سورة آل عمران

Verse 37 of 200

3:37

فَتَقَبَّلَها رَبُّها بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَ أَنْبَتَها نَباتاً حَسَناً وَ كَفَّلَها زَكَرِيّا كُلَّمادَخَلَ عَلَيْها زَكَرِيَّا الْمِحْرابَ وَجَدَ عِنْدَها رِزْقاً قالَ يا مَرْيَمُ أَنّى لَكِ هذا قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللهِ إِنَّ اللهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ

خداوند، او (مريم) را به‌طرز نيكويى پذيرفت و به‌طرز شايسته‌اى، [نهال وجود] او را رويانيد [و پرورش داد] و سرپرستى او را به «زكريا» سپرد. هر زمان زكريّا وارد محراب او مى‌شد، غذاى مخصوصى در كنار او مى‌ديد. پس از او پرسيد: «اى مريم! اين روزى از كجا نصيب تو شده»؟! گفت: «اين از سوى خداست. خداوند به هركس بخواهد، بى‌حساب روزى مى‌دهد».

So her Lord accepted her with a good acceptance and made her grow up a good growing, and gave her into the charge of Zakariya; whenever Zakariya entered the sanctuary to (see) her, he found with her food. He said: O Marium! whence comes this to you? She said: It is from Allah. Surely Allah gives to whom He pleases without measure.

ત્યારે તેના પરવરદિગારે બહેતરીન અંદાજમાં કબૂલ કર્યુ અને તેને સારી રીતે ઉછેરી, અને અલ્લાહે તેણીની સરપરસ્તીને ઝકરીઆ (નબી)ના હવાલે કરી દીધી; જયારે ઝકરીયા મહેરાબમાં દાખલ થતો ત્યારે તેણીની પાસે ખોરાક જોતો, તે પૂછતો કે અય મરિયમ! આ તારી પાસે કયાંથી આવ્યું? તે કહેતી કે તે અલ્લાહ પાસેથી છે; બેશક અલ્લાહ ચાહે તેને બેહિસાબ રોજી અર્પણ કરે છે.

#1 هر زمان زکریا وارد محراب او می‌شد، غذای مخصوصی در کنار او می‌دید. پس از او پرسید: «ای مریم! این روزی از کجا نصیب تو شده»… Whenever Zakariyya entered her chamber, he found provision with her. He said: O Maryam, from where does this come to you? She said: It is from Allah; indeed Allah provides for whom He wills without reckoning જ્યારે પણ ઝકરિયા તેમના મહેરાબમાં દાખલ થતા, તેમની પાસે વિશેષ ખોરાક જોતા. તેમણે પૂછ્યું: «હે મરિયમ! આ રોજી તને ક્યાંથી મળી»? તેમણે કહ્યું: «આ અલ્લાહ તરફથી છે. અલ્લાહ જેને ચાહે તેને બેહિસાબ રોજી આપે છે»

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا رَأَی زَکَرِیَّا (علیه السلام) عِنْدَ مَرْیَمَ (سلام الله علیها) فَاکِهَهًَْ الشِّتَاءِ فِی الصَّیْفِ وَ فَاکِهَهًَْ الصَّیْفِ فِی الشِّتَاءِ وَ قَالَ لَهَا یا مَرْیَمُ أَنَّی لَکِ هذا قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَرْزُقُ مَنْ یَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ وَ أَیْقَنَ زَکَرِیَّا (علیه السلام) أَنَّهُ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِذْ کَانَ لَا یَدْخُلُ عَلَیْهَا أَحَدٌ غَیْرُهُ.

امام عسکری (علیه السلام) هنگامی‌که زکریّا (علیه السلام) نزد مریم (سلام الله علیها) میوه‌ی زمستانی را در تابستان و میوه‌ی تابستانی را در زمستان دید و به او گفت: یا مَرْیَمُ أَنَّی لَکِ هذا قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللهَ إِنَّ اللهَ یَرْزُقُ مَنْ یَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ و زکریّا یقین پیدا کرد که آن میوه‌ها از نزد خدا است؛ چون غیر از او هیچ‌کس پیش مریم (سلام الله علیها) نمی‌آمد.

