الرّسول ( لَمَّا کَانَتِ اللَّیْلَهًُْ الَّتِی أُسْرِیَ بِی إِلَی السَّمَاءِ، وَقَفَ جَبْرَائِیلُ (فِی مَقَامِهِ وَ غِبْتُ عَنْ تَحِیَّهًِْ کُلِّ مَلَکٍ وَ کَلَامِهِ وَ صِرْتُ بِمَقَامٍ انْقَطَعَ عَنِّی فِیهِ الْأَصْوَاتُ وَ تَسَاوَی عِنْدِی الْأَحْیَاءُ وَ الْأَمْوَاتُ، اضْطَرَبَ قَلْبِی وَ تَضَاعَفَ کَرْبِی، فَسَمِعْتُ مُنَادِیاً یُنَادِی بِلُغَهًِْ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ (: قِفْ یَا مُحَمَّدُ (فَإِنَّ رَبَّکَ یُصَلِّی. قُلْتُ: کَیْفَ یُصَلِّی وَ هُوَ غَنِیٌّ عَنِ الصَّلَاهًِْ لِأَحَدٍ؟ وَ کَیْفَ بَلَغَ عَلِیٌّ هَذَا الْمَقَامَ؟ فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَی: إِقْرَأْ یَا مُحَمَّدُ (هُوَ الَّذِی یُصَلِّی عَلَیْکُمْ وَ مَلائِکَتُهُ لِیُخْرِجَکُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَی النُّورِ وَ صَلَاتِی رَحْمَهًٌْ لَکَ وَ لِأُمَّتِکَ، فَأَمَّا سَمَاعُکَ صَوْتَ عَلِیٍّ فَإِنَّ أَخَاکَ مُوسَی بْنَ عِمْرَانَ (لَمَّا جَاءَ جَبَلَ الطُّورِ عَایَنَ مَا عَایَنَ مِنْ عَظِیمِ الْأُمُورِ، أَذْهَلَهُ مَا رَآهُ عَمَّا یُلْقَی إِلَیْهِ فَشَغَلْتُهُ عَنِ الْهَیْبَهًِْ بِذِکْرِ أَحَبِّ الْأَشْیَاءِ إِلَیْهِ وَ هِیَ الْعَصَا، إِذْ قُلْتُ لَهُ: وَ مَا تِلْکَ بِیَمِینِکَ یَا مُوسَی وَ لَمَّا کَانَ عَلِیٌّ (أَحَبَّ النَّاسِ إِلَیْکَ نَادَیْنَاکَ بِلُغَتِهِ وَ کَلَامِهِ لِیَسْکُنَ مَا بِقَلْبِکَ مِنَ الرُّعْبِ وَ لِتَفْهَمَ مَا یُلْقَی إِلَیْکَ وَ قَالَ: وَ لِیَ فِیهَا مَآرِبُ أُخْرَی بِهَا أَلْفُ مُعْجِزَهًٍْ.
پیامبر ( در آن شبی که به معراج برده شدم (شب اسراء)، جبرئیل در مقام خود ایستاد و من دیگر صدای تحیّت و سلام‌دادن فرشتگان و سخن آنان را نمی‌شنیدم و در جایگاهی قرار گرفتم که دیگر تمام صداها قطع شده بود و هیچ صدایی نمی‌شنیدم و زندگان و مردگان نزد من برابر شدند. قلبم به تپش افتاد و اندوهم افزایش یافت. صدای منادی را شنیدم که به زبان علیّ‌بن‌ابی‌طالب (به من گفت: «بایست! ای محمّد (! چراکه پروردگار تو به تو درود می‌فرستد». گفتم: «او چگونه درود می‌فرستد، درحالی‌که از اینکه به کسی درود فرستد، بی‌نیاز است. و چگونه علی (به این مقام رسیده است»؟ خداوند متعال فرمود: «بخوان ای محمّد (! هُوَ الَّذِی یُصَلِّی عَلَیْکُمْ وَ مَلَائِکَتُهُ لِیُخْرِجَکُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّورِ و درود من، رحمتی بر تو و امّت توست. امّا اینکه تو صدای علی (را شنیدی به خاطر این بود که وقتی برادرت موسی‌بن‌عمران به کوه طور آمد و آن صحنه عظیم را به چشم خود دید، آنچه که دیده بود، باعث غفلت او از آنچه که به او القا می‌شد، گشت. پس حواس او را از آن عظمت و هیبت به صحبت در مورد چیزی که محبوب‌ترین چیز نزد او بود یعنی همان عصا، مشغول داشتیم، آن هنگام که به او فرمودم: و آن چیست در دست راست تو، ای موسی؟!. ( طه/۱۷ ) و چون علی (محبوب‌ترین مردم نزد تو بود، با تو با زبان و سخن او، سخن گفتم تا قلب تو از آن وحشت آرامش یابد و آنچه را که به تو القا می‌شود، درک کنی. همچنین فرمود: و مرا با آن کارها و نیازهای دیگری است. ( طه/۱۸ )
The Prophet (peace be upon him and his family): On the night when I was taken up to the heavens (the night of Isra), Jibra'il stood at his station, and I no longer heard the greeting, salutations or speech of the angels, and I reached a station where all sounds had been cut off from me and I heard no sound, and the living and the dead became equal before me. My heart began to pound and my grief increased. I heard a caller calling me in the tongue of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him): "Stop, O Muhammad (peace be upon him and his family)! For your Lord is sending blessings