سورة النساء

Verse 163 of 176

4:163

إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ كَما أَوْحَيْنا إِلى نُوحٍ وَ النَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَوْحَيْنا إِلى إِبْراهيمَ وَ إِسْماعيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ وَ عيسى وَ أَيُّوبَ وَ يُونُسَ وَ هارُونَ وَ سُلَيْمانَ وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً

ما به تو وحى فرستاديم؛ همان‌گونه كه به نوح و پيامبران بعد از او وحى فرستاديم؛ و [نيز] به ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط (پيامبران از فرزندان يعقوب) و عيسى و ايوب و يونس و هارون و سليمان وحى نموديم؛ و به داود زبور بخشيديم.

Surely We have revealed to you as We revealed to Nuh, and the prophets after him, and We revealed to Ibrahim and Ismail and Ishaq and Yaqoub and the tribes, and Isa and Ayub and Yunus and Haroun and Sulaiman and We gave to Dawood

બેશક અમોએ તારા ઉપર એવી રીતે વહી મોકલી છે કે જેવી રીતે નૂહ પર અને તેના પછીના નબીઓ પર મોકલી હતી, અને જેવી રીતે અમોએ ઇબ્રાહીમ તથા ઇસ્માઇલ તથા ઇસ્હાક તથા યાકૂબ તથા અસ્બાત (બની ઇસરાઇલના નબીઓ) તથા ઇસા તથા ઐયુબ તથા યુનુસ તથા હારૂન તથા સુલયમાન પર વહી મોકલી હતી, અને દાવૂદને અમોએ ઝબૂર અતા કરી હતી.

#1 ما وحی فرستادیم We sent revelation અમે વહી મોકલી

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

سَأَلُوهُ (علیه السلام) عَنْ لَفْظِ الْوَحْیِ فِی کِتَابِ اللَّهِ تَعَالَی فَقَالَ أَمِیرُالمُؤمِنِینَ (علیه السلام) مِنْهُ وَحْیُ النُّبُوَّهًِْ وَ مِنْهُ وَحْیُ الْإِلْهَامِ وَ مِنْهُ وَحْیُ الْإِشَارَهًِْ وَ مِنْهُ وَحْیُ أَمْرٍ وَ مِنْهُ وَحْیُ کَذِبٍ وَ مِنْهُ وَحْیُ تَقْدِیرٍ وَ مِنْهُ وَحْیُ خَبَرٍ وَ مِنْهُ وَحْیُ الرَِّالَهًِْ فَأَمَّا تَفْسِیرُ وَحْیِ النُّبُوَّهًِْ وَ الرِّسَالَهًِْ فَهُوَ قَوْلُهُ تَعَالَی إِنَّا أَوْحَیْنا إِلَیْکَ کَما أَوْحَیْنا إِلی نُوحٍ وَ النَّبِیِّینَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَوْحَیْنا إِلی إِبْراهِیمَ وَ إِسْماعِیلَ وَ إِسْحاقَ وَ یَعْقُوبَ ...

امام علی (علیه السلام)- از امام (علیه السلام) در مورد کلمه‌ی وحی در قرآن سؤال کردند. امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: «وحی در قرآن در موارد متعدّدی استفاده شده از جمله: وحی نبوّت، وحی الهام، وحی اشاره وحی امر، وحی دروغ، وحی تقدیر، وحی خبر، وحی رسالت. تفسیر وحی نبوّت و رسالت در این آیات است: إِنَّا أَوْحَیْنا إِلَیْکَ کَما أَوْحَیْنا إِلی نُوحٍ وَ النَّبِیِّینَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَوْحَیْنا إِلی إِبْراهیمَ وَ إِسْماعیلَ وَ إِسْحاقَ وَ یَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ وَ عیسی وَ أَیُّوبَ وَ یُونُسَ وَ هارُونَ وَ سُلَیْمانَ وَ آتَیْنا داوُدَ زَبُوراً.

