و كسانى از زنان شما كه مرتكب زنا شوند، چهار نفر از شما مسلمانان را به‌عنوان شاهد بر آن‌ها بطلبيد؛ اگر گواهى دادند، آن زنان را در خانه‌ها [ى خود] نگاه داريد تا مرگشان فرارسد؛ يا اينكه خداوند، براى آن‌ها راه نجاتى قرار دهد.
And as for those who are guilty of an indecency from among your women, call to witnesses against them four (witnesses) from among you; then if they bear witness confine them to the houses until death takes them away or Allah opens some way for them.
અને તમારી ઔરતોમાંથી જેઓ બદકારી કરે તેમની ખિલાફ તમારામાંના ચાર શખ્સોની ગવાહી માંગો, પછી જો તેઓ ગવાહી આપે તો તેણીને ઘરમાં કેદ રાખો જ્યાં સુધી કે મૌત તેણીનો અંત લાવે અથવા અલ્લાહ તેમના માટે કોઈ રસ્તો કાઢી આપે.
أَنَّ الْفَاحِشَهًَْ الْمَذْکُورَهًَْ فِی الْآیَهًِْ هِیَ الزِّنَا.
امام صادق (علیه السلام)- منظور از الْفاحِشَةَ در این آیه، زنا است.
Imam Sadiq (peace be upon him): What is meant by الْفاحِشَةَ [indecency] in this verse is zina (adultery).
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આ આયતમાં الْفاحِشَةَ [અશ્લીલતા]નો મતલબ ઝિના (વ્યભિચાર) છે.
عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) أَنَّه قِیلَ لَهُ لِمَ جُعِلَ فِی الزِّنَا أَرْبَعَهًٌْ مِنَ الشُّهُودِ وَ فِی الْقَتْلِ شَاهِدَانِ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی أَحَلَّ لَکُمُ الْمُتْعَهًَْ وَ عَلِمَ أَنَّهَا سَتُنْکَرُ عَلَیْکُمْ فَجَعَلَ الْأَرْبَعَهًَْ الشُّهُودَ احْتِیَاطاً لَکُمْ لَوْ لَا ذَلِکَ لَأُتِیَ عَلَیْکُمْ وَ قَلَّمَا یَجْتَمِعُ أَرْبَعَهًٌْ عَلَی شَهَادَهًٍْ بِأَمْرٍ وَاحِد.
امام باقر (علیه السلام)- جابر نقل می‌کند: از امام باقر (علیه السلام) پرسیدند: «چرا اثبات زنا چهار شاهد می‌خواهد ولی در قتل دو شاهد کافی است»؟ فرمود: «خداوند متعال متعه را بر شما حلال فرمود و می‌دانست به‌زودی دیگران [حلال بودن] آن را انکار می‌کنند و [هرکس که متعه را حلال کند آن را مانند زنا می‌انگارند و قصد اجرای حکم زنا می‌کنند] لذا برای مراقبت از شما، چهار گواه را برای اثبات آن قرار داد، که اگر این نبود شما گرفتار می‌شدید [و هر بار شما را به زنا متّهم کرده، و می‌زدند] زیرا به سختی اتّفاق می‌افتد که چهار شاهد به یک امر شهادت دهند».
Imam Baqir (peace be upon him): Jabir narrates: Imam Baqir (peace be upon him) was asked, "Why does proving zina require four witnesses, but in a killing two witnesses are enough?" He said, "Allah the Exalted made mut'ah lawful for you, and He knew that soon others would deny [its being lawful] — [and whoever declares mut'ah lawful, they treat it as zina and intend to carry out the ruling of zina on him] — so for your protection He set four witnesses for its proof, and had it not been so you would have been ruined [and would have been accused of zina and beaten every time], because it rarely happens that four witnesses come together to testify to one and the same matter."
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જાબિર નકલ કરે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછવામાં આવ્યું: "ઝિનાને સાબિત કરવા માટે ચાર ગવાહો શા માટે જોઈએ છે પરંતુ કત્લમાં બે ગવાહો પૂરતા છે?" તમે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તઆલાએ મુત્આને તમારા માટે હલાલ કરી છે અને તે જાણતો હતો કે જલ્દી જ બીજા લોકો તેના [હલાલ હોવાનો] ઇન્કાર કરશે અને [જે કોઈ પણ મુત્આને હલાલ ગણે તેને ઝિના જેવું ગણશે અને ઝિનાના હુકમને લાગુ કરવાનો ઇરાદો કરશે], તેથી તમારી હિફાઝત માટે તેને સાબિત કરવા ચાર ગવાહો રાખ્યા, જો આ ન હોત તો તમે ફસાઈ જાત [અને દર વખતે તમને ઝિનાનો આરોપ મૂકીને મારત], કારણ કે ચાર ગવાહો એક જ બાબત પર ગવાહી આપવા માટે ભેગા થાય તેવું ભાગ્યે જ બને છે."