upon you." I said: "How does He send blessings, when He is beyond needing to send blessings upon anyone? And how has Ali (peace be upon him) reached this station?" Allah the Exalted said: "Recite, O Muhammad (peace be upon him and his family)! هُوَ الَّذِی یُصَلِّی عَلَیْکُمْ وَ مَلَائِکَتُهُ لِیُخْرِجَکُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّورِ [He it is Who sends His blessings upon you, and so do His angels, that He may bring you forth out of darkness into the light], and My blessing is a mercy upon you and your ummah. As for your hearing the voice of Ali (peace be upon him), it was because when your brother Musa ibn Imran came to Mount Tur and saw with his own eyes that mighty scene, what he saw caused him to be distracted from what was being conveyed to him. So We occupied his senses, away from that greatness and awe, with speech about the thing that was most beloved to him, namely the staff, when I said to him: وَ مَا تِلْکَ بِیَمِینِکَ یَا مُوسَی [And what is that in your right hand, O Musa?] (Taha/17). And since Ali (peace be upon him) was the most beloved of people to you, We addressed you in his tongue and speech so that your heart might find peace from that terror, and so that you might understand what is being conveyed to you." He also said: وَ لِیَ فِیهَا مَآرِبُ أُخْرَی [And in it are other uses for me] (Taha/18), by which are meant a thousand miracles.
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે રાત્રે મને મેઅરાજ પર લઈ જવામાં આવ્યો (શબે ઇસરા), જિબ્રઈલ પોતાના મુકામ પર ઊભા રહ્યા અને હું હવે ફરિશ્તાઓના સલામ અને વાતચીતનો અવાજ સાંભળતો ન હતો, અને હું એવા સ્થાને પહોંચ્યો જ્યાં તમામ અવાજો બંધ થઈ ગયા હતા અને હું કોઈ અવાજ સાંભળતો ન હતો, અને જીવતા અને મરેલા મારી નજરમાં સમાન થઈ ગયા. મારું દિલ ધબકવા લાગ્યું અને મારો દુઃખ વધી ગયો. મેં એક પોકારનારનો અવાજ સાંભળ્યો જે અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની ભાષામાં મને કહી રહ્યો હતો: "ઊભા રહો! ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! કારણ કે તમારો પરવરદિગાર તમારા પર દરૂદ મોકલી રહ્યો છે." મેં કહ્યું: "તે કેવી રીતે દરૂદ મોકલે છે, જ્યારે કે તે કોઈ પર દરૂદ મોકલવાથી બેનિયાઝ છે. અને અલી (અલયહિસ્સલામ) આ મુકામ પર કેવી રીતે પહોંચ્યા?" અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: "પઢો ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! هُوَ الَّذِی یُصَلِّی عَلَیْکُمْ وَ مَلَائِکَتُهُ لِیُخْرِجَکُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّورِ [તે એ જ છે જે તમારા પર દરૂદ મોકલે છે અને તેના ફરિશ્તાઓ પણ, જેથી તમને અંધકારમાંથી પ્રકાશ તરફ કાઢે], અને મારો દરૂદ તમારા અને તમારી ઉમ્મત પર રહમત છે. પરંતુ તમે અલી (અલયહિસ્સલામ)નો અવાજ સાંભળ્યો તેનું કારણ એ હતું કે જ્યારે તમારા ભાઈ મૂસા બિન ઇમરાન કોહે તૂર પર આવ્યા અને તે ભવ્ય દૃશ્યને પોતાની આંખોથી જોયું, જે તેમણે જોયું તે તેમને, જે તેમના પર નાઝિલ થઈ રહ્યું હતું, તેનાથી ગાફિલ કરી દેવાનું કારણ બન્યું. તેથી અમે તેમનું ધ્યાન તે અઝમત અને હયબતથી હટાવીને એવી વસ્તુની વાત તરફ મશ્ગુલ કર્યું જે તેમની પાસે સૌથી પ્રિય વસ્તુ હતી એટલે કે તે જ અસા (લાકડી), તે વખતે જ્યારે મેં તેમને ફરમાવ્યું: અને તે તમારા જમણા હાથમાં શું છે, ઓ મૂસા?! (તાહા/૧૭). અને કારણ કે અલી (અલયહિસ્સલામ) તમારી પાસે લોકોમાં સૌથી પ્રિય હતા, અમે તમારી સાથે તેમની ભાષા અને વાણીમાં વાત કરી જેથી તમારું દિલ તે ભયથી શાંતિ પામે અને જે તમારા પર નાઝિલ થઈ રહ્યું છે તેને સમજી શકો." તેમજ ફરમાવ્યું: અને મારા માટે તેમાં બીજા કામો અને જરૂરિયાતો છે. (તાહા/૧૮)