سورة فاطر

Verse 12 of 45

35:12

وَ ما يَسْتَوِي الْبَحْرانِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهُ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ وَ مِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْماً طَرِيًّا وَ تَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَها وَ تَرَى الْفُلْكَ فيهِ مَواخِرَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

[اين] دو دريا يكسان نيستند: اين گوارا و شيرين است و نوشيدنش خوشگوار، و آن يكى شور و تلخ و گلوگير؛ ولى از هريك [از آن دو] گوشتى تازه مى‌خوريد و وسايل زينتى استخراج كرده مى‌پوشيد؛ و كشتي‌ها را در آن مى‌بينى كه آب‌ها را مى‌شكافند [و به‌سوى مقصد پيش مى‌روند] تا از فضل خداوند بهره گيريد، و شايد شكر [نعمت‌هاى او را] به‌جا آوريد.

And the two seas are not alike: the one sweet, that subdues thirst by its excessive sweetness, pleasant to drink; and the other salt, that burns by its saltness; yet from each of them you eat fresh flesh and bring forth ornaments which you wear; and you see the ships cleave through it that you may seek of His bounty and that you may be grateful.

અને બે સમુદ્રો સમાન નથી, એકનુ પાણી મીઠુ, મનપસંદ અને પીવામાં મનગમતુ હોય અને બીજાનુ પાણી ખારૂ અને કડવુ હોય, અને તમે તે (બંને)માંથી તાજું ગોશ્ત ખાઓ છો, અને એવાં જવેરાત કાઢો છો કે જેને તમે શણગાર માટે પહેરો છો, અને તમે જહાજને જૂઓ છો કે જે દરિયાના પાણીને ચીરતા આગળ વધે છે, જેથી તમે તેના ફઝલને તલાશ કરો, અને કદાચને તેના શુક્રગુઝાર બની જાઓ.

#1 [این] دو دریا یکسان نیستند: این گوارا و شیرین است و نوشیدنش خوشگوار، و آن یکی شور و تلخ و گلوگیر The two seas are not alike: this one sweet and pleasant to drink, and that one salty and bitter [આ] બે દરિયા સરખા નથી: આ મીઠો અને ગળ્યો છે અને તેનું પીવું ખુશગવાર છે, અને પેલો ખારો અને કડવો અને ગળે અટકનારો છે

الباقر ( فَالْأُجَاجُ الْمُرُّ قَوْلُهُ وَ تَرَی الْفُلْکَ فِیهِ مَواخِرَ یَقُولُ الْفُلْکُ مُقْبِلَهًٌْ وَ مُدْبِرَهًٌْ بِرِیحٍ وَاحِدَهًًْ.

امام باقر ( اُجاج به معنای تلخ است. وَتَرَی الْفُلْکَ فِیهِ مَوَاخِرَ؛ کشتی‌ها به وسیله‌ی باد، می‌آیند و می‌روند.

Imam Baqir (peace be upon him): Ujaj means bitter. وَتَرَی الْفُلْکَ فِیهِ مَوَاخِرَ [And you see the ships cleave through it]; the ships come and go by means of a single wind.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઉજાજનો અર્થ કડવો છે. وَتَرَی الْفُلْکَ فِیهِ مَوَاخِرَ [અને તમે તેમાં કશ્તીઓને ચીરતી જુઓ છો]; કશ્તીઓ પવન વડે આવે છે અને જાય છે.

#2 [این] دو دریا یکسان نیستند: این گوارا و شیرین است و نوشیدنش خوشگوار، و آن یکی شور و تلخ و گلوگیر The two seas are not alike: this one sweet and pleasant to drink, and that one salty and bitter [આ] બે દરિયા સરખા નથી: આ મીઠો અને ગળ્યો છે અને તેનું પીવું ખુશગવાર છે, અને પેલો ખારો અને કડવો અને ગળે અટકનારો છે

الصّادق ( عَنْ أَبِی بَکْرٍ الْحَضْرَمِیِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (قَال لِلأَبرَش: یَا أَبْرَشُ هُوَ کَمَا وَصَفَ نَفْسَهُ کانَ عَرْشُهُ عَلَی الْماءِ وَ الْمَاءُ عَلَی الْهَوَاءِ وَ الْهَوَاءُ لَا یُحَدُّ وَ لَمْ یَکُنْ یَوْمَئِذٍ خَلْقٌ غَیْرُهُمَا وَ الْمَاءُ یَوْمَئِذٍ عَذْبٌ فُرَاتٌ إلَی أن قَالَ وَ کَانَتِ السَّمَاءُ خَضْرَاءَ عَلَی لَوْنِ الْمَاءِ الْأَخْضَرِ وَ کَانَتِ الْأَرْضُ غَبْرَاءَ عَلَی لَوْنِ الْمَاءِ الْعَذْبِ.