Imam Ali (peace be upon him): The Imam (peace be upon him) was asked about the word "wahy" (revelation) in the Qur'an. Amir al-Muminin (peace be upon him) said: "Wahy is used in the Qur'an in various senses, including: the wahy of prophethood, the wahy of inspiration, the wahy of gesture, the wahy of command, the wahy of falsehood, the wahy of determination, the wahy of information, and the wahy of messengership. The explanation of the wahy of prophethood and messengership is in these verses: إِنَّا أَوْحَیْنا إِلَیْکَ کَما أَوْحَیْنا إِلی نُوحٍ وَ النَّبِیِّینَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَوْحَیْنا إِلی إِبْراهیمَ وَ إِسْماعیلَ وَ إِسْحاقَ وَ یَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ وَ عیسی وَ أَیُّوبَ وَ یُونُسَ وَ هارُونَ وَ سُلَیْمانَ وَ آتَیْنا داوُدَ زَبُوراً [Surely We have revealed to you as We revealed to Nuh, and the prophets after him, and We revealed to Ibrahim and Ismail and Ishaq and Yaqub and the tribes, and Isa and Ayyub and Yunus and Harun and Sulayman, and We gave to Dawud the Zabur]."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)ને કુરઆનમાં "વહી" શબ્દ વિશે પૂછવામાં આવ્યું. અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "કુરઆનમાં વહી અનેક અર્થોમાં વપરાયેલ છે, જેમાં: નબુવ્વતની વહી, ઇલ્હામની વહી, ઇશારાની વહી, હુકમની વહી, જૂઠની વહી, તકદીરની વહી, ખબરની વહી, અને રિસાલતની વહી. નબુવ્વત અને રિસાલતની વહીની તફસીર આ આયતોમાં છે: إِنَّا أَوْحَیْنا إِلَیْکَ کَما أَوْحَیْنا إِلی نُوحٍ وَ النَّبِیِّینَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَوْحَیْنا إِلی إِبْراهیمَ وَ إِسْماعیلَ وَ إِسْحاقَ وَ یَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ وَ عیسی وَ أَیُّوبَ وَ یُونُسَ وَ هارُونَ وَ سُلَیْمانَ وَ آتَیْنا داوُدَ زَبُوراً [ખરેખર અમે તમારા તરફ વહી મોકલી જેમ અમે નૂહ અને તેમના પછીના નબીઓ તરફ વહી મોકલી હતી, અને અમે ઇબ્રાહીમ, ઇસ્માઈલ, ઇસ્હાક, યાકૂબ, અસ્બાત, ઇસા, અય્યૂબ, યુનુસ, હારૂન અને સુલયમાન તરફ વહી મોકલી, અને દાઉદને ઝબૂર આપ્યું]."

#2 ما وحی فرستادیم We sent revelation અમે વહી મોકલી

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

أَنَ أَهْلَ السَّمَاوَاتِ لَمْ یَسْمَعُوا وَحْیاً فِیمَا بَیْنَ أَنْ بُعِثَ عِیسَی ابْنُ مَرْیَمَ (علیه السلام) إِلَی أَنْ بُعِثَ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) فَلَمَّا بَعَثَ اللَّهُ جَبْرَئِیلَ إِلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) سَمِعَ أَهْلُ السَّمَاوَاتِ صَوْتَ وَحْیِ الْقُرْآنِ کَوَقْعِ الْحَدِیدِ عَلَی الصَّفَا فَصَعِقَ أَهْلُ السَّمَاوَاتِ فَلَمَّا فَرَغَ مِنَ الْوَحْیِ انْحَدَرَ جَبْرَئِیلُ.

امام باقر (علیه السلام)- اهل آسمان‌ها از زمان حضرت عیسی (علیه السلام) تا بعثت محمّد (صلی الله علیه و آله) صدای وحی را نشنیده بودند. وقتی خداوند جبرائیل را به‌سوی محمّد (صلی الله علیه و آله) فرستاد، اهل آسمان صدای وحی قرآن را مانند برخورد آهنی با کوه صفا شنیدند و اهل آسمان فریاد کشیدند، وقتی وحی تمام شد جبرئیل پایین آمد.

Imam Baqir (peace be upon him): The inhabitants of the heavens had not heard the sound of revelation from the time of Isa (peace be upon him) until the mission of Muhammad (peace be upon him and his family). When Allah sent Gabriel to Muhammad (peace be upon him and his family), the inhabitants of the heavens heard the sound of the revelation of the Qur'an like the striking of iron upon the rock of al-Safa, and the inhabitants of the heavens cried out; and when the revelation was completed, Gabriel descended.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): આસમાનવાળાઓએ ઇસા (અલયહિસ્સલામ)ના સમયથી મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની બિઅસત સુધી વહીનો અવાજ સાંભળ્યો ન હતો. જ્યારે અલ્લાહે જિબ્રઈલને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તરફ મોકલ્યા, ત્યારે આસમાનવાળાઓએ કુરઆનની વહીનો અવાજ સફા પર્વત પર લોખંડ પડવા જેવો સાંભળ્યો, અને આસમાનવાળાઓ ચીસ પાડી ઉઠ્યા. જ્યારે વહી પૂરી થઈ ત્યારે જિબ્રઈલ નીચે આવ્યા.

