أَوَّلُ مَنْ سُوهِمَ عَلَیْهِ مریم‌بنت‌عمران (سلام الله علیها) وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ ما کُنْتَ لَدَیْهِمْ إِذْ یُلْقُونَ أَقْلامَهُمْ أَیُّهُمْ یَکْفُلُ مَرْیَمَ وَ السِّهَامُ سِتَّهًٌْ ثُمَّ اسْتَهَمُوا فِی یُونُسَ (علیه السلام) لَمَّا رَکِبَ مَعَ الْقَوْمِ فَوَقَعَتِ السَّفِینَهًُْ فِی اللُّجَّهًِْ فَاسْتَهَمُوا فَوَقَعَ السَّهْمُ عَلَی یُونُسَ (علیه السلام) ثَلَاثَ مَرَّاتٍ قَالَ فَمَضَی یُونُسُ (علیه السلام) إِلَی صَدْرِ السَّفِینَهًِْ فَإِذَا الْحُوتُ فَاتِحٌ فَاهُ فَرَمَی نَفْسَهُ ثُمَّ کَانَ عِنْدَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ (رحمة الله علیه) تِسْعَهًُْ بَنِینَ فَنَذَرَ فِی الْعَاشِرِ إِنْ رَزَقَهُ اللَّهُ غُلَاماً أَنْ یَذْبَحَهُ فَلَمَّا وُلِدَ عَبْدُ اللَّهِ (رحمة الله علیه) لَمْ یَکُنْ یَقْدِرُ أَنْ یَذْبَحَهُ وَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) فِی صُلْبِهِ فَجَاءَ بِعَشْرٍ مِنَ الْإِبِلِ فَسَاهَمَ عَلَیْهَا وَ عَلَی عَبْدِ اللَّهِ (رحمة الله علیه) فَخَرَجَتِ السِّهَامُ عَلَی عَبْدِ اللَّهِ (رحمة الله علیه) فَزَادَ عَشْراً فَلَمْ تَزَلِ السِّهَامُ تَخْرُجُ عَلَی عَبْدِ اللَّهِ (رحمة الله علیه) وَ یَزِیدُ عَشْراً فَلَمَّا أَنْ خَرَجَتْ مِائَهًٌْ خَرَجَتِ السِّهَامُ عَلَی الْإِبِلِ فَقَالَ عَبْدُ الْمُطَّلِبِ (رحمة الله علیه) مَا أَنْصَفْتُ رَبِّی فَأَعَادَ السِّهَامَ ثَلَاثاً فَخَرَجَتْ عَلَی الْإِبِلِ فَقَالَ الْآنَ عَلِمْتُ أَنَّ رَبِّی قَدْ رَضِیَ فَنَحَرَهَا.
امام باقر (علیه السلام) نخستین کسی که قرعه به نامش زده شد مریم (سلام الله علیها) دختر عمران (علیه السلام) بود همان‌که خدای عزّوجلّ فرماید: «ای پیغمبر (صلی الله علیه و آله) تو نزد آنان نبودی هنگامی‌که قلم‌های خود را در آب می‌افکندند که کدام‌یک سرپرست مریم شوند و تیرهای قرعه شش‌عدد بود سپس درباره‌ی یونس (علیه السلام) قرعه زدند هنگامی‌که با گروهی سوار کشتی بود کشتی در گرداب ایستاد، آنان قرعه زدند قرعه سه‌بار به نام یونس (علیه السلام) افتاد. یونس (علیه السلام) به‌طرف سینه‌ی کشتی آمد دید نهنگ دریا دهان خود را بازکرده او خود را به دهان ماهی افکند، سپس عبدالمطلب (علیه السلام) بود که نه فرزند برای او متولّد شد پس نذر کرد اگر فرزند دهمین پسر باشد قربانی‌اش کند چون عبداللَّه متولّد شد با بودن رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) در صلب عبداللَّه می‌توانست او را قربانی کند به‌همین‌جهت ده شتر آورد و قرعه به نام آن ده شتر و عبداللَّه زد قرعه به نام عبداللَّه درآمد پس ده شتر دیگر افزود و همین‌طور قرعه‌ها به نام عبداللَّه درمی‌آمد و عبدالمطلّب هر نوبت ده شتر می‌افزود چون عدد شتران به صد رسید قرعه به نام شتران درآمد عبدالمطلّب گفت: «پروردگارا! خودم به انصاف رفتار نکردم قرعه‌ها را تا سه‌بار تکرار کرد و هر سه نوبت قرعه به نام شتر بیرون می‌آمد پس عبدالمطلّب گفت: «الان دانستم که پروردگارم راضی شد و شتران را نحر کرد».
