هركس كه بعد از آشكار‌شدن هدايت براى او، با پيامبر مخالفت كند، و از راهى جز راه مؤمنان پيروى نمايد، ما او را به همان سو كه مى‌رود مى‌بريم؛ و به دوزخ داخل مى‌كنيم؛ و چه بد فرجامى است.
And whoever acts hostilely to the Apostle after that guidance has become manifest to him, and follows other than the way of the believers, We will turn him to that to which he has (himself) turned and make him enter hell; and it is an evil resort.
અને જે કોઈના ઉપર હિદાયત જાહેર થયા પછી રસૂલથી દૂર થઇ જાય, તથા મોઅમીનોના રસ્તા* સિવાય બીજો રસ્તો અપનાવશે, અમે પણ તેને એ જ રસ્તા પર ચલાવીશું કે જે તેણે (પોતે) પસંદ કર્યો છે, અને તેને જહન્નમમાં પહોંચાડીશું; અને તે ઘણી જ ખરાબ પાછા ફરવાની જગ્યા છે.
نَزَلَتْ فِی بَشِیرٍ وَ هُوَ بِمَکَّهًَْ.
امام باقر (علیه السلام)- این آیه درباره‌ی بشیر نازل شد درحالی‌که در مکّه بود.
Imam Baqir (peace be upon him): This verse was revealed regarding Bashir, while he was in Mecca.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): આ આયત બશીર વિશે નાઝિલ થઈ જ્યારે તે મક્કામાં હતો.
مَنْ یُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَیَّنَ لَهُ الْهُدی أَی یُخَالِفُهُ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- مَنْ یُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَیَّنَ لَهُ الهُدی یعنی هرکس با دستور رسول خدا (صلی الله علیه و آله) مخالفت کند.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): مَنْ یُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَیَّنَ لَهُ الهُدی [And whoever acts hostilely to the Messenger after guidance has become manifest to him] means whoever opposes the command of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family).
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): مَنْ یُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَیَّنَ لَهُ الهُدی [અને જે વ્યક્તિ પોતાના માટે હિદાયત સ્પષ્ટ થયા પછી રસૂલનો વિરોધ કરે] એટલે કે જે વ્યક્તિ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના આદેશનો વિરોધ કરે.
وَ شَاقُّوا الرَّسُولَ (صلی الله علیه و آله) مِنْ بَعْدِ ما تَبَیَّنَ لَهُمُ الْهُدی فِی أَمرِ عَلِیٍّ (علیه السلام).
امام باقر (علیه السلام)- [مردم] پس از آنکه راه نجات و هدایت برایشان روشن و آشکار گشت، در مورد پذیرش ولایت علی (علیه السلام) با پیامبر (صلی الله علیه و آله) مخالفت کردند.
Imam Baqir (peace be upon him): [The people,] after the path of salvation and guidance had become clear and manifest to them, opposed the Prophet (peace be upon him and his family) regarding accepting the wilayah of Ali (peace be upon him).
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): [લોકોએ] નજાત અને હિદાયતનો માર્ગ તેમના માટે સ્પષ્ટ અને પ્રગટ થઈ ગયા પછી, અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત સ્વીકારવાની બાબતમાં પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નો વિરોધ કર્યો.
إِنَّ الزَّکَاهًَْ جُعِلَتْ مَعَ الصَّلَاهًِْ قُرْبَاناً لِأَهْلِ الْإِسْلَامِ عَلَی أَهْلِ الْإِسْلَامِ وَ مَنْ لَمْ یُعْطِهَا طَیِّبَ النَّفْسِ بِهَا یَرْجُو بِهَا مِنَ الثَّمَنِ مَا هُوَ أَفْضَلُ مِنْهَا فَإِنَّهُ جَاهِلٌ بِالسُّنَّهًِْ مَغْبُونُ الْأَجْرِ ضَالُّ الْعُمُرِ طَوِیلُ النَّدَمِ بِتَرْکِ أَمْرِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ الرَّغْبَهًِْ عَمَّا عَلَیْهِ صَالِحُو عِبَادِ اللَّهِ یَقُولُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ مَنْ ... یَتَّبِعْ غَیْرَ سَبِیلِ الْمُؤْمِنِینَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّی مِنَ الْأَمَانَهًِْ فَقَدْ خَسِرَ مَنْ لَیْسَ مِنْ أَهْلِهَا.
امام علی (علیه السلام)- زکات مانند نماز وسیله‌ی تقرّب مسلمانان به خداست و بر آنان واجب است و هرکس که زکات را با دلی راضی و مطمئن و با امید به بازگشت بهتر از آن [از ناحیه‌ی خدا] پرداخت نکند، از سنّت الهی بی‌اطّلاع است و ورشکسته است و تمام عمر در گمراهی است و همواره پشیمان خواهد بود که امر خدا را چرا ترک کرده است و چرا کاری را که بندگان خوب خدا به آن تشویق می‌کردند را ترک کرده است. خداوند می‌فرماید: وَ مَنْ یُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَیَّنَ لَهُ الهُدی وَ یَتَّبِعْ غَیْرَ سَبیلِ الْمؤْمِنینَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّی یعنی امانت و کسی که اهل آن نباشد ضرر خواهد کرد.
