سورة النساء

Verse 157 of 176

4:157

وَ قَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسيحَ عيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللهِ‌ وَ ما قَتَلُوهُ وَ ما صَلَبُوهُ وَ لكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ وَ إِنَّ الَّذينَ اخْتَلَفُوا فيهِ لَفي شَكٍّ مِنْهُ ما لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلاَّ اتِّباعَ الظَّنِّ وَ ما قَتَلُوهُ يَقيناً

و اينكه گفتند: «ما، مسيح عيسى‌بن‌مريم پيامبر خدا را كشتيم». در‌حالى‌كه نه او را كشتند، و نه بردار كردند؛ بلكه امر بر آن‌ها مشتبه شد. و كسانى كه در مورد [قتل] او اختلاف كردند، نسبت به آن در شك هستند و به هيچ‌صورت علم به آن ندارند و تنها از پندارهاى بى‌اساس پيروى مى‌كنند؛ و به يقين او را نكشتند.

And their saying: Surely we have killed the Messiah, Isa son of Marium, the apostle of Allah; and they did not kill him nor did they crucify him, but it appeared to them so (like Isa) and most surely those who differ therein are only in a doubt about it; they have no knowledge respecting it, but only follow a conjecture, and they killed him not for sure.

અને તેમના આ કહેવાના કારણે કે બેશક અમોએ અલ્લાહના રસૂલ મરિયમના ફરઝંદ, ઇસા મસીહને મારી નાખ્યો છે, જો કે તેમણે તેને ન મારી નાખ્યો અને સલીબ ઊપર ચઢાવ્યો, પરંતુ આ મામલો તેઓ માટે શંકાસ્પદ બનાવી દીધો; અને બેશક જેઓ આ બાબતમાં મતભેદ કરે છે તેઓ આ બાબતમાં ખરેજ મોટી શંકામાં છે; ફકત ગુમાનની પૈરવી સિવાય તેમને આ બાબતમાં કાંઇ જાણકારી નથી, અને આ તો યકીની બાબત છે કે તેઓએ (યહૂદીઓએ) તેને (ઇસા અ.સ.ને) કત્લ કર્યો નથી:

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ حُمْرَانَ‌بْنِ‌أَعْیَنَ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَال‌َ: إِنَّ عِیسَی (علیه السلام) وَعَدَ أَصْحَابَهُ لَیْلَهًَْ رَفَعَهُ اللهُ إِلَیْهِ فَاجْتَمَعُوا إِلَیْهِ عِنْدَ الْمَسَاءِ وَ هُمْ اثْنَا عَشَرَ رَجُلًا فَأَدْخَلَهُمْ بَیْتاً ثُمَّ خَرَجَ عَلَیْهِمْ مِنْ عَیْنٍ فِی زَاوِیَهًِْ الْبَیْتِ وَ یَنْفُضُ رَأْسَهُ مِنَ الْمَاءِ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ أَوْحَی إِلَیَّ أَنَّهُ رَافِعِی إِلَیْهِ السَّاعَهًَْ وَ مُطَهِّرِی مِنَ الْیَهُودِ فَأَیُّکُمْ یُلْقَی عَلَیْهِ شَبَحِی فَیُقْتَلَ وَ یُصْلَبَ وَ یَکُونَ مَعِی فِی دَرَجَتِی فَقَالَ شَابٌّ مِنْهُمْ أَنَا یَا رُوحَ اللَّهِ قَالَ فَأَنْتَ هُوَ ذَا فَقَالَ لَهُمْ عِیسَی (علیه السلام) أَمَا إِنَّ مِنْکُمْ لَمَنْ یَکْفُرُ بِی قَبْلَ أَنْ یُصْبِحَ اثْنَتَیْ عَشْرَهًَْ کَفْرَهًًْ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْهُمْ أَنَا هُوَ یَا نَبِیَّ اللَّهِ فَقَالَ لَهُ عِیسَی (علیه السلام) أَ تُحِسُّ بِذَلِکَ فِی نَفْسِکَ فَلْتَکُنْ هُوَ ثُمَّ قَالَ لَهُمْ عِیسَی (علیه السلام) أَمَا إِنَّکُمْ سَتَفْتَرِقُونَ بَعْدِی عَلَی ثَلَاثِ فِرَقٍ فِرْقَتَیْنِ مُفْتَرِیَتَیْنِ عَلَی اللَّهِ فِی النَّارِ وَ فِرْقَهًٍْ تَتْبَعُ شَمْعُونَ صَادِقَهًًْ عَلَی اللَّهِ فِی الْجَنَّهًِْ ثُمَّ رَفَعَ اللَّهُ عِیسَی (علیه السلام) إِلَیْهِ مِنْ زَاوِیَهًِْ الْبَیْتِ وَ هُمْ یَنْظُرُونَ إِلَیْهِ ثُمَّ قَالَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) إِنَّ الْیَهُودَ جَاءَتْ فِی طَلَبِ عِیسَی (علیه السلام) مِنْ لَیْلَتِهِمْ فَأَخَذُوا الرَّجُلَ الَّذِی قَالَ لَهُ عِیسَی (علیه السلام) إِنَّ مِنْکُمْ لَمَنْ یَکْفُرُ بِی قَبْلَ أَنْ یُصْبِحَ اثْنَتَیْ عَشْرَهًَْ کَفْرَهًًْ وَ أَخَذُوا الشَّابَّ الَّذِی أُلْقِیَ عَلَیْهِ شَبَحُ عِیسَی (علیه السلام) فَقُتِلَ وَ صُلِبَ وَ کَفَرَ الَّذِی قَالَ لَهُ عِیسَی (علیه السلام) تَکْفُرُ قَبْلَ أَنْ تُصْبِحَ اثْنَتَیْ عَشْرَهًَْ کَفْرَهًًْ.

امام باقر (علیه السلام)- حمران‌بن‌اعین نقل می‌کند: امام باقر (علیه السلام) فرمود: «عیسی (علیه السلام) در عصر شبی که خداوند او را به آسمان بالا برد، با اصحاب خود وعده نهاد و دوازده حواری خود را در خانه‌ای جمع کرد و خود از میان چشمه‌ای در گوشه‌ی آن خانه بر آن‌ها ظاهر شد، درحالی‌که سرش از آب بیرون بود و به آن‌ها گفت: «خداوند در همین لحظه مرا به آسمان می‌برد و از آزار یهود بر کنار می‌دارد، کدامیک از شما می‌خواهد به‌صورت من ممثّل شده و به دست آن‌ها مصلوب شود تا به درجه‌ی من نایل گردد»؟ جوانی از میان آن جمع گفت: «ای روح خدا، من حاضرم». عیسی (علیه السلام) گفت: «پس تو به‌صورت من در خواهی آمد». سپس فرمود: «به‌زودی یکی از شما قبل از صبح و قبل از دیگران به من کافر خواهد شد». یکی از آن‌ها گفت: «آیا من هم از کافران خواهم بود»؟ عیسی (علیه السلام) گفت: «اگر در نفست چیزی دراین‌باره وجود دارد، چنین خواهی بود». عیسی (علیه السلام) فرمود: «شما بعد از من به سه فرقه تقسیم خواهید شد، دو فرقه که به خداوند افترا می‌زنند و در آتش دوزخ خواهند بود و یک فرقه که از شمعون پیروی می‌کنند و صادق هستند که جایگاهشان بهشت خواهد بود». سپس عیسی (علیه السلام) از همان زاویه درحالی‌که آن‌ها نظاره می‌کردند عروج کرد. امام (علیه السلام) فرمود: «پس از آن، یهود در طلب عیسی (علیه السلام) بر آمدند و آن مردی را که عیسی (علیه السلام) به او فرمود: تو به‌زودی کافر خواهی شد، دستگیر کردند و آن جوانی را که به‌صورت عیسی (علیه السلام) ممثّل شد زندانی کرده و به صلیب کشیدند و آن مرد دستگیر شده همان‌طور که عیسی (علیه السلام) فرموده بود، به عیسی (علیه السلام) کافر شد و در مجموع دوازده نفر کافر شدند».