فِی قَوْلِ اللَّهِ وَ اللَّاتِی یَأْتِینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ إِلَی سَبِیلًا قَالَ مَنْسُوخَهًٌْ وَ السَّبِیلُ هُوَ الْحُدُودُ.
امام باقر (علیه السلام)- وَ اللاَّتِی یَأْتِینَ الْفَاحِشَةَ مِن نِّسَآئِکُمْ؛ این آیه منسوخ شده است و منظور از سَبیلاً در آن، حدود احکام الهی است.
Imam Baqir (peace be upon him): وَ اللاَّتِی یَأْتِینَ الْفَاحِشَةَ مِن نِّسَآئِکُمْ [And as for those of your women who are guilty of indecency]; this verse has been abrogated, and what is meant by سَبیلاً [a way] in it is the hudud (prescribed penalties) of Allah's rulings.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): وَ اللاَّتِی یَأْتِینَ الْفَاحِشَةَ مِن نِّسَآئِکُمْ [અને તમારી સ્ત્રીઓમાંથી જેઓ અશ્લીલતાનું કૃત્ય કરે]; આ આયત મન્સૂખ થઈ ગઈ છે અને તેમાં سَبیلاً [રસ્તો]નો મતલબ ઇલાહી હુકમોની હદ (નિર્ધારિત સજાઓ) છે.
عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) قَال: سَأَلْتُهُ عَنْ هَذِهِ الْآیَهًِْ وَ اللَّاتِی یَأْتِینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ إِلَی سَبِیلًا قَالَ هَذِهِ مَنْسُوخَهًٌْ قَالَ قُلْتُ کَیْفَ کَانَتْ قَالَ کَانَتِ الْمَرْأَهًُْ إِذَا فَجَرَتْ فَقَامَ عَلَیْهَا أَرْبَعَهًُْ شُهُودٍ أُدْخِلَتْ بَیْتاً وَ لَمْ تُحَدَّثْ وَ لَمْ تُکَلَّمْ وَ لَمْ تُجَالَسْ وَ أُوتِیَتْ فِیهِ بِطَعَامِهَا وَ شَرَابِهَا حَتَّی تَمُوتَ قُلْتُ فَقَوْلُهُ أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِیلًا قَالَ جَعَلَ السَّبِیلَ الْجَلْدَ وَ الرَّجْمَ وَ الْإِمْسَاکَ فِی الْبُیُوتِ.
امام صادق (علیه السلام)- ابوبصیر گوید: از امام (علیه السلام) در مورد آیه: وَ اللاَّتی یَأْتینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّی یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبیلاً سؤال کردم، فرمود: «این آیه [به‌واسطه‌ی نزول آیه‌ای دیگر] منسوخ شده است». گفتم: «[در زمان عمل به این آیه و قبل از نسخ‌شدن آن] کیفیّت آن چگونه بود»؟ فرمود: «وقتی زنی به این گناه آلوده می‌شد و چهار نفر به این مطلب گواهی می‌دادند، او را در خانه‌ای می‌انداختند و با او حرف نمی‌زدند و معاشرت و همنشینی نداشتند، به او آب و غذا می‌دادند [و بر همین منوال می‌گذشت] تا بمیرد». گفتم: «در کلام خداوند که فرموده: أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِیلًا منظور چیست»؟ فرمود: «راه [فرار از این مجازات] یا شلّاق‌زدن بود یا سنگسارکردن یا نگهداری‌کردن و زندانی‌کردن در خانه‌ها».
Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir said: I asked the Imam (peace be upon him) about the verse: وَ اللاَّتی یَأْتینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّی یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبیلاً [And as for those who are guilty of an indecency from among your women, call to witness against them four from among you; then if they bear witness confine them to the houses until death takes them away or Allah opens some way for them]. He said: "This verse has been abrogated [by the revelation of another verse]." I said: "[At the time of acting on this verse and before its abrogation,] how was it carried out?" He said: "When a woman was defiled by this sin and four persons bore witness to it, she would be placed in a house, and no one would speak with her, nor associate or sit with her; she would be given water and food [and it would continue like this] until she died." I said: "In the words of Allah where He says: أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِیلًا [or Allah opens some way for them], what is meant?" He said: "The way [out of this punishment] was either flogging, or stoning, or detaining and imprisoning them in the houses."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર કહે છે: મેં ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)ને આ આયત વિશે પૂછ્યું: وَ اللاَّتی یَأْتینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّی یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبیلاً [અને તમારી સ્ત્રીઓમાંથી જે અશ્લીલ કાર્ય કરે તેમની વિરુદ્ધ તમારામાંથી ચાર સાક્ષી લાવો; જો તેઓ સાક્ષી આપે તો તેમને ઘરોમાં બંધ રાખો જ્યાં સુધી મૃત્યુ તેમને લઈ ન જાય અથવા અલ્લાહ તેમના માટે કોઈ માર્ગ ન બનાવે]. તમે ફરમાવ્યું: "આ આયત [બીજી આયતના નાઝિલ થવાના કારણે] મન્સૂખ થઈ ગઈ છે." મેં કહ્યું: "[આ આયત પર અમલ કરવાના સમયે અને તેના મન્સૂખ થયા પહેલાં] તેની કૈફિય્યત કેવી હતી?" તમે ફરમાવ્યું: "જ્યારે કોઈ સ્ત્રી આ ગુનાહમાં પડતી અને ચાર માણસો આ બાબતની સાક્ષી આપતા, ત્યારે તેને એક ઘરમાં નાખી દેવામાં આવતી અને તેની સાથે વાત કરવામાં આવતી નહીં, અને તેની સાથે મેલજોલ કે બેસવાનું રાખવામાં આવતું નહીં; તેને પાણી અને ખોરાક આપવામાં આવતાં [અને આ જ રીતે ચાલતું] જ્યાં સુધી તે મરી ન જાય." મેં કહ્યું: "અલ્લાહના કલામમાં જ્યાં તેણે ફરમાવ્યું: أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِیلًا [અથવા અલ્લાહ તેમના માટે કોઈ માર્ગ બનાવે], તેનો હેતુ શું છે?" તમે ફરમાવ્યું: "[આ સજામાંથી છૂટવાનો] માર્ગ કાં તો કોરડા મારવાનો હતો, કાં તો સંગસાર કરવાનો, કાં તો ઘરોમાં રાખવા અને કેદ કરવાનો."
الزَّانِیَةُ وَ الزَّانِی فَاجْلِدُوا کُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةً جَلْدَةً هِیَ نَاسِخَهًٌْ لِقَوْلِهِ وَ اللَّتِی یَأْتِینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ ...
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- نزول آیه: هریک از زن و مرد زناکار را صدتازیانه بزنید. ( نور/۲ )، موجب نسخ‌شدن آیه: وَ اللاَّتی یَأْتینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّی یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبیلاً شد [و دیگر عمل به آیه‌ی منسوخ لازم نیست]».
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): The revelation of the verse: "Flog each one of the adulteress and the adulterer with a hundred lashes" (Nur/2) caused the abrogation of the verse: وَ اللاَّتی یَأْتینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّی یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبیلاً [And as for those who are guilty of an indecency from among your women, call to witness against them four from among you; then if they bear witness confine them to the houses until death takes them away or Allah opens some way for them] [and it is no longer required to act upon the abrogated verse].
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આ આયત: "ઝિના કરનાર સ્ત્રી અને પુરુષ બંનેમાંથી પ્રત્યેકને સો કોરડા મારો" (નૂર/૨)ના નાઝિલ થવાથી આ આયત મન્સૂખ થઈ: وَ اللاَّتی یَأْتینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّی یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبیلاً [અને તમારી સ્ત્રીઓમાંથી જે અશ્લીલ કાર્ય કરે તેમની વિરુદ્ધ તમારામાંથી ચાર સાક્ષી લાવો; જો તેઓ સાક્ષી આપે તો તેમને ઘરોમાં બંધ રાખો જ્યાં સુધી મૃત્યુ તેમને લઈ ન જાય અથવા અલ્લાહ તેમના માટે કોઈ માર્ગ ન બનાવે] [અને હવે મન્સૂખ આયત પર અમલ કરવો જરૂરી નથી].
