عَنْ عُمَرَ‌بْنِ‌یَزِیدَ قَال: قُلْتُ لِأَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) أَخْبِرْنِی عَمَّنْ تَزَوَّجَ عَلَی أَکْثَرَ مِنْ مَهْرِ السُّنَّهًِْ أَ‌یَجُوزُ لَهُ ذَلِکَ قَالَ إِذَا جَازَ مَهْرَ السُّنَّهًِْ فَلَیْسَ هَذَا مَهْراً إِنَّمَا هُوَ نُحْلٌ لِأَنَّ اللَّهَ یَقُولُ فَإِنْ آتَیْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً فَلا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَیْئاً إِنَّمَا عَنَی النُّحْلَ وَ لَمْ یَعْنِ الْمَهْرَ أَلَاتَرَی أَنَّهُ إِذَا أَمْهَرَهَا مَهْراً ثُمَّ اخْتَلَعَتْ کَانَ لَهَا أَنْ تَأْخُذَ الْمَهْرَ کَامِلًا فَمَا زَادَ عَلَی مَهْرِ السُّنَّهًِْ فَإِنَّمَا هُوَ نُحْلٌ کَمَا أَخْبَرْتُکَ فَمِنْ ثَمَّ وَجَبَ لَهَا مَهْرُ نِسَائِهَا لِعِلَّهًٍْ مِنَ الْعِلَلِ قُلْتُ کَیْفَ یُعْطِی وَ‌کَمْ مَهْرُ نِسَائِهَا قَالَ إِنَّ مَهْرَ الْمُؤْمِنَاتِ خَمْسُمِائَهًٍْ وَ هُوَ مَهْرُ السُّنَّهًِْ وَ قَدْ یَکُونُ أَقَلَّ مِنْ خَمْسِمِائَهًٍْ وَ لَا یَکُونُ أَکْثَرَ مِنْ ذَلِکَ وَ مَنْ کَانَ مَهْرُهَا وَ مَهْرُ نِسَائِهَا أَقَلَّ مِنْ خَمْسِمِائَهًٍْ أَعْطَی ذَلِکَ الشَّیْءَ وَ مَنْ فَخَرَ وَ بَذَخَ بِالْمَهْرِ فَازْدَادَ عَلَی خَمْسِمِائَهًٍْ ثُمَّ وَجَبَ لَهَا مَهْرُ نِسَائِهَا فِی عِلَّهًٍْ مِنَ الْعِلَلِ لَمْ یَزِدْ عَلَی مَهْرِ السُّنَّهًِْ خَمْسِمِائَهًِْ دِرْهَمٍ.
امام صادق (علیه السلام)- عمربن‌یزید گوید: به امام صادق (علیه السلام) گفتم: «اگر کسی با مهری بیشتر از مهرالسنه ازدواج کند مجاز است»؟ فرمود: «وقتی که مهرالسنه مجاز است، بیشتر از آن، مهر به حساب نمی‌آید بلکه عنوان نحل دارد که همان هدیه و بخشش است که خداوند فرمود: فَإِنْ آتَیْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً فَلا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَیْئاً، که منظور در این آیه هدیه و بخشش است نه مهریه، مگر نمی‌بینی که وقتی مهری برای او تعیین می‌کنی و سپس طلاقش می‌دهی، او حق دارد که مهرش را تمام و کمال پس بگیرد. و آنچه که بیشتر از مهرالسنه باشد، هدیه است و همانگونه که به تو گفتم از اینجا بود که [پس از نزول آیه] به علّتی از علل، مهردادن به زنان واجب شد». گفتم: «چگونه مهر داده می‌شود و مقدار آن چقدر است»؟ فرمود: «مهر زنان مؤمن پانصد درهم است که همان مهرالسنه است گرچه گاهی کمتر از این مقدار می‌شود امّا بیشتر از آن نمی‌شود، پس هرکس که مهر زن و همسرانش کمتر از پانصد درهم باشد آن را می‌پردازد امّا اگر به دلیل دست‌ودل‌بازی و توانایی بیش از پانصد درهم مهر کند، مهر زنش به علّتی از علل‌ها [مثل طلاق یا خواست زن یا...] به او واجب می‌شود امّا این کار موجب آن نمی‌شود که مهرالسنه عددی بیش از پانصد درهم داشته باشد».