Imam Baqir (peace be upon him): Humran ibn A'yan narrates that Imam Baqir (peace be upon him) said: "Isa (peace be upon him), on the evening of the night that Allah raised him up to Himself, made an appointment with his companions and gathered his twelve disciples in a house. He himself appeared to them from a spring in a corner of that house, while his head was [emerging] from the water, and he said to them: 'Allah is raising me to Himself at this very moment and purifying me of the harm of the Jews. Which of you is willing to have my likeness cast upon him, so that he will be killed and crucified at their hands, and thereby attain my rank?' A young man from among that group said: 'O Spirit of Allah, I am ready.' Isa (peace be upon him) said: 'Then you will appear in my likeness.' Then he said: 'Soon, one of you will disbelieve in me twelve times before the morning comes.' One of them said: 'Will I too be among the disbelievers?' Isa (peace be upon him) said: 'If you sense something of this within yourself, then you shall be that one.' Isa (peace be upon him) said: 'After me you will split into three sects: two sects that fabricate lies against Allah and will be in the Fire of Hell, and one sect that follows Sham'un and is truthful, whose abode will be Paradise.' Then Isa (peace be upon him) ascended from that same corner while they were watching. The Imam (peace be upon him) said: "After that, the Jews set out in search of Isa (peace be upon him). They seized the man to whom Isa (peace be upon him) had said, 'You will soon disbelieve,' and they seized the young man upon whom the likeness of Isa (peace be upon him) had been cast, imprisoned him and crucified him. And the man who had been seized disbelieved in Isa (peace be upon him) twelve times before the morning, just as Isa (peace be upon him) had foretold."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): હુમરાન બિન અઅયન વર્ણવે છે કે ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "ઈસા (અલયહિસ્સલામ)એ, જે રાત્રે અલ્લાહે તેમને પોતાની તરફ ઉપર ઉઠાવ્યા તે સાંજે, પોતાના સાથીઓ સાથે વચન કર્યું અને પોતાના બાર હવારીઓને એક ઘરમાં એકત્રિત કર્યા, અને પોતે તે ઘરના એક ખૂણામાં એક ઝરણામાંથી તેમની સામે પ્રગટ થયા, જ્યારે તેમનું માથું પાણીની બહાર હતું, અને તેમને કહ્યું: 'અલ્લાહ આ જ ક્ષણે મને આસમાન પર ઉઠાવી રહ્યો છે અને યહૂદીઓની તકલીફોથી બચાવી રહ્યો છે. તમારામાંથી કોણ ઈચ્છે છે કે તેને મારા સ્વરૂપમાં ફેરવી દેવામાં આવે અને તેમના હાથે સૂળી પર ચઢાવવામાં આવે જેથી તે મારા દરજ્જા સુધી પહોંચી શકે?' તે જૂથમાંથી એક જુવાને કહ્યું: 'હે અલ્લાહની રૂહ, હું તૈયાર છું.' ઈસા (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: 'તો તું મારા સ્વરૂપમાં આવી જઈશ.' પછી ફરમાવ્યું: 'જલ્દી જ તમારામાંથી એક, સવાર થતાં પહેલાં, મારો બાર વખત ઇન્કાર કરશે.' તેમાંથી એકે કહ્યું: 'શું હું પણ કાફિરોમાંથી હોઈશ?' ઈસા (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: 'જો તારા મનમાં આ બાબતે કંઈક છે, તો તું જ તે હોઈશ.' ઈસા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'મારા પછી તમે ત્રણ ફિરકામાં વહેંચાઈ જશો, બે ફિરકા જે અલ્લાહ પર જૂઠાણું બાંધશે અને જહન્નમની આગમાં હશે, અને એક ફિરકો જે શમઊનનું અનુસરણ કરશે અને સાચો હશે, જેનું ઠેકાણું જન્નત હશે.' પછી ઈસા (અલયહિસ્સલામ) એ જ ખૂણેથી, જ્યારે તેઓ જોઈ રહ્યા હતા, ઉપર ઉઠી ગયા. ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "તે પછી, યહૂદીઓ ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ની શોધમાં નીકળ્યા અને તે માણસને પકડ્યો જેને ઈસા (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું હતું: તું જલ્દી જ કાફિર થઈશ, અને તે જુવાનને, જેને ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ના સ્વરૂપમાં ફેરવવામાં આવ્યો હતો, કેદ કરીને સૂળી પર ચઢાવ્યો. અને તે પકડાયેલો માણસ, જેમ ઈસા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું હતું તેમ, સવાર થતાં પહેલાં ઈસા (અલયહિસ્સલામ)નો બાર વખત ઇન્કાર કરી કાફિર થઈ ગયો."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ سَدِیرٍ الصَّیْرَفِیِّ قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَ الْمُفَضَّلُ‌بْنُ‌عُمَرَ وَ أَبُو بَصِیرٍ وَ أَبَانُ‌بْنُ‌تَغْلِبَ عَلَی مَوْلَانَا أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) ... فَقُلْنَا یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ کَرِّمْنَا وَ شَرِّفْنَا بِإِشْرَاکِکَ إِیَّانَا فِی بَعْضِ مَا أَنْتَ تَعْلَمُهُ مِنْ عِلْمٍ قَال إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَدَارَ فِی الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) مِنَّا ثَلَاثَهًًْ أَدَارَهَا فِی ثَلَاثَهًٍْ مِنَ الرُّسُلِ قَدَّرَ مَوْلِدَهُ تَقْدِیرَ مَوْلِدِ مُوسَی (علیه السلام) وَ قَدَّرَ غَیْبَتَهُ تَقْدِیرَ غَیْبَهًِْ عِیسَی (علیه السلام) وَ قَدَّرَ إِبْطَاءَهُ تَقْدِیرَ إِبْطَاءِ نُوحٍ (علیه السلام) وَ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ذَلِکَ عُمُرَ الْعَبْدِ الصَّالِحِ أَعْنِی الْخَضِرَ دَلِیلًا عَلَی عُمُرِهِ فَقُلْتُ اکْشِفْ لَنَا یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ (علیه السلام) عَنْ وُجُوهِ هَذِهِ الْمَعَانِی قَال ... أَمَّا غَیْبَهًُْ عِیسَی (علیه السلام) فَإِنَّ الْیَهُودَ وَ النَّصَارَی اتَّفَقَتْ عَلَی أَنَّهُ قُتِلَ وَ کَذَّبَهُمُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِقَوْلِهِ وَ ما قَتَلُوهُ وَ ما صَلَبُوهُ وَ لکِنْ شُبِّهَ لَهُمْ کَذَلِکَ غَیْبَهًُْ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) فَإِنَّ الْأُمَّهًَْ تُنْکِرُهَا لِطُولِهَا فَمِنْ قَائِلٍ بِغَیْرِ هُدًی بِأَنَّهُ لَمْ یُولَدْ وَ قَائِلٍ یَقُولُ إِنَّهُ وُلِدَ وَ مَاتَ وَ قَائِلٍ یَکْفُرُ بِقَوْلِهِ إِنَّ حَادِیَ عَشَرَنَا کَانَ عَقِیماً وَ قَائِلٍ یَمْرُقُ بِقَوْلِهِ إِنَّهُ یَتَعَدَّی إِلَی ثَالِثَ عَشَرَ فَصَاعِداً وَ قَائِلٍ یَعْصِی اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ بِقَوْلِهِ إِنَّ رُوحَ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) یَنْطِقُ فِی هَیْکَلِ غَیْرِهِ.

امام صادق (علیه السلام)- سدیر صیرفی گوید: من و مفضّل‌بن‌عمر و ابوبصیر و ابان‌بن‌تغلب به حضور امام صادق (علیه السلام) شرفیاب شدیم ... عرض کردیم: «ای پسر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! ما را نیز در اطّلاع قسمتی از آنچه در این باره می‌دانید سهیم نموده و سرافراز فرمائید»! فرمود: «خداوند متعال سه چیز را که در مورد پیغمبران عملی ساخت، در خصوص قائم ما (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نیز عملی می‌سازد: ولادت او را مانند ولادت موسی (علیه السلام) و غیبتش را چون غیبت عیسی (علیه السلام) و طول عمرش را بسان طول عمر نوح (علیه السلام) مقدّر فرموده، و سپس طول عمر بنده‌ی صالح خدا، خضر پیغمبر (علیه السلام) را دلیل طول عمر آن حضرت قرار داده است». عرض کردیم: «ای پسر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! علل این معانی را که فرمودی برای ما شرح بده». فرمود: «غیبت عیسی (علیه السلام) نیز بدین‌گونه بود: یهود و نصاری اتّفاق دارند که وی کشته شده، ولی خداوند آن‌ها را تکذیب فرمود: وَ ما قَتَلُوهُ وَ ما صَلَبُوهُ وَ لکِنْ شُبِّهَ لَهُمْ؛ غیبت قائم ما (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نیز چنین است. زیرا امّت اسلام به‌واسطه‌ی طولانی‌شدن غیبتش وجود او را انکار می‌کنند. بعضی خواهند گفت. هنوز متولّد نشده، و گروهی می‌گویند: متولّد شده و وفات کرده. و طایفه‌ای می‌گویند: امام یازدهم عقیم بوده، و جماعتی ائمّه (را سیزده تن و بیشتر خواهند دانست. و عدّه‌ای هم می‌گویند: روح قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در بدن دیگری سخن می‌گوید»!

