الرّسول ( عَنْ جَعْفَرِبْنِمُحَمَّدٍ (عَنْ أَبِیهِ عَنْ آبَائِهِ قَالَ قَالَ رَسُولُاللَّهِ (أِنَّ اللَّهَ تَعَالَی عَرَضَ وَلَایَهًَْ عَلِیِّبْنِأَبِیطَالِبٍ (عَلَی أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ أَهْلِ الْأَرْضِ فَقَبِلُوهَا مَا خَلَا یُونُسَ بْنَ مَتَّی فَعَاقَبَهُ اللَّهُ وَ حَبَسَهُ فِی بَطْنِ الْحُوتِ لِإِنْکَارِهِ وَلَایَهًَْ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّبْنِأَبِیطَالِبٍ (حَتَّی قَبِلَهَا قَالَ أَبُویَعْقُوبَ فَنادی فِی الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ لِإِنْکَارِی وَلَایَهًَْ عَلِیِّبْنِأَبِیطَالِبٍ (قَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ فَأَنْکَرْتُ الْحَدِیثَ فَعَرَضْتُهُ عَلَی عَبْدِاللَّهِبْنِسُلَیْمَانَ الْمَدَنِیِّ فَقَالَ لِی لَا تَجْزَعْ مِنْهُ فَإِنَّ أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ عَلِیَّبْنَأَبِیطَالِبٍ (خَطَبَ بِنَا بِالْکُوفَهًِْ فَحَمِدَ اللَّهَ تَعَالَی وَ أَثْنَی عَلَیْهِ فَقَالَ فِی خُطْبَتِهِ فَلَوْ لَا أَنَّهُ کَانَ مِنَ الْمُقِرِّینَ لَلَبِثَ فِی بَطْنِهِ إِلی یَوْمِ یُبْعَثُونَ فَقَامَ إِلَیْهِ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ وَ قَالَ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (إِنَّا سَمِعْنَا اللَّهَ فَلَوْ لا أَنَّهُ کانَ مِنَ الْمُسَبِّحِینَ فَقَالَ اقْعُدْ یَا بَکَّارُ فَلَوْ لَا أَنَّهُ کَانَ مِنَ الْمُقِرِّینَ لَلَبِثَ ... .
پیامبر ( امام صادق (از پدرش، از آباء گرامش (نقل کرد که پیامبر اکرم (فرمود: «خداوند ولایت علی‌بن‌ابی‌طالب (را بر اهل آسمان‌ها و زمین عرضه داشت. همه قبول کردند جز یونس‌بن‌متی (خداوند او را کیفر کرد و به جهت انکار ولایت علی‌بن‌ابی‌طالب (او را در شکم ماهی زندانی کرد تا پذیرفت». ابو یعقوب گوید: او در درون ظلمات فریاد زد: لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ؛ به جهت انکار ولایت علی‌بن‌ابی‌طالب. ابو عبداللَّه گفت: من حدیث را انکار کردم و آن را بر عبداللَّهبنسلیمان مدنی عرضه نمودم. او گفت: «ناراحت نشو! امیرالمؤمنین علی‌بن‌ابی‌طالب (در کوفه برای ما سخنرانی کرد و پس از حمد و ثنای خدا فرمود: فَلَوْ لا أَنَّهُ کانَ مِنَ الْمُقرین لَلَبِثَ فِی بَطْنِهِ إِلی یَوْمِ یُبْعَثُونَ. فلان کس از جای حرکت کرد و گفت: «یا امیرالمؤمنین! ما شنیده بودیم که خدا می‌فرماید: فَلَوْ لا أَنَّهُ کانَ مِنَ الْمُسَبِّحِینَ». فرمود: «بنشین ای بکار! اگر او از اقرارکنندگان نبود، تا روز قیامت در شکم ماهی می‌ماند».
