اى پيامبر! ما همسران تو را كه مهرشان را پرداخته‌اى براى تو حلال كرديم، و همچنين كنيزانى كه از طريق غنايمى كه خدا به تو داده است مالك شده‌اى و دختران عموى تو، و دختران عمّه‌ها، و دختران دايى تو، و دختران خاله‌ها كه با تو مهاجرت كردند [ازدواج با آن‌ها براى تو جايز است] و [نيز] زن با ايمانى كه خود را به پيامبر ببخشد [و مهرى براى خود نخواهد] چنانچه پيامبر بخواهد مى‌تواند او را به همسرى برگزيند؛ امّا چنين ازدواجى تنها براى تو مجاز است نه ديگر مؤمنان؛ ما مى‌دانيم براى آنان در مورد همسرانشان و كنيزانشان چه حكمى مقرّر داشته‌ايم [و مصلحت آنان چه حكمى را ايجاب مى‌كند]؛ اين به خاطر آن است كه مشكلى [در اداى رسالت] بر تو نباشد [و از اين راه حاميان فزونترى فراهم سازى]؛ و خداوند آمرزنده و مهربان است.
O Prophet! surely We have made lawful to you your wives whom you have given their dowries, and those whom your right hand possesses out of those whom Allah has given to you as prisoners of war, and the daughters of your paternal uncles and the daughters of your paternal aunts, and the daughters of your maternal uncles and the daughters of your maternal aunts who fled with you; and a believing woman if she gave herself to the Prophet, if the Prophet desired to marry her-- specially for you, not for the (rest of) believers; We know what We have ordained for them concerning their wives and those whom their right hands possess in order that no blame may attach to you; and Allah is Forgiving, Merciful.
અય પયગંબર અમોએ તારા માટે "તમારી ઔરતો કે જેની મહેર આપી દીધી છે તથા તે કનીઝો કે જેને અલ્લાહે તમને ગનીમતરૂપે આપી છે અને તમારા કાકાની દીકરીઓમાંથી અને તમારી ફોઇની દીકરીઓ અને તમારા મામાની દીકરીઓ અને તમારી માસીની દીકરીઓમાંથી જેણીઓ તમારી સાથે હિજરત કરીને આવી છે અને તે મોઅમેના ઔરતો કે જેણી પોતાની જાતને નબીને સોંપી દીધી છે" અગર નબી તેણીઓથી નિકાહ કરવા ચાહે તો હલાલ કરી દીધી છે, પરંતુ આ ફકત તમારા માટે છે, બીજા મોઅમીનો માટે નથી, અમને ખબર છે કે અમોએ તે લોકો ઉપર તેમની ઔરતો અને કનીઝોની બાબતે શું નક્કી કર્યુ છે (પરંતુ આ ખાસ છુટ તમારા માટે છે) જેથી તારા માટે કોઇ હરજ ન રહે અને અલ્લાહ ગફુરૂર રહીમ છે.
الصّادق ( أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (لَمْ یَتَزَوَّجْ عَلَی خَدِیجَهًْ (.
امام صادق ( رسول خدا (در دوره‌ی حیات حضرت خدیجه (زن دیگری اختیار نکرد.
Imam Sadiq (peace be upon him): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) did not take another wife during the lifetime of Lady Khadija (peace be upon her).
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ હઝરત ખદીજા (અલયહસ્સલામ) ના જીવનકાળ દરમિયાન બીજી કોઈ સ્ત્રી સાથે લગ્ન કર્યા નહોતા.
الصّادق ( تَزَوَّجَ رَسُولُ اللَّهِ (أُمَّ سَلَمَهًَْ زَوَّجَهَا إِیَّاهُ عُمَرُ بْنُ أَبِی سَلَمَهًَْ وَ هُوَ صَغِیرٌ لَمْ یَبْلُغِ الْحُلُمَ، وَ جُوَیْرِیَهًُْ بِنْتُ الْحَارِثِ وَ سَوْدَهًُْ بِنْتُ زَمْعَهًَْ وَ أَفْضَلُهُنَ خَدِیجَهًُْ بِنْتُ خُوَیْلِدٍ ثُمَّ أُمُّ سَلَمَهًَْ بِنْتُ أُمَیَّهًَْ ثُمَّ مَیْمُونَهًُْ بِنْتُ الْحَارِثِ.
امام صادق ( رسول خدا (ام سلمه را تزویج نمود، عمر بن ابی سلمه که پسر او بود او را به تزویج پیامبر (در آورد و عمر هنوز کوچک بود و بالغ نشده بود و جویریه دختر حارث و سوده دختر زمعه و بهترین زنان آن حضرت خدیجه (دختر خویلد سپس امّ سلمه دختر ابی‌امیّه سپس جویریه دختر حارث بودند.
Imam Sadiq (peace be upon him): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) married Umm Salama; Umar ibn Abi Salama, who was her son, gave her in marriage to the Prophet (peace be upon him and his family), and Umar was still young and had not yet reached puberty. And [he also married] Juwayriya bint al-Harith and Sawda bint Zam'a. The best of his wives were Khadija (peace be upon her) daughter of Khuwaylid, then Umm Salama daughter of Abi Umayya, then Maymuna daughter of al-Harith.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ઉમ્મે સલમા સાથે લગ્ન કર્યા; ઉમર બિન અબી સલમા, જે તેમનો પુત્ર હતો, તેમણે તેમને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના નિકાહમાં આપ્યા, અને ઉમર હજી નાના હતા અને બાલિગ થયા નહોતા. અને [તેમણે] જુવૈરિયા બિન્તે હારિસ અને સૌદા બિન્તે ઝમઅઃ [સાથે પણ લગ્ન કર્યા]. તેમની શ્રેષ્ઠ પત્નીઓ ખદીજા (અલયહસ્સલામ) બિન્તે ખુવૈલિદ, પછી ઉમ્મે સલમા બિન્તે અબી ઉમય્યા, પછી મયમૂના બિન્તે હારિસ હતાં.