Imam Sadiq (peace be upon him): Sadir al-Sayrafi said: I, along with al-Mufaddal ibn Umar, Abu Basir and Aban ibn Taghlib, came into the presence of Imam Sadiq (peace be upon him) ... We said: "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Honour and ennoble us by sharing with us a portion of what you know in this matter." He said: "Allah the Exalted has decreed for our Qaim (may Allah hasten his noble relief) three things which He made come to pass in the case of [three] prophets: He decreed his birth like the birth of Musa (peace be upon him), his occultation like the occultation of Isa (peace be upon him), and the length of his life like the length of the life of Nuh (peace be upon him); and He then made the long life of the righteous servant of Allah, the Prophet Khidr (peace be upon him), a proof for the long life of that Imam." We said: "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Explain to us the reasons for these matters that you mentioned." He said: "The occultation of Isa (peace be upon him) was in this manner as well: the Jews and Christians are agreed that he was killed, but Allah declared them liars: وَ ما قَتَلُوهُ وَ ما صَلَبُوهُ وَ لکِنْ شُبِّهَ لَهُمْ [And they did not kill him, nor did they crucify him, but it was made to appear so to them]. The occultation of our Qaim (may Allah hasten his noble relief) is likewise. For, on account of the length of his occultation, the Muslim ummah will deny his existence. Some will say: he has not yet been born; a group will say: he was born and has died; a party will say: the eleventh Imam was barren; a group will hold the Imams to be thirteen or more; and some will say: the spirit of the Qaim (may Allah hasten his noble relief) speaks in another body!"

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)- સદીર સૈરફી કહે છે: હું, મુફઝ્ઝલ બિન ઉમર, અબૂ બસીર અને અબાન બિન તગ્લિબ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની હાજરીમાં હાજર થયા ... અમે અરજ કરી: "હે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના પુત્ર! આ બાબતે તમે જે જાણો છો તેનો કેટલોક ભાગ અમને પણ જણાવીને અમને સન્માનિત કરો!" તમે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તઆલાએ જે ત્રણ બાબતો પયગંબરોના સંબંધમાં અમલમાં મૂકી, તે અમારા કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના સંબંધમાં પણ અમલમાં મુકશે: તેમની વિલાદત મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાદત જેવી, તેમની ગૈબત ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ની ગૈબત જેવી, અને તેમના લાંબા ઉમરને નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ના લાંબા ઉમર જેવી મુકર્રર ફરમાવી છે, અને ત્યાર બાદ અલ્લાહના નેક બંદા, હઝરત ખિઝર પયગંબર (અલયહિસ્સલામ)ના લાંબા ઉમરને તે હઝરતના લાંબા ઉમરની દલીલ ગણી છે." અમે અરજ કરી: "હે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના પુત્ર! તમે જે અર્થો ફરમાવ્યા તેની ઈલલ [કારણો] અમને સમજાવો." તમે ફરમાવ્યું: "ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ની ગૈબત પણ આ પ્રમાણે હતી: યહૂદીઓ અને નસારા આ વાત પર સહમત છે કે તેઓ કત્લ કરાયા છે, પરંતુ અલ્લાહે તેઓને જૂઠા ઠરાવ્યા: وَ ما قَتَلُوهُ وَ ما صَلَبُوهُ وَ لکِنْ شُبِّهَ لَهُمْ [અને તેઓએ તેમને કત્લ નથી કર્યા અને ન તો સૂળી પર ચઢાવ્યા, પરંતુ તેઓ માટે એવું આભાસી કરી દેવાયું]. અમારા કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ની ગૈબત પણ આવી જ છે. કારણ કે મુસ્લિમ ઉમ્મત તેમની ગૈબતની લંબાઈને કારણે તેમના અસ્તિત્વનો ઇન્કાર કરશે. કેટલાક કહેશે: હજી સુધી પૈદા થયા નથી, અને એક જૂથ કહેશે: પૈદા થયા અને વફાત પામ્યા; અને એક ટોળી કહેશે: અગિયારમા ઇમામ સંતાનવિહીન હતા; અને એક જમાત ઇમામોને તેર કે તેથી વધુ ગણશે; અને કેટલાક કહેશે: કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ની રૂહ બીજા શરીરમાં બોલે છે!"

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: إِنَّ فِی الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف)ِ مِنْ أَهْلِ بَیْتِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) شَبَهاً مِنْ خَمْسَهًٍْ مِنَ الرُّسُلِ وَ سَاقَ الْحَدِیثَ إِلَی أَنْ قَالَ وَ أَمَّا شَبَهُهُ مِنْ عِیسَی (علیه السلام) فَاخْتِلَافُ مَنِ اخْتَلَفَ فِیهِ قَالَتْ طَائِفَهًٌْ مِنْهُمْ مَا وُلِدَ وَ قَالَتْ طَائِفَهًٌْ مَاتَ وَ طَائِفَهًٌْ قَالَتْ قُتِلَ وَ صُلِبَ. وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: فِی صَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ أَرْبَعُ سُنَنٍ مِنْ أَرْبَعَهًِْ أَنْبِیَاءَ (وَ سَاقَ الْحَدِیثَ إِلَی أَنْ قَالَ وَ أَمَّا مِنْ عِیسَی (علیه السلام) فَیُقَالُ إِنَّهُ مَاتَ وَ لَمْ یَمُتْ.

امام باقر (علیه السلام)- محمّدبن‌مسلم نقل می‌کند: امام باقر (علیه السلام) فرمود: «قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) شباهتی به پنج تن از رسولان الهی دارد: شباهت او به عیسی (علیه السلام)؛ اختلاف‌نظر افراد راجع به اوست که عدّه‌ای می‌گویند اصلاً متولّد نشده و عدّه‌ای می‌گویند مرده و عدّه‌ای می‌گویند کشته‌شده و عدّه‌ای می‌گویند به صلیب کشیده شده». و ابوبصیر از امام باقر (علیه السلام) نقل کرده که فرمود: «امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و صاحب این امر، چهار سنّت از چهار پیامبر با خود دارد، سنّت او از عیسی (علیه السلام)، این است که او [ظاهراً] وفات نموده امّا در واقعیت وفات نکرده است».

Imam Baqir (peace be upon him): Muhammad ibn Muslim narrates: Imam Baqir (peace be upon him) said: "The Qaim (may Allah hasten his noble relief) bears a resemblance to five of the divine messengers. His resemblance to Isa (peace be upon him) is the disagreement of people regarding him: some say he has not been born at all, some say he has died, some say he was killed, and some say he was crucified." And Abu Basir narrated from Imam Baqir (peace be upon him) that he said: "The Imam of the Age (may Allah hasten his noble relief), the Master of this Affair, has with him four sunan (practices) from four prophets. His sunna from Isa (peace be upon him) is that it will be said of him that he has [apparently] died, whereas in reality he has not died."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)- મુહમ્મદ બિન મુસ્લિમ નકલ કરે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) અલ્લાહના પાંચ રસૂલો સાથે સામ્યતા ધરાવે છે: તેમની ઈસા (અલયહિસ્સલામ) સાથેની સામ્યતા; લોકોનો તેમના વિશે મતભેદ છે કે કેટલાક કહે છે કે તેઓ પૈદા જ થયા નથી, કેટલાક કહે છે કે તેઓ મૃત્યુ પામ્યા છે, કેટલાક કહે છે કે તેઓ કત્લ કરાયા છે, અને કેટલાક કહે છે કે તેઓ સૂળી પર ચઢાવાયા છે." અને અબૂ બસીરે ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કર્યું કે તમે ફરમાવ્યું: "ઇમામે ઝમાન (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) અને આ અમ્રના સાહેબ, ચાર પયગંબરોની ચાર સુન્નતો પોતાની સાથે ધરાવે છે. તેમની ઈસા (અલયહિસ્સલામ) તરફથી સુન્નત એ છે કે તેઓ [દેખીતી રીતે] વફાત પામ્યા છે પરંતુ હકીકતમાં વફાત પામ્યા નથી."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ أَمَّا غَیْبَهًُْ عِیسَی (علیه السلام) فَإِنَّ الْیَهُودَ وَ النَّصَارَی اتَّفَقَتْ عَلَی أَنَّهُ قُتِلَ فَکَذَّبَهُمُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِقَوْلِهِ وَ ما قَتَلُوهُ وَ ما صَلَبُوهُ وَ لکِنْ شُبِّهَ لَهُمْ.

امام صادق (علیه السلام)- در مورد غیبت عیسی (علیه السلام) یهودیان و مسیحیان اتّفاق‌نظر داشتند که کشته شده است امّا خداوند آن‌ها را تکذیب کرده و فرمود: وَ ما قَتَلُوهُ وَ ما صَلَبُوهُ وَ لکِنْ شُبِّهَ لَهُمْ.