سُورَهًُْ النُّورِ أُنْزِلَتْ بَعْدَ سُورَهًِْ النِّسَاءِ وَ تَصْدِیقُ ذَلِکَ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْزَلَ عَلَیْهِ فِی سُورَهًِْ النِّسَاءِ وَ اللَّاتِی یَأْتِینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَ فِی الْبُیُوتِ حَتَّی یَتَوَفَّاهُنَ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِیلًا وَ السَّبِیلُ الَّذِی قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ سُورَةٌ أَنْزَلْناها وَ فَرَضْناها وَ أَنْزَلْنا فِیها آیاتٍ بَیِّناتٍ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ الزَّانِیَةُ وَ الزَّانِی فَاجْلِدُوا کُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ وَ لا تَأْخُذْکُمْ بِهِما رَأْفَةٌ فِی دِینِ اللهِ إِنْ کُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ لْیَشْهَدْ عَذابَهُما طائِفَةٌ مِنَ الْمُؤْمِنِین.
امام باقر (علیه السلام)- تمام آیات سوره‌ی نور پس از سوره‌ی نساء نازل شد و مؤید این مطلب، این آیه‌ی شریفه سوره‌ی نساء می‌باشد: وَ اللاَّتِی یَأْتِینَ الْفَاحِشَةَ مِن نِّسَآئِکُمْ فَاسْتَشْهِدُواْ علَیْهِنَّ أَرْبَعةً مِّنکُمْ فَإِن شَهِدُواْ فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّیَ یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِیلاً. و راهی که خداوند به‌عنوان راه نجات برای آنان قرار داده در این آیه [از سوره‌ی نور] آمده است: [این] سوره‌ای است که آن را فرو فرستادیم، و [عمل به آن را] واجب نمودیم، و در آن آیات روشنی نازل کردیم، شاید شما متذکّر شوید! هریک از زن و مرد زناکار را صدتازیانه بزنید و نباید رأفت [و محبّت کاذب] نسبت به آن دو شما را از اجرای حکم الهی مانع شود، اگر به خدا و روز جزا ایمان دارید! و باید گروهی از مؤمنان مجازاتشان را مشاهده کنند!. ( نور/۲۱ )».
Imam Baqir (peace be upon him): All the verses of Surah al-Nur were revealed after Surah al-Nisa, and the confirmation of this is this noble verse of Surah al-Nisa: وَ اللاَّتِی یَأْتِینَ الْفَاحِشَةَ مِن نِّسَآئِکُمْ فَاسْتَشْهِدُواْ علَیْهِنَّ أَرْبَعةً مِّنکُمْ فَإِن شَهِدُواْ فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّیَ یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِیلاً [And as for those who are guilty of an indecency from among your women, call to witness against them four from among you; then if they bear witness confine them to the houses until death takes them away or Allah opens some way for them]. And the way that Allah set as a way of deliverance for them has come in this verse [of Surah al-Nur]: "[This is] a Surah which We have sent down, and [acting upon which] We have made obligatory, and in it We have sent down clear signs, that you may take heed! Flog each one of the adulteress and the adulterer with a hundred lashes, and let not compassion [and false affection] for the two of them hold you back from carrying out the divine command, if you believe in Allah and the Last Day! And let a group of the believers witness their punishment!" (Nur/21).
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): સૂરએ નૂરની બધી આયતો સૂરએ નિસા પછી નાઝિલ થઈ છે, અને આ વાતની પુષ્ટિ કરનારી સૂરએ નિસાની આ પવિત્ર આયત છે: وَ اللاَّتِی یَأْتِینَ الْفَاحِشَةَ مِن نِّسَآئِکُمْ فَاسْتَشْهِدُواْ علَیْهِنَّ أَرْبَعةً مِّنکُمْ فَإِن شَهِدُواْ فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّیَ یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِیلاً [અને તમારી સ્ત્રીઓમાંથી જે અશ્લીલ કાર્ય કરે તેમની વિરુદ્ધ તમારામાંથી ચાર સાક્ષી લાવો; જો તેઓ સાક્ષી આપે તો તેમને ઘરોમાં બંધ રાખો જ્યાં સુધી મૃત્યુ તેમને લઈ ન જાય અથવા અલ્લાહ તેમના માટે કોઈ માર્ગ ન બનાવે]. અને અલ્લાહે તેમના માટે જે નજાતનો માર્ગ કરાર દીધો છે તે [સૂરએ નૂરની] આ આયતમાં આવ્યો છે: "[આ] એક સૂરહ છે જેને અમે નાઝિલ કર્યું, અને [તેના પર અમલ કરવો] વાજિબ કર્યો, અને તેમાં અમે સ્પષ્ટ આયતો નાઝિલ કરી, જેથી કદાચ તમે નસીહત મેળવો! ઝિના કરનાર સ્ત્રી અને પુરુષ બંનેમાંથી પ્રત્યેકને સો કોરડા મારો અને તે બન્ને પ્રત્યે [ખોટી] દયા અને મહોબ્બત તમને અલ્લાહના હુકમના અમલ કરવાથી રોકે નહીં, જો તમે અલ્લાહ અને કયામતના દિવસ પર ઈમાન રાખતા હો! અને મોમિનોના એક જૂથે તેમની સજા જોવી જોઈએ!" (નૂર/૨૧).
