سورة النساء

Verse 88 of 176

4:88

فَما لَكُمْ فِي الْمُنافِقينَ فِئَتَيْنِ وَ اللهُ‌ أَرْكَسَهُمْ بِما كَسَبُوا أَ تُريدُونَ أَنْ تَهْدُوا مَنْ أَضَلَّ اللهُ‌ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللهُ‌ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبيلاً

چرا درباره‌ی منافقين دو دسته شده‌ايد؟! [بعضى جنگ با آن‌ها را ممنوع و بعضى مجاز مى‌دانيد]. در‌حالى‌كه خداوند به خاطر اعمالشان، [افكار] آن‌ها را كاملاً وارونه كرده است. آيا شما مى‌خواهيد كسانى را كه خداوند [بر‌اثر اعمال زشتشان] گمراه كرده، هدايت كنيد؟! در‌حالى‌كه هر‌كس را خداوند گمراه كند، هرگز راهى براى [هدايت] او نخواهى يافت.

What is the matter with you, then, that you have become two parties about the hypocrites, while Allah has made them return (to unbelief) for what they have earned? Do you wish to guide him whom Allah has caused to err? And whomsoever Allah causes to err, you shall by no means find a way for him.

તમને શું થઈ ગયું છે કે મુનાફીકોના સંબંધમાં તમે બે પક્ષો થઈ ગયા છો? જો કે અલ્લાહે તેઓના આમાલના કારણે તેઓને (નાસ્તિકપણા તરફ) પાછા ફેરવી દીધા છે, શું તમે એવો ઈરાદો રાખો છો કે અલ્લાહે જેમને (તેના આમાલના કારણે) ગુમરાહ કરી દીધા છે તેમને તમે હિદાયત પર લઈ આવો? અને જે કોઇને અલ્લાહે ગુમરાહ કરી દીધા છે તેના માટે તું હરગિઝ કોઈ રસ્તો મેળવી શકશે નહિ.

#1 چرا درباره‌ی منافقین دو دسته شده‌اید؟! [بعضی جنگ با آن‌ها را ممنوع و بعضی مجاز می‌دانید] Why are you divided into two groups concerning the hypocrites? તમે મુનાફિકો બાબતે બે જૂથ કેમ થઈ ગયા છો

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

وَ قِیلَ: نَزَلَتْ فِی الَّذِینَ تَخَلَّفُوا عَنْ أُحُدٍ وَ قالُوا لَوْ نَعْلَمُ قِتالاً لَاتَّبَعْنَاکُمْ الْآیَهًَْ فَاخْتَلَفَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ فَرِیقٌ مِنْهُمْ: نَقْتُلُهُمْ وَ قَالَ آخَرُونَ: لَا نَقْتُلُهُمْ فَنَزَلَتِ الْآیَهًُْ.

امام باقر (علیه السلام)- گفته شده است که این آیه در مورد کسانی نازل شده که از شرکت در جنگ احد سر باز زدند و از جنگ فرار کردند و گفتند: اگر یقین داشتیم که جنگی درمی‌گیرد، با شما می‌آمدیم. آنان به کفر نزدیکترند تا به ایمان. به زبان چیزهایی می‌گویند که به دل اعتقاد ندارند و خدا به آنچه در دل نهفته می‌دارند آگاهتر است. ( آل عمران/۱۶۷ ) پس اصحاب رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در مورد نحوه‌ی برخورد با آنان دچار اختلاف‌نظر شدند به‌طوری که عدّه‌ای می‌گفتند با آن‌ها بجنگیم و عدّه‌ای می‌گفتند، نجنگیم پس این آیه نازل شد.