Imam Sadiq (peace be upon him): Concerning the occultation of Isa (peace be upon him), the Jews and the Christians were agreed that he had been killed; but Allah declared them liars and said: وَ ما قَتَلُوهُ وَ ما صَلَبُوهُ وَ لکِنْ شُبِّهَ لَهُمْ [And they did not kill him, nor did they crucify him, but it was made to appear so to them].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)- ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ની ગૈબતના સંબંધમાં યહૂદીઓ અને ખ્રિસ્તીઓ સહમત હતા કે તેઓ કત્લ કરાયા છે, પરંતુ અલ્લાહે તેઓને જૂઠા ઠરાવ્યા અને ફરમાવ્યું: وَ ما قَتَلُوهُ وَ ما صَلَبُوهُ وَ لکِنْ شُبِّهَ لَهُمْ [અને તેઓએ તેમને કત્લ નથી કર્યા અને ન તો સૂળી પર ચઢાવ્યા, પરંતુ તેઓ માટે એવું આભાસી કરી દેવાયું].

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

لَمَّا مَسَخَ اللَّهُ الَّذِینَ سَبُّوا عِیسَی (علیه السلام) وَ أُمَّهُ بِدُعَائِهِ بَلَغَ ذَلِکَ یَهُودَا وَ هُوَ رَأْسُ الْیَهُودِ فَخَافَ أَنْ یَدْعُوَ عَلَیْهِ فَجَمَعَ الْیَهُودَ وَ اتَّفَقُوا عَلَی قَتْلِهِ فَبَعَثَ اللَّهُ جَبْرَئِیلَ یَمْنَعُهُ مِنْهُمْ وَ یُعِینُهُ عَلَیْهِمْ وَ ذَلِکَ مَعْنَی قَوْلِهِ: وَ أَیَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ فَاجْتَمَعَ الْیَهُودُ حَوْلَ عِیسَی (علیه السلام) فَجَعَلُوا یَسْأَلُونَهُ فَیَقُولُ لَهُمْ: یَا مَعْشَرَ الْیَهُودِ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی یُبْغِضُکُمْ فَثَارُوا إِلَیْهِ لِیَقْتُلُوهُ فَأَدْخَلَهُ جَبْرَئِیلُ خَوْخَهًَْ الْبَیْتِ الدَّاخِلَ لَهَا رَوْزَنَهًًْ فِی سَقْفِهَا فَرَفَعَهُ جَبْرَئِیلُ إِلَی السَّمَاءِ فَبَعَثَ یَهُودَا رَأْسُ الْیَهُودِ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِهِ اسْمُهُ ططیانوسُ لِیَدْخُلَ عَلَیْهِ الْخَوْخَهًَْ فَیَقْتُلَهُ فَدَخَلَ فَلَمْ یَرَهُ فَأَبْطَأَ عَلَیْهِمْ فَظَنُّوا أَنَّهُ یُقَاتِلُهُ فِی الْخَوْخَهًِْ فَأَلْقَی اللَّهُ عَلَیْهِ شِبْهَ عِیسَی (علیه السلام) فَلَمَّا خَرَجَ عَلَی أَصْحَابِهِ قَتَلُوهُ وَ صَلَبُوهُ وَ قِیلَ: أَلْقَی عَلَیْهِ شِبْهَ وَجْهِ عِیسَی (علیه السلام) وَ لَمْ یُلْقِ عَلَیْهِ شِبْهَ جَسَدِهِ. فَقَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ: إِنَّ الْوَجْهَ وَجْهُ عِیسَی (علیه السلام) وَ الْجَسَدَ جَسَدُ ططیانُوسَ. وَ قَالَ بَعْضُهُمْ: إِنْ کَانَ هَذَا ططیانُوسَ فَأَیْنَ عِیسَی (علیه السلام)؟ وَ إِنْ کَانَ هَذَا عِیسَی (علیه السلام) فَأَیْنَ ططیانوسُ؟ فَاشْتَبَهَ الْأَمْرُ عَلَیْهِمْ وَ قَالَ وَهْبُ بْنُ مُنَبِّهٍ: أَتَی عِیسَی (علیه السلام) وَ مَعَهُ سَبْعَهًَْ عَشَرَ مِنِ الْحَوَارِیِّینَ فِی بَیْتٍ فَأَحَاطُوا بِهِمْ فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَیْهِمْ صَیَّرَهُمُ اللَّهُ کُلَّهُمْ عَلَی صُورَهًِْ عِیسَی (علیه السلام) فَقَالُوا لَهُمْ: سَحَرْتُمُونَا لِتُبْرِزُنَّ لَنَا عِیسَی (علیه السلام) أَوْ لِنَقْتُلَنَّکُمْ جَمِیعاً. فَقَالَ عِیسَی (علیه السلام) لِأَصْحَابِهِ: مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ مِنْکُمُ الْیَوْمَ بِالْجَنَّهًِْ؟ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ اسْمُهُ سَرْجِسُ: أَنَا. فَخَرَجَ إِلَیْهِمْ فَقَالَ: أَنَا عِیسَی (علیه السلام). فَأَخَذُوهُ وَ قَتَلُوهُ وَ صَلَبُوهُ وَ رَفَعَ اللَّهُ عِیسَی (علیه السلام) مِنْ یَوْمِهِ ذَلِکَ وَ بِهِ قَالَ قَتَادَهًُْ وَ مُجَاهِدٌ وَ ابْنُ إِسْحَاقَ وَ إِنِ اخْتَلَفُوا فِی عَدَدِ الْحَوَارِیِّینَ وَ لَمْ یَذْکُرْ أَحَدٌ غَیْرُ وَهْبٍ أَنَّ شِبْهَهُ أُلْقِیَ عَلَی جَمِیعِهِمُ بَلْ قالُوا: أُلْقِیَ شِبْهُهُ عَلَی وَاحِدٍ وَ رَفَعَ اللَّهُ عِیسَی (علیه السلام) مِنْ بَیْنِهِمْ. قَالَ الطَّبَرِیُّ: وَ قَوْلُ وَهْبٍ أَقْوَی لِأَنَّهُ لَوْ أُلْقِیَ شِبْهُهُ عَلَی وَاحِدٍ مِنْهُمْ مَعَ قَوْلِ عِیسَی (علیه السلام): أَیُّکُمْ یُلْقَی عَلَیْهِ شِبْهِی فَلَهُ الْجَنَّهًُْ ثُمَّ رَأَوْا عِیسَی (علیه السلام) رُفِعَ مِنْ بَیْنِهِمْ لَمَا اشْتَبَهَ عَلَیْهِمْ وَ لَمَا اخْتَلَفُوا وَ إِنْ جَازَ أَنْ یَشْتَبِهَ عَلَی أَعْدَائِهِمْ مِنَ الْیَهُودِ الَّذِینَ مَا عَرَفُوهُ لَکِنْ أُلْقِیَ شِبْهُهُ عَلَی جَمِیعِهِمْ وَ کَانُوا یَرَوْنَ کُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ بِصُورَهًِْ عِیسَی (علیه السلام) فَلَمَّا قُتِلَ أَحَدُهُمْ اشْتَبَهَ الْحَالُ عَلَیْهِمْ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- وقتی خداوند کسانی را که عیسی (علیه السلام) و مادرش مسخره می‌کردند به دعای آنان مسخ کرد و این خبر به یهودا که سرکرده‌ی یهود بود رسید، ترسیدند که نکند در مورد آن‌ها نیز نفرین کنند لذا همه‌ی یهودیان را جمع کردند و تصمیم به کشتن او گرفتند. خداوند جبرئیل را فرستاد تا از آن‌ها ممانعت کند و عیسی (علیه السلام) را در برابر آنان یاری دهد. این همان معنای این آیه است که فرمود: و او را به روح‌القدس تأیید نمودیم. ( بقره/۸۷ ). یهودیان اطراف عیسی (علیه السلام) جمع شدند و در مورد او سؤال می‌کردند و به آن‌ها می‌گفتند: «ای یهودیان، خداوند [به خاطر وجود عیسی (علیه السلام)] بر شما خشم گرفته، بر او حمله کنید تا او را بکشید». جبرئیل از پنجره‌ی خانه که روزنه‌ای در سقف بود وارد شد و عیسی (علیه السلام) را به آسمان بالا برد. یهودا که سرکرده‌ی آنان بود یکی از یارانش را که اسمش ططیانوس بود را به‌دنبال عیسی (علیه السلام) فرستاد تا داخل آن روزنه شود و عیسی (علیه السلام) را بکشد. [او رفت] امّا دیگر او را ندیدند و خیلی طول کشید و گمان کردند که او را در آن روزنه کشته است. خداوند نیز چهره‌ای شبیه چهره‌ی عیسی (علیه السلام) بر او افکند و وقتی که او پیش دوستانش رفت او را کشتند و به صایب کشیدند و گفته شده که فقط چهره‌ی او شبیه عیسی (علیه السلام) شد امّا همه‌ی بدن او شبیه عیسی (علیه السلام) نبود لذا عدّه‌ای از افراد گفتند که او صورتش شبیه عیسی (علیه السلام) است، امّا بدنش شبیه ططیانوس است. عدّه‌ای نیز می‌گفتند اینکه ططیانوس است پس عیسی (علیه السلام) کو؟ و اگر این عیسی (علیه السلام) است پس ططیانوس کو؟ و امر بر آنان مشتبه شد. وهب‌بن منبه گفت: «عیسی (علیه السلام) و هفده نفر از حواریون در یک خانه بودند که آن‌ها را محاصره کردند و وقتی وارد خانه شدند خداوند همه‌ی آن‌ها را به چهره‌ی عیسی (علیه السلام) تبدیل کرد، آن‌ها گفتند: ما را سحر کرده‌اید؟! یا عیسی (علیه السلام) را به ما نشان دهید یا همه‌تان را می‌کشیم». عیسی (علیه السلام) به یارانش گفت: «کدام شما امروز جانش را در قبال بهشت می‌فروشد»؟ مردی از آن‌ها که اسمش سرجس بود گفت: «من». پس بلند شد و گفت: «من عیسی (علیه السلام) هستم او را گرفتند و کشتند و صلیب کردند و از آن روز خداوند عیسی (علیه السلام) را به آسمان برد». قتاده و مجاهد و ابن‌اسحاق نیز همین روایت را نقل کرده‌اند با این تفاوت که در تعداد حواریون اختلاف دارند و جز وهب کسی نگفته که همه‌ی آن‌ها شبیه عیسی (علیه السلام) شدند و بقیّه گفته‌اند که فقط یک نفر شبیه عیسی (علیه السلام) شد و عیسی (علیه السلام) از میان آن‌ها به آسمان رفت. امّا طبری می‌گوید که کلام وهب محکم‌تر است زیرا اگر این شباهت فقط به یک نفر می‌رسید و با درنظرگرفتن کلام عیسی (علیه السلام) که گفت کدام شما می‌خواهد شبیه من شود تا به بهشت برود و سپس دیدند که موسی (علیه السلام) به آسمان رفت، دیگر امر بر کسی مشتبه نمی‌شد و اختلافی پیش نمی‌آمد و اگر لازم بود که امر بر دشمنان یهودی مشتبه شود که او را نشناسند ولی همه شبیه عیسی (علیه السلام) می‌شدند، و می‌دیدند که همه شبیه عیسی (علیه السلام) هستند اگر یکی را هم می‌کشتند باز امر بر آن‌ها مشتبه می‌شد».

