و با آن‌ها قرعه‌افكند، و [قرعه به نام او افتاد و] مغلوب‌شد.
So he shared (with them), but was of those who are cast off.
અને કશ્તીવાળાઓએ ચીઠ્ઠીઓ નાખી અને તે મગલૂબ થયા.
علی‌بن‌إبراهیم ( فَساهَمَ أَیْ أَلْقَی السِّهَامَ فَکانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ أَیْ مِنَ الْمَغُوصِین.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( فَسَاهَمَ یعنی قرعه انداختند. فَکَانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ یعنی در آب افکنده شد.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): فَسَاهَمَ means they cast lots. فَکَانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ means he was cast into the water.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): فَسَاهَمَ એટલે તેઓએ કુરઓ નાખ્યો. فَکَانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ એટલે તેમને પાણીમાં ફેંકવામાં આવ્યા.
ابن‌عباس ( فَکانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ أی من المقروعین.
ابن‌عبّاس ( فَکَانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ؛ یعنی از کسانی‌که قرعه به نامشان افتاد.
Ibn Abbas: فَکَانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ; that is, of those upon whose name the lot fell.
ઇબ્ને અબ્બાસ: فَکَانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ; એટલે તે લોકોમાંથી જેમના નામ પર કુરઓ પડ્યો.
الصّادق ( فَإِذَا سَفِینَهًٌْ قَدْ شُحِنَتْ وَ أَرَادُوا أَنْ یَدْفَعُوهَا فَسَأَلَهُمْ یُونُسُ أَنْ یَحْمِلُوهُ فَحَمَلُوهُ فَلَمَّا تَوَسَّطُوا الْبَحْرَ بَعَثَ اللَّهُ حُوتاً عَظِیماً فَحَبَسَ عَلَیْهِمُ السَّفِینَهًَْ مِنْ قُدَّامِهَا فَنَظَرَ إِلَیْهِ یُونُسُ (فَفَزِعَ مِنْهُ وَ صَارَ إِلَی مُؤَخَّرِ السَّفِینَهًِْ فَدَارَ إِلَیْهِ الْحُوتُ وَ فَتَحَ فَاهُ فَخَرَجَ أَهْلُ السَّفِینَهًِْ فَقَالُوا فِینَا عَاصٍ فَتَسَاهَمُوا فَخَرَجَ سَهْمُ یُونُسَ (وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَساهَمَ فَکانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ فَأَخْرَجُوهُ فَأَلْقَوْهُ فِی الْبَحْر.
امام صادق ( [به ساحل دریا رسید و دید که] کشتی‌ای پر شده بود و می‌خواستند آن را به دریا بیاندازند، یونس از آنان خواست که او را نیز با خود ببرند، هنگامی که به وسط دریا رسیدند خداوند ماهی بزرگی را مأمور کرد و جلوی حرکت کشتی را از جهت مقابل گرفت، یونس به ماهی نگاه کرد و از آن ترسید و به قسمت انتهای کشتی فرار کرد، امّا ماهی به‌سوی او چرخید و دهانش را باز کرد، ساکنان کشتی به ستوه آمدند و گفتند: «در میان ما شخص گناهکاری وجود دارد». پس قرعه‌کشی کردند و قرعه به اسم یونس در آمد و این مصداق فرموده خداوند متعال است که فرمود: فَسَاهَمَ فَکَانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ، بنابراین او را بیرون کشیدند و به دریا افکندند.