Imam al-Askari (peace be upon him): When Zakariya (peace be upon him) saw with Maryam (peace be upon her) winter fruit in summer and summer fruit in winter, he said to her: یا مَرْیَمُ أَنَّی لَکِ هذا قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَرْزُقُ مَنْ یَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ [O Maryam! From where did this come to you? She said: It is from Allah. Indeed Allah provides for whomever He wills without measure]. And Zakariya became certain that those fruits were from Allah, because no one other than him would come to Maryam (peace be upon her).

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે ઝકરિયા (અલયહિસ્સલામ) એ મરયમ (અલયહસ્સલામ) ની પાસે શિયાળાના ફળ ઉનાળામાં અને ઉનાળાના ફળ શિયાળામાં જોયા, ત્યારે તેમણે તેમને કહ્યું: یا مَرْیَمُ أَنَّی لَکِ هذا قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَرْزُقُ مَنْ یَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ [ઓ મરયમ! આ તમારી પાસે ક્યાંથી આવ્યું? તેમણે કહ્યું: આ અલ્લાહ તરફથી છે. ખરેખર અલ્લાહ જેને ચાહે છે તેને બેહિસાબ રોજી આપે છે]. અને ઝકરિયા (અલયહિસ્સલામ) ને ખાતરી થઈ ગઈ કે એ ફળો અલ્લાહ તરફથી છે; કારણ કે તેમના સિવાય કોઈ પણ મરયમ (અલયહસ્સલામ) ની પાસે આવતું ન હતું.

#2 هر زمان زکریا وارد محراب او می‌شد، غذای مخصوصی در کنار او می‌دید. پس از او پرسید: «ای مریم! این روزی از کجا نصیب تو شده»… Whenever Zakariyya entered her chamber, he found provision with her. He said: O Maryam, from where does this come to you? She said: It is from Allah; indeed Allah provides for whom He wills without reckoning જ્યારે પણ ઝકરિયા તેમના મહેરાબમાં દાખલ થતા, તેમની પાસે વિશેષ ખોરાક જોતા. તેમણે પૂછ્યું: «હે મરિયમ! આ રોજી તને ક્યાંથી મળી»? તેમણે કહ્યું: «આ અલ્લાહ તરફથી છે. અલ્લાહ જેને ચાહે તેને બેહિસાબ રોજી આપે છે»