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): When Allah transformed those who mocked Isa (peace be upon him) and his mother — by his prayer against them — and this news reached Yahuda, who was the chief of the Jews, they feared that he might curse them as well. So they gathered all the Jews and resolved to kill him. Allah sent Jibra'il to prevent them and to help Isa (peace be upon him) against them. This is the meaning of the verse in which He said: وَ أَیَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ [And We supported him with the Holy Spirit] (al-Baqarah/87). The Jews gathered around Isa (peace be upon him) and questioned him, and he was saying to them: 'O Jews, Allah is angry with you [because of the presence of Isa (peace be upon him)].' They attacked him to kill him. Jibra'il entered through a window of the house — an opening in its roof — and raised Isa (peace be upon him) up to heaven. Yahuda, who was their chief, sent one of his companions, whose name was Tatiyanus, after Isa (peace be upon him) to enter that opening and kill Isa (peace be upon him). [He went in], but they no longer saw him and it took a long time, so they supposed he had killed Isa inside the opening. Allah cast upon him a face resembling the face of Isa (peace be upon him), and when he came out to his companions they killed him and crucified him. It has also been said that only his face became like Isa (peace be upon him), but his whole body was not like Isa (peace be upon him). So a group of people said his face resembles Isa (peace be upon him), but his body resembles Tatiyanus. Others said: if this is Tatiyanus, then where is Isa (peace be upon him)? And if this is Isa (peace be upon him), then where is Tatiyanus? And the matter became confused for them. Wahb ibn Munabbih said: 'Isa (peace be upon him) and seventeen of the disciples were in a house when they were surrounded, and when they entered the house Allah turned all of them into the likeness of Isa (peace be upon him). They said: Have you cast a spell on us?! Either show us Isa (peace be upon him) or we will kill all of you.' Isa (peace be upon him) said to his companions: 'Which of you will sell his life today in exchange for Paradise?' A man among them whose name was Sarjis said: 'I will.' So he stood up and said: 'I am Isa (peace be upon him).' They seized him and killed him and crucified him, and from that day Allah raised Isa (peace be upon him) up to heaven. Qatadah, Mujahid, and Ibn Ishaq have narrated the same report, with the difference that they disagree on the number of disciples, and no one apart from Wahb has said that all of them were made to resemble Isa (peace be upon him); the rest have said that only one person was made to resemble Isa (peace be upon him) and that Allah raised Isa (peace be upon him) up from among them. But Tabari says that Wahb's statement is stronger, because if this resemblance were placed upon only one of them, together with the statement of Isa (peace be upon him) — 'which of you wishes to be made like me so that he may go to Paradise?' — and then they saw that Isa (peace be upon him) had been raised to heaven, the matter would no longer have been confused for anyone and no dispute would have arisen. And if it was necessary that the matter be confused for the Jewish enemies who did not know him, [it is because] all became like Isa (peace be upon him), and they saw that all resembled Isa (peace be upon him), so that when they killed one, the matter would still be confused for them.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): જ્યારે અલ્લાહે એ લોકોને, જેઓ ઈસા (અલયહિસ્સલામ) અને તેમની માતાની મશ્કરી કરતા હતા, ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ની બદ્દુઆથી મસ્ખ (સ્વરૂપ પરિવર્તન) કરી નાખ્યા, અને આ ખબર યહૂદા સુધી પહોંચી, જે યહૂદીઓનો સરદાર હતો, ત્યારે તેઓ ડરી ગયા કે ક્યાંક તેમના વિરુદ્ધ પણ બદ્દુઆ ન કરે, તેથી તેમણે બધા યહૂદીઓને ભેગા કર્યા અને તેમને કત્લ કરવાનો નિર્ણય કર્યો. અલ્લાહે જિબ્રઈલને મોકલ્યા જેથી તેઓને રોકે અને ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ને તેઓની સામે મદદ કરે. આ જ એ આયતનો અર્થ છે જેમાં ફરમાવ્યું: وَ أَیَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ [અને અમે તેમને રૂહુલ કુદસ દ્વારા મદદ કરી] (બકરહ/૮૭). યહૂદીઓ ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ની આસપાસ ભેગા થયા અને તેમના વિશે સવાલ કરવા લાગ્યા, અને તેઓ તેમને કહેતા હતા: 'ઓ યહૂદીઓ, અલ્લાહ [ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ના અસ્તિત્વના કારણે] તમારા પર ગુસ્સે થયો છે, તેમના પર હુમલો કરો જેથી તેમને કત્લ કરો.' જિબ્રઈલ ઘરની એ બારીથી, જે છતમાં એક રોશનદાન હતું, દાખલ થયા અને ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ને આસમાન પર લઈ ગયા. યહૂદા, જે તેમનો સરદાર હતો, તેણે પોતાના એક સાથીને, જેનું નામ તતિયાનૂસ હતું, ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ની પાછળ મોકલ્યો જેથી તે રોશનદાનમાં દાખલ થાય અને ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ને કત્લ કરે. [તે ગયો] પરંતુ પછી તેઓ તેને પણ જોઈ ન શક્યા અને ઘણો સમય લાગ્યો, અને તેઓએ ધાર્યું કે તેણે તેમને એ રોશનદાનમાં કત્લ કરી નાખ્યા છે. અલ્લાહે તેના ઉપર ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ના ચહેરા જેવો ચહેરો નાખી દીધો, અને જ્યારે તે પોતાના મિત્રો પાસે ગયો ત્યારે તેઓએ તેને કત્લ કરી નાખ્યો અને સૂળી પર ચઢાવી દીધો. અને એમ પણ કહેવાયું છે કે ફક્ત તેનો ચહેરો ઈસા (અલયહિસ્સલામ) જેવો થયો હતો, પરંતુ તેનું આખું શરીર ઈસા (અલયહિસ્સલામ) જેવું ન હતું, તેથી કેટલાક લોકોએ કહ્યું કે તેનો ચહેરો ઈસા (અલયહિસ્સલામ) જેવો છે, પરંતુ તેનું શરીર તતિયાનૂસ જેવું છે. કેટલાક એમ પણ કહેતા હતા કે જો આ તતિયાનૂસ છે તો ઈસા (અલયહિસ્સલામ) ક્યાં છે? અને જો આ ઈસા (અલયહિસ્સલામ) છે તો તતિયાનૂસ ક્યાં છે? અને મામલો તેમના પર ગૂંચવાઈ ગયો. વહબ બિન મુનબ્બહે કહ્યું: 'ઈસા (અલયહિસ્સલામ) અને હવારીઓમાંથી સત્તર જણ એક ઘરમાં હતા કે તેમને ઘેરી લેવામાં આવ્યા, અને જ્યારે તેઓ ઘરમાં દાખલ થયા ત્યારે અલ્લાહે તે બધાને ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ના ચહેરામાં બદલી નાખ્યા. તેઓએ કહ્યું: તમે અમારા પર જાદુ કર્યું છે?! ક્યાં તો ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ને અમને બતાવો ક્યાં તો તમે બધાને અમે કત્લ કરી નાખીશું.' ઈસા (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના સાથીઓને કહ્યું: 'તમારામાંથી કોણ આજે પોતાનો જીવ જન્નતના બદલામાં વેચે છે?' તેમનામાંથી એક વ્યક્તિ, જેનું નામ સરજિસ હતું, તેણે કહ્યું: 'હું.' પછી તે ઊભો થયો અને કહ્યું: 'હું ઈસા (અલયહિસ્સલામ) છું.' તેઓએ તેને પકડ્યો અને કત્લ કરી નાખ્યો અને સૂળી પર ચઢાવી દીધો, અને એ દિવસથી અલ્લાહે ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ને આસમાન પર લઈ લીધા. કતાદહ, મુજાહિદ અને ઇબ્ને ઇસ્હાકે પણ આ જ રિવાયત નકલ કરી છે, આ ફર્કની સાથે કે તેઓ હવારીઓની સંખ્યામાં ઇખ્તિલાફ કરે છે, અને વહબ સિવાય કોઈએ કહ્યું નથી કે તેઓ બધા ઈસા (અલયહિસ્સલામ) જેવા થઈ ગયા હતા, અને બાકીના લોકોએ કહ્યું છે કે ફક્ત એક વ્યક્તિ ઈસા (અલયહિસ્સલામ) જેવો થયો હતો અને ઈસા (અલયહિસ્સલામ) તેમની વચ્ચેથી આસમાન પર ચાલ્યા ગયા. પરંતુ તબરી કહે છે કે વહબનું કથન વધુ મજબૂત છે, કારણ કે જો આ સામ્યતા ફક્ત એક વ્યક્તિ સુધી પહોંચતી અને ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ના એ કથનને ધ્યાનમાં લેતાં કે તેમણે કહ્યું 'તમારામાંથી કોણ ઈચ્છે છે કે મારા જેવો થઈ જાય જેથી જન્નતમાં જાય' અને પછી તેઓએ જોયું કે ઈસા (અલયહિસ્સલામ) આસમાન પર ચાલ્યા ગયા, તો પછી કોઈના પર મામલો ગૂંચવાત નહીં અને ઇખ્તિલાફ પેદા થાત નહીં. અને જો જરૂરી હતું કે યહૂદી દુશ્મનો પર મામલો ગૂંચવાય જેથી તેઓ તેમને ઓળખી ન શકે, [તો] બધા ઈસા (અલયહિસ્સલામ) જેવા થઈ ગયા હતા, અને તેઓ જોતા હતા કે બધા ઈસા (અલયહિસ્સલામ) જેવા છે, જો એકને પણ કત્લ કરી નાખતા તો પણ મામલો તેમના પર ગૂંચવાયેલો રહેતો.'

