."

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): મુફઝ્ઝલ કહે છે: હું મૂસા બિન જઅફર (અલયહિસ્સલામ) પાસે ગયો જ્યારે તેમના પુત્ર અલી (અલયહિસ્સલામ) તેમની પાસે હતા. તેઓ તેમને ચૂમતા હતા અને તેમની જીભ ચૂસતા હતા અને પોતાના ખભા પર બેસાડતા હતા અને પોતાની સાથે ભેટતા હતા અને ફરમાવતા હતા: "મારા માતા-પિતા તમારા પર ફિદા થાય! કેટલી ખુશબૂદાર અને પવિત્ર છે તમારી સુગંધ, અને કેટલી પાક અને તાહિર છે તમારી ખિલ્કત, અને કેટલી ઝાહિર છે તમારી ફઝીલત!" મેં અરજ કરી: "આપ પર ફિદા થાઉં! આ બાળક પ્રત્યે મારા હૃદયમાં એવી મુહબ્બત આવી છે જે આપ સિવાય કોઈના માટે નથી આવી." ફરમાવ્યું: "ઓ મુફઝ્ઝલ! તેમની મારી સાથે નિસ્બત એવી છે જેવી મારી મારા પિતા સાથે નિસ્બત છે — ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ [એક બીજાની સંતાન; અને અલ્લાહ સાંભળનાર, જાણનાર છે]." મેં અરજ કરી: "શું તમારા પછી તેઓ સાહેબુલ અમ્ર છે?" ફરમાવ્યું: "હા! જે તેમની ઇતાઅત કરશે તે નજાત પામશે, અને જે તેમનાથી વિમુખ થશે તે કાફિર થશે."