فی قَوْلِهِ عَزَّوَجَلَّ ... إِنَّ الَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِیمٌ یَوْمَ تَشْهَدُ عَلَیْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَیْدِیهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ بِما کانُوا یَعْمَلُونَ لَیْسَتْ تَشْهَدُ الْجَوَارِحُ عَلَی مُؤْمِنٍ إِنَّمَا تَشْهَدُ عَلَی مَنْ حَقَّتْ عَلَیْهِ کَلِمَهًُْ الْعَذَابِ فَأَمَّا الْمُؤْمِنُ فَیُعْطَی کِتَابَهُ بِیَمِینِهِ وَ سُورَهًُْ النُّورِ أُنْزِلَتْ بَعْدَ سُورَهًِْ النِّسَاء وَ تَصْدِیقُ ذَلِکَ أَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ أَنْزَلَ عَلَیْهِ فِی سُورَهًِْ النِّسَاءِ وَ اللَّاتِی یَأْتِینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّی یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِیلًا وَ السَّبِیلُ الَّذِی قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ سُورَهًٌْ أَنْزَلْناها وَ فَرَضْناها وَ أَنْزَلْنا فِیها آیاتٍ بَیِّناتٍ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ الزَّانِیَةُ وَ الزَّانِی فَاجْلِدُوا کُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ وَ لاتَأْخُذْکُمْ بِهِما رَأْفَةٌ فِی دِینِ اللهِ إِنْ کُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ لْیَشْهَدْ عَذابَهُما طائِفَةٌ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ.
امام باقر (علیه السلام)- در آیه: کسانی که زنان پاکدامن و بی‌خبر [از هرگونه آلودگی] و مؤمن را متّهم می‌سازند، در دنیا و آخرت از رحمت الهی بدورند و عذاب بزرگی برای آن‌هاست. در آن روز زبان‌ها و دست‌ها و پاهایشان برضدّ آن‌ها به اعمالی که مرتکب می‌شدند گواهی می‌دهد!. ( نور/۲۴۲۳ )، اعضاء و جوارح [در قیامت] برعلیه فرد مؤمن شهادت نمی‌دهند بلکه شهادت آنان بر علیه کسی است که مستحق عذاب الهی شده است. و نامه‌ی اعمال بنده‌ی مؤمن را به دست راستش می‌دهند. و سوره‌ی نور پس از سوره‌ی نساء نازل شده است؛ تأیید این مطلب آیاتی است که خداوند در سوره‌ی نساء نازل کرده که فرمود: وَ اللَّاتِی یَأْتِینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّی یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللهُِ لَهُنَّ سَبِیلًا و راهی که خداوند فرمود، این آیات است: [این] سوره‌ای است که آن را فرو فرستادیم، و [عمل به آن را] واجب نمودیم، و در آن آیات روشنی نازل کردیم، شاید شما متذکّر شوید! هریک از زن و مرد زناکار را صدتازیانه بزنید و نباید رأفت [و محبّت کاذب] نسبت به آن دو شما را از اجرای حکم الهی مانع شود، اگر به خدا و روز جزا ایمان دارید! و باید گروهی از مؤمنان مجازاتشان را مشاهده کنند!. ( نور/۲۱ )».
Imam Baqir (peace be upon him): Regarding the verse: "Indeed those who accuse chaste, unaware [of any impurity], believing women are far from the mercy of Allah in this world and the hereafter, and for them is a great punishment. On that day their tongues, hands and feet shall bear witness against them concerning the deeds they used to do!" (An-Nur 24:23-24) — the limbs and organs [on the Day of Resurrection] do not bear witness against the believer; rather, their testimony is against the one who has become deserving of the punishment of Allah. And the book of deeds of the believing servant is placed in his right hand. And Surah an-Nur was revealed after Surah an-Nisa; the confirmation of this matter is the verses which Allah revealed in Surah an-Nisa where He said: وَ اللَّاتِی یَأْتِینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّی یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِیلًا [And as for those who are guilty of indecency from among your women, call four witnesses from among you against them; then if they bear witness, confine them to the houses until death takes them away or Allah opens some way for them]. And the way that Allah spoke of is these verses: "[This is] a Surah which We have sent down and [acting upon which] We have made obligatory, and We have sent down in it clear signs, that you may take heed! Flog every one of the adulterous woman and adulterous man with a hundred lashes, and let not compassion [and false affection] for them prevent you from carrying out the divine ruling, if you believe in Allah and the Last Day! And let a group of the believers witness their punishment!" (An-Nur 24:1-2).