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

لَمَّا مَلَکَ أسیخُ‌بْنُ‌أَشْکَانَ وَ مَلَکَ مِائَتَیْنِ وَ سِتّاً وَ سِتِّینَ سَنَهًًْ فَفِی سَنَهًِْ إِحْدَی وَ خَمْسِینَ مِنْ مُلْکِهِ بَعَثَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عِیسَی‌ابْنَ‌مَرْیَمَ (علیه السلام) وَ اسْتَوْدَعَهُ النُّورَ وَ الْعِلْمَ وَ الْحِکْمَهًَْ وَ جَمِیعَ عُلُومِ الْأَنْبِیَاءِ (قَبْلَهُ وَ زَادَهُ الْإِنْجِیلَ وَ بَعَثَهُ إِلَی بَیْتِ الْمَقْدِسِ إِلَی بَنِی‌إِسْرَائِیلَ یَدْعُوهُمْ إِلَی کِتَابِهِ وَ حِکْمَتِهِ وَ إِلَی الْإِیمَانِ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ (صلی الله علیه و آله) فَأَبَی أَکْثَرُهُمْ إِلَّا طُغْیَاناً وَ کُفْراً وَ أَتَی بَیْتَ الْمَقْدِسِ فَمَکَثَ یَدْعُوهُمْ وَ یُرَغِّبُهُمْ فِیمَا عِنْدَ اللَّهِ ثَلَاثاً وَ ثَلَاثِینَ سَنَهًًْ حَتَّی طَلَبَتْهُ الْیَهُودُ وَ ادَّعَتْ أَنَّهَا عَذَّبَتْهُ وَ دَفَنَتْهُ فِی الْأَرْضِ حَیّاً وَ ادَّعَی بَعْضُهُمْ أَنَّهُمْ قَتَلُوهُ وَ صَلَبُوهُ وَ مَا کَانَ اللَّهُ لِیَجْعَلَ لَهُمْ سُلْطَاناً عَلَیْهِ وَ إِنَّمَا شُبِّهَ لَهُمْ وَ مَا قَدَرُوا عَلَی عَذَابِهِ وَ دَفْنِهِ وَ لَا عَلَی قَتْلِهِ وَ صَلْبِهِ لِقَوْلِهِ تَعَالَی إِنِّی مُتَوَفِّیکَ وَ رافِعُکَ إِلَیَّ وَ مُطَهِّرُکَ مِنَ الَّذِینَ کَفَرُوا فَلَمْ یَقْدِرُوا عَلَی قَتْلِهِ وَ صَلْبِهِ لِأَنَّهُمْ لَوْ قَدَرُوا عَلَی ذَلِکَ کَانَ تَکْذِیباً لِقَوْلِهِ بَلْ رَفَعَهُ اللهُ إِلَیْهِ بَعْدَ أَنْ تَوَفَّاهُ فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ یَرْفَعَهُ أَوْحَی إِلَیْهِ أَنِ اسْتَوْدِعْ نُورَ اللَّهِ وَ حِکْمَتَهُ وَ عِلْمَ کِتَابِهِ شَمْعُونَ‌بْنَ‌حَمُّونَ الصَّفَا.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- چون اشک [اسیخ] پسر اشکان به پادشاهی رسید و دویست‌وشصت‌وشش سال پادشاهی کرد، در سال پنجاه‌ویکم از سلطنتش خدای تعالی عیسی‌بن‌مریم (علیه السلام) را مبعوث فرمود و نور و علم و حکمت و جمیع علوم انبیاء (پیشین را به او داد و انجیل را به آن افزود و او را در بیت‌المقدس و بر بنی‌اسرائیل پیامبر ساخت و آن‌ها را به کتاب و حکمتش و ایمان به خداوند و رسولش فرا خواند. بیشتر آنان سرکشی و کفر را پیشه ساختند و چون به او ایمان نیاوردند، پروردگارش را خواند و او را سوگند داد و بعضی از آن‌ها را مانند شیاطین مسخ کرد تا آنکه نشانه‌ای به آن‌ها ارائه کرده باشد و آن‌ها عبرت گیرند، امّا آن نیز جز به طغیان و کفر آن‌ها نیفزود، پس از آن به بیت‌المقدس آمد و آنجا توقّف کرد و مردم آنجا را به مدّت سی‌وسه سال دعوت کرد و به آنچه نزد خداوند است ترغیب فرمود تا آنکه یهود به تعقیب او بر آمدند و مدّعی شدند که او را شکنجه کرده و زنده در زیر خاک دفن کردند و بعضی دیگر ادّعا کردند که او را کشته و به صلیب کشیدند، امّا خداوند آن‌ها را بر او مسلّط نکرد و امر بر آن‌ها مشتبه گردید، آن‌ها نتوانستند او را عذاب کرده و دفن نمایند، همچنین نتوانستند او را کشته و به صلیب کشند، زیرا خدای تعالی فرموده است من تو را برمی‌گیرم و به‌سوی خود، بالا می‌برم و تو را از کسانی که کافر شدند، پاک می‌سازم. ( آل عمران/۵۵ ). و نتوانستند او را بکشند و به صلیب کشند، زیرا اگر توانسته بودند چنین کنند، قول خدای تعالی دروغ بود، امّا خداوند پس از آنکه او را گرفت، به‌سوی خود بالا برد و چون خواست او را بالا برد بدو وحی کرد که نور و حکمت و علم کتاب خدا را به شمعون‌بن‌حمون الصفا که جانشین او بر مؤمنان بود بسپارد.

