السّجاد ( فِی حَدِیثِ أَبِی حَمْزَهًَْ الثُّمَالِیِ أَنَّهُ دَخَلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَلَی زَیْنِ الْعَابِدِینَ (وَ قَالَ یَا ابْنَ الْحُسَیْن (أَنْتَ الَّذِی تَقُولُ إِنَّ یُونُسَ بْنَ مَتَّی (إِنَّمَا لَقِیَ مِنَ الْحُوتِ مَا لَقِیَ لِأَنَّهُ عُرِضَتْ عَلَیْهِ وَلَایَهًُْ جَدِّی فَتَوَقَّفَ عِنْدَهَا قَالَ بَلَی ثَکِلَتْکَ أُمُّکَ قَالَ فَأَرِنِی آیَهًَْ ذَلِکَ إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ فَأَمَرَ بِشَدِّ عَیْنَیْهِ بِعِصَابَهًٍْ وَ عَیْنَیَّ بِعِصَابَهًٍْ ثُمَّ أَمَرَ بَعْدَ سَاعَهًٍْ بِفَتْحِ أَعْیُنِنَا فَإِذَا نَحْنُ عَلَی شَاطِئِ الْبَحْرِ تَضْرِبُ أَمْوَاجُهُ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ یَا سَیِّدِی دَمِی فِی رَقَبَتِکَ اللَّهَ اللَّهَ فِی نَفْسِی فَقَالَ هِیهِ وَ أَرِیهِ إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ ثُمَّ قَالَ یَا أَیَّتُهَا الْحُوتُ قَالَ فَأَطْلَعَ الْحُوتُ رَأْسَهُ مِنَ الْبَحْرِ مِثْلَ الْجَبَلِ الْعَظِیمِ وَ هُوَ یَقُولُ لَبَّیْکَ لَبَّیْکَ یَا وَلِیَّ اللَّهِ فَقَالَ مَنْ أَنْتَ قَالَ أَنَا حُوتُ یُونُسَ (یَا سَیِّدِی قَالَ أَنْبِئْنَا بِالْخَبَرِ قَالَ یَا سَیِّدِی إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی لَمْ یَبْعَثْ نَبِیّاً مِنْ آدَمَ (إِلَی أَنْ صَارَ جَدُّکَ مُحَمَّدٌ إِلَّا وَ قَدْ عَرَضَ عَلَیْهِ وَلَایَتَکُمْ أَهْلَ الْبَیْتِ فَمَنْ قَبِلَهَا مِنَ الْأَنْبِیَاءِ سَلِمَ وَ تَخَلَّصَ وَ مَنْ تَوَقَّفَ عَنْهَا وَ تَتَعْتَعَ فِی حَمْلِهَا لَقِی مَا لَقِیَ آدَمُ (مِنَ الْمَعْصِیَهًِْ وَ مَا لَقِیَ نُوحٌ (مِنَ الْغَرَقِ وَ مَا لَقِیَ إِبْرَاهِیمُ (مِنَ النَّارِ وَ مَا لَقِیَ یُوسُفُ (مِنَ الْجُبِّ وَ مَا لَقِیَ أَیُّوبُ مِنَ الْبَلَاءِ وَ مَا لَقِیَ دَاوُدُ (مِنَ الْخَطِیئَهًِْ إِلَی أَنْ بَعَثَ اللَّهُ یُونُسَ (فَأَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهِ أَنْ یَا یُونُسُ (تَوَلَّ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیّاً (وَ الْأَئِمَّهًَْ الرَّاشِدِینَ مِنْ صُلْبِهِ فِی کَلَامٍ لَهُ قَالَ فَکَیْفَ أَتَوَلَّی مَنْ لَمْ أَرَهُ وَ لَمْ أَعْرِفْهُ وَ ذَهَبَ مُغْتَاظًا فَأَوْحَی اللَّهُ تَعَالَی إِلَیَّ أَنِ الْتَقِمْ یُونُسَ وَ لَا تُوهِنْ لَهُ عَظْماً فَمَکَثَ فِی بَطْنِی أَرْبَعِینَ صَبَاحاً یَطُوفُ مَعِی الْبِحَارَ فِی ظُلُمَاتٍ مِئَاتٍ یُنَادِی أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ قَدْ قَبِلْتُ وَلَایَهًَْ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ (وَ الْأَئِمَّهًِْ الرَّاشِدِینَ مِنْ وُلْدِهِ فَلَمَّا آمَنَ بِوَلَایَتِکُمْ أَمَرَنِی رَبِّی فَقَذَفْتُهُ عَلَی سَاحِلِ الْبَحْرِ فَقَالَ زَیْنُ الْعَابِدِینَ (ارْجِعْ أَیُّهَا الْحُوتُ إِلَی وَکْرِکَ وَ اسْتَوَی الْمَاء.