#3 ما به تو وحی فرستادیم؛ همان‌گونه که به نوح و پیامبران بعد از او وحی فرستادیم؛ و [نیز] به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعق… We have revealed to you as We revealed to Nuh and the prophets after him, and to Ibrahim, Isma'il, Ishaq, Ya'qub and the tribes, and Isa, Ayyub, Yunus, Harun and Sulayman, and We gave Dawud the Zabur અમે તમારા તરફ વહી મોકલી, જેમ નૂહ અને તેમના પછીના પયગંબરો તરફ વહી મોકલી; અને ઇબ્રાહીમ, ઇસ્માઇલ, ઇસ્હાક, યાકૂબ અને અસબાત (યાકૂબના સંતાનોમાંના પયગંબરો), ઈસા, અયૂબ, યૂનુસ, હારૂન અને સુલૈમાન તરફ પણ વહી કરી; અને દાવૂદને ઝબૂર આપ્યું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: کَانَ بَیْنَا رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) جَالِساً وَ عِنْدَهُ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) ... قَالَ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام): إِنَ هَذَا حَاجِبُ الرَّبِ وَ أَقْرَبُ خَلْقِ اللَّهِ مِنْهُ وَ اللَّوْحُ بَیْنَ عَیْنَیْهِ مِنْ یَاقُوتَهًٍْ حَمْرَاءَ فَإِذَا تَکَلَّمَ الرَّبُّ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی بِالْوَحْیِ ضَرَبَ اللَّوْحُ جَبِینَهُ فَنَظَرَ فِیهِ ثُمَّ أَلْقَاهُ إِلَیْنَا فَنَسْعَی بِهِ فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِِ.

امام صادق (علیه السلام)- جابر نقل می‌کند: امام صادق (علیه السلام) فرمود: وقتی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و جبرئیل نشسته بودند ... جبرئیل گفت: «این (عزرائیل) پرده‌دار خداست و نزدیک‌ترین خلق به اوست و لوحی که پیش‌روی اوست از یاقوت سرخ است و وقتی خداوند با وحی سخن می‌گوید، آن لوح را به پیشانی خود می‌زند و به آن نگاه می‌کند، سپس آن را به‌سوی ما می‌اندازد و ما با آن به‌سوی آنچه در آسمان و زمین است می‌شتابیم».

Imam Sadiq (peace be upon him): Jabir narrates: Imam Sadiq (peace be upon him) said: When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and Jibra'il were seated ... Jibra'il said: "This one (Azra'il) is the chamberlain of Allah and the closest of creation to Him, and the tablet before him is of red ruby. When Allah speaks with revelation, that tablet strikes his forehead and he looks into it, then he casts it towards us and we hasten with it to whatever is in the heavens and the earth."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)- જાબિર રિવાયત કરે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને જિબ્રઈલ બેઠા હતા ... જિબ્રઈલે કહ્યું: "આ (અઝરાઈલ) અલ્લાહના પરદાદાર છે અને અલ્લાહની સૌથી નજીકની ખલ્કત છે, અને જે લોહ (તકતી) તેમની સામે છે તે લાલ યાકૂતની છે, અને જ્યારે અલ્લાહ વહી સાથે વાત કરે છે, ત્યારે તે લોહને પોતાના કપાળ પર મારે છે અને તેમાં જુએ છે, પછી તેને અમારી તરફ ફેંકે છે અને અમે તેને લઈને આસમાનો અને ઝમીનમાં જે કંઈ છે તેની તરફ દોડી જઈએ છીએ."

#4 ما به تو وحی فرستادیم؛ همان‌گونه که به نوح و پیامبران بعد از او وحی فرستادیم؛ و [نیز] به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعق… We have revealed to you as We revealed to Nuh and the prophets after him, and to Ibrahim, Isma'il, Ishaq, Ya'qub and the tribes, and Isa, Ayyub, Yunus, Harun and Sulayman, and We gave Dawud the Zabur અમે તમારા તરફ વહી મોકલી, જેમ નૂહ અને તેમના પછીના પયગંબરો તરફ વહી મોકલી; અને ઇબ્રાહીમ, ઇસ્માઇલ, ઇસ્હાક, યાકૂબ અને અસબાત (યાકૂબના સંતાનોમાંના પયગંબરો), ઈસા, અયૂબ, યૂનુસ, હારૂન અને સુલૈમાન તરફ પણ વહી કરી; અને દાવૂદને ઝબૂર આપ્યું

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنِّی أَوْحَیْتُ إِلَیْکَ کَمَا أَوْحَیْتُ إِلَی نُوحٍ وَ النَّبِیِّینَ (مِنْ بَعْدِهِ فَجُمِعَ لَهُ کُلُّ وَحْیٍ.

