فَاجْتَمَعَتْ قُرَیْشٌ إِلَی الْوَلِیدِبْنِالْمُغِیرَهًِْ ... فَقَالَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) أَنْشِدْنِی مِنْ شِعْرِکَ ... واتْلُ عَلَیَّ مِنْهُ شَیْئاً فَقَرَأَ عَلَیْهِ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) حم السَّجْدَةَ فَلَمَّا بَلَغَ قَوْلَهُ فَإِنْ أَعْرَضُوا یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) قُرَیْشٌ فَقُلْ لَهُمْ أَنْذَرْتُکُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ قَالَ فَاقْشَعَرَّ الْوَلِید.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( قریش پیش ولیدبن‌مغیره آمدند ... [ولید خطاب به پیامبر (صلی الله علیه و آله)] گفت: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله) از اشعار خود برای من بخوان ... برایم مقداری از آن بخوان». پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) سوره‌ی حم السَّجْدَةَ را خواند همین‌که رسید به آیه: فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنْذَرْتُکُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ، موی بر تن ولید سیخ شد.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): The Quraysh came to al-Walid ibn al-Mughira ... [Walid, addressing the Prophet (peace be upon him and his family)] said: 'O Muhammad (peace be upon him and his family), recite to me from your poetry ... recite to me something of it.' The noble Prophet (peace be upon him and his family) recited Surah Ha Mim al-Sajdah; and when he reached the verse فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنْذَرْتُکُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ [But if they turn aside, then say: I have warned you of a scourge like the scourge of Ad and Thamud], the hair on Walid's body stood on end.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): કુરૈશ વલીદ બિન મુગીરહ પાસે આવ્યા ... [વલીદે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને સંબોધીને] કહ્યું: 'હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), તમારી કવિતાઓમાંથી મને કંઈક સંભળાવો ... તેમાંથી થોડું મને પઢી સંભળાવો.' પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ સૂરએ હા મીમ સજદહ પઢી; જ્યારે તેઓ આ આયત પર પહોંચ્યા: فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنْذَرْتُکُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ [પછી જો તેઓ મોં ફેરવી લે તો કહી દો કે મેં તમને આદ અને સમૂદની આપત્તિ જેવી આપત્તિથી ડરાવ્યા છે], ત્યારે વલીદના શરીરના રૂંવાટા ઊભા થઈ ગયા.