Imam Ali (peace be upon him): Zakat, like prayer, is a means by which Muslims draw near to Allah, and it is obligatory upon them. Whoever does not pay zakat with a willing and contented heart, hoping for a return better than it [from Allah], is ignorant of the divine sunnah, is bankrupt, is astray throughout his life, and will always regret why he abandoned the command of Allah and why he abandoned that to which the righteous servants of Allah were urging him. Allah says: وَ مَنْ یُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَیَّنَ لَهُ الهُدی وَ یَتَّبِعْ غَیْرَ سَبیلِ الْمؤْمِنینَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّی [And whoever opposes the Messenger after guidance has become manifest to him, and follows other than the way of the believers, We will turn him to that to which he has turned] — meaning the trust; and whoever is not worthy of it will incur loss.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઝકાત નમાઝની જેમ મુસલમાનોના અલ્લાહની નિકટતાનું સાધન છે અને તેમના પર વાજિબ છે. જે વ્યક્તિ રાજી અને સંતુષ્ટ દિલથી અને તેનાથી બહેતર બદલાની આશા સાથે [અલ્લાહ તરફથી] ઝકાત અદા ન કરે, તે ઈલાહી સુન્નતથી અજાણ છે, નાદાર છે, આખી ઉંમર ગુમરાહીમાં છે અને હંમેશા પસ્તાતો રહેશે કે તેણે અલ્લાહનો આદેશ કેમ છોડ્યો અને જે કામ તરફ અલ્લાહના નેક બંદાઓ પ્રોત્સાહિત કરતા હતા તે કેમ છોડ્યું. અલ્લાહ ફરમાવે છે: وَ مَنْ یُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَیَّنَ لَهُ الهُدی وَ یَتَّبِعْ غَیْرَ سَبیلِ الْمؤْمِنینَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّی [અને જે વ્યક્તિ પોતાના માટે હિદાયત સ્પષ્ટ થયા પછી રસૂલનો વિરોધ કરે અને મોમિનોના માર્ગ સિવાય બીજા માર્ગનું અનુસરણ કરે, અમે તેને એ જ તરફ ફેરવીશું જે તરફ તે પોતે ફર્યો છે] એટલે કે અમાનત, અને જે તેનો અહલ ન હોય તેને નુકસાન થશે.
لَمَّا کَانَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فِی الْکُوفَهًِْ أَتَاهُ النَّاسُ فَقَالُوا: اجْعَلْ لَنَا إِمَاماً یَؤُمُّنَا فِی {شَهْرِ} رَمَضَانَ. فَقَالَ: لَا. وَ نَهَاهُمْ أَنْ یَجْتَمِعُوا فِیهِ، فَلَمَّا أَمْسَوْا جَعَلُوا یَقُولُونَ: ابْکُوا فِی رَمَضَانَ وَا رَمَضَانَاهْ. فَأَتَاهُ الْحَارِثُ الْأَعْوَرُ فِی أُنَاسٍ فَقَالَ: یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) ضَجَّ النَّاسُ وَ کَرِهُوا قَوْلَکَ. فَقَالَ عَلَیْهِ السَّلَامُ: دَعُوهُمْ وَ مَا یُرِیدُونَ لِیُصَلِّیَ بِهِمْ مَنْ شَاءُوا. ثُمَّ قَالَ فَمَنْ یَتَّبِعْ غَیْرَ سَبِیلِ الْمُؤْمِنِینَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّی وَ نُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَ ساءَتْ مَصِیراً.
امام باقر (علیه السلام)- وقتی امیرالمؤمنین (علیه السلام) در کوفه بود، مردم نزد ایشان آمدند و گفتند: «ما را پیشوایی قرار ده که در ماه رمضان ما را امامت نماید». فرمود: «نه»! و آنان را از اتّفاق‌نظر در این امر، نهی نمود. چون شب فرا رسید، چنین شایعه کردند که به حال رمضان بگریید، وای بر رمضان. آنگاه حارث اعور به همراه عدّه‌ای نزد امام آمد و گفت: «ای امیرالمؤمنین (علیه السلام)! مردم لابه سر گرفته‌اند و از سخن شما ناخرسندند». اینجا بود که امام فرمود: «بگذارید هرچه می‌خواهند بکنند؛ هرکه را می‌خواهند، امام خود کنند و فرمود: فمن یَتَّبِع غَیْرَ سَبِیلِ المُؤْمِنِینَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّی وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَ سَاءتْ مَصِیرًا».