امام باقر (علیه السلام)- من به تو وحی کردم همچنان‌که به نوح (علیه السلام) و پیامبران (پس از وی وحی نمودم، و این‌گونه تمام وحی‌ها برای محمّد (صلی الله علیه و آله) جمع شد.

Imam Baqir (peace be upon him): I revealed to you just as I revealed to Nuh (peace be upon him) and the prophets after him, and in this way all the revelations were gathered for Muhammad (peace be upon him and his family).

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): મેં તમારા તરફ વહી કરી જેમ કે મેં નૂહ (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના પછીના પયગંબરો તરફ વહી કરી, અને આ રીતે તમામ વહીઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે એકત્રિત થઈ.

#5 ما به تو وحی فرستادیم؛ همان‌گونه که به نوح و پیامبران بعد از او وحی فرستادیم؛ و [نیز] به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعق… We have revealed to you as We revealed to Nuh and the prophets after him, and to Ibrahim, Isma'il, Ishaq, Ya'qub and the tribes, and Isa, Ayyub, Yunus, Harun and Sulayman, and We gave Dawud the Zabur અમે તમારા તરફ વહી મોકલી, જેમ નૂહ અને તેમના પછીના પયગંબરો તરફ વહી મોકલી; અને ઇબ્રાહીમ, ઇસ્માઇલ, ઇસ્હાક, યાકૂબ અને અસબાત (યાકૂબના સંતાનોમાંના પયગંબરો), ઈસા, અયૂબ, યૂનુસ, હારૂન અને સુલૈમાન તરફ પણ વહી કરી; અને દાવૂદને ઝબૂર આપ્યું

الحسین (علیه السلام) Imam Husayn (peace be upon him) ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)

بَیْنَمَا أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) جُلُوسٌ فِی مَسْجِدِهِ بَعْدَ وَفَاتِهِ (علیه السلام) یَتَذَاکَرُونَ فَضْلَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِذْ دَخَلَ عَلَیْنَا حِبْرٌ مِنْ أَحْبَارِ یَهُودِ أَهْلِ الشَّام ثُمَّ قَالَ یَا أُمَّهًَْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) مَا تَرَکْتُمْ لِنَبِیٍّ دَرَجَهًًْ وَ لَا لِمُرْسَلٍ فَضِیلَهًًْ إِلَّا وَ قَدْ تَحَمَّلْتُمُوهَا لِنَبِیِّکُمْ فَهَلْ عِنْدَکُمْ جَوَابٌ إِنْ أَنَا سَأَلْتُکُمْ فَقَالَ لَهُ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) سَلْ یَا أَخَا الْیَهُودِ مَا أَحْبَبْت فَوَ اللَّهِ مَا أَعْطَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ نَبِیّاً وَ لَا مُرْسَلًا دَرَجَهًًْ وَ لَا فَضِیلَهًًْ إِلَّا وَ قَدْ جَمَعَهَا لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ زَادَهُ عَلَی الْأَنْبِیَاءِ وَ الْمُرْسَلِینَ (أَضْعَافاً مُضَاعَفَهًًْ ... و لَقَدْ بَلَغَ مِنْ فَضْلِهِ (صلی الله علیه و آله) أَنَّ أَهْلَ النَّارِ یَهْتِفُونَ وَ یَصْرُخُونَ بِأَصْوَاتِهِمْ نَدَماً أَنْ لَا یَکُونُوا أَجَابُوهُ فِی الدُّنْیَا فَقَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ یَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِی النَّارِ یَقُولُونَ یا لَیْتَنا أَطَعْنَا اللهَ وَ أَطَعْنَا الرَّسُولَا وَ لَقَدْ ذَکَرَهُ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی مَعَ الرُّسُلِ فَبَدَأَ بِهِ وَ هُوَ آخِرُهُمْ لِکَرَامَتِهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ جَلَّ ثَنَاؤُهُ وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِیِّینَ مِیثاقَهُمْ وَ مِنْکَ وَ مِنْ نُوحٍ (علیه السلام) وَ قَالَ إِنَّا أَوْحَیْنا إِلَیْکَ کَما أَوْحَیْنا إِلی نُوحٍ (علیه السلام) وَ النَّبِیِّینَ مِنْ بَعْدِهِ وَ النَّبِیُّونَ (قَبْلَهُ فَبَدَأَ بِهِ وَ هُوَ آخِرُهُمْ وَ لَقَدْ فَضَّلَهُ اللَّهُ عَلَی جَمِیعِ الْأَنْبِیَاءِ (.