امام سجاد ( ابوحمزه ثمالی گوید: عبدالله‌بن‌عمر بر امام زین‌العابدین (وارد شد و گفت: «ای پسر حسین (! آیا تو چنین گفته ای: آنچه که یونس‌بن‌متی (در شکم ماهی به آن دچار شد، به خاطر این بود که ولایت جدّم (علی‌بن‌ابی‌طالب () بر او عرضه شد و از پذیرش آن سر باز زد»؟ امام (فرمود: «آری! مادرت به عزایت بنشیند»؛ ابن عمر گفت: «اگر راست می گویی نشانه‌ی آن را به من بنما». پس امام (دستور داد که چشم های او و چشم های مرا با پارچه ای ببندند و بعد از گذشت یک ساعت دستور داد که چشم هایمان را بگشاییم، به ناگاه خود را در ساحل دریایی موّاج یافتیم، پس ابن عمر گفت: «ای سرورم، خون من به گردن توست، تو را از به خطر انداختن جانم بر حذر می دارم». امام (فرمود: «این ماهی است، آن را به تو نشان می‌دهم اگر از راستگویان باشم». سپس فرمود: «ای ماهی»! آن گاه ماهی سرش را از دریا که به سان کوهی باعظمت بود بیرون آورد درحالی‌که می‌گفت: «لبّیک لبّیک ای ولیّ خدا»! امام (فرمود: «تو کیستی»؟ ماهی گفت: «ای سرورم، من ماهی یونس (هستم»، امام (فرمود: «ما را از خبر او آگاه گردان». ماهی گفت: «ای سرورم، خداوند متعال از آدم تا جدّت محمّد (هیچ پیامبری را مبعوث نگرداند مگر آنکه ولایت شما اهل بیت (را بر او عرضه داشت، پس هریک از پیامبران آن را می پذیرفت در امان می ماند و نجات می یافت، و هریک که از پذیرش آن امتناع می ورزید و از به دوش کشیدنش دست باز می داشت، دچار مصیبت و بلا می شد؛ آن گونه که آدم (دچار معصیت و گناه شد، نوح (در شرُف غرق شدن قرار گرفت، ابراهیم (در آتش افکنده شد، یوسف (در چاه انداخته شد، ایوب (گرفتار مصیبت و بیماری شد، داوود (به گناه و خطا آلوده گشت، تا اینکه خداوند یونس (را مبعوث گرداند و به او وحی فرمود: «ای یونس، ولایت امیرمؤمنان علی (و امامان هدایت‌یافته ای که از نسل او هستند را بپذیر». یونس گفت: «چگونه ولایت کسی را بپذیرم که او را ندیده و نمی‌شناسم». و خشمگین راه در پیش گرفت. پس خداوند متعال به من وحی فرمود: «یونس را ببلع و استخوان او را خورد نکن، بنابراین چهل روز در شکم من باقی ماند درحالی‌که با من در دریاها به گردش در می آمد و در تاریکی های سه‌گانه ندا سر می داد: «خداوندا، جز تو معبودی نیست! منزّهی تو! من از ستمکاران بودم! ( انبیاء/۸۷ )»، ولایت علی‌بن‌ابی‌طالب (و فرزندان او که امامان هدایت یافته هستند را پذیرفتم؛ و آن گاه که یونس (به ولایت شما ایمان آورد، پروردگارم به من دستور داد و او را در ساحل دریا پرتاب کردم»، سپس امام زین العابدین (فرمود: «ای ماهی، به لانه ات باز گرد؛ و آب آرام و هموار گشت».
Imam Sajjad (peace be upon him): Abu Hamza al-Thumali said: Abdullah ibn Umar came in upon Imam Zayn al-Abidin (peace be upon him) and said: "O son of Husayn (peace be upon him)! Are you the one who says: what Yunus ibn Matta (peace be upon him) suffered in the belly of the fish was only because the wilayah (guardianship) of my grandfather (Ali ibn Abi Talib (peace be upon him)) was presented to him and he refused to accept it?" The Imam (peace be upon him) said: "Yes! May your mother mourn you." Ibn Umar said: "If you are truthful, show me a sign of it." So the Imam (peace be upon him) ordered that his eyes and my eyes be bound with a cloth, and after an hour he ordered that our eyes be opened, and suddenly we found ourselves on the shore of a surging sea. Ibn Umar said: "O my master, my blood is upon your neck; I warn you against endangering my life." The Imam (peace be upon him) said: "Here is the fish; I will show it to you if I am among the truthful." Then he said: "O fish!" Thereupon the fish raised its head from the sea like a mighty mountain, saying: "Labbayk, labbayk, O Wali of Allah!" The Imam (peace be upon him) said: "Who are you?" The fish said: "O my master, I am the fish of Yunus (peace be upon him)." The Imam (peace be upon him) said: "Inform us of his news." The fish said: "O my master, Allah the Exalted did not send any prophet from Adam until your grandfather Muhammad (peace be upon him and his family) except that He presented the wilayah of you, the Ahl al-Bayt (peace be upon them), to him. So whichever of the prophets accepted it remained safe and was delivered, and whichever refused to accept it and held back from bearing it was afflicted with calamity and trial; as Adam (peace be upon him) fell into disobedience and sin, Nuh (peace be upon him) was on the verge of drowning, Ibrahim (peace be upon him) was cast into the fire, Yusuf (peace be upon him) was thrown into the well, Ayyub (peace be upon him) was afflicted with calamity and sickness, Dawud (peace be upon him) fell into sin and error, until Allah raised Yunus (peace be upon him) and revealed to him: 'O Yunus, accept the wilayah of the Commander of the Faithful Ali (peace be upon him) and the rightly-guided Imams from his loins.' Yunus said: 'How can I accept the wilayah of one whom I have not seen and do not know?' And he went off angry. Then Allah the Exalted revealed to me: 'Swallow Yunus and do not crush his bones.' So he remained in my belly for forty days, roaming with me through the seas, calling out in the threefold darknesses: 'لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ [There is no god but You, glory be to You, indeed I was among the wrongdoers] (al-Anbiya/87); I have accepted the wilayah of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) and his descendants who are the rightly-guided Imams.' And when Yunus (peace be upon him) believed in your wilayah, my Lord ordered me and I cast him onto the seashore." Then Imam Zayn al-Abidin (peace be upon him) said: "O fish, return to your den"; and the water became calm and level.
ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): અબૂ હમ્ઝએ સુમાલી કહે છે: અબ્દુલ્લાહ બિન ઉમર ઇમામ ઝયનુલ આબેદીન (અલયહિસ્સલામ) પાસે આવ્યો અને કહ્યું: "ઓ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) ના પુત્ર! શું તમે એવું કહ્યું છે કે જે કંઈ યુનુસ બિન મત્તા (અલયહિસ્સલામ) ને માછલીના પેટમાં ભોગવવું પડ્યું તે એટલા માટે હતું કે મારા દાદા (અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)) ની વિલાયત તેમની સામે રજૂ કરવામાં આવી અને તેમણે તેને સ્વીકારવાનો ઇનકાર કર્યો?" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "હા! તારી મા તારા શોકમાં બેસે." ઇબ્ને ઉમરે કહ્યું: "જો તમે સાચું કહો છો તો મને તેની નિશાની બતાવો." તો ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ હુકમ આપ્યો કે તેની આંખો અને મારી આંખો કપડાથી બાંધવામાં આવે, અને એક કલાક પછી હુકમ આપ્યો કે અમારી આંખો ખોલવામાં આવે, અચાનક અમે પોતાને એક લહેરાતા દરિયાના કિનારે જોયું. ત્યારે ઇબ્ને ઉમરે કહ્યું: "ઓ મારા સરદાર, મારૂં ખૂન તમારી ગરદન પર છે, હું તમને મારો જીવ જોખમમાં નાખવાથી સાવધ કરું છું." ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "આ માછલી છે, જો હું સાચા લોકોમાંથી હોઉં તો હું તને તે બતાવીશ." પછી ફરમાવ્યું: "ઓ માછલી!" ત્યારે માછલીએ પોતાનું માથું દરિયામાંથી બહાર કાઢ્યું જે એક ભવ્ય પર્વત જેવું હતું, જ્યારે તે કહી રહી હતી: "લબ્બયક લબ્બયક ઓ અલ્લાહના વલી!" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "તું કોણ છે?" માછલીએ કહ્યું: "ઓ મારા સરદાર, હું યુનુસ (અલયહિસ્સલામ) ની માછલી છું." ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "અમને તેમની ખબર જણાવ." માછલીએ કહ્યું: "ઓ મારા સરદાર, અલ્લાહ તઆલાએ આદમથી લઈને તમારા દાદા મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સુધી કોઈ પણ પયગંબરને મબઊસ ન કર્યા સિવાય કે તમારી અહલેબૈત (અલયહેમુસ્સલામ) ની વિલાયત તેમની સામે રજૂ કરી, તો દરેક પયગંબર જેમણે તેને સ્વીકારી તેઓ સુરક્ષિત રહ્યા અને નજાત પામ્યા, અને દરેક જેમણે તેને સ્વીકારવાનો ઇનકાર કર્યો અને તેને ઉઠાવવાથી હાથ ખેંચી લીધો, તેઓ મુસીબત અને બલામાં ઘેરાયા; જેમ કે આદમ (અલયહિસ્સલામ) માસિયત અને ગુનાહમાં પડ્યા, નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ડૂબવાના આરે આવ્યા, ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) આગમાં નાખવામાં આવ્યા, યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) કૂવામાં નાખવામાં આવ્યા, અય્યુબ (અલયહિસ્સલામ) મુસીબત અને બીમારીમાં ગ્રસ્ત થયા, દાઊદ (અલયહિસ્સલામ) ગુનાહ અને ખતામાં આલૂદા થયા, ત્યાં સુધી કે અલ્લાહે યુનુસ (અલયહિસ્સલામ) ને મબઊસ કર્યા અને તેમને વહી કરી: 'ઓ યુનુસ, અમીરુલ મોમેનીન અલી (અલયહિસ્સલામ) અને તેમની નસ્લમાંથી હોય તેવા હિદાયત યાફ્તા ઇમામોની વિલાયત સ્વીકારો.' યુનુસે કહ્યું: 'હું એવા વ્યક્તિની વિલાયત કેવી રીતે સ્વીકારૂં જેને મેં જોયો નથી અને જાણતો નથી?' અને ગુસ્સામાં ચાલી નીકળ્યા. તો અલ્લાહ તઆલાએ મને વહી કરી કે યુનુસને નિગળી જા અને તેમનું હાડકું તોડીશ નહીં, તેથી તેઓ મારા પેટમાં ચાળીસ દિવસ રહ્યા જ્યારે તેઓ મારી સાથે દરિયાઓમાં ફરતા હતા અને ત્રણ પ્રકારના અંધકારમાં પોકારી રહ્યા હતા: 'لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ [તારા સિવાય કોઈ મઅબૂદ નથી! તું પાક છે! ખરેખર હું ઝાલિમોમાંથી હતો!] (અંબિયા/૮૭), મેં અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના ફરઝંદો જેઓ હિદાયત યાફ્તા ઇમામો છે તેમની વિલાયત સ્વીકારી લીધી; અને જ્યારે યુનુસ (અલયહિસ્સલામ) તમારી વિલાયત પર ઈમાન લાવ્યા, મારા પરવરદિગારે મને હુકમ આપ્યો અને મેં તેમને દરિયાના કિનારે ફેંકી દીધા." પછી ઇમામ ઝયનુલ આબેદીન (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "ઓ માછલી, તમારા આશિયાનામાં પાછી જા"; અને પાણી શાંત અને સપાટ થઈ ગયું.