امام صادق ( ابوبکر حضرمی نقل می‌کند: امام صادق (به ابرش فرمود: ای ابرش آن همچنان است که خدا خود را ستوده است: عرش او بر آب بود. ( هود/۷ ). و آب بر هوا، و برای هوا مرزی نبود، و آن روز جز آن دو نبود، و آب آن روز شیرین و گوارا بود ... و آسمان سبز بود به رنگ آب سبز، و زمین تیره بود به رنگ آب گوارا.

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Bakr al-Hadrami reports: Imam Sadiq (peace be upon him) said to al-Abrash: O Abrash, He is just as He has described Himself: His Throne was upon the water (Hud/7), and the water was upon the air, and the air had no limit, and on that day there was no creation other than these two, and the water on that day was sweet and pleasant... and the sky was green, the colour of the green water, and the earth was dusky, the colour of the sweet water.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂબક્ર હઝરમી નકલ કરે છે: ઇમામ સાદિકે (અલયહિસ્સલામ) અબ્રશને ફરમાવ્યું: હે અબ્રશ! તે એવો જ છે જેવો અલ્લાહે પોતાની પ્રશંસા કરી છે: તેનો અર્શ પાણી પર હતો (હૂદ/૭). અને પાણી હવા પર હતું, અને હવાને કોઈ સીમા ન હતી, અને તે દિવસે આ બે સિવાય કંઈ ન હતું, અને તે દિવસે પાણી મીઠું અને ગવારું હતું... અને આસમાન લીલા પાણીના રંગ પ્રમાણે લીલું હતું, અને ઝમીન ગવારા પાણીના રંગ પ્રમાણે ઘેરી હતી.

#3 [امّا] از هر دو گوشتی تازه می‌خورید و وسایل زینتی استخراج کرده می‌پوشید و کشتی‌ها را در آن می‌بینی که آن‌ها را می‌شکافند… From each you eat fresh meat and extract ornaments to wear, and you see the ships cleaving through it, that you may seek of Allah's bounty and perhaps give thanks બંનેમાંથી તાજું માંસ ખાઓ છો અને શણગારની વસ્તુઓ કાઢીને પહેરો છો, અને તેમાં વહાણોને જુઓ છો કે તે તેને ચીરીને આગળ વધે છે, જેથી તમે અલ્લાહની ફઝલથી લાભ મેળવો, અને કદાચ તમે શુક્ર અદા કરો

أمیرالمومنین ( قَالَ ابْنُ أَبِی‌الْحَدِیدِ رُوِّیْتُ عَنِ الشُّیُوخِ وَ رَأَیْتُ بِخَطِّ عَبْدِ اللَّهِ‌بْنِ‌أَحْمَدَ الْخَشَّابِ رَحِمَهُ اللَّهُ ... قَالَ الرَّبِیعُ یَا امیرالمؤمنین (أَ لَا أَشْکُو إِلَیْکَ عَاصِمَ بْنَ زِیَادٍ أَخِی قَالَ مَا لَهُ قَالَ لَبِسَ الْعَبَاءَ وَ تَرَکَ الْمُلَاءَ وَ غَمَّ أَهْلَهُ وَ حَزَنَ وُلْدَهُ فَقَالَ (ادْعُوا لِی عَاصِماً فَلَمَّا أَتَاهُ عَبَسَ فِی وَجْهِهِ وَ قَالَ وَیْحَکَ یَا عَاصِمُ أَتَرَی اللَّهَ أَبَاحَ لَکَ اللَّذَّاتِ وَ هُوَ یَکْرَهُ مَا أَخَذْتَ مِنْهَا لَأَنْتَ أَهْوَنُ عَلَی اللَّهِ مِنْ ذَلِکَ أَوَمَا سَمِعْتَهُ یَقُولُ مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیانِ ثُمَّ قَالَ یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ وَ قَالَ وَ مِنْ کُلٍّ تَأْکُلُونَ لَحْماً طَرِیًّا وَ تَسْتَخْرِجُونَ حِلْیَةً تَلْبَسُونَها أَمَا وَ اللَّهِ ابْتِذَالُ نِعَمِ اللَّهِ بِالْفَعَالِ أَحَبُّ إِلَیْهِ مِنِ ابْتِذَالِهَا بِالْمَقَالِ.