الصّادق ( عَنِ الصَّادِقِ (قَالَ: تَزَوَّجَ رَسُولُ اللَّهِ (بِخَمْسَ عَشْرَهًَْ امْرَأَهًًْ (فَمَاتَتْ مِنْهُنَّ اثْنَتَانِ) وَ دَخَلَ بِثَلَاثَ عَشْرَهًَْ مِنْهُنَّ وَ قُبِضَ عَنْ تِسْعٍ فَأَمَّا الَّتِی لَمْ یَدْخُلْ بِهِمَا فَعَمْرَهًُْ وَ الشَّنْبَاءُ وَ أَمَّا الثَّلَاثَ عَشْرَهًَْ اللَّاتِی دَخَلَ بِهِنَّ فَأَوَّلُهُنَّ خَدِیجَهًُْ بِنْتُ خُوَیْلِدٍ ثُمَّ سَوْدَهًُْ بِنْتُ زَمْعَهًَْ ثُمَّ أُمُّ سَلَمَهًَْ وَ اسْمُهَا هِنْدُ بِنْتُ أَبِی أُمَیَّهًَْ ثُمَّ أُمُّ عَبْدِ اللَّهِ عَائِشَهًُْ بِنْتُ أَبِی بَکْرٍ ثُمَّ حَفْصَهًُْ بِنْتُ عُمَرَ ثُمَّ زَیْنَبُ بِنْتُ خُزَیْمَهًَْ بْنِ الْحَارِثِ أُمُّ الْمَسَاکِینِ ثُمَّ زَیْنَبُ بِنْتُ جَحْشٍ ثُمَّ أُمُّ حَبِیبَهًَْ رَمْلَهًُْ بِنْتُ أَبِی سُفْیَانَ ثُمَّ مَیْمُونَهًُْ بِنْتُ الْحَارِثِ ثُمَّ زَیْنَبُ بِنْتُ عُمَیْسٍ ثُمَّ جُوَیْرِیَهًُْ بِنْتُ الْحَارِثِ ثُمَّ صَفِیَّهًُْ بِنْتُ حُیَیِّ بْنِ أَخْطَبَ وَ الَّتِی وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِیِّ (خَوْلَهًُْ بِنْتُ حَکِیمٍ السُّلَمِیِّ وَ کَانَ لَهُ سُرِّیَّتَانِ یَقْسِمُ لَهُمَا مَعَ أَزْوَاجِهِ مَارِیَهًُْ الْقِبْطِیَّهًُْ وَ رَیْحَانَهًُْ الْخِنْدِفِیَّهًُْ وَ التِّسْعُ اللَّاتِی قُبِضَ عَنْهُنَّ عَائِشَهًُْ وَ حَفْصَهًُْ وَ أُمُّ سَلَمَهًَْ وَ زَیْنَبُ بِنْتُ جَحْشٍ وَ مَیْمُونَهًُْ بِنْتُ الْحَارِثِ وَ أُمُّ حَبِیبَهًَْ بِنْتُ أَبِی سُفْیَانَ وَ صَفِیَّهًُْ بِنْتُ حُیَیِّ بْنِ أَخْطَبَ.
امام صادق ( رسول خدا (با پانزده زن ازدواج کرد و با سیزده تن از آنان آمیزش نمود (دخول کرد) و به هنگام وفات نه همسر داشت. آن دو همسری که رسول خدا (با آن‌ها آمیزش نکرد، عَمْرَه و شنباء و آن همسرانی که رسول خدا (با آن‌ها آمیزش نمود، عبارت بودند از: خدیجه دختر خویلد، سوده، امّ سلمه [که نام او هند دختر ابی‌امیّه است]، امّ عبدالله عایشه دختر ابوبکر، حفصه دختر عمر، زینب دختر خزیمهًْبنحارث امّ‌المساکین، سپس زینب دخترجحش، امّ‌حبیب رمله دختر ابوسفیان، میمونه دختر حارث، زینب دختر عُمیَس، جویریه دختر حارث، سپس صفیّه دختر حییّ‌بن‌اخطب نام داشتند و آن زنی که مهریه‌ی خود را به رسول خدا (بخشید و از راه هبه با رسول خدا (ازدواج نمود، خویله دختر حَکیم سَلمی بود. همچنین رسول خدا (دو سُرّیّه داشت که حضور خویش را علاوه بر زنان خود با آنان نیز قسمت می‌کرد، ماریه قبطیّه و ریحانه خندقیه. آن نُه همسر پیامبر (که حضرت هنگام وفات داشت، عبارتند از: عایشه، حفصه، امّ سلمه، زینب دختر جحش، میمونه دختر حارث، امّ حبیب دختر ابوسفیان، صفیّه دختر حییّ‌بن‌اخطب، جوبریه دختر حارث و سوره دختر زمعه.
Imam Sadiq (peace be upon him): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) married fifteen women, and consummated the marriage with thirteen of them, and at the time of his passing he had nine wives. The two wives with whom the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) did not consummate the marriage were 'Amra and al-Shanba'. And the wives with whom the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) did consummate the marriage were: Khadija daughter of Khuwaylid, Sawda, Umm Salama [whose name is Hind daughter of Abi Umayya], Umm Abdullah 'A'isha daughter of Abu Bakr, Hafsa daughter of Umar, Zaynab daughter of Khuzayma ibn al-Harith, Umm al-Masakin, then Zaynab daughter of Jahsh, Umm Habib Ramla daughter of Abu Sufyan, Maymuna daughter of al-Harith, Zaynab daughter of 'Umays, Juwayriya daughter of al-Harith, then Safiyya daughter of Huyayy ibn Akhtab. And the woman who gifted her dowry to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and married the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) by way of hiba (gift) was Khawla daughter of Hakim al-Sulami. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) also had two surriyyas (concubines) with whom he apportioned his presence alongside his wives: Mariya al-Qibtiyya and Rayhana al-Khandaqiyya. The nine wives whom the Prophet (peace be upon him and his family) had at the time of his passing were: 'A'isha, Hafsa, Umm Salama, Zaynab daughter of Jahsh, Maymuna daughter of al-Harith, Umm Habib daughter of Abu Sufyan, Safiyya daughter of Huyayy ibn Akhtab, Juwayriya daughter of al-Harith, and Sawda daughter of Zam'a.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ પંદર સ્ત્રીઓ સાથે લગ્ન કર્યા અને તેમાંથી તેર સાથે સંભોગ કર્યો, અને વફાત સમયે તેમની નવ પત્નીઓ હતી. તે બે પત્નીઓ કે જેમની સાથે મસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ સંભોગ કર્યો નહોતો તે અમ્રા અને શન્બા હતી, અને તે પત્નીઓ જેમની સાથે મસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ સંભોગ કર્યો હતો તે આ પ્રમાણે હતી: ખદીજા બિન્તે ખુવૈલિદ, સૌદા, ઉમ્મે સલમા [જેમનું નામ હિન્દ બિન્તે અબી ઉમય્યા છે], ઉમ્મે અબ્દુલ્લાહ આયશા બિન્તે અબૂબક્ર, હફ્સા બિન્તે ઉમર, ઝૈનબ બિન્તે ખુઝૈમા બિન હારિસ ઉમ્મુલ મસાકીન, પછી ઝૈનબ બિન્તે જહશ, ઉમ્મે હબીબ રમ્લા બિન્તે અબૂ સુફિયાન, મયમૂના બિન્તે હારિસ, ઝૈનબ બિન્તે ઉમૈસ, જુવૈરિયા બિન્તે હારિસ, પછી સફિય્યા બિન્તે હુયય્ય બિન અખ્તબ. અને તે સ્ત્રી કે જેણે પોતાનું મહર મસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને બક્ષી દીધું અને હિબા (દાન) ના માધ્યમથી મસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે લગ્ન કર્યા, તે ખવ્લા બિન્તે હકીમ સલમી હતી. તદુપરાંત મસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની બે સુર્રિય્યાઓ (દાસીઓ) હતી કે જેમની સાથે તેઓ પોતાની પત્નીઓ ઉપરાંત પોતાની હાજરી વહેંચતા હતા, મારિયા કિબ્તિય્યા અને રયહાના ખન્દકિય્યા. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની તે નવ પત્નીઓ કે જે વફાત સમયે તેમની પાસે હતી, તે આ છે: આયશા, હફ્સા, ઉમ્મે સલમા, ઝૈનબ બિન્તે જહશ, મયમૂના બિન્તે હારિસ, ઉમ્મે હબીબ બિન્તે અબૂ સુફિયાન, સફિય્યા બિન્તે હુયય્ય બિન અખ્તબ, જુવૈરિયા બિન્તે હારિસ અને સૌદા બિન્તે ઝમઅઃ.