Imam Sadiq (peace be upon him): Umar ibn Yazid says: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "If someone marries with a mahr (dower) greater than the mahr al-sunnah (the customary dower of the Sunnah), is it permitted?" He said: "When the mahr al-sunnah is permitted, anything more than that is not counted as mahr; rather it has the title of nuhl, which is a gift and bestowal, as Allah said: فَإِنْ آتَیْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً فَلا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَیْئاً [And if you have given one of them a heap of gold, then take not from it anything], where what is meant in this verse is a gift and bestowal, not the mahr. Do you not see that when you fix a mahr for her and then divorce her, she has the right to take back her mahr in full? And whatever is more than the mahr al-sunnah is a gift, and as I told you, from here it was that [after the revelation of the verse] for one reason among the reasons, giving mahr to women became obligatory." I said: "How is the mahr given and what is its amount?" He said: "The mahr of believing women is five hundred dirhams, which is the mahr al-sunnah; although sometimes it is less than this amount, but it is not more than it. So whoever's mahr for his wife and womenfolk is less than five hundred dirhams pays that; but if, out of generosity and ability, he stipulates a mahr more than five hundred dirhams, the mahr of his wife becomes obligatory upon him for one reason among the reasons [such as divorce or the wife's request or...], but this does not cause the mahr al-sunnah to have a figure greater than five hundred dirhams."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઉમર બિન યઝીદ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "જો કોઈ મહરુસ્સુન્નહ કરતાં વધારે મહર સાથે લગ્ન કરે તો શું તે જાઇઝ છે?" ફરમાવ્યું: "જ્યારે મહરુસ્સુન્નહ જાઇઝ છે, તેનાથી વધારે મહર ગણાતું નથી પરંતુ તેને નુહલનું નામ છે જે ભેટ અને બક્ષિસ છે, જેમ કે અલ્લાહે ફરમાવ્યું: فَإِنْ آتَیْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً فَلا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَیْئاً [અને જો તમે તેમાંથી કોઈ એકને ઢગલો સોનું આપ્યું હોય, તો તેમાંથી કંઈ પણ પાછું ન લો], જ્યાં આ આયતમાં જે અર્થ છે તે ભેટ અને બક્ષિસ છે, મહર નહીં. શું તમે જોતા નથી કે જ્યારે તેના માટે મહર નક્કી કરો છો અને પછી તેને તલાક આપો છો, ત્યારે તેને હક છે કે પોતાનો મહર પૂરેપૂરો પાછો લે. અને જે મહરુસ્સુન્નહથી વધારે હોય તે ભેટ છે, અને જેમ મેં તમને કહ્યું, અહીંથી જ [આયત નાઝિલ થયા પછી] કારણોમાંથી કોઈ કારણસર સ્ત્રીઓને મહર આપવું વાજિબ થયું." મેં કહ્યું: "મહર કેવી રીતે આપવામાં આવે છે અને તેની માત્રા કેટલી છે?" ફરમાવ્યું: "મુમિન સ્ત્રીઓનો મહર 500 દિરહમ છે જે મહરુસ્સુન્નહ છે જોકે કેટલીક વાર આ માત્રાથી ઓછું હોય છે પરંતુ તેનાથી વધારે નથી હોતું, તો જેની પત્ની અને સ્ત્રીઓનો મહર 500 દિરહમથી ઓછો હોય તે તેને ચૂકવે છે પરંતુ જો ઉદારતા અને શક્તિના કારણે 500 દિરહમથી વધારે મહર કરે, તો કારણોમાંથી કોઈ કારણસર [જેમ કે તલાક અથવા સ્ત્રીની ઇચ્છા અથવા...] તેની પત્નીનો મહર તેના પર વાજિબ થાય છે પરંતુ આ કાર્યથી મહરુસ્સુન્નહનો આંકડો 500 દિરહમથી વધારે નથી થતો."