امام علی ( ابن‌ابی‌الحدید گوید: برای من روایت شد: ... ربیع عرض کرد: «یا امیرالمؤمنین! شکایت برادرم عاصم‌بن‌زیاد را به تو می‌نمایم». امام (فرمود: «او را چه شده است»؟ عرض کرد: «لباس درشت در بر کرده و جامه‌های نرم را بیرون آورده و زن و فرزندانش را در غم و اندوه گذاشته است». علی (فرمود: «عاصم را حاضر کنند، هنگامی‌که نزد آن جناب رسید علی (در مقابل او چهره درهم کشید». و فرمود: «ای عاصم! خیال می‌کنی که خداوند لذّت‌ها را برایت مباح کرده ولی تو از استفاده آن‌ها کراهت داری، تو نزد خداوند سبک‌تر از این‌ها می‌باشی. مگر نشنیده‌ای که خداوند فرمود: دو دریای مختلف (شور و شیرین، گرم و سرد) را در کنار هم قرار داد، درحالی‌که با هم تماس دارند. ( رحمن/۱۹ ). و از آن دو، لؤلؤ و مرجان خارج می‌شود. ( رحمن/۲۲ ). و فرمود: وَ مِنْ کُلٍّ تَأْکُلُونَ لحْماً طَرِیًّا وَ تَسْتَخْرِجُونَ حِلْیَةً تَلْبَسُونَها، به خداوند سوگند استفاده‌کردن از نعمت‌های خداوند با عمل بهتر از گفتن درباره‌ی آن‌ها می‌باشد».

Imam Ali (peace be upon him): Ibn Abi al-Hadid says: It was narrated to me: ... Rabi' said: 'O Commander of the Faithful! I complain to you about my brother Asim ibn Ziyad.' The Imam (peace be upon him) said: 'What is wrong with him?' He said: 'He has put on coarse clothing, taken off soft garments, and left his wife and children in grief and sorrow.' Ali (peace be upon him) said: 'Bring Asim to me.' When he came before him, Ali (peace be upon him) frowned at him and said: 'O Asim! Do you suppose that Allah made pleasures lawful for you but that you dislike making use of them? You are lighter in Allah's sight than that. Have you not heard that Allah said: He set the two different seas (salt and sweet, hot and cold) beside one another, while they meet together (Rahman/19). And from them both come forth pearls and coral (Rahman/22). And He said: وَ مِنْ کُلٍّ تَأْکُلُونَ لَحْماً طَرِیًّا وَ تَسْتَخْرِجُونَ حِلْیَةً تَلْبَسُونَها [Yet from each of them you eat fresh flesh and bring forth ornaments which you wear]. By Allah, using Allah's blessings through action is more beloved to Him than merely speaking about them.'

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને અબીલ હદીદ કહે છે: મારા માટે રિવાયત કરવામાં આવી: ... રબીએ અરજ કરી: 'હે અમીરુલ મોઅમેનીન! હું આપને મારા ભાઈ આસિમ બિન ઝિયાદની ફરિયાદ કરું છું.' ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: 'તેને શું થયું છે?' તેમણે અરજ કરી: 'તેણે બરછટ કપડાં પહેરી લીધા છે અને નરમ કપડાં ઉતારી નાખ્યા છે અને પોતાની પત્ની અને બાળકોને ગમ અને દુ:ખમાં છોડી દીધા છે.' અલી (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: 'આસિમને હાજર કરો.' જ્યારે તે તેમની પાસે આવ્યો ત્યારે અલી (અલયહિસ્સલામ) એ તેની સામે ચહેરો સંકોચી લીધો અને ફરમાવ્યું: 'હે આસિમ! શું તું વિચારે છે કે અલ્લાહે તારા માટે લજ્જતોને હલાલ કરી છે પરંતુ તું તેનો ઉપયોગ કરવાને નાપસંદ કરે છે? તું અલ્લાહની પાસે તેનાથી પણ હલકો છે. શું તેં સાંભળ્યું નથી કે અલ્લાહે ફરમાવ્યું: તેણે બે જુદા જુદા દરિયાઓ (ખારો અને મીઠો, ગરમ અને ઠંડો) એકબીજાની બાજુમાં મૂક્યા, જ્યારે તેઓ એકબીજા સાથે મળે છે. (રહમાન/૧૯). અને તે બંનેમાંથી મોતી અને પરવાળા નીકળે છે. (રહમાન/૨૨). અને ફરમાવ્યું: وَ مِنْ کُلٍّ تَأْکُلُونَ لَحْماً طَرِیًّا وَ تَسْتَخْرِجُونَ حِلْیَةً تَلْبَسُونَها [અને તે બંનેમાંથી તમે તાજું માંસ ખાઓ છો અને ઘરેણાં કાઢો છો જે તમે પહેરો છો]. અલ્લાહની કસમ, અલ્લાહની નેઅમતોનો ઉપયોગ અમલ દ્વારા કરવો તેમને ફક્ત તેમના વિશે વાત કરવા કરતાં વધુ પ્રિય છે.'