Imam Sadiq (peace be upon him): [He reached the seashore and saw that] a ship had been loaded and they wanted to launch it into the sea. Yunus asked them to take him along with them. When they reached the middle of the sea, Allah sent a great fish and it blocked the ship's movement from the front. Yunus looked at the fish and was frightened by it, and fled to the rear of the ship, but the fish turned toward him and opened its mouth. The passengers of the ship became distressed and said: "There is a sinner among us." So they cast lots, and the lot came out in the name of Yunus, and this is the instance of the saying of Allah the Exalted: فَسَاهَمَ فَکَانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ [So he shared (with them), but was of those who are cast off]. So they pulled him out and cast him into the sea.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): [તેઓ દરિયાના કિનારે પહોંચ્યા અને જોયું કે] એક વહાણ ભરાયેલું હતું અને લોકો તેને દરિયામાં ધકેલવા માંગતા હતા. યુનુસે તેમનાથી માંગ્યું કે તેમને પણ સાથે લઈ જાય. જ્યારે તેઓ દરિયાની વચ્ચે પહોંચ્યા, ત્યારે અલ્લાહે એક મોટી માછલીને હુકમ કર્યો અને તેણે વહાણની ગતિને સામેની બાજુથી રોકી. યુનુસે માછલી તરફ જોયું અને તેનાથી ડરી ગયા અને વહાણના પાછળના ભાગ તરફ ભાગ્યા, પરંતુ માછલી તેમની તરફ ફરી અને પોતાનું મોઢું ખોલ્યું. વહાણના મુસાફરો પરેશાન થઈ ગયા અને કહ્યું: "અમારી વચ્ચે કોઈ ગુનેગાર વ્યક્તિ છે." તેથી તેઓએ કુરઆ (ચિઠ્ઠી) નાખી અને કુરઆ યુનુસના નામે નીકળી, અને આ અલ્લાહ તઆલાના આ કથનનું ઉદાહરણ છે જેણે ફરમાવ્યું: فَسَاهَمَ فَکَانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ [તો તેમણે (તેમની સાથે) ચિઠ્ઠી નાખી, પરંતુ તેઓ હારેલાઓમાંથી થઈ ગયા]. તેથી તેઓએ તેમને ખેંચી કાઢ્યા અને દરિયામાં નાખી દીધા.
الباقر ( عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (قَالَ: أَوَّلُ مَنْ سُوهِمَ عَلَیْهِ مَرْیَمُ بِنْتُ عِمْرَانَ (وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ وَ ما کُنْتَ لَدَیْهِمْ إِذْ یُلْقُونَ أَقْلامَهُمْ أَیُّهُمْ یَکْفُلُ مَرْیَمَ وَ السِّهَامُ سِتَّهًٌْ ثُمَّ اسْتَهَمُوا فِی یُونُسَ (لَمَّا رَکِبَ مَعَ الْقَوْمِ فَوَقَفَتِ السَّفِینَهًُْ فِی اللُّجَّهًِْ فَاسْتَهَمُوا فَوَقَعَ السَّهْمُ عَلَی یُونُسَ (ثَلَاثَ مَرَّاتٍ قَالَ فَمَضَی یُونُسُ (إِلَی صَدْرِ السَّفِینَهًِْ فَإِذَا الْحُوتُ فَاتِحٌ فَاهُ فَرَمَی بِنَفْسِهِ ثُمَ کَانَ عَبْدُ الْمُطَّلِبِ وُلِدَ لَهُ تِسْعَهًٌْ فَنَذَرَ فِی الْعَاشِرِ إِنْ یَرْزُقْهُ اللَّهُ غُلَاماً أَنْ یَذْبَحَهُ قَالَ فَلَمَّا وُلِدَ عَبْدُ اللَّهِ لَمْ یَکُنْ یَقْدِرُ أَنْ یَذْبَحَهُ وَ رَسُولُ اللَّهِ (فِی صُلْبِهِ فَجَاءَ بِعَشْرٍ مِنَ الْإِبِلِ وَ سَاهَمَ عَلَیْهَا وَ عَلَی عَبْدِ اللَّهِ فَخَرَجَتِ السِّهَامُ عَلَی عَبْدِ اللَّهِ فَزَادَ عَشْراً فَلَمْ یَزَلْ السِّهَامُ تَخْرُجُ عَلَی عَبْدِ اللَّهِ وَ یَزِیدُ عَشْراً فَلَمَّا بَلَغَتْ مِائَهًًْ خَرَجَتِ السِّهَامُ عَلَی الْإِبِلِ فَقَالَ عَبْدُ الْمُطَّلِبِ مَا أَنْصَفْتُ رَبِّی فَأَعَادَ السِّهَامَ ثَلَاثاً فَخَرَجَتْ عَلَی الْإِبِلِ فَقَالَ الْآنَ عَلِمْتُ أَنَّ رَبِّی قَدْ رَضِیَ فَنَحَرَهَا.