Imam Baqir (peace be upon him): It has been said that this verse was revealed concerning those who refused to take part in the Battle of Uhud and fled from the fight, and said: If we had been certain that fighting would break out, we would have come with you. They are closer to disbelief than to faith; they say with their tongues what they do not believe in their hearts, and Allah is more aware of what they conceal in their hearts. (Al Imran/167) So the companions of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) differed as to how to deal with them, such that some said: Let us fight them, and others said: Let us not fight them. Then this verse was revealed.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): કહેવાયું છે કે આ આયત તે લોકોના વિષયમાં ઊતરી કે જેઓએ ઓહદની જંગમાં ભાગ લેવાથી ઇનકાર કર્યો અને જંગથી ભાગ્યા અને કહ્યું: જો અમને ખાતરી હોત કે જંગ થશે, તો અમે તમારી સાથે આવત. તેઓ ઈમાન કરતાં કુફ્રની વધુ નજીક છે. તેઓ જીભથી એવી વસ્તુઓ કહે છે જેના પર દિલથી માનતા નથી અને અલ્લાહ જે તેમના દિલમાં છુપાયેલું છે તેનાથી વધુ વાકેફ છે. (આલે ઇમરાન/૧૬૭) પછી અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સહાબીઓ તેમની સાથે વર્તનની રીતમાં મતભેદમાં પડ્યા, એવી રીતે કે કેટલાક કહેતા હતા કે તેમની સાથે લડીએ અને કેટલાક કહેતા હતા, ન લડીએ, પછી આ આયત નાઝિલ થઈ.

#2 و حال آنکه خدا آنان را به سبب کردارشان مردود ساخته است Whereas Allah has rejected them because of their deeds જ્યારે કે અલ્લાહે તેમને તેમના કૃત્યોના કારણે રદ કરી દીધા છે

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ اللهُ أَرْکَسَهُمْ بِما کَسَبُوا أَیْ رَدَّهُمْ إِلَی حُکْمِ الْکُفَّارِ بِمَا أَظْهَرُوا مِنَ الْکُفْرِ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- وَ اللهُ أَرْکَسَهُمْ بِما کَسَبُوا یعنی خدا آنان را در حکم مثل حکم کافران دانسته چون از خودشان نشانه‌ای از کفر را ظاهر کردند.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): وَ اللهُ أَرْکَسَهُمْ بِما کَسَبُوا [and Allah has cast them back because of what they earned] — meaning Allah has placed them under the same ruling as the disbelievers, because they manifested from themselves a sign of disbelief.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ اللهُ أَرْکَسَهُمْ بِما کَسَبُوا [અને અલ્લાહે તેમને તેમના કૃત્યોના કારણે પાછા ફેરવી દીધા છે] યાની અલ્લાહે તેમને હુકમમાં કાફિરોના હુકમ જેવા ગણ્યા છે, કારણ કે તેઓએ પોતાનાથી કુફ્રની નિશાની જાહેર કરી.

#3 آیا می‌خواهید کسی را که خدا گمراه کرده است هدایت کنید؟ و تو راهی پیش پای کسی که خداوند گمراهش کرده است نتوانی نهاد Do you wish to guide one whom Allah has led astray? You cannot find a way for the one Allah has led astray શું તમે તેને હિદાયત આપવા ચાહો છો જેને અલ્લાહે ગુમરાહ કર્યો છે? અને જેને અલ્લાહે ગુમરાહ કર્યો હોય તેના માટે તમે કોઈ રસ્તો શોધી શકતા નથી

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ رَزِینِ‌بْنِ‌حُبَیْشٍ قَالَ سَمِعْتُ عَلِیّاً (علیه السلام) یَقُول: إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا أُدْخِلَ حُفْرَتَهُ أَتَاهُ مَلَکَانِ اسْمُهُمَا مُنْکَرٌ وَ نَکِیرٌ فَأَوَّلُ مَنْ یَسْأَلَانِهِ عَنْ رَبِّهِ ثُمَّ عَنْ نَبِیِّهِ (صلی الله علیه و آله) ثُمَّ عَنْ وَلِیِّهِ فَإِنْ أَجَابَ نَجَا وَ إِنْ عَجَزَ عَذَّبَاهُ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مَا لِمَنْ عَرَفَ رَبَّهُ وَ نَبِیَّهُ (صلی الله علیه و آله) وَ لَمْ یَعْرِفْ وَلِیَّهُ فَقَالَ مُذَبْذَبٌ لَا إِلَی هَؤُلَاءِ وَ لَا إِلَی هَؤُلَاءِ وَ مَنْ یُضْلِلِ اللهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِیلًا ذَلِکَ لَا سَبِیلَ لَه.