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): આ આયત વિશે: "ખરેખર જેઓ પવિત્ર, [દરેક પ્રકારની ગંદકીથી] બેખબર અને મોમિન સ્ત્રીઓ પર આરોપ મૂકે છે, તેઓ દુનિયા અને આખિરતમાં અલ્લાહની રહમતથી દૂર છે અને તેમના માટે મોટો અઝાબ છે. તે દિવસે તેમની જીભો, હાથો અને પગો તેમના કરેલા આમાલ વિરુદ્ધ સાક્ષી આપશે!" (સૂરએ નૂર ૨૪:૨૩-૨૪) — [કયામતમાં] અંગો અને અવયવો મોમિનની વિરુદ્ધ સાક્ષી નથી આપતાં, બલ્કે તેમની સાક્ષી તે વ્યક્તિ વિરુદ્ધ છે જે અલ્લાહના અઝાબનો હકદાર બન્યો છે. અને મોમિન બંદાનું આમાલનામું તેના જમણા હાથમાં આપવામાં આવે છે. અને સૂરએ નૂર સૂરએ નિસાની પછી નાઝિલ થઈ છે; આ વાતની પુષ્ટિ તે આયતો છે જે અલ્લાહે સૂરએ નિસામાં નાઝિલ કરી છે જ્યાં ફરમાવ્યું: وَ اللَّاتِی یَأْتِینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّی یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِیلًا [અને તમારી સ્ત્રીઓમાંથી જેઓ અશ્લીલ કૃત્ય કરે, તેમની વિરુદ્ધ તમારામાંથી ચાર સાક્ષી બોલાવો; જો તેઓ સાક્ષી આપે તો તેમને ઘરોમાં કેદ કરો ત્યાં સુધી કે મૃત્યુ તેમને લઈ જાય અથવા અલ્લાહ તેમના માટે કોઈ માર્ગ કાઢે]. અને જે માર્ગની અલ્લાહે વાત કરી તે આ આયતો છે: "[આ] એક સૂરહ છે જેને અમે નાઝિલ કર્યું, અને [તેના પર અમલ કરવો] ફર્ઝ કર્યું, અને તેમાં સ્પષ્ટ આયતો નાઝિલ કરી, જેથી કદાચ તમે યાદ કરો! ઝિનાકાર સ્ત્રી અને ઝિનાકાર પુરુષ, દરેકને સો કોરડા મારો અને અલ્લાહની હુકૂમત લાગુ કરવામાં તે બંને પ્રત્યેની રહમદિલી [અને ખોટી મુહબ્બત] તમને રોકે નહીં, જો તમે અલ્લાહ અને કયામતના દિવસ પર ઈમાન રાખતા હો! અને મોમિનોના એક જૂથે તેમની સજા જોવી જોઈએ!" (સૂરએ નૂર ૨૪:૧-૨).
إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی بَعَثَ رَسُولَهُ (صلی الله علیه و آله) بِالرَّأْفَهًِْ وَ الرَّحْمَهًِْ فَکَانَ مِنْ رَأْفَتِهِ وَ رَحْمَتِهِ أَنَّهُ لَمْ یَنْقُلْ قَوْمَهُ فِی أَوَّلِ نُبُوَّتِهِ عَنْ عَادَتِهِمْ حَتَّی اسْتَحْکَمَ الْإِسْلَامُ فِی قُلُوبِهِمْ وَ حَلَّتِ الشَّرِیعَهًُْ فِی صُدُورِهِمْ فَکَانَتْ مِنْ شَرِیعَتِهِمْ فِی الْجَاهِلِیَّهًِْ أَنَّ الْمَرْأَهًَْ إِذَا زَنَتْ حُبِسَتْ فِی بَیْتٍ وَ أُقِیمَ بِأَوَدِهَا حَتَّی یَأْتِیَ الْمَوْتُ وَ إِذَا زَنَی الرَّجُلُ نَفَوْهُ عَنْ مَجَالِسِهِمْ وَ شَتَمُوهُ وَ آذَوْهُ وَ عَیَّرُوهُ وَ لَمْ یَکُونُوا یَعْرِفُونَ غَیْرَ هَذَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَی فِی أَوَّلِ الْإِسْلَامِ وَ اللَّاتِی یَأْتِینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّی یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِیلًا وَ الَّذانِ یَأْتِیانِها مِنْکُمْ فَآذُوهُما فَإِنْ تابا وَ أَصْلَحا فَأَعْرِضُوا عَنْهُما إِنَّ اللهَ کانَ تَوَّاباً رَحِیماً فَلَمَّا کَثُرَ الْمُسْلِمُونَ وَ قَوِیَ الْإِسْلَامُ وَ اسْتَوْحَشُوا أُمُورَ الْجَاهِلِیَّهًِْ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی الزَّانِیَةُ وَ الزَّانِی فَاجْلِدُوا کُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ ... فَنَسَخَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ آیَهًَْ الْحَبْسِ وَ الْأَذَی.