امام باقر ( نخستین کسی‌که برایش قرعه زدند، مریم (دختر عمران (بود و این کلام خداوند عزّوجلّ است که فرمود: تو در آن هنگام که قلم‌های خود را [برای قرعه‌کشی] به آب می‌انداختند تا کدام یک کفالت و سرپرستی مریم را عهده‌دار شوند. و [نیز] به هنگامی که [دانشمندان بنی‌اسرائیل، برای کسب افتخار سرپرستی او] با هم کشمکش داشتند، حضور نداشتی ( آل‌عمران/۴۴ ) و تعداد سهام شش عدد بود دیگری یونس (بود که چون به همراه آن قوم بر کشتی سوار شد و کشتی در آن ورطه از حرکت ایستاد، قرعه‌کشیدند و سه بار به نام یونس (افتاد. یونس (به جلوی کشتی رفت و درحالی‌که آن ماهی دهان باز کرده بود، خود را در آب انداخت. دیگری عبدالمطّلب (بود که نُه فرزند برایش زاده شد و نذر کرد که اگر فرزند دهم را خداوند پسر به او عطا فرماید، او را سر ببرد. چون عبدالله (به دنیا آمد، نتوانست سرش را ببرد، چون رسول خدا (در پشت او بود، از این رو ده شتر آورد و بین آن‌ها عبدالله (قرعه کشید، قرعه بر عبدالله (افتاد، او ده شتر افزود و همچنان قرعه بر عبدالله (می افتاد و او ده شتر می‌افزود، چون یکصد نفر شد، قرعه بر شتران افتاد، عبدالمطّلب (گفت: «حقّ پروردگارم را ادا نکردم»، سه بار دیگر قرعه کشید و هر سه بار بر شتران افتاد، در آن دم گفت: «اکنون دانستم که پروردگارم راضی شده است؛ سپس آن‌ها را سر برید».
Imam Baqir (peace be upon him): The first person for whom lots were cast was Maryam (daughter of Imran) (peace be upon her), and this is the saying of Allah the Mighty and Majestic: "You were not with them when they were casting their pens [for the drawing of lots] to see which of them would take charge of and be the guardian of Maryam. Nor were you present [when the scholars of Bani Israel, for the honour of guardianship over her,] were disputing with one another" (Al-Imran/44), and the number of lots was six. The next was Yunus (peace be upon him), for when he boarded the ship with those people and the ship stood still in the depths, they cast lots and three times it fell in the name of Yunus (peace be upon him). Yunus (peace be upon him) went to the front of the ship, and while that fish had opened its mouth, he threw himself into the water. The next was Abd al-Muttalib (peace be upon him), for nine sons were born to him and he vowed that if Allah would grant him a tenth son, he would sacrifice him. When Abdullah (peace be upon him) was born, he could not slaughter him, because the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was in his loins. So he brought ten camels and cast lots between them and Abdullah (peace be upon him). The lot fell on Abdullah (peace be upon him). He added ten more camels, and still the lot fell on Abdullah (peace be upon him), and he kept adding ten more. When they reached one hundred, the lot fell on the camels. Abd al-Muttalib (peace be upon him) said: "I have not fulfilled the right of my Lord." He cast the lot three more times, and all three times it fell on the camels. Then he said: "Now I know that my Lord is pleased," and then he slaughtered them.