أَنَّ جَمَاعَهًًْ مِنَ الْیَمَنِ أَتَوُا النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) فَقَالُوا نَحْنُ مِنْ بَقَایَا الْمِلَلِ الْمُتَقَدِّمَهًِْ مِنْ آلِ نُوحٍ (علیه السلام) وَ کَانَ لِنَبِیِّنَا (صلی الله علیه و آله) وَصِیٌّ اسْمُهُ سَامٌ وَ أَخْبَرَ فِی کِتَابِهِ أَنَّ لِکُلِّ نَبِیٍّ مُعْجِزاً وَ لَهُ وَصِیٌّ یَقُومُ مَقَامَهُ فَمَنْ وَصِیُّکَ فَأَشَارَ (صلی الله علیه و آله) بِیَدِهِ نَحْوَ عَلِیٍّ (علیه السلام) فَقَالُوا یا محمد (صلی الله علیه و آله) إِنْ سَأَلْنَاهُ أَنْ یُرِیَنَا سَامَ‌بْنَ‌نُوحٍ (علیه السلام) فَیَفْعَلُ فَقَالَ (صلی الله علیه و آله) نَعَمْ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ قَالَ یَا عَلِیُّ (علیه السلام) قُمْ مَعَهُمْ إِلَی دَاخِلِ الْمَسْجِدِ وَ اضْرِبْ بِرِجْلِکَ الْأَرْضَ عِنْدَ الْمِحْرَابِ فَذَهَبَ عَلِیٌّ (علیه السلام) وَ بِأَیْدِیهِمْ صُحُفٌ إِلَی أَنْ دَخَلَ إِلَی مِحْرَابِ رسول الله (صلی الله علیه و آله) دَاخِلِ الْمَسْجِدِ فَصَلَّی رَکْعَتَیْنِ ثُمَّ قَامَ وَ ضَرَبَ بِرِجْلِهِ الْأَرْضَ فَانْشَقَّتِ الْأَرْضُ وَ ظَهَرَ لَحْدٌ وَ تَابُوتٌ فَقَامَ مِنَ التَّابُوتِ شَیْخٌ یَتَلَأْلَأُ وَجْهُهُ مِثْلُ الْقَمَرِ لَیْلَهًَْ الْبَدْرِ وَ یَنْفُضُ التُّرَابَ مِنْ رَأْسِهِ وَ لَهُ لِحْیَهًٌْ إِلَی سُرَّتِهِ وَ صَلَّی علی علِیٍّ (علیه السلام) وَ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رسول الله (صلی الله علیه و آله) سَیِّدُ الْمُرْسَلِینَ وَ أَنَّکَ عَلِیٌّ (علیه السلام) وَصِیُّ مُحَمَّدٍ سَیِّدُ الْوَصِیِّینَ (صلی الله علیه و آله) وَ أَنَا سَامُ‌بْنُ‌نُوحٍ (علیه السلام) فَنَشَرُوا أُولَئِکَ صُحُفَهُمْ فَوَجَدُوهُ کَمَا وَصَفُوهُ فِی الصُّحُفِ ثُمَّ قَالُوا نُرِیدُ أَنْ تَقْرَأَ مِنْ صُحُفِهِ سُورَهًًْ فَأَخَذَ فِی قِرَاءَتِهِ حَتَّی تَمَّمَ السُّورَهًَْ ثُمَّ سَلَّمَ علی علِیٍّ (علیه السلام) وَ نَامَ کَمَا کَانَ فَانْضَمَّتِ الْأَرْضُ وَ قَالُوا بِأَسْرِهِمْ إِنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللهِ الْإِسْلامُ وَ آمَنُوا وَ أَنْزَلَ اللهُ أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِیاءَ فَاللهُ هُوَ الْوَلِیُّ وَ هُوَ یُحْیِ الْمَوْتی إِلَی قَوْلِهِ أُنِیبُ.
امام علی (علیه السلام)- گروهی از یمن خدمت پیامبر (صلی الله علیه و آله) رسیدند و گفتند: «ما بقایای نسل پادشاهی از نوادگان حضرت نوح (علیه السلام) هستیم. پیامبرمان وصیّ و جانشینی به نام سام داشت، در کتابش آمده بود که هر پیامبری معجزه و جانشینی دارد که جای او را خواهد گرفت. وصیّ و جانشین تو کیست»؟ پیامبر (صلی الله علیه و آله) با دستش به‌سوی امام علی (علیه السلام) اشاره کرد. آن‌ها گفتند: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! اگر از او بخواهیم که سام‌بن‌نوح را به ما نشان بدهد، آیا می‌تواند این کار را بکند»؟ پیامبر (صلی الله علیه و آله) پاسخ داد: «آری، به اذن خدا»! و فرمود: «ای علی (علیه السلام)! همراه با آنان به داخل مسجد برو و دو رکعت نماز بخوان و در کنار محراب با پایت به زمین بزن». علی (علیه السلام) رفت و آن‌ها را درحالی‌که با خود صحفی در دست داشتند به مسجد برد تا اینکه به محراب رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در داخل مسجد رسید. دو رکعت نماز خواند. سپس برخاست و با پایش به زمین زد. ناگهان زمین شکافته و لحد و تابوتی ظاهر شد و از داخل تابوت پیرمردی که چهره‌اش مانند ماه شب چهارده می‌درخشید، خارج شد و گرد و خاک را از سرش می‌زدود. ریش او تا نافش رسیده بود، او بر علی (علیه السلام) درود فرستاد و گفت: «أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهِ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللهِ، سَیِّدِ المُرْسَلِین و انّک علی وصیّ محمّد سید الوصیین، من سام؛ پسر نوح (علیه السلام) هستم». آن‌ها آن صحف را گشودند و او را چنان یافتند که در صحف توصیف شده بود. سپس گفتند: «می‌خواهیم که از صحفش سوره‌ای بخواند». او شروع به خوانده سوره کرد تا اینکه آن را به پایان برد. سپس بر علی (علیه السلام) درود فرستاد و مانند گذشته به خواب رفت. آن‌ها همگی گفتند: هر آینه دین در نزد خدا دین اسلام است. ( آل عمران/۱۹ ) و همه با هم ایمان آوردند. در نتیجه خداوند این آیه را نازل کرد: أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَولیاء فَاللهُ هُو الولی و هُو یحْیی المَوتَی و هُو عَلی کُل شَیءٍ قَدِیرٌ* و مَا اخْتَلفْتُمْ فِیهِ مِن شَیءٍ فَحُکْمُهُ إِلی اللهِ ذَلکُمُ اللهُ رَبِّی عَلیهِ تَوکَّلتُ و إِلیهِ أُنِیبُ.
Imam Ali (peace be upon him): A group from Yemen came to the Prophet (peace be upon him and his family) and said: "We are the remnants of a royal line from the descendants of Nuh (peace be upon him). Our prophet had a wasi (successor) named Sam, and it was recorded in his book that every prophet has a miracle and a successor who will take his place. