عَنْ عَبْدِالرَّحْمَنِ یَعْنِی ابْنَ‌کَثِیرٍ قَالَ: حَجَجْتُ مَعَ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فَلَمَّا صِرْنَا فِی بَعْضِ الطَّرِیقِ صَعِدَ عَلَی جَبَلٍ فَأَشْرَفَ فَنَظَرَ إِلَی النَّاسِ فَقَالَ مَا أَکْثَرَ الضَّجِیجَ وَ أَقَلَّ الْحَجِیجَ فَقَالَ لَهُ دَاوُدُ الرَّقِّیُّ یَا ابْنَرَسُولِاللَّهِ (علیه السلام) هَلْ یَسْتَجِیبُ اللَّهُ دُعَاءَ هَذَا الْجَمْعِ الَّذِی أَرَی قَالَ وَیْحَکَ یَا أَبَاسُلَیْمَانَ إِنَّ اللهَ لا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ الْجَاحِدُ لِوَلَایَهًِْ عَلِیٍّ (علیه السلام) کَعَابِدِ الْوَثَنِ.
امام صادق (علیه السلام)- ابن‌کثیر گوید: در خدمت امام صادق (علیه السلام) به حج رفتم. در بین راه بر فراز کوه رفت و مردم را تماشا کرده فرمود: «چقدر داد و فریاد زیاد است ولی حاجی کم است». داود رقّی عرض کرد: «ای پسر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! آیا دعای این جمعیّت که می بینم مستجاب می‌شود»؟ فرمود: «وای بر تو ابا سلیمان! خداوند کسی را که شریک برایش قرار دهد نمی‌آمرزد؛ منکر ولایت علی مانند بت‌پرست است».
Imam Sadiq (peace be upon him): Ibn Kathir said: I went to Hajj in the company of Imam Sadiq (peace be upon him). Along the way, he climbed a mountain and looked out at the people and said: "How much clamour there is, yet how few pilgrims!" Dawud al-Raqqi said: "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Does Allah answer the supplication of this crowd that I see?" He said: "Woe to you, Aba Sulayman! Allah does not forgive one who associates a partner with Him; the one who denies the wilayah of Ali is like an idol-worshipper."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને કસીર કહે છે: હું ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની સેવામાં હજ માટે ગયો. રસ્તામાં તેઓ પર્વત પર ચઢ્યા અને લોકોને જોઈને ફરમાવ્યું: "કેટલો બધો શોરબકોર છે, પરંતુ હાજી કેટલા ઓછા છે!" દાઉદ રક્કીએ અર્ઝ કરી: "અય રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના પુત્ર! શું આ ટોળાની દુઆ જે હું જોઈ રહ્યો છું તે કબૂલ થશે?" ફરમાવ્યું: "અય અબા સુલયમાન, તારા પર અફસોસ! અલ્લાહ એ વ્યક્તિને માફ કરતો નથી જે તેના માટે શરીક ઠરાવે; અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયતનો ઇન્કાર કરનાર બુત-પરસ્ત જેવો છે."