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): સૌથી પ્રથમ વ્યક્તિ જેમના માટે કુરઆ નાખવામાં આવ્યું તે મરયમ (ઇમરાનની પુત્રી) (અલયહસ્સલામ) હતાં, અને આ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું કથન છે જેણે ફરમાવ્યું: "તમે તે સમયે હાજર ન હતા જ્યારે તેઓ પોતાના કલમો [કુરઆ માટે] પાણીમાં નાખી રહ્યા હતા કે તેમાંથી કોણ મરયમની કફાલત અને સરપરસ્તી સંભાળે. અને [તે સમયે પણ] જ્યારે [બની ઇસરાઈલના વિદ્વાનો, તેમની સરપરસ્તીના ગૌરવ માટે] એકબીજા સાથે ઝઘડી રહ્યા હતા, ત્યારે તમે હાજર ન હતા" (આલે ઇમરાન/૪૪), અને કુરઆની સંખ્યા છ હતી. બીજા યુનુસ (અલયહિસ્સલામ) હતા, જ્યારે તેઓ તે કૌમ સાથે વહાણ પર સવાર થયા અને વહાણ તે ખતરનાક જગ્યાએ થંભી ગયું, ત્યારે તેઓએ કુરઆ નાખ્યું અને ત્રણ વાર યુનુસ (અલયહિસ્સલામ)ના નામે પડ્યું. યુનુસ (અલયહિસ્સલામ) વહાણના આગળના ભાગમાં ગયા અને જ્યારે તે માછલીએ મોઢું ખોલ્યું હતું, ત્યારે તેઓએ પોતાને પાણીમાં નાખી દીધા. ત્રીજા અબ્દુલ મુત્તલિબ (અલયહિસ્સલામ) હતા, જેમને નવ સંતાનો થયાં અને તેમણે નજર માન્યો કે જો અલ્લાહ તેમને દસમો પુત્ર આપશે, તો તેને ઝિબ્હ કરશે. જ્યારે અબ્દુલ્લાહ (અલયહિસ્સલામ) જન્મ્યા, ત્યારે તેઓ તેમને ઝિબ્હ કરી શક્યા નહીં, કારણ કે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેમની પુશ્તમાં હતા. તેથી તેઓ દસ ઊંટ લાવ્યા અને તેમની અને અબ્દુલ્લાહ (અલયહિસ્સલામ) વચ્ચે કુરઆ નાખ્યું, કુરઆ અબ્દુલ્લાહ (અલયહિસ્સલામ) પર પડ્યું, તેમણે દસ ઊંટ વધાર્યા અને હજુ પણ કુરઆ અબ્દુલ્લાહ (અલયહિસ્સલામ) પર પડતું અને તેઓ દસ ઊંટ વધારતા. જ્યારે તે એકસો થઈ ગયા, ત્યારે કુરઆ ઊંટો પર પડ્યું, અબ્દુલ મુત્તલિબ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "મેં મારા પરવરદિગારનો હક અદા કર્યો નથી." તેમણે વધુ ત્રણ વાર કુરઆ નાખ્યું અને ત્રણેય વાર ઊંટો પર પડ્યું, ત્યારે તેમણે કહ્યું: "હવે મને જાણ થઈ કે મારો પરવરદિગાર રાજી થયો છે; પછી તેમણે તેમને ઝિબ્હ કર્યાં."
الصّادق ( فَأَیُّ قَضِیَّهًٍْ أَعْدَلُ مِنَ الْقُرْعَهًِْ إِذَا فُوِّضَ الْأَمْرُ إِلَی اللَّهِ لِقَوْلِهِ تَعَالَی فَساهَمَ فَکانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ.
امام رضا ( چه حکمی عادلانه تر از قرعه است؛ هنگامی‌که امر به خدا واگذار شود زیرا خداوند متعال فرموده است: فَساهَمَ فَکانَ مِنَ الْمُدْحَضینَ.
Imam Sadiq (peace be upon him): What ruling is more just than the drawing of lots, when the matter is entrusted to Allah? For Allah the Exalted has said: فَساهَمَ فَکانَ مِنَ الْمُدْحَضینَ [So he shared (with them), but was of those who are cast off].