The Prophet (peace be upon him and his family): When Ashk [Asikh] son of Ashkan came to the throne and reigned for two hundred and sixty-six years, in the fifty-first year of his reign Allah the Exalted sent Isa ibn Maryam (peace be upon him) and gave him light, knowledge, wisdom and all the sciences of the earlier prophets, and added to that the Injil, and made him a prophet in Bayt al-Muqaddas over the Bani Isra'il, and called them to his Book and his wisdom and to faith in Allah and His Messenger. Most of them took to rebellion and disbelief, and when they did not believe in him, he called upon his Lord and adjured Him, and He transformed some of them like devils, so that a sign might be shown to them and they might take heed — but that too only increased them in transgression and disbelief. After that he came to Bayt al-Muqaddas and stayed there and called its people for a period of thirty-three years and urged them toward what is with Allah, until the Jews pursued him and claimed that they had tortured him and buried him alive under the earth, and others of them claimed that they had killed him and crucified him. But Allah did not give them any power over him, and the matter was made confusing to them; they were not able to torture him and bury him, nor were they able to kill him and crucify him, for Allah the Exalted has said: 'إِنِّی مُتَوَفِّیکَ وَ رَافِعُکَ إِلَیَّ وَ مُطَهِّرُکَ مِنَ الَّذِینَ کَفَرُوا [Indeed I will take you and raise you up to Myself and purify you from those who disbelieved]' (Al-i Imran/55). They were not able to kill him or crucify him, for had they been able to do so, the word of Allah the Exalted would have been false. Rather, after Allah took him, He raised him up to Himself, and when He wished to raise him, He revealed to him that he should entrust the light of Allah and His wisdom and the knowledge of His Book to Shamun ibn Hamun al-Safa, who was his successor over the believers.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જ્યારે અશ્ક [અસીખ] બિન અશ્કાન બાદશાહી પર પહોંચ્યો અને બસો છાસઠ વર્ષ બાદશાહી કરી, તેની સલ્તનતના એકાવનમા વર્ષે અલ્લાહ તઆલાએ ઇસા બિન મરયમ (અલયહિસ્સલામ)ને મબઊસ ફરમાવ્યા અને તેમને નૂર, ઇલ્મ, હિકમત અને પહેલાના તમામ અંબિયાના ઇલ્મ આપ્યા અને તેમાં ઇન્જીલ ઉમેર્યું અને તેમને બયતુલ મુકદ્દસમાં અને બની ઇસરાઈલ પર પયગંબર બનાવ્યા અને તેઓએ તેમને પોતાની કિતાબ અને હિકમત તરફ તથા અલ્લાહ અને તેના રસૂલ પર ઈમાન લાવવા તરફ બોલાવ્યા. તેઓમાંથી મોટા ભાગનાએ સરકશી અને કુફ્રને પોતાનો પેશો બનાવ્યો, અને જ્યારે તેઓ તેમના પર ઈમાન ન લાવ્યા, ત્યારે તેમણે પોતાના પરવરદિગારને પોકાર્યા અને તેને કસમ આપી, અને તેઓમાંથી કેટલાકને શૈતાનોની જેમ મસ્ખ કરી દીધા, જેથી તેઓને એક નિશાની બતાવવામાં આવે અને તેઓ ઈબ્રત લે, પરંતુ તેનાથી પણ તેઓની તુગ્યાની અને કુફ્રમાં જ વધારો થયો. તે પછી તેઓ બયતુલ મુકદ્દસમાં આવ્યા અને ત્યાં રોકાયા અને ત્યાંના લોકોને તેત્રીસ વર્ષ સુધી દઅવત આપી અને અલ્લાહની પાસે જે છે તેની તરફ પ્રોત્સાહિત કર્યા, ત્યાં સુધી કે યહૂદીઓ તેમની પાછળ પડ્યા અને દાવો કર્યો કે તેઓએ તેમને શિકંજામાં લીધા અને જીવતા માટીમાં દફન કરી દીધા, અને બીજા કેટલાકે દાવો કર્યો કે તેઓએ તેમને મારી નાખ્યા અને સૂળી પર ચઢાવી દીધા, પરંતુ અલ્લાહે તેઓને તેમના પર ગાલિબ ન કર્યા અને મામલો તેઓ પર મુશ્તબે થઇ ગયો; તેઓ તેમને અઝાબ આપી અને દફન કરી ન શક્યા, તેમજ તેમને મારી અને સૂળી પર ચઢાવી ન શક્યા, કારણ કે અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું છે: 'إِنِّی مُتَوَفِّیکَ وَ رَافِعُکَ إِلَیَّ وَ مُطَهِّرُکَ مِنَ الَّذِینَ کَفَرُوا [ખરેખર હું તમને લઈ લઈશ અને મારી તરફ ઉપર ઉઠાવીશ અને જેઓએ કુફ્ર કર્યું તેમનાથી તમને પાક કરીશ]' (આલે ઇમરાન/૫૫). અને તેઓ તેમને મારી અને સૂળી પર ચઢાવી ન શક્યા, કારણ કે જો તેઓ આમ કરી શકતા હોત, તો અલ્લાહ તઆલાની વાત જુઠી ઠરત, પરંતુ અલ્લાહે તેમને લીધા પછી પોતાની તરફ ઉપર ઉઠાવી લીધા, અને જ્યારે તેમને ઉપર ઉઠાવવા ઇચ્છ્યું, ત્યારે તેમને વહી કરી કે અલ્લાહનું નૂર, હિકમત અને તેની કિતાબનું ઇલ્મ શમઊન બિન હમૂન અસ્-સફાને, જે મોઅમિનો પર તેમના જાનશીન હતા, સોંપી દે.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ آبَائِهِ عَنِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) قَالَ: لَمَّا اجْتَمَعَتِ الْیَهُودُ إِلَی عِیسَی (علیه السلام) لِیَقْتُلُوهُ بِزَعْمِهِمْ أَتَاهُ جَبْرَائِیلُ (علیه السلام) فَغَشَّاهُ بِجَنَاحِهِ فَطَمَحَ عِیسَی (علیه السلام) بِبَصَرِهِ فَإِذَا هُوَ بِکِتَابٍ فِی بَاطِنِ جَنَاحِ جَبْرَئِیلَ وَ هُوَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَدْعُوکَ بِاسْمِکَ الْوَاحِدِ الْأَعَزِّ وَ أَدْعُوکَ اللَّهُمَّ بِاسْمِکَ الصَّمَدِ وَ أَدْعُوکَ اللَّهُمَّ بِاسْمِکَ الْعَظِیمِ الْوَتْرِ وَ أَدْعُوکَ اللَّهُمَّ بِاسْمِکَ الْکَبِیرِ الْمُتَعَالِ الَّذِی ثَبَتَتْ بِهِ أَرْکَانُکَ کُلُّهَا أَنْ تَکْشِفَ عَنِّی مَا أَصْبَحْتُ وَ أَمْسَیْتُ فِیهِ فَلَمَّا دَعَا بِهِ عِیسَی (علیه السلام) أَوْحَی اللَّهُ تَعَالَی إِلَی جَبْرَئِیلَ أَنِ ارْفَعْهُ إِلَی عِنْدِی ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَا بَنِی عَبْدِ الْمُطَّلِبِ صِلُوا رَبَّکُمْ بِهَذِهِ الْکَلِمَاتِ فَوَ الَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ مَا دَعَا بِهِنَّ عَبْدٌ بِإِخْلَاصِ نِیَّتِهِ إِلَّا اهْتَزَّ الْعَرْشُ وَ إِلَّا قَالَ اللَّهُ لِلْمَلَائِکَهًِْ اشْهَدُوا قَدِ اسْتَجَبْتُ لَهُ بِهِنَّ وَ أَعْطَیْتُهُ سُؤْلَهُ فِی عَاجِلِ دُنْیَاهُ وَ آجِلِ آخِرَتِهِ ثُمَّ قَالَ لِأَصْحَابِهِ سَلُوا بِهَا وَ لَا تَسْتَبْطِئُوا الْإِجَابَهًَْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امام صادق (علیه السلام) از پدرانش روایت کرده است: پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «چون جماعت یهودی اجتماع نمودند و اراده نمودند که حضرت عیسی (علیه السلام) را به قتل رسانند، جبرئیل آمد و آن حضرت را به بال خود پوشانید. چون عیسی (علیه السلام) به بالا نگاه کرد دید که در زیر بال او این دعا نوشته است و آن این است: خداوندا به‌درستی که من می‌خوانم تو را به‌حقّ نام تو که یکتای عزیزتر از همه چیز است و خداوندا تو را به نام تو که دائمی است می‌خوانم. خداوندا تو را به نام تو که بزرگ بی‌همتاست می‌خوانم، خداوندا تو را به نام تو که بزرگ بلند مرتبه است می‌خوانم که به سبب آن نام همه رکن‌های تو ثابت است، که از من آنچه را که روز و شب بر من می‌آید برطرف کنی». چون عیسی (علیه السلام) این دعا را خواند. خدای عزّوجلّ به جبرئیل وحی فرستاد که او را به نزد من بالا بیاور .آنگاه حضرت محمّد (صلی الله علیه و آله) فرمود که: «ای اولاد عبدالمطلب! پروردگار خود را به این کلمات سؤال کنید. پس قسم به کسی که نفس من به دست قدرت اوست هرکس این دعا را با اخلاص در دین خود بخواند، عرش می‌لرزد و خدای تعالی به فرشتگان می‌گوید که شاهد باشید به آنکه حاجت او را به برکت این دعا بر می‌آورم و سؤال او را عطا می‌کنم». پس آنگاه آن حضرت به اصحاب خود فرمود: «خدای تعالی را به برکت این دعا سؤال کنید و در اجابت آن شک نکنید».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) — Imam Sadiq (peace be upon him) narrated from his forefathers that the Prophet (peace be upon him and his family) said: "When the Jews gathered and intended to kill Isa (peace be upon him), Jibra'il came and covered him with his wing. When Isa (peace be upon him) looked up, he saw that this supplication was written beneath his wing, and it is this: 'O Allah, indeed I call upon You by Your name, the One who is mightier than all things, and O Allah, I call upon You by Your name, the Everlasting. O Allah, I call upon You by Your name, the Great, the Peerless. O Allah, I call upon You by Your name, the Great, the Most High, by which all Your pillars are established, that You remove from me that which has befallen me by day and by night.' When Isa (peace be upon him) recited this supplication, Allah the Mighty and Majestic revealed to Jibra'il to raise him up to Him. Then Muhammad (peace be upon him and his family) said: 'O children of Abd al-Muttalib! Ask your Lord by these words. By the One in whose hand my soul is, no one recites this supplication with sincerity in his religion but that the Throne trembles, and Allah the Exalted says to the angels: Bear witness that I have granted his need by the blessing of this supplication and I give him what he asked.' Then he (peace be upon him and his family) said to his companions: 'Ask Allah the Exalted by the blessing of this supplication, and do not doubt its being answered.'"