الصّادق ( أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ یا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَحْلَلْنا لَکَ أَزْواجَکَ قَالَ أَحَلَّ لَهُ مِنَ النِّسَاءِ مَا شَاءَ وَ أَحَلَّ لَهُ أَنْ یَنْکِحَ الْمُؤْمِنَاتِ بِغَیْرِ مَهْرٍ وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِیِّ إِنْ أَرادَ النَّبِیُّ أَنْ یَسْتَنْکِحَها ثُمَّ بَیَّنَ عَزَّوَجَلَّ أَنَّ ذَلِکَ إِنَّمَا هُوَ خَاصٌّ لِلنَّبِیِّ (فَقَالَ خالِصَةً لَکَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِینَ قَدْ عَلِمْنا ما فَرَضْنا عَلَیْهِمْ فِی أَزْواجِهِمْ وَ ما مَلَکَتْ أَیْمانُهُمْ الْآیَهًَْ ثُمَّ قَالَ جَعْفَرُبْنُمُحَمَّدٍ (فَلَا تَحِلُّ الْهِبَهًُْ إِلَّا لِرَسُولِ اللَّهِ (وَ أَمَّا غَیْرُهُ فَلَا یَصْلُحُ لَهُ أَنْ یَنْکِحَ إِلَّا بِمَهْرٍ یَفْرِضُهُ قَبْلَ أَنْ یَدْخُلَ بِهَا مَا کَانَ ثَوْباً أَوْ دَرَاهِمَ أَوْ دَنَانِیرَ أَوْ خَادِماً.
امام صادق ( از آن حضرت در مورد آیه: یا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَحْلَلْنا لَکَ أَزْواجَکَ سؤال شد. فرمود: «برای او (محمّد () زنان حلال است و برای وی حلال است که با زنان مؤمنه بدون مهریه ازدواج نماید همانگونه که خداوند تعالی فرمود وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِیِّ إِنْ أَرادَ النَّبِیُّ أَنْ یَسْتَنْکِحَها زن مؤمنه اگر خویش را به پیامبر (عرضه نمود اگر پیامبر (بخواهد می‌تواند با وی ازدواج نماید. سپس خداوند تعالی بیان فرمود این امر به پیامبر (اختصاص دارد لذا فرمود خالِصَةً لَکَ مِنْ دُونِ المُؤْمِنِینَ قَدْ عَلِمْنا ما فَرَضْنا عَلَیْهِمْ فِی أَزْواجِهِمْ وَ ما مَلَکَتْ أَیْمانُهُمْ. سپس امام صادق (فرمود: «این نوع هبه جز برای پیامبر (حلال نمی‌باشد امّا برای غیر آن حضرت ازدواج فقط با قراردادن مهریه قبل از مباشرت با زن صحیح است خواه این مهریه لباس یا درهم و دینار یا خادم باشد».
Imam Sadiq (peace be upon him): He was asked about the verse یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَحْلَلْنَا لَکَ أَزْوَاجَکَ [O Prophet! surely We have made lawful to you your wives]. He said: 'Women are lawful for him (Muhammad, peace be upon him and his family), and it is lawful for him to marry believing women without a dowry, just as Allah the Exalted said وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِیِّ إِنْ أَرَادَ النَّبِیُّ أَنْ یَسْتَنْکِحَهَا [and a believing woman if she gave herself to the Prophet, if the Prophet desired to marry her]. If a believing woman offers herself to the Prophet (peace be upon him and his family), and the Prophet (peace be upon him and his family) wishes, he may marry her. Then Allah the Exalted stated that this matter is exclusive to the Prophet (peace be upon him and his family), so He said خَالِصَةً لَکَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِینَ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَیْهِمْ فِی أَزْوَاجِهِمْ وَ مَا مَلَکَتْ أَیْمَانُهُمْ [specially for you, not for the (rest of) believers; We know what We have ordained for them concerning their wives and those whom their right hands possess].' Then Imam Sadiq (peace be upon him) said: 'This kind of hiba (gift) is lawful only for the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), but for other than him, marriage is valid only by fixing a dowry before intercourse with the woman, whether that dowry be clothing, or dirhams and dinars, or a servant.'