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) ضَمِنَتْ لِعَلِیٍّ (علیه السلام) عَمَلَ الْبَیْتِ وَ الْعَجِینَ وَ الْخُبْزَ وَ قَمَّ الْبَیْتِ وَ ضَمِنَ لَهَا عَلِیٌّ (علیه السلام) مَا کَانَ خَلْفَ الْبَابِ نَقْلَ الْحَطَبِ وَ أَنْ یَجِیءَ بِالطَّعَامِ فَقَالَ لَهَا یَوْماً یَا فَاطِمَهًُْ (سلام الله علیها) هَلْ عِنْدَکِ شَیْءٌ قَالَتْ وَ الَّذِی عَظَّمَ حَقَّکَ مَا کَانَ عِنْدَنَا مُنْذُ ثَلَاثٍ إِلَّا شَیْءٌ آثَرْتُکَ بِهِ قَالَ أَ فَلَا أَخْبَرْتِنِی قَالَتْ کَانَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) نَهَانِی أَنْ أَسْأَلَکَ شَیْئاً فَقَالَ لَا تَسْأَلِی ابْنَ عَمِّکِ شَیْئاً إِنْ جَاءَکِ بِشَیْءٍ عَفْواً وَ إِلَّا فَلَا تَسْأَلِیهِ قَالَ فَخَرَجَ (علیه السلام) فَلَقِیَ رَجُلًا فَاسْتَقْرَضَ مِنْهُ دِینَاراً ثُمَّ أَقْبَلَ بِهِ وَ قَدْ أَمْسَی فَلَقِیَ الْمِقْدَادَ بْنَ الْأَسْوَدِ فَقَالَ لِلْمِقْدَادِ مَا أَخْرَجَکَ فِی هَذِهِ السَّاعَهًِْ قَالَ الْجُوعُ وَ الَّذِی عَظَّمَ حَقَّکَ یَا امیرالمؤمنین (علیه السلام) قَالَ فَهُوَ أَخْرَجَنِی وَ قَدِ اسْتَقْرَضْتُ دِینَاراً وَ سَأُؤْثِرُکَ بِهِ فَدَفَعَهُ إِلَیْهِ فَأَقْبَلَ فَوَجَدَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) جَالِساً وَ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) تُصَلِّی وَ بَیْنَهُمَا شَیْءٌ مُغَطًّی فَلَمَّا فَرَغَتْ أَحْضَرَتْ ذَلِکَ الشَّیْءَ فَإِذَا جَفْنَهًٌْ مِنْ خُبْزٍ وَ لَحْمٍ قَالَ یَا فَاطِمَهًُْ (سلام الله علیها) أَنَّی لَکِ هذا قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَرْزُقُ مَنْ یَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ فَقَالَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) أَلَا أُحَدِّثُکَ بِمَثَلِکَ وَ مَثَلِهَا قَالَ بَلَی قَالَ مَثَلُ زَکَرِیَّا (علیه السلام) إِذْ دَخَلَ عَلَی مَرْیَمَ (سلام الله علیها) الْمِحْرَابَ فَوَجَدَ عِنْدَها رِزْقاً قالَ یا مَرْیَمُ أَنَّی لَکِ هذا قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَرْزُقُ مَنْ یَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ فَأَکَلُوا مِنْهَا شَهْراً وَ هِیَ الْجَفْنَهًُْ الَّتِی یَأْکُلُ مِنْهَا الْقَائِمُ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) وَ هُوَ عِنْدَهُ.

امام باقر (علیه السلام) فاطمه (سلام الله علیها) کارهای خانه‌ی علی (علیه السلام) را انجام می‌داد؛ آرد می‌کرد، نان می‌پخت، جارو می‌کرد و علی (علیه السلام) هم کارهای بیرون را برای فاطمه (سلام الله علیها) انجام می‌داد. هیزم می‌آورد تا غذا بپزد. روزی به او گفت: «ای فاطمه (سلام الله علیها)! آیا چیزی داری»؟ گفت: «نه به خدا قسم! سه روز است که چیزی نداریم تا از تو پذیرایی کنم». امام (علیه السلام) فرمود: «پس چرا به من نگفتی»؟ فاطمه (سلام الله علیها) عرض کرد: «رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) مرا منع کرد که از تو چیزی بخواهم و فرمود: «از پسر عمویت چیزی نخواه. اگر خودش چیزی آورد، آورد وگرنه تو از او چیزی نخواه». علی (علیه السلام) از منزل خارج شد و مردی را دید و از او یک دینار قرض کرد. شب هنگام بود که مقدادبن‌اسود را دید و به او فرمود: «چه باعث شده است که این موقع بیرون بیایی»؟ گفت: «به خدا قسم! گرسنگی باعث شده است». نجم می‌گوید: «از امام باقر (علیه السلام) پرسیدم: «در آن موقع پیامبر (صلی الله علیه و آله) زنده بود»؟ گفتند: «بلی زنده بود»! در ادامه علی (علیه السلام) به مقداد فرمود: «یک دینار قرض کرده‌ام و آن را به تو می‌دهم». آن را به مقداد داد و خودش به منزل رفت. مشاهده کرد که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نشسته و فاطمه (سلام الله علیها) درحال خواندن نماز است و بین آن دو، چیزی قرار دارد که پوشیده است. وقتی فاطمه (سلام الله علیها) نماز را تمام کرد، آن چیز را حاضر کرد. ناگهان دید که دیگ بزرگی است از نان و گوشت. پرسید: «ای فاطمه (سلام الله علیها)! این را از کجا آوردی»؟ جواب داد: هُوَ مِنْ عندِ اللهِ إنَّ اللهَ یَرْزُقُ مَن یَشَاء بِغَیْرِ حِسَابٍ. آنگاه رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «آیا دوست داری ماجرایی را که شبیه این ماجراست، برایت تعریف کنم». گفتند: «بلی»! رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «آنگاه که زکریّا (علیه السلام) وارد محراب شد و در نزد مریم (سلام الله علیها) طعام فراوان دید از او پرسید: قَالَ یَا مَرْیَمُ أَنَّی لَکِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عندِ اللهِ إنَّ اللهَ یَرْزُقُ مَن یَشَاء بِغَیْرِ حِسَابٍ آن‌ها یک ماه تمام از آن غذا خوردند و آن همان ظرفی است که امام قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از آن می‌خورد و آن ظرف نزد ماست».