امام علی (علیه السلام)- خداوند تبارک‌وتعالی رسولش را با رأفت و رحمت]که در وجودش نهاده بود[مبعوث گردانید، از [مصادیق] رأفت و رحمت پیامبر (صلی الله علیه و آله) این بود که قومش را در آغاز نبوّتش از چیزی که به آن عادت داشتند مجبور به انتقال به احکام جدید] احکام اسلام[نکرد. تا اینکه اسلام در دل‌های آن‌ها مستحکم شد و شریعت و احکام آن در قلوب آن‌ها شیرین و گوارا شد. نمونه‌ای از احکام آن‌ها در زمان جاهلیّت این بود که زمانی‌که زنی زنا می‌کرد در خانه‌ی خودش محبوس می‌شد و معاش او برآورده می‌شد تا اینکه مرگ سراغ او بیاید و اگر مردی زنا می‌کرد او را از مجالس خودشان طرد می‌کردند و دشنام می‌دادند و اذیت می‌کردند و سرزنشش می‌کردند و کاری جز این بلد نبودند؛ بنابراین خداوند در ابتدای دین اسلام چنین حکم کرد: اللَّاتِی یَأْتِینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّی یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِیلًا و الَّذانِ یَأْتِیانِها مِنْکُمْ فَآذُوهُما فَإِنْ تابا وَ أَصْلَحا فَأَعْرِضُوا عَنْهُما إِنَّ اللهَ کانَ تَوَّاباً رَحِیماً؛ پس در زمانی‌که تعداد مسلمانان زیاده شد و اسلام قوی گشت و مردم از امور و احکام و عادات جاهلیّت متنفر شده و وحشت داشتند، خداوند این آیه را نازل نمود: هریک از زن و مرد زناکار را صدتازیانه بزنید. ( نور/۲ ). در آن هنگام آیه‌ی قبل یعنی آیه‌ی حبس و اذیت، نسخ شد.
Imam Ali (peace be upon him): Allah, Blessed and Exalted, sent His Messenger with compassion and mercy [that He had placed in his being]. Among the [examples of] the compassion and mercy of the Prophet (peace be upon him and his family) was that at the beginning of his prophethood he did not force his people to move away from that which they were accustomed to, to new rulings [the rulings of Islam], until Islam became firmly established in their hearts and its shariah and rulings became sweet and pleasant in their hearts. An example of their rulings in the time of ignorance was that when a woman committed adultery, she would be confined in her house and her livelihood was provided until death came to her, and if a man committed adultery they would drive him out from their gatherings, insult him, harm him and reproach him — they knew nothing other than this. Therefore Allah, at the beginning of the religion of Islam, decreed this ruling: اللَّاتِی یَأْتِینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّی یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِیلًا [And those of your women who commit indecency, call four witnesses from among you against them; then if they testify, confine them to the houses until death takes them away or Allah opens some way for them], and وَ الَّذانِ یَأْتِیانِها مِنْکُمْ فَآذُوهُما فَإِنْ تابا وَ أَصْلَحا فَأَعْرِضُوا عَنْهُما إِنَّ اللهَ کانَ تَوَّاباً رَحِیماً [And the two among you who commit it, harm them both; then if they repent and mend their ways, turn away from them. Indeed Allah is ever Accepting of repentance, Merciful]. Then when the number of Muslims increased and Islam became strong, and the people were disgusted by and dreaded the affairs, rulings and customs of ignorance, Allah revealed this verse: "Flog every one of the adulterous woman and adulterous man with a hundred lashes." (An-Nur 24:2). At that time the previous verse — that is, the verse of confinement and harm — was abrogated.