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): તેમને આયત યَا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَحْلَلْنَا لَکَ أَزْوَاجَکَ [હે નબી! ખરેખર અમે તમારી પત્નીઓને તમારા માટે હલાલ કરી છે] વિશે પૂછવામાં આવ્યું. તમે ફરમાવ્યું: 'તેમના (મુહમ્મદ સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે સ્ત્રીઓ હલાલ છે, અને તેમના માટે હલાલ છે કે તેઓ મોમિન સ્ત્રીઓ સાથે મહર વગર નિકાહ કરે, જેમ કે અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِیِّ إِنْ أَرَادَ النَّبِیُّ أَنْ یَسْتَنْکِحَهَا [અને એક મોમિન સ્ત્રી જો પોતાની જાતને નબીને અર્પણ કરે, અને નબી તેની સાથે નિકાહ કરવા ઇચ્છે]. જો કોઈ મોમિન સ્ત્રી પોતાની જાતને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને અર્પણ કરે, અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ઇચ્છે તો તેની સાથે નિકાહ કરી શકે છે. પછી અલ્લાહ તઆલાએ સ્પષ્ટ કર્યું કે આ બાબત ફક્ત પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે ખાસ છે, તેથી ફરમાવ્યું خَالِصَةً لَکَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِینَ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَیْهِمْ فِی أَزْوَاجِهِمْ وَ مَا مَلَکَتْ أَیْمَانُهُمْ [ફક્ત તમારા માટે, બીજા મોમિનો માટે નહીં; અમે જાણીએ છીએ કે અમે તેમના પર તેમની પત્નીઓ અને તેમના જમણા હાથોના માલિકી હકમાં જે ફરજ કરી છે].' પછી ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવ્યું: 'આ પ્રકારનું હિબા (દાન) ફક્ત રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે જ હલાલ છે, પરંતુ તેમના સિવાય બીજા માટે નિકાહ ફક્ત સ્ત્રી સાથે સહવાસ પહેલાં મહર નક્કી કરવાથી જ સહીહ છે, ભલે તે મહર કપડું હોય કે દિરહમ અને દીનાર હોય કે કોઈ ખાદિમ (સેવક) હોય.'
علی‌بن‌إبراهیم ( وَ ما مَلَکَتْ یَمِینُکَ مِمَّا أَفاءَ اللهُ عَلَیْکَ یَعْنِی مِنْ الْغَنِیمَهًِْ.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( وَ مَا مَلَکَتْ یَمِینُکَ مِمَّا أَفَاء اللهُ عَلَیْکَ یعنی از غنیمت.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ مَا مَلَکَتْ یَمِینُکَ مِمَّا أَفَاءَ اللهُ عَلَیْکَ [and those whom your right hand possesses out of those whom Allah has given to you] — meaning from the war booty.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ مَا مَلَکَتْ یَمِینُکَ مِمَّا أَفَاءَ اللهُ عَلَیْکَ [અને જે તમારા જમણા હાથે માલિકી મેળવી છે તે અલ્લાહે તમને આપેલી ગનીમતમાંથી] — એટલે ગનીમતમાંથી.
الصّادق ( عن الحلبی عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ یا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَحْلَلْنا لَکَ أَزْواجَکَ قُلْتُ کَمْ أُحِلَّ لَهُ مِنَ النِّسَاءِ قَالَ مَا شَاءَ مِنْ شَیْءٍ قُلْتُ قَوْلُهُ لا یَحِلُّ لَکَ النِّساءُ مِنْ بَعْدُ وَ لا أَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ أَزْواجٍ فَقَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ (أَنْ یَنْکِحَ مَا شَاءَ مِنْ بَنَاتِ عَمِّهِ وَ بَنَاتِ عَمَّاتِهِ وَ بَنَاتِ خَالِهِ وَ بَنَاتِ خَالَاتِهِ وَ أَزْوَاجِهِ اللَّاتِی هَاجَرْنَ مَعَهُ وَ أُحِلَّ لَهُ أَنْ یَنْکِحَ مِنْ عُرْضِ الْمُؤْمِنِینَ بِغَیْرِ مَهْرٍ وَ هِیَ الْهِبَهًُْ وَ لَا تَحِلُّ الْهِبَهًُْ إِلَّا لِرَسُولِ اللَّهِ (فَأَمَّا لِغَیْرِ رَسُولِ اللَّهِ (فَلَا یَصْلُحُ نِکَاحٌ إِلَّا بِمَهْرٍ وَ ذَلِکَ مَعْنَی قَوْلِهِ تَعَالَی وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِیِّ.
امام صادق ( حلبی گوید: از امام صادق (درباره‌ی سخن خدای عزّوجلّ یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَحْلَلْنَا لَکَ أَزْوَاجَکَ پرسیدم: «چه تعداد زن بر پیامبر (حلال بود»؟ حضرت پاسخ داد: «هر تعداد که می‌خواست بر او حلال بود». عرض کردم: «تفسیر آیه‌ی لَا یَحِلُّ لَکَ النِّسَاء مِن بَعْدُ وَ لَا أَن تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ أَزْوَاجٍ چیست»؟ حضرت پاسخ داد: «رسول خدا (می‌توانست با هرکدام از دختران عمو، دختران عمّه‌ها، دختران دایی، دختران خاله‌ها و همسران او که به همراه او مهاجرت کرده بودند، ازدواج کند. همچنین بر او حلال بود که با زن مؤمنی بدون آنکه زن برای خود مهری قائل شود، ازدواج کند که به این کار، هبه گفته می‌شود و تنها بر رسول خدا (حلال بود. امّا دیگران تنها می‌توانند با قراردادن مهریه ازدواج کنند. منظور از آیه‌ی وَ امْرَأَةً مُّؤْمِنَةً إِن وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِیِّ نیز همین است».
Imam Sadiq (peace be upon him): Halabi says: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about the words of Allah the Mighty and Majestic یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَحْلَلْنَا لَکَ أَزْوَاجَکَ [O Prophet! surely We have made lawful to you your wives]: 'How many women were lawful for the Prophet (peace be upon him and his family)?' He replied: 'As many as he wished were lawful for him.' I asked: 'What is the interpretation of the verse لَا یَحِلُّ لَکَ النِّسَاءُ مِنْ بَعْدُ وَ لَا أَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ أَزْوَاجٍ [It is not allowed to you to take women afterwards, nor that you should change them for other wives]?' He replied: 'The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) could marry any of the daughters of his paternal uncle, the daughters of his paternal aunts, the daughters of his maternal uncle, the daughters of his maternal aunts, and his wives who had migrated with him. It was also lawful for him to marry a believing woman without her setting a dowry for herself, and this act is called hiba (gift), and it was lawful only for the Messenger of Allah (peace be upon him and his family). But others can only marry by fixing a dowry. The verse وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِیِّ [and a believing woman if she gave herself to the Prophet] also means this.'