Imam Baqir (peace be upon him): Fatimah (peace be upon her) used to do the housework for Ali (peace be upon him); she would grind flour, bake bread, and sweep, and Ali (peace be upon him) would do the outside work for Fatimah (peace be upon her). He would bring firewood so that food could be cooked. One day he said to her: "O Fatimah (peace be upon her)! Do you have anything?" She said: "No, by Allah! For three days we have had nothing with which I could entertain you." The Imam (peace be upon him) said: "Then why did you not tell me?" Fatimah (peace be upon her) said: "The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) forbade me from asking anything of you and said: 'Do not ask your cousin for anything. If he himself brings something, he brings it; otherwise, do not ask him for anything.'" Ali (peace be upon him) left the house and met a man and borrowed one dinar from him. It was night when he met al-Miqdad ibn al-Aswad and said to him: "What has caused you to come out at this hour?" He said: "By Allah! Hunger has caused it." Najm says: "I asked Imam Baqir (peace be upon him): 'At that time was the Prophet (peace be upon him and his family) alive?' He said: 'Yes, he was alive!'" Ali (peace be upon him) then said to Miqdad: "I have borrowed one dinar and I will give it to you." He gave it to Miqdad and himself went home. He observed that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was sitting and Fatimah (peace be upon her) was praying, and between them was something that was covered. When Fatimah (peace be upon her) finished the prayer, she brought that thing forward. Suddenly he saw that it was a large pot of bread and meat. He asked: "O Fatimah (peace be upon her)! From where did you bring this?" She replied: هُوَ مِنْ عندِ اللهِ إنَّ اللهَ یَرْزُقُ مَن یَشَاء بِغَیْرِ حِسَابٍ [It is from Allah. Indeed Allah provides for whomever He wills without measure]. Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "Would you like me to recount for you an incident similar to this incident?" They said: "Yes!" The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "When Zakariya (peace be upon him) entered the sanctuary and saw abundant food with Maryam (peace be upon her), he asked her: قَالَ یَا مَرْیَمُ أَنَّی لَکِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عندِ اللهِ إنَّ اللهَ یَرْزُقُ مَن یَشَاء بِغَیْرِ حِسَابٍ [He said: O Maryam! From where did this come to you? She said: It is from Allah. Indeed Allah provides for whomever He wills without measure]. They ate from that food for a whole month, and it is the same vessel from which Imam al-Qaim (may Allah hasten his noble reappearance) eats, and that vessel is with us."