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ પોતાના રસૂલને રઅફત અને રહમત સાથે [જે તેમના વુજૂદમાં મૂકેલી હતી] મબઊસ કર્યા. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની રઅફત અને રહમતના [ઉદાહરણો] માંથી એક એ હતું કે તેમણે પોતાની નબૂવ્વતના શરૂઆતમાં પોતાની કૌમને, જે વસ્તુની તેમને આદત હતી તેમાંથી નવા હુકમો [ઇસ્લામના હુકમો] તરફ સ્થળાંતર કરવા મજબૂર ન કર્યા. ત્યાં સુધી કે ઇસ્લામ તેમના દિલોમાં મજબૂત થઈ ગયો અને શરીઅત અને તેના હુકમો તેમના દિલોમાં મીઠા અને પ્રિય થઈ ગયા. જાહિલિય્યતના સમયમાં તેમના હુકમોનું એક નમૂનું આ હતું કે જ્યારે કોઈ સ્ત્રી ઝિના કરતી ત્યારે તેને પોતાના ઘરમાં કેદ કરવામાં આવતી અને તેની રોજી પૂરી પાડવામાં આવતી ત્યાં સુધી કે તેને મૃત્યુ આવી પહોંચે, અને જો કોઈ પુરુષ ઝિના કરતો તો તેને પોતાની મજલિસોમાંથી કાઢી મૂકતા, ગાળો દેતા, હેરાન કરતા અને ઠપકો આપતા, અને આ સિવાય તેઓ કંઈ જાણતા ન હતા. તેથી અલ્લાહે ઇસ્લામ દીનની શરૂઆતમાં આ હુકમ ફરમાવ્યો: اللَّاتِی یَأْتِینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّی یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِیلًا [અને તમારી સ્ત્રીઓમાંથી જેઓ અશ્લીલ કૃત્ય કરે, તેમની વિરુદ્ધ તમારામાંથી ચાર સાક્ષી બોલાવો; જો તેઓ સાક્ષી આપે તો તેમને ઘરોમાં કેદ કરો ત્યાં સુધી કે મૃત્યુ તેમને લઈ જાય અથવા અલ્લાહ તેમના માટે કોઈ માર્ગ કાઢે], અને وَ الَّذانِ یَأْتِیانِها مِنْکُمْ فَآذُوهُما فَإِنْ تابا وَ أَصْلَحا فَأَعْرِضُوا عَنْهُما إِنَّ اللهَ کانَ تَوَّاباً رَحِیماً [અને તમારામાંથી જે બે તે કૃત્ય કરે, બંનેને હેરાન કરો; પછી જો તેઓ તૌબા કરે અને સુધારો કરે તો તેમનાથી મોં ફેરવી લો. ખરેખર અલ્લાહ તૌબા કબૂલ કરનાર, રહમ કરનાર છે]. પછી જ્યારે મુસલમાનોની સંખ્યા વધી ગઈ અને ઇસ્લામ મજબૂત થયો અને લોકો જાહિલિય્યતના કામો, હુકમો અને રિવાજોથી નફરત કરવા લાગ્યા અને તેમનાથી ડરવા લાગ્યા, ત્યારે અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ કરી: "ઝિનાકાર સ્ત્રી અને ઝિનાકાર પુરુષ, દરેકને સો કોરડા મારો." (સૂરએ નૂર ૨૪:૨). તે સમયે અગાઉની આયત, એટલે કે કેદ અને હેરાનીની આયત, મન્સૂખ થઈ ગઈ.
أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِیلًا ... مَعْنَی السَّبِیلِ أَنَّهُ الْجَلْدُ لِلْبِکْرِ مِائَهًٌْ وَ لِلثَّیِّبِ الْمُحْصَنِ الرَّجْمُ.
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِیلًا؛ منظور از سبیلاً این است که: مجازات زنا با دختر باکره که شوهر نکرده، شلّاق است و با زن شوهردار، سنگسار است.
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِیلًا [or Allah opens some way for them]; the meaning of sabilan (a way) is this: the punishment for adultery with an unmarried virgin girl is lashing, and with a married woman is stoning.
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): أَوْ یَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِیلًا [અથવા અલ્લાહ તેમના માટે કોઈ માર્ગ કાઢે]; સબીલનો અર્થ આ છે: કુંવારી છોકરી કે જેણે લગ્ન કર્યાં ન હોય તેની સાથે ઝિનાની સજા કોરડા છે, અને પરિણીત સ્ત્રી સાથે સંગસાર (પથ્થરમારો) છે.