امام علی (علیه السلام)- رزین‌بن‌حبیش گوید: شنیدم امام علی (علیه السلام) می‌فرمود: «بنده [وقتی که مرد و] وقتی که وارد قبرش شد، دو فرشته نزد او می‌آیند که نامشان نکیر و منکر است. اوّلین چیزی که از او سؤال می‌کنند در مورد پروردگارش است سپس در مورد پیامبرش سؤال می‌کنند سپس درمورد ولیّ و امامش سؤال می‌پرسند که اگر جواب دهد نجات می‌یابد ولی اگر از جواب‌دادن عاجز باشد، عذابش می‌کنند». مردی از امام (علیه السلام) سؤال کرد: «چگونه می‌شود که فردی خدا و رسولش را بشناسد امّا امامش را نشناسد»؟ فرمود: «کسی که سرگردان باشد و [در دنیا] نه امامش را قبول کند و نه رد کند؛ وَ مَنْ یُضْلِلِ اللهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِیلًا و چنین فردی هیچ راه گریزی ندارد».

Imam Ali (peace be upon him): Razin ibn Hubaysh said: I heard Imam Ali (peace be upon him) say: "The servant [when he dies and] when he enters his grave, two angels come to him whose names are Nakir and Munkar. The first thing they ask him about is his Lord, then they ask him about his Prophet, then they ask him about his wali and Imam; if he answers, he is saved, but if he is unable to answer, they punish him." A man asked the Imam (peace be upon him): "How is it that a person may know Allah and His Messenger but not know his Imam?" He said: "He is one who is bewildered and [in the world] neither accepts his Imam nor rejects him; وَ مَنْ یُضْلِلِ اللهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِیلًا [and whomsoever Allah causes to err, you shall by no means find a way for him], and such a person has no way of escape."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): રઝીન બિન હુબય્શ કહે છે: મેં ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને ફરમાવતાં સાંભળ્યા: "બંદો [જ્યારે મરી જાય છે અને] જ્યારે તેની કબરમાં પ્રવેશે છે, ત્યારે તેની પાસે બે ફરિશ્તાઓ આવે છે જેમના નામ નકીર અને મુન્કર છે. પ્રથમ વસ્તુ જેના વિશે તેઓ પૂછે છે તે તેના પરવરદિગાર વિશે છે, પછી તેના પયગંબર વિશે પૂછે છે, પછી તેના વલી અને ઇમામ વિશે પૂછે છે; જો જવાબ આપે તો નજાત મેળવે છે, પરંતુ જો જવાબ આપવામાં આજિઝ હોય, તો તેને અઝાબ કરે છે." એક વ્યક્તિએ ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "કેવી રીતે થાય કે કોઈ વ્યક્તિ અલ્લાહ અને તેના રસૂલને ઓળખે પરંતુ પોતાના ઇમામને ન ઓળખે?" ફરમાવ્યું: "તે વ્યક્તિ કે જે ભટકેલો હોય અને [દુનિયામાં] ન તો પોતાના ઇમામને કબૂલ કરે અને ન રદ કરે; وَ مَنْ یُضْلِلِ اللهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِیلًا [અને જેને અલ્લાહ ગુમરાહ કરે, તમે તેના માટે કોઈ રસ્તો નહીં પામો] અને આવી વ્યક્તિ પાસે કોઈ ભાગવાનો રસ્તો નથી."