Imam Baqir (peace be upon him): When Amir al-Mu'minin (peace be upon him) was in Kufa, the people came to him and said, "Appoint for us a leader to lead us in [the month of] Ramadan." He said, "No," and forbade them from gathering together for that. When evening came, they began saying, "Weep for Ramadan, alas for Ramadan!" Then al-Harith al-A'war came to him with a group of people and said, "O Amir al-Mu'minin (peace be upon him)! The people are wailing and are displeased with your words." At that the Imam (peace be upon him) said, "Leave them and what they want; let whoever they wish lead them in prayer." Then he said: فَمَنْ یَتَّبِعْ غَیْرَ سَبِیلِ المُؤْمِنِینَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّی وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَ سَاءتْ مَصِیرًا [So whoever follows other than the way of the believers, We will turn him to that to which he has turned and make him enter hell; and it is an evil resort].
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે અમીરુલ મોમિનીન (અલયહિસ્સલામ) કૂફામાં હતા, ત્યારે લોકો તેમની પાસે આવ્યા અને કહ્યું: "અમારા માટે એક પેશવા નિયુક્ત કરો જે માહે રમઝાનમાં અમારી ઇમામત કરે." તેમણે ફરમાવ્યું: "નહીં!" અને તેમને આ બાબતમાં એકત્ર થવાથી રોક્યા. જ્યારે રાત આવી, તો તેઓ એવી અફવા ફેલાવવા લાગ્યા કે રમઝાનની હાલત પર રડો, હાય રમઝાન. ત્યારે હારિસ અઅવર કેટલાક લોકો સાથે ઇમામ પાસે આવ્યો અને કહ્યું: "ઓ અમીરુલ મોમિનીન (અલયહિસ્સલામ)! લોકો વિલાપ કરી રહ્યા છે અને તમારી વાતથી નાખુશ છે." તે વખતે ઇમામે ફરમાવ્યું: "તેમને છોડી દો, જે કરવું હોય તે કરે; જેને ચાહે તેને પોતાનો ઇમામ બનાવે," અને ફરમાવ્યું: فمن یَتَّبِع غَیْرَ سَبِیلِ المُؤْمِنِینَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّی وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَ سَاءتْ مَصِیرًا [તો જે કોઈ મોમિનોના માર્ગ સિવાય બીજા માર્ગનું અનુસરણ કરે, અમે તેને એ જ તરફ ફેરવીશું જે તરફ તે ફર્યો છે અને તેને જહન્નમમાં દાખલ કરીશું; અને એ કેવો ખરાબ ઠેકાણો છે].
عَنْ أَبَانِبْنِمُحَمَّدٍ قَالَ: کَتَبْتُ إِلَی الْإِمَامِ عَلِیِّبْنِمُوسَی (علیه السلام) جُعِلْتُ فِدَاکَ إِنِّی شَکَکْتُ فِی إِیمَانِ أَبِی‌طَالِبٍ قَالَ فَکَتَبَ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَ مِنْ یَبْتَغِ غَیْرَ سَبِیلِ الْمُؤْمِنِینَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّی أَمَا إِنَّکَ إِنْ لَمْ تُقِرَّ بِإِیمَانِ أَبِی‌طَالِبٍ کَانَ مَصِیرُکَ إِلَی النَّارِ.
امام رضا (علیه السلام)- ابان‌بن‌محمّد گوید: در نامه‌ای به امام رضا (علیه السلام) نوشتم: «من در ایمان ابوطالب شک دارم». امام در جواب نوشت: «بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَ مِنْ یَبْتَغِ غَیْرَ سَبِیلِ المُؤْمِنِینَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّی؛ و تو نیز اگر به ایمان ابوطالب شک داری [در این گروهی]! و عاقبتت جهنّم خواهد بود».
Imam Rida (peace be upon him): Aban ibn Muhammad said: I wrote in a letter to Imam Rida (peace be upon him), "I have doubt regarding the faith of Abu Talib." The Imam wrote back: "بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَ مِنْ یَبْتَغِ غَیْرَ سَبِیلِ المُؤْمِنِینَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّی [In the name of Allah, the Most Gracious, the Most Merciful. And whoever seeks other than the way of the believers, We will turn him to that to which he has turned]; and you too, if you doubt the faith of Abu Talib, [are among this group]! And your end will be hell."
ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અબાન બિન મુહમ્મદ કહે છે: મેં એક પત્રમાં ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ને લખ્યું: "મને અબૂ તાલિબના ઈમાનમાં શંક છે." ઇમામે જવાબમાં લખ્યું: "بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَ مِنْ یَبْتَغِ غَیْرَ سَبِیلِ المُؤْمِنِینَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّی [અલ્લાહના નામથી જે અત્યંત કૃપાળુ અને દયાળુ છે. અને જે કોઈ મોમિનોના માર્ગ સિવાય બીજા માર્ગને શોધે, અમે તેને એ જ તરફ ફેરવીશું જે તરફ તે ફર્યો છે]; અને તમે પણ જો અબૂ તાલિબના ઈમાનમાં શંક કરો છો [તો આ જૂથમાં છો]! અને તમારો અંજામ જહન્નમ હશે."