امام حسین (علیه السلام)- در زمانی‌که بعد از وفات رسول خدا (صلی الله علیه و آله) اصحاب ایشان در مسجد نشسته بودند و فضائل رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را یاد آوری می‌کردند، بزرگی از بزرگان یهود داخل مجلس شد که از اهالی شام بود و گفت: «ای امّت محمّد (صلی الله علیه و آله)! هر درجه‌ای که هر پیامبری داشت و هر فضلی که هر فرستاده‌ای داشت را به پیامبر خود نسبت دادید! حالا با این اوصاف اگر از شما سؤالی بپرسم پاسخگو خواهید بود»؟ امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: «ای برادر یهودی! هرچه دوست داری بپرس که به خدا قسم خداوند هرچه به انبیاء (و فرستادگان داده، یکجا به محمّد (صلی الله علیه و آله) عطا کرده و و چندین برابر نسبت به انبیاء و رسولان به او عطا کرده. از فضایل او این است که اهل آتش جهنّم می‌نالند و فریاد می‌زنند و پشیمانند از اینکه در دنیا دعوت او را اجابت نکردند. خداوند از روزی که روی‌ها دگرگون می‌شود می‌گوید که می‌گویند: در آن روز که صورت‌های آنان در آتش [دوزخ] دگرگون خواهد شد [از کار خویش پشیمان می‌شوند و] می‌گویند: «ای کاش خدا و پیامبر را اطاعت کرده بودیم»!. ( احزاب/۶۶ ) خداوند در ذکر نام پیامبران با نام او آغاز کرده و به خاطر کرامت او به نام او ختم کرده است و فرموده: وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِیِّینَ مِیثاقَهُمْ وَ مِنْکَ وَ مِنْ نُوحٍ و فرمود: إِنَّا أَوْحَیْنا إِلَیْکَ کَما أَوْحَیْنا إِلی نُوحٍ وَ النَّبِیِّینَ مِنْ بَعْدِهِ و پیامبران قبل از آن. یعنی با این حال که او آخرین پیامبر است، با نام او آغاز کرده به‌این‌ترتیب بر همه‌ی پیامبران (برتری داده است».

Imam Husayn (peace be upon him): At the time when, after the passing of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), his companions were sitting in the mosque recalling the virtues of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), a great rabbi of the Jews from the people of Sham entered the gathering and said: "O ummah of Muhammad (peace be upon him and his family)! Every rank that any prophet held and every merit that any messenger possessed, you have attributed to your Prophet! Now, with these attributes, if I ask you a question, will you answer?" Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said: "O brother of the Jews! Ask whatever you wish, for by Allah, whatever Allah gave to the prophets and messengers, He gave all of it together to Muhammad (peace be upon him and his family), and He gave him many times more than what He gave to the prophets and messengers. Among his virtues is that the people of the Fire of Hell moan and cry out and regret that in the world they did not answer his call. Allah says of the day when the faces are transformed: On the day when their faces will be transformed in the Fire [of Hell], [they will regret their deeds and] say: 'Would that we had obeyed Allah and obeyed the Messenger!' (Al-Ahzab/66). Allah, in mentioning the names of the prophets, began with his name and, on account of his honour, ended with his name, and said: وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِیِّینَ مِیثاقَهُمْ وَ مِنْکَ وَ مِنْ نُوحٍ [And when We took from the prophets their covenant, and from you and from Nuh], and He said: إِنَّا أَوْحَیْنا إِلَیْکَ کَما أَوْحَیْنا إِلی نُوحٍ وَ النَّبِیِّینَ مِنْ بَعْدِهِ [Indeed We have revealed to you as We revealed to Nuh and the prophets after him], and the prophets before him. That is, despite the fact that he is the last prophet, He began with his name, and in this way gave him superiority over all the prophets."

ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના વફાત પછી તેમના અસ્હાબ મસ્જિદમાં બેઠા હતા અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ફઝાઇલ યાદ કરી રહ્યા હતા, ત્યારે યહૂદીઓના મોટા આલિમોમાંથી એક, જે શામના રહેવાસી હતો, મજલિસમાં દાખલ થયો અને કહ્યું: "ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ઉમ્મત! દરેક પયગંબર જે દરજ્જો ધરાવતા હતા અને દરેક રસૂલ જે ફઝીલત ધરાવતા હતા, તે તમે તમારા પયગંબરને નિસ્બત આપી છે! હવે આ સંજોગોમાં જો હું તમને કોઈ સવાલ પૂછું તો શું તમે જવાબ આપશો?" અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ યહૂદી ભાઈ! જે ઈચ્છે તે પૂછ, અલ્લાહની કસમ, અલ્લાહે અંબિયા અને રસૂલોને જે કંઈ આપ્યું, તે બધું એકસાથે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને અતા કર્યું છે, અને અંબિયા અને રસૂલોની સરખામણીમાં અનેક ગણું વધારે તેમને અતા કર્યું છે. તેમના ફઝાઇલમાંથી એ છે કે જહન્નમની આગના લોકો કણસશે અને ચીસો પાડશે અને પસ્તાવો કરશે કે દુનિયામાં તેમની દાવત કબૂલ ન કરી. અલ્લાહ એ દિવસ વિશે ફરમાવે છે જ્યારે ચહેરાઓ બદલી નાખવામાં આવશે, કહે છે કે તેઓ કહેશે: તે દિવસે જ્યારે તેમના ચહેરાઓ આગ [જહન્નમ]માં બદલી નાખવામાં આવશે [પોતાના કર્મોથી પસ્તાવો કરશે અને] કહેશે: 'કાશ અમે અલ્લાહ અને રસૂલની ઇતાઅત કરી હોત'! (અહઝાબ/૬૬). અલ્લાહે અંબિયાના નામ યાદ કરવામાં તેમના નામથી શરૂઆત કરી અને તેમની કરામતના કારણે તેમના નામ પર સમાપ્ત કર્યું અને ફરમાવ્યું: وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِیِّینَ مِیثاقَهُمْ وَ مِنْکَ وَ مِنْ نُوحٍ [અને જ્યારે અમે અંબિયા પાસેથી તેમનો મીસાક લીધો અને તમારી પાસેથી અને નૂહ પાસેથી] અને ફરમાવ્યું: إِنَّا أَوْحَیْنا إِلَیْکَ کَما أَوْحَیْنا إِلی نُوحٍ وَ النَّبِیِّینَ مِنْ بَعْدِهِ [ખરેખર અમે તમારા તરફ વહી કરી જેમ કે અમે નૂહ અને તેમના પછીના પયગંબરો તરફ વહી કરી] અને તેમની પહેલાના અંબિયા. એટલે કે આ સ્થિતિમાં કે તેઓ છેલ્લા પયગંબર છે, તેમના નામથી શરૂઆત કરી, અને આ રીતે તમામ અંબિયા પર તેમને શ્રેષ્ઠતા આપી."

#6 ما به تو وحی فرستادیم؛ همان‌گونه که به نوح و پیامبران بعد از او وحی فرستادیم؛ و [نیز] به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعق… We have revealed to you as We revealed to Nuh and the prophets after him, and to Ibrahim, Isma'il, Ishaq, Ya'qub and the tribes, and Isa, Ayyub, Yunus, Harun and Sulayman, and We gave Dawud the Zabur અમે તમારા તરફ વહી મોકલી, જેમ નૂહ અને તેમના પછીના પયગંબરો તરફ વહી મોકલી; અને ઇબ્રાહીમ, ઇસ્માઇલ, ઇસ્હાક, યાકૂબ અને અસબાત (યાકૂબના સંતાનોમાંના પયગંબરો), ઈસા, અયૂબ, યૂનુસ, હારૂન અને સુલૈમાન તરફ પણ વહી કરી; અને દાવૂદને ઝબૂર આપ્યું

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ بَعَثَ الْأَنْبِیَاءَ (إِلَی قَوْمِهِمْ بِشَهَادَهًِْ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ الْإِقْرَارِ بِمَا جَاءَ {بِهِ} مِنْ عِنْدِ اللَّهِ فَمَنْ آمَنَ مُخْلِصاً وَ مَاتَ عَلَی ذَلِکَ أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّهًَْ بِذَلِکَ وَ ذَلِکَ أَنَّ اللهَ لَیْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِیدِ وَ ذَلِکَ أَنَّ اللَّهَ لَمْ یَکُنْ یُعَذِّبُ عَبْداً حَتَّی یُغَلِّظَ عَلَیْهِ فِی الْقَتْلِ وَ الْمَعَاصِی الَّتِی أَوْجَبَ اللَّهُ عَلَیْهِ بِهَا النَّارَ لِمَنْ عَمِلَ بِهَا فَلَمَّا اسْتَجَابَ لِکُلِّ نَبِیٍّ مَنِ اسْتَجَابَ لَهُ مِنْ قَوْمِهِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ جَعَلَ لِکُلِّ نَبِیٍّ مِنْهُمْ شِرْعَهًًْ وَ مِنْهَاجاً وَ الشِّرْعَهًُْ وَ الْمِنْهَاجُ سَبِیلٌ وَ سُنَّهًٌْ وَ قَالَ اللَّهُ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) إِنَّا أَوْحَیْنا إِلَیْکَ کَما أَوْحَیْنا إِلی نُوحٍ وَ النَّبِیِّینَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَمَرَ کُلَّ نَبِیٍّ بِالْأَخْذِ بِالسَّبِیلِ وَ السُّنَّهًِْ.

