سورة النساء

Verse 148 of 176

4:148

لا يُحِبُّ اللهُ‌ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلاَّ مَنْ ظُلِمَ وَ كانَ اللهُ‌ سَميعاً عَليماً

خداوند دوست ندارد كسى با سخنان خود، بدي‌ها [ى ديگران] را اظهار كند؛ مگر آن كس كه مورد ستم واقع شده باشد. خداوند، شنوا و داناست.

Allah does not love the public utterance of hurtful speech unless (it be) by one to whom injustice has been done; and Allah is Hearing, Knowing.

અલ્લાહ પસંદ કરતો નથી કે પોતાના શબ્દોથી (બીજાની) બૂરાઇ જાહેર કરો, સિવાય કે તેના ઉપર ઝુલ્મ કરવામાં આવ્યો હોય; અને અલ્લાહ સાંભળનાર, જાણનાર છે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ الضَّیْفَ یَنْزِلُ بِالرَّجُلِ فَلَا یُحْسِنُ ضِیَافَتَهُ فَلَا جُنَاحَ عَلَیْهِ أَنْ یَذْکُرَ سُوءَ مَا فَعَلَهُ.

امام صادق (علیه السلام)- اگر برای کسی مهمان بیاید و او از مهمان خوب پذیرایی نکند. برای مهمان اشکال ندارد پذیرایی بد میزبان را بازگو کند، [یعنی غیبت محسوب نمی‌شود].

Imam Sadiq (peace be upon him): If a guest comes to someone and the host does not receive the guest well, there is no problem for the guest to speak of the host's poor hospitality, [meaning it is not counted as backbiting].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જો કોઈને ત્યાં મહેમાન આવે અને તે મહેમાનની સારી મહેમાનનવાઝી ન કરે, તો મહેમાન માટે યજમાનની ખરાબ મહેમાનનવાઝી વિશે વાત કરવામાં કોઈ વાંધો નથી, [એટલે કે તે ગીબત ગણાતી નથી].

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

إِنْ جَاءَکَ رَجُلٌ وَ قَالَ فِیکَ مَا لَیْسَ فِیکَ مِنَ الْخَیْرِ وَ الثَّنَاءِ وَ الْعَمَلِ الصَّالِحِ فَلَا تَقْبَلْهُ مِنْهُ وَ کَذِّبْهُ فَقَدْ ظَلَمَکَ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- اگر مردی نزد تو آید و درباره‌ی تو نیکی و ثنا و عمل صالحی را بازگو کرد که در تو نیست، از وی نپذیر و تکذیبش کن؛ زیرا که به تو ظلم کرده است.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): If a man comes to you and speaks of goodness, praise and righteous deeds concerning you which are not in you, do not accept it from him and reject him as a liar; for indeed he has wronged you.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): જો કોઈ માણસ તમારી પાસે આવે અને તમારા વિશે એવી નેકી, પ્રશંસા અને સાલેહ અમલની વાત કરે જે તમારામાં નથી, તો તેની પાસેથી તે ન સ્વીકારો અને તેને જૂઠલાવો; કારણ કે તેણે તમારા પર ઝુલ્મ કર્યો છે.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

أَبُو الْجَارُودِ عَنْهُ (علیه السلام) قَالَ: الْجَهْرُ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ أَنْ یُذْکَرَ الرَّجُلُ بِمَا فِیهِ.

امام باقر (علیه السلام)- الجَهْرَ بِالسُّوَءِ مِنَ القَول این است که صفاتی که در شخص است را برای دیگران بگویی.

Imam Baqir (peace be upon him): الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ [the public utterance of hurtful speech] means that you speak to others of the qualities that are in a person.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ [ખરાબ વાતને જાહેરમાં કહેવી] એ છે કે વ્યક્તિમાં જે લક્ષણો છે તે બીજાઓને કહેવા.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

لَا یُحِبُّ اللهُ الشَّتْمَ فِی الِانْتِصَارِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ فَلَا بَأْسَ لَهُ أَنْ یَنْتَصِرَ مِمَّنْ ظَلَمَهُ بِمَا یَجُوزُ الِانْتِصَارَ بِهِ فِی الدِّینِ.

امام باقر (علیه السلام)- خداوند نمی‌پسندد که در کمک‌کردن به کسی، کسی را بزنند مگر آنکه ظلم کرده باشد که دراین‌صورت اشکالی ندارد که از دست کسی که به او ظلم کرده از کسی که در دین خدا به او اجازه کمک داده شده، طلب کمک کند.

Imam Baqir (peace be upon him): Allah does not like insulting in seeking redress, except in the case of one who has been wronged — in that case there is no problem for him to seek redress against the one who wronged him, by whatever means seeking redress is permitted in the religion.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ પસંદ કરતો નથી કે કોઈની મદદ કરવામાં કોઈને મારવામાં આવે, સિવાય કે તેણે ઝુલ્મ કર્યો હોય, જે સ્થિતિમાં કોઈ વાંધો નથી કે જેણે ઝુલ્મ કર્યો છે તેની સામે, જેને અલ્લાહના દીનમાં મદદ કરવાની ઇજાઝત આપવામાં આવી છે તેની પાસેથી મદદ માંગે.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

مَعْنَاهُ لَا یُحِبُّ اللهُ الْجَهْرَ بِالدُّعَاءِ عَلَی أَحَدٍ إِلَّا أَنْ یُظْلَمَ إِنْسَانٌ فَیَدْعُو عَلَی مَنْ ظَلَمَ فَلَا یُکْرَهُ ذَلِکَ.

امام باقر (علیه السلام)- یعنی خداوند دوست ندارد که کسی، دیگری را نفرین کند مگر آنکه به او ظلم کرده باشد، که دراین‌صورت اشکال ندارد کسی را که ظلم کرده است نفرین کنند.

Imam Baqir (peace be upon him): It means that Allah does not love that anyone should curse another, unless he has been wronged by him — in that case there is no problem in cursing the one who has committed injustice.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): એટલે કે અલ્લાહ પસંદ નથી કરતા કે કોઈ વ્યક્તિ બીજા પર બદદુઆ કરે, સિવાય કે તેણે તેના પર ઝુલ્મ કર્યો હોય, તો આ સ્થિતિમાં જેણે ઝુલ્મ કર્યો છે તેના પર બદદુઆ કરવામાં કોઈ વાંધો નથી.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ أَضَافَ قَوْماً فَأَسَاءَ ضِیَافَتَهُمْ فَهُوَ مِمَّنْ ظَلَمَ فَلَا جُنَاحَ عَلَیْهِمْ فِیمَا قَالُوا فِیهِ.

امام صادق (علیه السلام)- کسی که میزبان قومی گردد و میهمانداری را به خوبی به‌جای نیاورد، از جمله ظالمان است و بر میهمانان به خاطر حرف‌هایی که در حقّ میزبان بزنند حرجی نیست.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever is the host of a group and does not perform the hosting properly is among the wrongdoers, and there is no blame on the guests for what they say concerning the host.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે વ્યક્તિ કોઈ કૌમનો યજમાન બને અને મહેમાનનવાઝી સારી રીતે ન કરે, તે ઝાલિમોમાંથી છે, અને મહેમાનો ઉપર યજમાનના હકમાં જે વાતો કહે તેના કારણે કોઈ વાંધો નથી.