فَأَمَّا مَا فَرَضَ الله عَلَی الْقَلْبِ مِنَ الْإِیمَانِ فَالْإِقْرَارُ وَ الْمَعْرِفَهًُْ وَ الْعَقْدُ وَ الرِّضَا وَ التَّسْلِیمُ بِأَنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی هُوَ الْوَاحِدُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ (صلی الله علیه و آله) وَ الْإِقْرَارُ بِمَا کَانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مِنْ نَبِیٍّ (صلی الله علیه و آله) أَوْ کِتَابٍ فَذَلِکَ مَا فَرَضَ اللَّهُ عَلَی الْقَلْبِ مِنَ الْإِقْرَارِ وَ الْمَعْرِفَهًِْ فَقَالَ عَزَّوَجَلَّ إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ الْآیَهًَْ وَ قَالَ أَلا بِذِکْرِ اللهِ‌ِ ... وَ قَالَ الَّذِینَ قالُوا آمَنَّا بِأَفْواهِهِمْ ... {وَ قَالَ عَزَّوَجَلَّ إِنْ تُبْدُوا خَیْراً أَوْ تُخْفُوهُ} وَ قَالَ إِنْ تُبْدُوا ما فِی أَنْفُسِکُمْ ... فَذَلِکَ مَا فَرَضَ اللَّهُ عَلَی الْقَلْبِ مِنَ الْإِقْرَارِ وَ الْمَعْرِفَهًِْ وَ هُوَ عَمَلُهُ وَ هُوَ رَأْسُ الْإِیمَان.
امام صادق (علیه السلام)- آنچه که خدا بر قلب واجب کرده، ایمان و شناخت و اقرار و اعتقاد و خوشنودی و تسلیم است که گواهی دهد که خداوند یکی است و شریک و همتایی ندارد، فرزندی و زنی برای او نیست، و گواهی دهد محمّد (صلی الله علیه و آله) رسول و فرستاده‌ی خداوند می‌باشد. هرچه خداوند از کتاب و پیامبر نازل فرموده به آن اقرار کند و اعتراف نماید، این‌ها مواردی است که خداوند بر قلب واجب گردانیده و باید قلب نسبت به آن‌ها اقرار کند و شناخت داشته باشد، و همین است معنی آیه‌ی شریفه که فرمود: نه آنکه او را به زور واداشته‌اند تا اظهار کفر کند و حال آنکه دلش به ایمان خویش مطمئن است بل آنان که درِ دل را به روی کفر می‌گشایند. ( نحل/۱۰۶ ). در جای دیگر فرمود: آگاه باشید که دل‌ها به یاد خدا آرامش می‌یابد. ( رعد/۲۸ ). و نیز فرمود: کسانی که به زبان ایمان آورده‌اند ولی دلشان هنوز ایمان پیدا نکرده‌اند. ( مائده/۴۱ ). در جای دیگر فرمود: آنچه را که در دل دارید خواه آشکارش سازید یا پوشیده‌اش دارید، خدا شما را بدان بازخواست خواهد کرد. پس هرکه را که بخواهد می‌آمرزد و هرکه را بخواهد عذاب می‌کند. ( بقره/۲۸۴ ). این‌ها مواردی است که خداوند بر دل واجب و لازم گردانیده و باید قلب به آن‌ها اقرار کند، و شناخت داشته باشد، عمل قلب انجام این‌گونه کارها می‌باشد، و اساس و هستی ایمان هم در قلب است.
Imam Sadiq (peace be upon him): What Allah has made obligatory upon the heart is faith, recognition, affirmation, conviction, contentment, and submission — that one bears witness that Allah is One, having no partner or equal, no child and no consort, and bears witness that Muhammad (peace be upon him and his family) is the Messenger and envoy of Allah. Whatever Allah has sent down of Book and Prophet, he affirms and acknowledges it. These are the matters that Allah has made obligatory upon the heart, and the heart must affirm and know them. This is the meaning of the noble verse in which He said: "Not one who has been compelled by force to profess disbelief while his heart is at peace with his faith, but rather those who open the door of the heart to disbelief" (al-Nahl/106). And in another place He said: "Beware, hearts find rest in the remembrance of Allah" (al-Ra'd/28). And He also said: "Those who say with their tongues that they believe, but their hearts have not yet believed" (al-Ma'idah/41). And in another place He said: "Whatever is in your hearts, whether you disclose it or conceal it, Allah will call you to account for it. So He forgives whom He wills and punishes whom He wills" (al-Baqarah/284). These are the matters that Allah has made obligatory and necessary upon the heart, and the heart must affirm and know them. The action of the heart is the performance of such deeds, and the foundation and being of faith is in the heart.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે દિલ પર જે વાજિબ કર્યું છે તે ઈમાન, મઅરેફત (ઓળખાણ), ઇકરાર, અકીદો, ખુશનૂદી અને તસ્લીમ છે — કે તે ગવાહી આપે કે અલ્લાહ એક છે, તેનો કોઈ શરીક કે સમાન નથી, તેને ન કોઈ સંતાન છે ન કોઈ પત્ની, અને ગવાહી આપે કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અલ્લાહના રસૂલ અને મોકલાયેલા છે. જે કંઈ અલ્લાહે કિતાબ અને પયગંબરમાંથી નાઝિલ કર્યું છે તેનો ઇકરાર અને એતેરાફ કરે. આ તે બાબતો છે જે અલ્લાહે દિલ પર વાજિબ કરી છે અને દિલે તેમનો ઇકરાર કરવો અને મઅરેફત રાખવી જોઈએ. અને આ જ પવિત્ર આયતનો અર્થ છે જેમાં ફરમાવ્યું: 'એ નહીં કે તેને ઝબરદસ્તીથી કુફ્રનું એલાન કરવા મજબૂર કરાયો હોય જ્યારે તેનું દિલ પોતાના ઈમાન પર મુત્મઈન હોય, બલ્કે તે લોકો જેઓ કુફ્ર માટે દિલનો દરવાજો ખોલે છે.' (નહલ/૧૦૬). બીજી જગ્યાએ ફરમાવ્યું: 'ખબરદાર! દિલો અલ્લાહની યાદથી કરાર પામે છે.' (રઅદ/૨૮). અને એ પણ ફરમાવ્યું: 'એ લોકો જેઓ ઝબાનથી ઈમાન લાવ્યા છે પરંતુ તેમના દિલોએ હજી ઈમાન કબૂલ કર્યું નથી.' (માએદહ/૪૧). બીજી જગ્યાએ ફરમાવ્યું: 'જે તમારા દિલોમાં છે તે ભલે તમે ઝાહિર કરો કે છુપાવો, અલ્લાહ તમારો હિસાબ લેશે. પછી જેને ચાહે માફ કરે અને જેને ચાહે અઝાબ આપે.' (બકરહ/૨૮૪). આ તે બાબતો છે જે અલ્લાહે દિલ પર વાજિબ અને લાઝિમ કરી છે અને દિલે તેમનો ઇકરાર કરવો અને મઅરેફત રાખવી જોઈએ. દિલનું અમલ આવા કાર્યો કરવાનું છે, અને ઈમાનનો પાયો અને અસ્તિત્વ પણ દિલમાં જ છે.