امام باقر (علیه السلام)- خداوند پیامبران را به سوی قومشان فرستاد تا مردم گواهی دهند که خدایی جز خداوند یگانه نیست و به آنچه که آنان از جانب خداوند آورده اند، اقرار نمایند. پس هر کس که خالصانه ایمان آورد و بر ایمان خود از دنیا رفت، خداوند به واسطه آن او را وارد بهشت می‌کند زیرا که خداوند به بندگان ستم روا نمی‌دارد. و خداوند بنده‌ای را عذاب نمی‌کند مگر اینکه در مورد قتل و گناهانی که خداوند بر مرتکبین آن‌ها جهنّم را واجب ساخته است، بر او سخت گیری نماید. و چون مؤمنان از هر قومی دعوت پیامبر خود را پذیرفتند، خداوند برای هر پیامبری آیین و روشی قرار داد. و آیین و روش همان راه و سنّت است. خداوند به محمد (صلی الله علیه و آله) فرمود: إِنَّا أَوْحَیْنا إِلَیْکَ کَما أَوْحَیْنا إِلی نُوحٍ وَ النَّبِیِّینَ مِنْ بَعْدِهِ و خداوند به هر پیامبری دستور داد که به راه و روش و سنت چنگ بزند.

Imam Baqir (peace be upon him): Allah sent the prophets to their people so that the people would bear witness that there is no god but Allah the One, and would affirm what they had brought from Allah. So whoever believed sincerely and died upon that belief, Allah admits him to Paradise on account of it, for Allah does not wrong His servants. And Allah does not punish a servant unless He has been strict with him regarding killing and the sins for which Allah has made Hell obligatory upon those who commit them. And when the believers of every people accepted the call of their prophet, Allah appointed for each prophet a religion (shariah) and a way (minhaj). And the religion and the way are the path and the sunnah. Allah said to Muhammad (peace be upon him and his family): إِنَّا أَوْحَیْنا إِلَیْکَ کَما أَوْحَیْنا إِلی نُوحٍ وَ النَّبِیِّینَ مِنْ بَعْدِهِ [Indeed We have revealed to you as We revealed to Nuh and the prophets after him], and Allah commanded every prophet to hold fast to the path, the way and the sunnah.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે અંબિયાને તેમની કૌમ તરફ મોકલ્યા જેથી લોકો ગવાહી આપે કે અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી અને જે તેઓ અલ્લાહ તરફથી લાવ્યા છે તેનો ઇકરાર કરે. તો જે કોઈ ખાલિસપણે ઈમાન લાવ્યો અને પોતાના ઈમાન પર દુનિયાથી ગયો, અલ્લાહ તેના કારણે તેને જન્નતમાં દાખલ કરે છે, કારણ કે અલ્લાહ બંદાઓ પર ઝુલ્મ કરતો નથી. અને અલ્લાહ કોઈ બંદાને અઝાબ આપતો નથી સિવાય કે કત્લ અને એ ગુનાહો બાબતે જેમના મુરતકિબો પર અલ્લાહે જહન્નમ વાજિબ કરી છે, તેના પર સખ્તી કરે. અને જ્યારે દરેક કૌમના મોઅમેનોએ પોતાના પયગંબરની દાવત કબૂલ કરી, ત્યારે અલ્લાહે દરેક પયગંબર માટે એક શરીઅત (શરીઅત) અને એક તરીકો (મિન્હાજ) મુકર્રર કર્યો. અને શરીઅત અને તરીકો એ જ રાહ અને સુન્નત છે. અલ્લાહે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ફરમાવ્યું: إِنَّا أَوْحَیْنا إِلَیْکَ کَما أَوْحَیْنا إِلی نُوحٍ وَ النَّبِیِّینَ مِنْ بَعْدِهِ [ખરેખર અમે તમારા તરફ વહી કરી જેમ કે અમે નૂહ અને તેમના પછીના પયગંબરો તરફ વહી કરી] અને અલ્લાહે દરેક પયગંબરને હુકમ આપ્યો કે તે રાહ, તરીકા અને સુન્નતને મજબૂતીથી પકડી રાખે.