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): કુરઆ કરતાં વધુ ન્યાયી કયો હુકમ છે; જ્યારે અમ્ર અલ્લાહને સોંપી દેવામાં આવે, કારણ કે અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું છે: فَساهَمَ فَکانَ مِنَ الْمُدْحَضینَ [તો તેમણે (તેમની સાથે) ચિઠ્ઠી નાખી, પરંતુ તેઓ હારેલાઓમાંથી થઈ ગયા].
الصّادق ( عَنْ ثَعْلَبَهًَْبْنِمَیْمُونٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (قَال: سُئِلَ عَنْ مَوْلُودٍ لَیْسَ بِذَکَرٍ وَ لَا أُنْثَی لَیْسَ لَهُ إِلَّا دُبُرٌ کَیْفَ یُوَرَّثُ قَالَ یَجْلِسُ الْإِمَامُ وَ یَجْلِسُ عِنْدَهُ نَاسٌ مِنَ الْمُسْلِمِینَ فَیَدْعُو اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ وَ تُجَالُ السِّهَامُ عَلَیْهِ عَلَی أَیِّ مِیرَاثٍ یُوَرِّثُهُ أَ مِیرَاثِ الذَّکَرِ أَوْ مِیرَاثِ الْأُنْثَی فَأَیُّ ذَلِکَ خَرَجَ عَلَیْهِ وَرَّثَهُ ثُمَّ قَالَ وَ أَیُّ قَضِیَّهًٍْ أَعْدَلُ مِنْ قَضِیَّهًٍْ تُجَالُ عَلَیْهَا السِّهَامُ یَقُولُ اللَّهُ تَعَالَی فَساهَمَ فَکانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ قَالَ وَ مَا مِنْ أَمْرٍ یَخْتَلِفُ فِیهِ اثْنَانِ إِلَّا وَ لَهُ أَصْلٌ فِی کِتَابِ اللَّهِ وَ لَکِنْ لَا تَبْلُغُهُ عُقُولُ الرِّجَالِ.
امام صادق ( ثعلبه بن میمون از یکی از شیعیان نقل می‌کند: از امام صادق (پرسیدند: «فرزندی که به هنگام زاده‌شدن، نه پسر باشد و نه دختر و تنها کفل داشته باشد، چگونه ارث می برد»؟ امام نشست و گروهی از مسلمانان کنارش نشستند، امام (به درگاه خداوند دعا کرد و قرعه انداخت تا مشخّص شود؛ بر چه اساسی او ارث می برد. ارث پسر یا ارث دختر. پس بر هر یک افتاد، او بر آن اساس ارث می برد. سپس حضرت (فرمود: «و کدام قضیه عادلانه‌تر از قضیه‌ای است که بر آن قرعه می زنند؟! خداوند عزّوجلّ می فرماید: فَسَاهَمَ فَکَانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ ... هیچ مسأله‌ای نیست که دو نفر در مورد آن اختلاف داشته باشند مگر اینکه راهی برای آن در کتاب خدا وجود دارد امّا اندیشه مردان به آن راه ندارد».