Imam Baqir (peace be upon him): The first person for whom lots were cast was Maryam (peace be upon her), daughter of Imran (peace be upon him). This is what Allah the Mighty and Majestic says: "O Prophet (peace be upon him and his family), you were not with them when they cast their pens into the water [to decide] which of them should become the guardian of Maryam," and the arrows of the lot were six. Then they cast lots concerning Yunus (peace be upon him), when he was aboard a ship with a group. The ship stopped in a whirlpool, so they cast lots, and the lot fell on the name of Yunus (peace be upon him) three times. Yunus (peace be upon him) came to the prow of the ship and saw that the whale of the sea had opened its mouth, so he threw himself into the mouth of the fish. Then there was Abdul Muttalib (peace be upon him), for whom nine sons were born. He vowed that if a tenth son were born to him, he would sacrifice him. When Abdullah was born, since the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was in the loins of Abdullah, he could sacrifice him. For this reason he brought ten camels and cast lots between those ten camels and Abdullah. The lot came out in the name of Abdullah. So he added another ten camels, and likewise the lots kept coming out in the name of Abdullah, and Abdul Muttalib added ten camels each round. When the number of camels reached one hundred, the lot came out in the name of the camels. Abdul Muttalib said: "O my Lord! I myself have not acted with fairness," and he repeated the lots up to three times, and each of the three times the lot came out in the name of the camels. Then Abdul Muttalib said: "Now I know that my Lord is pleased," and he sacrificed the camels.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): સૌથી પહેલી વ્યક્તિ કે જેના નામે કુરઆ (ચિઠ્ઠી) નાખવામાં આવી તે મરયમ (અલયહસ્સલામ) બિન્તે ઇમરાન (અલયહિસ્સલામ) હતાં. આ તે જ છે જેના વિશે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: "ઓ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમે તેમની પાસે ન હતા જ્યારે તેઓ પોતાની કલમો પાણીમાં નાખી રહ્યા હતા કે તેમનામાંથી કોણ મરયમનો સરપરસ્ત બને," અને કુરઆના તીરો છ હતાં. ત્યાર બાદ યુનુસ (અલયહિસ્સલામ) વિશે કુરઆ નાખવામાં આવી, જ્યારે તેઓ એક જૂથ સાથે કશ્તીમાં સવાર હતા. કશ્તી ભંવરમાં અટકી ગઈ, તેઓએ કુરઆ નાખી અને કુરઆ ત્રણ વાર યુનુસ (અલયહિસ્સલામ)ના નામે નીકળી. યુનુસ (અલયહિસ્સલામ) કશ્તીની આગળ આવ્યા અને જોયું કે દરિયાની વ્હેલ માછલીએ પોતાનું મુખ ખોલ્યું છે, તો તેમણે પોતાને માછલીના મુખમાં નાખી દીધા. ત્યાર બાદ અબ્દુલ મુત્તલિબ (અલયહિસ્સલામ) હતા, જેમના માટે નવ સંતાન જન્મ્યાં. તેમણે નઝ્ર માની કે જો દસમું સંતાન પુત્ર હોય તો તેને કુરબાન કરશે. જ્યારે અબ્દુલ્લાહ જન્મ્યા, ત્યારે અબ્દુલ્લાહની પુશ્ત (સુલ્બ)માં રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) હોવા છતાં તેઓ તેને કુરબાન કરી શકતા હતા. આ કારણે તેઓ દસ ઊંટ લાવ્યા અને તે દસ ઊંટ અને અબ્દુલ્લાહના નામે કુરઆ નાખી. કુરઆ અબ્દુલ્લાહના નામે નીકળી. તો બીજા દસ ઊંટ ઉમેર્યા, અને એ જ રીતે કુરઆ અબ્દુલ્લાહના નામે નીકળતી રહી અને અબ્દુલ મુત્તલિબ દર વખતે દસ ઊંટ ઉમેરતા ગયા. જ્યારે ઊંટોની સંખ્યા સોએ પહોંચી ત્યારે કુરઆ ઊંટોના નામે નીકળી. અબ્દુલ મુત્તલિબે કહ્યું: "ઓ પરવરદિગાર! મેં પોતે ઇન્સાફ મુજબ વર્તન નથી કર્યું," અને કુરઆને ત્રણ વાર દોહરાવી, અને ત્રણેય વખતે કુરઆ ઊંટના નામે નીકળી. પછી અબ્દુલ મુત્તલિબે કહ્યું: "હવે મને ખબર પડી કે મારો પરવરદિગાર રાઝી થઈ ગયો," અને ઊંટોને નહ્ર કર્યા.