#7 و به داوود زبور دادیم And We gave Dawud the Zabur અને દાઉદને ઝબૂર આપી

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

سَأَلَ عَبدُاللهِ‌ابْنِ‌سَلَامٍ عَنِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ ... فَأَخْبِرْنِی ... مَا الْعِشْرُونَ ... قَالَ نَعَمْ یَا ابْنَ‌سَلَامٍ أَمَّا الْوَاحِدُ {فَ} هُوَ اللهُ الْواحِدُ الْقَهَّار ... أَمَّا الْعِشْرُونَ أَنْزَلَ الزَّبُورَ عَلَی دَاوُدَ (علیه السلام) فِی عِشْرِینَ یَوْماً خَلَوْنَ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ تَعَالَی فِی الْقُرْآنِ وَ آتَیْنا داوُدَ زَبُوراً.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- عبدالله‌بن‌سلام از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) پرسید: ... «مرا خبر ده ... عدد بیست چیست». فرمود: «آری. ای ابن‌سلام! عدد یک اشاره به خدای یکتای قاهر است... امّا عدد بیست، زبور در بیست روز گذشته از ماه رمضان بر داود (علیه السلام) نازل شد و این آیه اشاره به آن است: وَ آتَیْنا داوُدَ زَبُوراً».

The Prophet (peace be upon him and his family): Abdullah ibn Salam asked the Messenger of Allah (peace be upon him and his family): '... Inform me ... what is the number twenty?' He said: 'Yes. O Ibn Salam! The number one is a reference to Allah, the One, the Subduer... As for the number twenty, the Zabur was revealed to Dawud (peace be upon him) on the twentieth day that had passed of the month of Ramadan, and this verse is a reference to that: وَ آتَیْنا داوُدَ زَبُوراً [And We gave Dawud the Zabur].'

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અબ્દુલ્લાહ બિન સલામે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને પૂછ્યું: '... મને જણાવો ... વીસનો આંક શું છે?' આપે ફરમાવ્યું: 'હા. ઓ ઇબ્ને સલામ! એકનો આંક એક, કહાર (સર્વોપરિ) અલ્લાહનો ઈશારો છે... પરંતુ વીસનો આંક એટલે કે ઝબૂર રમઝાન મહિનાના વીસ દિવસો પસાર થયા બાદ દાઉદ (અલયહિસ્સલામ) પર નાઝિલ થયો અને આ આયત તેનો ઈશારો છે: وَ آتَیْنا داوُدَ زَبُوراً [અને અમે દાઉદને ઝબૂર આપ્યો].'

#8 و به داوود زبور دادیم And We gave Dawud the Zabur અને દાઉદને ઝબૂર આપી

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

وَ أُنْزِلَ الزَّبُورُ لِثَمَانِیَهًَْ عَشَرَ خَلَوْنَ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- زبور، هیجدهم ماه رمضان نازل شده است.

The Prophet (peace be upon him and his family): The Zabur was revealed on the eighteenth of the month of Ramadan.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઝબૂર, રમઝાન મહિનાની અઢારમી તારીખે નાઝિલ થયો છે.

#9 و به داوود زبور دادیم And We gave Dawud the Zabur અને દાઉદને ઝબૂર આપી

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

أُعْطِیتُ السُّوَرَ الطِّوَالَ مَکَانَ التَّوْرَاهًِْ وَ أُعْطِیتُ الْمِئِینَ مَکَانَ الْإِنْجِیلِ وَ أُعْطِیتُ الْمَثَانِیَ مَکَانَ الزَّبُور.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- سوره‌های طولانی (هفت سوره‌ی اوّل قرآن) به‌جای تورات به من نازل شده و سوره‌های صد آیه‌ای قرآن، به‌جای انجیل بر من نازل شده، و سوره‌ی حمد به‌جای زبور به من نازل شده است.

The Prophet (peace be upon him and his family): The long surahs (the first seven surahs of the Qur'an) have been revealed to me in place of the Torah, and the surahs of a hundred verses of the Qur'an have been revealed to me in place of the Injil, and Surah al-Hamd has been revealed to me in place of the Zabur.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): લાંબી સૂરતો (કુરઆનની પહેલી સાત સૂરતો) તૌરાતના બદલામાં મારા પર નાઝિલ થઈ છે અને કુરઆનની સો આયતોવાળી સૂરતો, ઇન્જીલના બદલામાં મારા પર નાઝિલ થઈ છે, અને સૂરએ હમ્દ ઝબૂરના બદલામાં મારા પર નાઝિલ થઈ છે.