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)- ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના પૂર્વજોથી રિવાયત કરી છે: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "જ્યારે યહૂદીઓની જમાત ભેગી થઈ અને હઝરત ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ને કત્લ કરવાનો ઇરાદો કર્યો, ત્યારે જિબ્રઈલ આવ્યા અને તે હઝરતને પોતાની પાંખથી ઢાંકી દીધા. જ્યારે ઈસા (અલયહિસ્સલામ)એ ઉપર જોયું તો જોયું કે તેમની પાંખની નીચે આ દુઆ લખેલી છે, અને તે આ છે: 'હે અલ્લાહ! ખરેખર હું તને તારા તે નામના હકથી પુકારું છું જે એક છે અને દરેક વસ્તુથી વધુ અઝીઝ છે, અને હે અલ્લાહ! હું તને તારા તે નામથી પુકારું છું જે હંમેશા [કાયમ] છે. હે અલ્લાહ! હું તને તારા તે નામથી પુકારું છું જે મહાન અને બેજોડ છે. હે અલ્લાહ! હું તને તારા તે નામથી પુકારું છું જે મહાન અને ઉચ્ચ મરતબાવાળું છે, જે નામના કારણે તારા બધા રૂકનો સ્થિર છે, કે તું મારાથી તે [મુસીબત] દૂર કરે જે દિવસ અને રાત મારા પર આવે છે.' જ્યારે ઈસા (અલયહિસ્સલામ)એ આ દુઆ પઢી, અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ જિબ્રઈલને વહી કરી કે તેમને મારી પાસે ઉપર લઈ આવો. પછી હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'હે અબ્દુલ મુત્તલિબની ઔલાદ! તમારા પરવરદિગારને આ કલિમાઓ દ્વારા સવાલ કરો. તે ઝાતના સોગંદ જેના હાથમાં મારો જીવ છે, જે કોઈ આ દુઆ પોતાના દીનમાં ઇખ્લાસ (નિષ્ઠા) સાથે પઢશે, અર્શ કંપી ઉઠશે અને અલ્લાહ તઆલા ફરિશ્તાઓને કહેશે કે સાક્ષી રહો કે હું આ દુઆની બરકતથી તેની હાજત પૂરી કરું છું અને તેના સવાલને અતા કરું છું.' પછી તે હઝરતે પોતાના સહાબીઓને ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહ તઆલા પાસે આ દુઆની બરકતથી સવાલ કરો અને તેની કબૂલિયતમાં શક ન કરો.'"

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

سَیَأْتِی عَلَی النَّاسِ زَمَانٌ لَا یَعْرِفُونَ اللَّهَ مَا هُوَ وَ التَّوْحِیدَ حَتَّی یَکُونَ خُرُوجُ الدَّجَّالِ وَ حَتَّی یَنْزِلَ عِیسَی‌ابْنُ‌مَرْیَمَ (علیه السلام) مِنَ السَّمَاءِ وَ یَقْتُلَ اللَّهُ الدَّجَّالَ عَلَی یَدَیْهِ وَ یُصَلِّیَ بِهِمْ رَجُلٌ مِنَّا أَهْلَ الْبَیْتِ أَ لَا تَرَی أَنَّ عِیسَی (علیه السلام) یُصَلِّی خَلْفَنَا وَ هُوَ نَبِیٌّ إِلَّا وَ نَحْنُ أَفْضَلُ مِنْهُ.

امام باقر (علیه السلام)- روزی بر مردم خواهد آمد که خداوند و توحید را نخواهند شناخت تا ظهور دجّال و تا موقعی که عیسی‌بن‌مریم (علیه السلام) از آسمان فرود آید. و خداوند دجّال را بدست او می‌کشد و یکی از ما اهل بیت بر آن‌ها امامت می‌کند و نماز می‌خواند، نمی‌بینی عیسی (علیه السلام) پشت سر ما نماز می‌خواند با اینکه پیامبر است!؟ ما از او برتر و بالاتریم.

Imam Baqir (peace be upon him): A time will come upon people when they will not know Allah — what He is — nor tawhid (divine oneness), until the emergence of the Dajjal and until Isa ibn Maryam (peace be upon him) descends from the heavens. Allah will kill the Dajjal at his hands, and one of us Ahl al-Bayt will lead them in prayer as imam. Do you not see that Isa (peace be upon him) prays behind us, even though he is a prophet!? We are superior to and higher than him.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): લોકો પર એક એવો સમય આવશે જ્યારે તેઓ અલ્લાહને — તે શું છે — અને તૌહીદ (એકેશ્વરવાદ)ને ઓળખશે નહીં, ત્યાં સુધી કે દજ્જાલ પ્રગટ થશે અને ઇસા બિન મરયમ (અલયહિસ્સલામ) આસમાનથી ઉતરશે. અલ્લાહ તેમના હાથે દજ્જાલને મારી નાખશે, અને અમારા અહલેબૈતમાંથી એક વ્યક્તિ તેમના પર ઇમામત કરશે અને નમાઝ પઢાવશે. શું તમે નથી જોતા કે ઇસા (અલયહિસ્સલામ) અમારી પાછળ નમાઝ પઢશે જ્યારે કે તેઓ પયગંબર છે!? અમે તેમનાથી શ્રેષ્ઠ અને ઉચ્ચ છીએ.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عِیسَی (علیه السلام) لَمْ یَمُتْ وَ أَنَّهُ رَاجِعٌ إِلَیْکُمْ قَبْلَ یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- عیسی (علیه السلام) نمرده است و قبل از برپایی قیامت به میان شما رجعت خواهد کرد.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Isa (peace be upon him) has not died, and before the establishment of the Resurrection he will return among you.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇસા (અલયહિસ્સલામ) મૃત્યુ પામ્યા નથી, અને કયામતના કાયમ થવા પહેલાં તેઓ તમારી વચ્ચે પાછા આવશે.