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હલબી કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના કલામ یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَحْلَلْنَا لَکَ أَزْوَاجَکَ [હે નબી! ખરેખર અમે તમારી પત્નીઓને તમારા માટે હલાલ કરી છે] વિશે પૂછ્યું: 'પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે કેટલી સ્ત્રીઓ હલાલ હતી?' તમે જવાબ આપ્યો: 'જેટલી ઇચ્છે તેટલી તેમના માટે હલાલ હતી.' મેં અરજ કરી: 'આયત لَا یَحِلُّ لَکَ النِّسَاءُ مِنْ بَعْدُ وَ لَا أَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ أَزْوَاجٍ [આ પછી તમારા માટે સ્ત્રીઓ હલાલ નથી, ન તો તમે તેમને બીજી પત્નીઓથી બદલો]ની તફસીર શું છે?' તમે જવાબ આપ્યો: 'રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પોતાના કાકાની દીકરીઓ, ફોઈઓની દીકરીઓ, મામાની દીકરીઓ, માસીઓની દીકરીઓ અને પોતાની સાથે હિજરત કરેલી પત્નીઓમાંથી કોઈની પણ સાથે નિકાહ કરી શકતા હતા. તેમજ તેમના માટે એ પણ હલાલ હતું કે તેઓ કોઈ મોમિન સ્ત્રી સાથે તેના પોતાના માટે મહર નક્કી કર્યા વગર નિકાહ કરે, અને આ કાર્યને હિબા (દાન) કહેવાય છે, અને તે ફક્ત રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે જ હલાલ હતું. પરંતુ બીજા લોકો ફક્ત મહર નક્કી કરીને જ નિકાહ કરી શકે છે. આયત وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِیِّ [અને એક મોમિન સ્ત્રી જો પોતાની જાતને નબીને અર્પણ કરે]નો અર્થ પણ આ જ છે.'
الباقر ( جَاءَتِ امْرَأَهًٌْ مِنَ الْأَنْصَارِ إِلَی رَسُولِ اللَّهِ (فَدَخَلَتْ عَلَیْهِ وَ هُوَ فِی مَنْزِلِ حَفْصَهًَْ وَ الْمَرْأَهًُْ مُتَلَبِّسَهًٌْ مُتَمَشِّطَهًٌْ فَدَخَلَتْ عَلَی رَسُولِ اللَّهِ (فَقَالَتْ یَا رَسُولَ اللَّهِ (إِنَّ الْمَرْأَهًَْ لَا تَخْطُبُ الزَّوْجَ وَ أَنَا امْرَأَهًٌْ أَیِّمٌ لَا زَوْجَ لِی مُنْذُ دَهْرٍ وَ لَا وَلَدَ فَهَلْ لَکَ مِنْ حَاجَهًٍْ فَإِنْ تَکُ فَقَدْ وَهَبْتُ نَفْسِی لَکَ إِنْ قَبِلْتَنِی فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ (خَیْراً وَ دَعَا لَهَا ثُمَّ قَالَ یَا أُخْتَ الْأَنْصَارِ جَزَاکُمُ اللَّهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ (خَیْراً فَقَدْ نَصَرَنِی رِجَالُکُمْ وَ رَغِبَتْ فِیَّ نِسَاؤُکُمْ فَقَالَتْ لَهَا حَفْصَهًُْ مَا أَقَلَّ حَیَاءَکِ وَ أَجْرَأَکِ وَ أَنْهَمَکِ لِلرِّجَالِ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ (کُفِّی عَنْهَا یَا حَفْصَهًُْ فَإِنَّهَا خَیْرٌ مِنْکِ رَغِبَتْ فِی رَسُولِ اللَّهِ (فَلُمْتِهَا وَ عَیَّبْتِهَا ثُمَّ قَالَ لِلْمَرْأَهًِْ انْصَرِفِی رَحِمَکِ اللَّهُ فَقَدْ أَوْجَبَ اللَّهُ لَکِ الْجَنَّهًَْ لِرَغْبَتِکِ فِیَّ وَ تَعَرُّضِکِ لِمَحَبَّتِی وَ سُرُورِی وَ سَیَأْتِیکِ أَمْرِی إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِیِّ إِنْ أَرادَ النَّبِیُّ أَنْ یَسْتَنْکِحَها خالِصَةً لَکَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِینَ قَالَ فَأَحَلَّ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ هِبَهًَْ الْمَرْأَهًِْ نَفْسَهَا لِرَسُولِ اللَّهِ (وَ لَا یَحِلُّ ذَلِکَ لِغَیْرِهِ.
امام باقر ( زنی از انصار خدمت رسول خدا (رسید و آن حضرت در منزل حفصه بود و آن زن لباس نیکو پوشیده و آراسته بود و با این حال بر رسول خدا (وارد شد و عرض نمود: «ای رسول خدا (زن نمی‌تواند به خواستگاری مرد برود و من زنی هستم که هرگز ازدواج نکرده‌ام و فرزندی ندارم آیا قبول می‌نمایی و حاجتی داری که خودم را به شما هدیه نمایم»؟ رسول خدا (فرمود: «خیر است و برای آن زن دعا نمود». سپس فرمود: «ای خواهر انصاری خداوند از رسول خدا (به شما بهترین جزا را بدهد مردان شما مرا یاری نموده‌اند امّا زنان شما به من رغبت کرده‌اند». حفصه به آن زن گفت: «چقدر کم حیا و پر جرأت شدی و قصد مردان نموده‌ای». پیامبر (فرمود: «ای حفصه ملامتش نکن وی به رسول خدا (رغبت نموده است. آن وقت تو وی را سرزنش می‌نمایی»، سپس به آن زن فرمود: «بازگرد خدا تو را رحمت نماید به تحقیق به خاطر میل به من و محبّت به من و خوشحال‌کردن من خداوند بهشت را بر تو واجب نمود به‌زودی حکم من برای تو اعلام خواهد شد». پس خداوند تعالی آیه‌ی وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِیِّ إِنْ أَرادَ النَّبِیُّ أَنْ یَسْتَنْکِحَها خالِصَةً لَکَ مِنْ دُونِ المُؤْمِنِینَ را نازل فرمود و پروردگار هبه‌نمودن زنان را بر پیامبر (حلال کرد امّا برای غیر آن حضرت حلال نیست».
Imam Baqir (peace be upon him): A woman from the Ansar came to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) while he was in the house of Hafsa. The woman was wearing fine clothes and was adorned, and in this state she entered upon the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and said: 'O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! A woman cannot go to propose to a man, and I am a woman who has never married and has no child. Do you accept, and do you have any need, that I offer myself to you as a gift?' The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: 'It is good,' and prayed for her. Then he said: 'O sister of the Ansar! May Allah give you the best reward on behalf of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family). Your men have helped me, and your women have desired me.' Hafsa said to that woman: 'How shameless and bold you have become, and you have set your sights on men!' The Prophet (peace be upon him and his family) said: 'O Hafsa, do not blame her. She has desired the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and now you reproach her.' Then he said to that woman: 'Return, may Allah have mercy on you. Indeed, because of your inclination toward me, your love for me, and your bringing me happiness, Allah has made Paradise obligatory upon you. My ruling concerning you will soon be announced.' Then Allah the Exalted revealed the verse وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِیِّ إِنْ أَرادَ النَّبِیُّ أَنْ یَسْتَنْکِحَها خالِصَةً لَکَ مِنْ دُونِ المُؤْمِنِینَ [And a believing woman if she gave herself to the Prophet, if the Prophet desired to marry her — specially for you, not for the (rest of) believers], and the Lord made lawful for the Prophet (peace be upon him and his family) a woman's gifting of herself, but for other than him it is not lawful.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અન્સારમાંથી એક સ્ત્રી રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ખિદમતમાં આવી, અને તે સમયે આપ હફસાના ઘરમાં હતા. તે સ્ત્રીએ સુંદર વસ્ત્રો પહેર્યાં હતાં અને શણગાર કર્યો હતો, અને આ સ્થિતિમાં તે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે દાખલ થઈ અને અરજ કરી: 'હે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! સ્ત્રી પુરુષને પ્રપોઝ કરવા જઈ શકતી નથી, અને હું એવી સ્ત્રી છું જેણે ક્યારેય લગ્ન કર્યાં નથી અને મારે કોઈ સંતાન નથી. શું તમે સ્વીકારો છો અને શું તમને કોઈ જરૂરત છે કે હું મારી જાતને તમને ભેટ તરીકે અર્પણ કરું?' રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'સારું છે,' અને તે સ્ત્રી માટે દુઆ કરી. પછી ફરમાવ્યું: 'હે અન્સારી બહેન! અલ્લાહ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તરફથી તમને ઉત્તમ બદલો આપે. તમારા પુરુષોએ મને મદદ કરી છે, અને તમારી સ્ત્રીઓએ મારા પ્રત્યે રગ્બત [ઈચ્છા] દર્શાવી છે.' હફસાએ તે સ્ત્રીને કહ્યું: 'તું કેટલી બેશરમ અને હિંમતવાળી થઈ ગઈ છે, અને પુરુષોનો ઇરાદો કરે છે!' પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'હે હફસા, તેને ઠપકો ન આપ. તેણે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પ્રત્યે રગ્બત દર્શાવી છે, અને તું તેને ઠપકો આપે છે.' પછી તે સ્ત્રીને ફરમાવ્યું: 'પાછી જા, અલ્લાહ તને રહેમ કરે. ખરેખર મારા પ્રત્યેની તારી ઇચ્છા, મારા પ્રત્યેની મોહબ્બત અને મને ખુશ કરવાના કારણે અલ્લાહે તારા પર જન્નત વાજિબ કરી દીધી છે. મારો હુકમ તારા માટે જલ્દી જ જાહેર થશે.' પછી અલ્લાહ તઆલાએ આ આયત وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِیِّ إِنْ أَرادَ النَّبِیُّ أَنْ یَسْتَنْکِحَها خالِصَةً لَکَ مِنْ دُونِ المُؤْمِنِینَ [અને મોમિન સ્ત્રી જો પોતાની જાતને પયગંબરને હિબા કરી દે, જો પયગંબર તેની સાથે લગ્ન કરવા ઈચ્છે — આ ખાસ તમારા માટે છે, બીજા મોમિનો માટે નહીં] નાઝિલ ફરમાવી, અને પરવરદિગારે સ્ત્રીઓનું પોતાની જાતને હિબા કરવું પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે હલાલ કર્યું, પરંતુ આપ સિવાય બીજા કોઈ માટે તે હલાલ નથી.
الصّادق ( عَنِ الْحَلَبِیِّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (عَنِ الْمَرْأَهًِْ تَهَبُ نَفْسَهَا لِلرَّجُلِ یَنْکِحُهَا بِغَیْرِ مَهْرٍ فَقَالَ إِنَّمَا کَانَ هَذَا لِلنَّبِیِّ (وَ أَمَّا لِغَیْرِهِ فَلَا یَصْلُحُ هَذَا حَتَّی یُعَوِّضَهَا شَیْئاً یُقَدِّمُ إِلَیْهَا قَبْلَ أَنْ یَدْخُلَ بِهَا قَلَّ أَوْ کَثُرَ وَ لَوْ ثَوْبٌ أَوْ دِرْهَمٌ وَ قَالَ یُجْزِئُ الدِّرْهَم.
امام صادق ( حلبی گوید: از امام صادق (سؤال کردم: «اگر خانم، وجود خود را به معشوق خود (مردی) تقدیم کند تا بدون کابین به ازدواج او درآید، چه صورت دارد»؟ امام صادق (فرمود: «این‌گونه ازدواج، فقط برای رسول خدا (حلال و آزاد شد. برای دیگران روا نخواهد بود که با خانمی ازدواج کنند، مگر اینکه مبلغی به‌عنوان کابین مقرّر کنند و آن را قبل از عروسی تقدیم و پیشکش نمایند. کم باشد یا زیاد باشد، فرقی نمی‌کند: گرچه یک قواره پارچه باشد و یا یک درهم نقره». امام صادق (فرمود: «یک درهم کافی است».
Imam Sadiq (peace be upon him): Halabi said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him): 'If a woman offers herself to her beloved (a man) so as to marry him without a dowry, what is the ruling?' Imam Sadiq (peace be upon him) said: 'This kind of marriage was made lawful and permitted only for the Messenger of Allah (peace be upon him and his family). For others, it is not permissible to marry a woman unless they fix a sum as dowry and present and offer it to her before the wedding — whether it be little or much makes no difference, even if it is a length of cloth or one silver dirham.' Imam Sadiq (peace be upon him) said: 'One dirham suffices.'
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હલબી કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: 'જો કોઈ સ્ત્રી પોતાના માશૂક (પુરુષ)ને પોતાની જાત અર્પણ કરે જેથી મહર વગર તેની સાથે લગ્ન કરે, તો તેનો શું હુકમ છે?' ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'આ પ્રકારના લગ્ન ફક્ત રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે હલાલ અને આઝાદ કરવામાં આવ્યાં હતાં. બીજાઓ માટે એ જાયઝ નથી કે તેઓ કોઈ સ્ત્રી સાથે લગ્ન કરે, સિવાય કે તેઓ મહર તરીકે કોઈ રકમ મુકરર કરે અને લગ્ન પહેલાં તેને અર્પણ કરે અને પેશ કરે. ઓછું હોય કે વધારે, કોઈ ફરક પડતો નથી: ભલે તે એક કપડાનો ટુકડો હોય કે એક ચાંદીનો દિરહમ.' ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'એક દિરહમ કાફી છે.'
علی‌بن‌إبراهیم ( وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِیِّ فَإِنَّهُ کَانَ سَبَبَ نُزُولِهَا أَنَّ امْرَأَهًًْ مِنَ الْأَنْصَارِ أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ (وَ قَدْ تَهَیَّأَتْ وَ تَزَیَّنَتْ فَقَالَتْ یَا رَسُولَ اللَّهِ (هَلْ لَکَ فِیَّ حَاجَهًٌْ فَقَدْ وَهَبْتُ نَفْسِی لَکَ فَقَالَتْ لَهَا عَائِشَهًُْ قَبَّحَکِ اللَّهُ مَا أَنْهَمَکِ لِلرِّجَالِ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ (مَهْ یَا عَائِشَهًُْ فَإِنَّهَا رَغِبَتْ فِی رَسُولِ اللَّهِ (إِذْ زَهِدْتِی (زَهِدْتُنّ) فِیهِ ثُمَّ قَالَ رَحِمَکِ اللَّهُ وَ رَحِمَکُمْ یَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ نَصَرَنِی رِجَالُکُمْ وَ رَغِبَتْ فِیَّ نِسَاؤُکُمُ ارْجِعِی رَحِمَکِ اللَّهُ فَإِنِّی أَنْتَظِرُ أَمْرَ اللَّهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ وَ امْرَأَهًًْ مُؤْمِنَهًًْ إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِیِّ إِنْ أَرادَ النَّبِیُّ أَنْ یَسْتَنْکِحَها خالِصَةً لَکَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِینَ فَلَا تَحِلُّ الْهِبَهًُْ إِلَّا لِرَسُولِ اللَّهِ (.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِیِّ نزول این آیه، به این دلیل بوده که زنی از انصار که آماده شده و خود را آرایش کرده بود، نزد رسول خدا (آمد و عرض کرد: «ای رسول خدا (! آیا شما به من نیازی در خود احساس می‌کنید؟ چرا که من آمده‌ام تا مهریه خود را به شما هبه کنم و با شما ازدواج نمایم». عایشه به آن زن گفت: «خدا تو را زشت گرداند (نفرین بر تو)! چرا این قدر تمایل به مردان داری»؟! رسول خدا (به عایشه فرمود: «ای عایشه! بس کن. او میل به رسول خدا دارد؛ زمانی‌که تو از رسول خدا، کناره‌گیری می‌کنی». سپس رسول خدا (به زن انصاری فرمود: «خدا تو را و شما را ای جماعت انصار، مورد رحمت خود قرار دهد؛ چرا که مردان شما مرا یاری کردند و زنان شما، به من تمایل پیدا کردند. ای زن بازگرد خدا تو را مورد رحمت قرار دهد زیرا من منتظر دستور خداوند هستم». این‌گونه بود که خداوند، این آیه را نازل فرمود: وَ امْرَأَةً مُّؤْمِنَةً إِن وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِیِّ إِنْ أَرَادَ النَّبِیُّ أَن یَسْتَنکِحَهَا خَالِصَةً لَّکَ مِن دُونِ المُؤْمِنِینَ پس ازدواج هبه (بخشیدن مهریه) تنها برای رسول خدا (جایز بود.
Ali ibn Ibrahim: وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِیِّ [And a believing woman if she gave herself to the Prophet] — this verse was revealed for the following reason: a woman from the Ansar, who had made herself ready and adorned herself, came to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and said: 'O Messenger of Allah! Do you feel any need for me? For I have come to give my dowry to you as a gift and to marry you.' Aisha said to that woman: 'May Allah make you ugly (a curse upon you)! Why are you so eager for men?!' The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to Aisha: 'O Aisha! Stop. She desires the Messenger of Allah, at a time when you keep yourself away from the Messenger of Allah.' Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to the Ansari woman: 'May Allah have mercy on you and on you all, O company of the Ansar; for your men aided me and your women showed inclination toward me. O woman, go back — may Allah have mercy on you — for I am awaiting the command of Allah.' Thus Allah revealed this verse: وَ امْرَأَةً مُّؤْمِنَةً إِن وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِیِّ إِنْ أَرَادَ النَّبِیُّ أَن یَسْتَنکِحَهَا خَالِصَةً لَّکَ مِن دُونِ المُؤْمِنِینَ [And a believing woman if she gave herself to the Prophet, if the Prophet desired to marry her — specially for you, not for the (rest of) believers]. So marriage by hiba (gifting the dowry) was permitted only for the Messenger of Allah (peace be upon him and his family).
અલી બિન ઇબ્રાહીમ: وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِیِّ [અને જો કોઈ મોમિન સ્ત્રી પોતાની જાતને પયગંબરને હિબા કરે] — આ આયતના નુઝૂલનું કારણ એ હતું કે અન્સારની એક સ્ત્રી, જે તૈયાર થઈને શણગાર કર્યો હતો, રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની પાસે આવી અને અરજ કરી: 'હે રસૂલુલ્લાહ! શું આપ મારી પ્રત્યે કોઈ જરૂરિયાત મહેસૂસ કરો છો? કેમ કે હું આપને મારી મહેરિયા હિબા કરવા અને આપની સાથે નિકાહ કરવા આવી છું.' આયશાએ તે સ્ત્રીને કહ્યું: 'અલ્લાહ તને કદરૂપી બનાવે (તારા પર લાનત)! તું આટલી બધી પુરુષોની ઈચ્છા કેમ રાખે છે?!' રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ આયશાને ફરમાવ્યું: 'હે આયશા! બસ કર. તે રસૂલુલ્લાહ તરફ રગબત ધરાવે છે, જ્યારે તું રસૂલુલ્લાહથી કિનારો કરે છે.' પછી રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અન્સારી સ્ત્રીને ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહ તારા પર અને તમારા પર, હે અન્સારના જૂથ, રહમત નાઝિલ કરે; કેમ કે તમારા પુરુષોએ મને મદદ કરી અને તમારી સ્ત્રીઓએ મારા તરફ રગબત દર્શાવી. હે સ્ત્રી, પાછી જા, અલ્લાહ તારા પર રહમત કરે, કેમ કે હું અલ્લાહના હુકમની રાહ જોઉં છું.' આ રીતે અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ ફરમાવી: وَ امْرَأَةً مُّؤْمِنَةً إِن وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِیِّ إِنْ أَرَادَ النَّبِیُّ أَن یَسْتَنکِحَهَا خَالِصَةً لَّکَ مِن دُونِ المُؤْمِنِینَ [અને કોઈ મોમિન સ્ત્રી જો પોતાની જાતને પયગંબરને હિબા કરે, જો પયગંબર તેની સાથે નિકાહ કરવા ઈચ્છે — આ ખાસ તમારા માટે છે, બીજા મોમિનો માટે નહીં]. તો હિબા (મહેરિયા બક્ષવા)ના નિકાહની જવાઝ ફક્ત રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે જ હતી.
الرّسول ( رُوِیَ أَنَّهَا لَمَّا وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِیِّ قَالَتْ عَائِشَهًُْ: مَا بَالُ النِّسَاءِ یَبْذُلْنَ أَنْفُسَهُنَّ بِلَا مَهْرٍ، فَنَزَلَتِ الْآیَهًُْ، فَقَالَتْ عَائِشَهًُْ: مَا أَرَی اللَّهَ تَعَالَی إِلَّا یُسَارِعُ فِی هَوَاکَ. فَقَالَ رَسُولُ اللهِ (وَ إِنَّکِ إِنْ أَطَعْتِ اللَّهَ سَارَعَ فِی هَوَاکِ.
پیامبر ( چون آن زن خود را به پیامبر (هدیه نمود عایشه گفت: «چرا زنان خویش را بدون مهریه به پیامبر (می‌بخشند»؟ آیه‌ی شریفه نازل شد. عایشه گفت: «خداوند را می‌بینم که برای خواسته‌ی تو عجله دارد». رسول خدا (فرمود: «اگر تو نیز از دستور خداوند اطاعت نمایی پروردگار در برآوردن حاجت تو شتاب می‌نماید».
The Prophet (peace be upon him and his family): When that woman offered herself as a gift to the Prophet (peace be upon him and his family), Aisha said: 'Why do women give themselves to the Prophet (peace be upon him and his family) without a dowry?' The noble verse was revealed. Aisha said: 'I see that Allah hastens to fulfil your desire.' The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: 'If you too obey the command of Allah, the Lord will hasten in fulfilling your need.'
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જ્યારે તે સ્ત્રીએ પોતાની જાતને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને હદિયા તરીકે આપી, ત્યારે આયશાએ કહ્યું: 'સ્ત્રીઓ પોતાને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને મહેરિયા વગર કેમ બક્ષે છે?' શરીફ આયત નાઝિલ થઈ. આયશાએ કહ્યું: 'હું જોઉં છું કે અલ્લાહ તમારી ખ્વાહિશ પૂરી કરવા માટે ઉતાવળ કરે છે.' રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'જો તું પણ અલ્લાહના હુકમની ઇતાઅત કરે, તો પરવરદિગાર તારી હાજત પૂરી કરવામાં ઉતાવળ કરશે.'
السّجّاد ( خالِصَةً لَکَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِینَ ... قِیلَ: هِیَ امْرَأَهًٌْ مِنْ بَنِی أَسَدٍ یُقَالُ لَهَا أُمُّ شَرِیکٍ بِنْتُ جَابِرٍ. عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ (.
امام سجاد ( در مورد آیه‌ی شریفه‌ی خالِصَةً لَکَ مِنْ دُونِ الْمؤْمِنینَ قَدْ عَلِمْنا ما فَرَضْنا عَلَیْهِمْ فی أَزْواجِهِمْ وَ ما مَلَکَتْ أَیْمانُهُمْ لِکَیْلا یَکُونَ عَلَیْکَ حَرَجٌ وَ کانَ اللهُ غَفُوراً رَحیماً از امام سجاد (روایت شده که مراد زنی از بنی‌اسد به نام ام شریک دختر جابر بود.
Imam Sajjad (peace be upon him): Regarding the noble verse خالِصَةً لَکَ مِنْ دُونِ الْمؤْمِنینَ قَدْ عَلِمْنا ما فَرَضْنا عَلَیْهِمْ فی أَزْواجِهِمْ وَ ما مَلَکَتْ أَیْمانُهُمْ لِکَیْلا یَکُونَ عَلَیْکَ حَرَجٌ وَ کانَ اللهُ غَفُوراً رَحیماً [Specially for you, not for the (rest of) believers; We know what We have ordained for them concerning their wives and those whom their right hands possess in order that no blame may attach to you; and Allah is Forgiving, Merciful], it is narrated from Imam Sajjad (peace be upon him) that what was meant was a woman from Banu Asad named Umm Sharik, the daughter of Jabir.
ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): શરીફ આયત خالِصَةً لَکَ مِنْ دُونِ الْمؤْمِنینَ قَدْ عَلِمْنا ما فَرَضْنا عَلَیْهِمْ فی أَزْواجِهِمْ وَ ما مَلَکَتْ أَیْمانُهُمْ لِکَیْلا یَکُونَ عَلَیْکَ حَرَجٌ وَ کانَ اللهُ غَفُوراً رَحیماً [ખાસ તમારા માટે છે, બીજા મોમિનો માટે નહીં; અમે જાણીએ છીએ કે અમે તેમના પર તેમની પત્નીઓ અને તેમના જમણા હાથો જેમના માલિક છે તેમના બારે શું ફર્ઝ કર્યું છે, જેથી તમારા પર કોઈ હરજ ન રહે; અને અલ્લાહ બહુ માફ કરનાર, રહેમ કરનાર છે] વિશે, ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત થઈ છે કે તેનો મુરાદ બની અસદની એક સ્ત્રી, જેનું નામ ઉમ્મે શરીક બિન્તે જાબિર હતું, તે હતી.
الصّادق ( وَ الَّتِی وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِیِّ خَوْلَهًُْ بِنْتُ حَکِیمٍ السُّلَمِیِّ.
امام صادق ( و آن زنی که مهریه‌ی خود را به رسول خدا (و از راه هبه با رسول خدا (ازدواج نمود، خَوله دختر حَکیم سَلمی بود.
Imam Sadiq (peace be upon him): And the woman who gave her dowry to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and married the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) by way of hiba was Khawla, the daughter of Hakim al-Sulami.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અને તે સ્ત્રી જેણે પોતાની મહેરિયા રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને આપી અને હિબાના રસ્તે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે નિકાહ કર્યો, તે ખવ્લા બિન્તે હકીમ સલમી હતી.