The Prophet (peace be upon him and his family): Imam Sadiq (peace be upon him) narrated from his father, from his noble forefathers (peace be upon them), that the Noble Prophet (peace be upon him and his family) said: "Allah the Exalted presented the wilayah of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) to the inhabitants of the heavens and the earth. All accepted it except Yunus ibn Matta (peace be upon him). Allah punished him and, because of his denial of the wilayah of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), imprisoned him in the belly of the fish until he accepted it." Abu Ya'qub said: He cried out from within the darkness: لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ [There is no god but You, glory be to You, indeed I was among the wrongdoers]; on account of denying the wilayah of Ali ibn Abi Talib. Abu Abd Allah said: I rejected this hadith and presented it to Abd Allah ibn Sulayman al-Madani. He said to me: "Do not be troubled by it! Amir al-Mu'minin Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) delivered a sermon to us in Kufa, and after praising and glorifying Allah he said: فَلَوْ لا أَنَّهُ کانَ مِنَ المقرین لَلَبِثَ فِی بَطْنِهِ إِلی یَوْمِ یُبْعَثُونَ [But had it not been that he was among those who acknowledged, he would certainly have tarried in its belly to the day when they are raised]. So-and-so rose up and said: 'O Amir al-Mu'minin! We had heard that Allah says: فَلَوْ لا أَنَّهُ کانَ مِنَ الْمُسَبِّحِینَ [But had it not been that he was of those who glorify (Us)].' He said: 'Sit down, O Bakkar! Had he not been among those who acknowledged, he would have remained in the belly of the fish until the Day of Resurrection.'"
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના પિતાથી, તેમના પવિત્ર પૂર્વજો (અલયહિમુસ્સલામ)થી નકલ કર્યું કે પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તઆલાએ અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત આસમાનવાસીઓ અને ઝમીનવાસીઓ સમક્ષ રજૂ કરી. યુનુસ ઇબ્ને મત્તા (અલયહિસ્સલામ) સિવાય બધાએ સ્વીકારી. અલ્લાહે તેમને સજા આપી અને અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયતના ઇન્કારને કારણે તેમને માછલીના પેટમાં કેદ કર્યા ત્યાં સુધી કે તેમણે તેને સ્વીકારી લીધી." અબૂ યાકૂબે કહ્યું: તેમણે અંધકારોની અંદરથી પોકાર કર્યો: لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ [તારા સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી, તું પવિત્ર છે, ખરેખર હું ઝાલિમોમાંથી હતો]; અલી ઇબ્ને અબી તાલિબની વિલાયતના ઇન્કારને કારણે. અબૂ અબ્દુલ્લાહે કહ્યું: મેં આ હદીસનો ઇન્કાર કર્યો અને તેને અબ્દુલ્લાહ ઇબ્ને સુલયમાન મદનીની સમક્ષ રજૂ કરી. તેમણે મને કહ્યું: "નારાજ ન થાઓ! અમીરુલ મોઅમેનીન અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)એ કૂફામાં અમારા માટે ખુત્બો આપ્યો અને અલ્લાહની હમ્દ અને ષના પછી ફરમાવ્યું: فَلَوْ لا أَنَّهُ کانَ مِنَ المقرین لَلَبِثَ فِی بَطْنِهِ إِلی یَوْمِ یُبْعَثُونَ [જો તે ઇકરાર કરનારાઓમાંથી ન હોત, તો તે માછલીના પેટમાં કયામતના દિવસ સુધી રહેત]. ફલાણી વ્યક્તિ ઊભી થઈ અને કહ્યું: 'યા અમીરુલ મોઅમેનીન! અમે સાંભળ્યું હતું કે અલ્લાહ ફરમાવે છે: فَلَوْ لا أَنَّهُ کانَ مِنَ الْمُسَبِّحِینَ [જો તે તસ્બીહ કરનારાઓમાંથી ન હોત].' ફરમાવ્યું: 'બેસો ઓ બક્કાર! જો તે ઇકરાર કરનારાઓમાંથી ન હોત, તો કયામતના દિવસ સુધી માછલીના પેટમાં રહેત.'"