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ફાતિમા (અલયહસ્સલામ) અલી (અલયહિસ્સલામ) ના ઘરના કામો કરતાં હતાં; લોટ દળતાં, રોટલી બનાવતાં, ઝાડુ કાઢતાં, અને અલી (અલયહિસ્સલામ) પણ ફાતિમા (અલયહસ્સલામ) માટે બહારના કામો કરતા હતા. લાકડાં લાવતા જેથી ખાવાનું બનાવી શકાય. એક દિવસ તેમણે તેમને કહ્યું: 'ઓ ફાતિમા (અલયહસ્સલામ)! શું તમારી પાસે કંઈક છે?' તેમણે કહ્યું: 'અલ્લાહની કસમ, નહીં! ત્રણ દિવસ થયા છે કે અમારી પાસે કંઈ નથી કે જેનાથી હું તમારી મહેમાનગતિ કરું.' ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: 'તો પછી તમે મને કેમ ન કહ્યું?' ફાતિમા (અલયહસ્સલામ) એ અરજ કરી: 'રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ મને મના કરી હતી કે તમારી પાસેથી કંઈ માંગું અને ફરમાવ્યું: "તારા પિતરાઈ ભાઈ પાસેથી કંઈ ન માંગ. જો તે પોતે કંઈ લાવે તો લાવે, નહીં તો તું તેમની પાસેથી કંઈ ન માંગ."' અલી (અલયહિસ્સલામ) ઘરની બહાર નીકળ્યા અને એક માણસને જોયો અને તેની પાસેથી એક દીનાર ઉધાર લીધો. રાત્રિનો સમય હતો કે તેમણે મિકદાદ બિન અસ્વદને જોયો અને તેમને ફરમાવ્યું: 'આ સમયે બહાર આવવાનું શું કારણ છે?' તેમણે કહ્યું: 'અલ્લાહની કસમ! ભૂખ કારણ છે.' નજમ કહે છે: 'મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) ને પૂછ્યું: "એ સમયે પયગમ્બર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) જીવિત હતા?" તેમણે કહ્યું: "હા, જીવિત હતા!"' આગળ અલી (અલયહિસ્સલામ) એ મિકદાદને ફરમાવ્યું: 'મેં એક દીનાર ઉધાર લીધો છે અને તે તમને આપું છું.' તે મિકદાદને આપી દીધો અને પોતે ઘરે ગયા. જોયું કે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) બેઠા છે અને ફાતિમા (અલયહસ્સલામ) નમાઝ પઢી રહ્યાં છે, અને એ બંનેની વચ્ચે કંઈક છે જે ઢાંકેલું છે. જ્યારે ફાતિમા (અલયહસ્સલામ) એ નમાઝ પૂરી કરી, ત્યારે તે વસ્તુ હાજર કરી. અચાનક જોયું કે તે નાન અને ગોશ્તની મોટી દેગ છે. પૂછ્યું: 'ઓ ફાતિમા (અલયહસ્સલામ)! આ ક્યાંથી લાવ્યાં?' જવાબ આપ્યો: هُوَ مِنْ عندِ اللهِ إنَّ اللهَ یَرْزُقُ مَن یَشَاء بِغَیْرِ حِسَابٍ [આ અલ્લાહ તરફથી છે. ખરેખર અલ્લાહ જેને ચાહે છે તેને બેહિસાબ રોજી આપે છે]. ત્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: 'શું તમે ઈચ્છો છો કે એક એવો કિસ્સો જે આ કિસ્સા જેવો છે, તમને સંભળાવું?' તેમણે કહ્યું: 'હા!' રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: 'જ્યારે ઝકરિયા (અલયહિસ્સલામ) મેહરાબમાં દાખલ થયા અને મરયમ (અલયહસ્સલામ) ની પાસે પુષ્કળ ખાવાનું જોયું તો તેમને પૂછ્યું: قَالَ یَا مَرْیَمُ أَنَّی لَکِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عندِ اللهِ إنَّ اللهَ یَرْزُقُ مَن یَشَاء بِغَیْرِ حِسَابٍ [તેમણે કહ્યું: ઓ મરયમ! આ તમારી પાસે ક્યાંથી આવ્યું? તેમણે કહ્યું: આ અલ્લાહ તરફથી છે. ખરેખર અલ્લાહ જેને ચાહે છે તેને બેહિસાબ રોજી આપે છે]. તેઓ એક આખો મહિનો એ ખાવાનું ખાતા રહ્યાં, અને એ એ જ વાસણ છે જેમાંથી ઇમામ કાઈમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) ખાય છે, અને એ વાસણ અમારી પાસે છે.'