Imam Sadiq (peace be upon him): Tha'labah ibn Maymun narrates from one of the Shia: They asked Imam Sadiq (peace be upon him): "A child who at birth is neither male nor female and has only a rectum — how does he inherit?" The Imam sat down and a group of Muslims sat beside him. The Imam (peace be upon him) supplicated to Allah and cast lots to determine on what basis he inherits — the inheritance of a male or the inheritance of a female. Whichever fell to him, he inherited on that basis. Then he (peace be upon him) said: "And what ruling is more just than a ruling upon which lots are cast?! Allah the Mighty and Majestic says: فَسَاهَمَ فَکَانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ [So he shared (with them), but was of those who are cast off]... There is no matter in which two people disagree except that there is a way for it in the Book of Allah, but the minds of men do not reach it."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સઅલબા બિન મયમૂન એક શિયામાંથી નકલ કરે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછવામાં આવ્યું: "એવું બાળક કે જન્મ સમયે ન તો પુત્ર હોય કે ન તો પુત્રી અને માત્ર કફલ (પાછળનો ભાગ) જ ધરાવે, તે કેવી રીતે વારસો મેળવે"? ઇમામ બેઠા અને મુસલમાનોનો એક જૂથ તેમની બાજુમાં બેઠો, ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ અલ્લાહની બારગાહમાં દુઆ કરી અને કુરઆ નાખ્યું જેથી નક્કી થાય કે કયા આધારે તે વારસો મેળવે. પુત્રનો વારસો કે પુત્રીનો વારસો. તો જેના પર પણ પડ્યું, તે તે આધારે વારસો મેળવે. પછી હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અને એ કઝીયા (ફેંસલા) કરતાં કયો કઝીયો વધુ ન્યાયી છે જેના પર કુરઆ નાખવામાં આવે?! અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: فَسَاهَمَ فَکَانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ [તો તેમણે (તેમની સાથે) ચિઠ્ઠી નાખી, પરંતુ તેઓ હારેલાઓમાંથી થઈ ગયા]... કોઈ પણ મસઅલો એવો નથી કે જેમાં બે વ્યક્તિઓમાં મતભેદ હોય સિવાય કે તેના માટે અલ્લાહની કિતાબમાં કોઈ રસ્તો હોય, પરંતુ પુરુષોની બુદ્ધિ તે સુધી પહોંચતી નથી."
الصّادق ( مَا تَنَازَعَ قَوْمٌ فَفَوَّضُوا أَمْرَهُمْ إِلَی اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ إِلَّا إِلَّا خَرَجَ سَهْمُ الْمُحِقِّ وَ قَالَ أَیُّ قَضِیَّهًٍْ أَعْدَلُ مِنَ الْقُرْعَهًِْ إِذَا فُوِّضَ الْأَمْرُ إِلَی اللَّهِ أَ لَیْسَ اللَّهُ یَقُولُ فَساهَمَ فَکانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ.
امام صادق ( هیچ قومی یافتن مجهول خود را با عمل به قرعه به خدا وا نمی‌گذارد مگر اینکه حقّ به صاحب واقعی آن برسد. کدام حکمی عادلانه‌تر از قرعه است! در صورتی‌که واقعاً امر به خدا واگذار شود، آیا خداوند خود نفرمود: فَساهَمَ فَکانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ؛ پس یونس (با آن‌ها قرعه زد و به نام او بیرون آمد.
Imam Sadiq (peace be upon him): No people entrust the finding of their unknown matter to Allah through drawing lots (qur'ah) except that the right reaches its true owner. What ruling is more just than the lot! When the matter is truly entrusted to Allah, did not Allah Himself say: فَساهَمَ فَکانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ [So he cast lots and was of those cast off]; so Yunus (peace be upon him) cast lots with them and his name came out.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): કોઈ પણ કૌમ પોતાની અજાણી બાબત શોધવા માટે કુરઆહ (ચિઠ્ઠી નાખવી) દ્વારા મામલો અલ્લાહને સોંપતી નથી સિવાય કે હક તેના સાચા હકદાર સુધી પહોંચે. કુરઆહ કરતાં વધુ ન્યાયી કયો ચુકાદો હોઈ શકે! જ્યારે ખરેખર મામલો અલ્લાહને સોંપવામાં આવે, તો શું ખુદ અલ્લાહે નથી ફરમાવ્યું: فَساهَمَ فَکانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ [પછી તેમણે ચિઠ્ઠી નાખી અને હારી જનારાઓમાંથી થયા]; તો યુનુસ (અલયહિસ્સલામ) એ તેમની સાથે ચિઠ્ઠી નાખી અને તેમનું નામ નીકળ્યું.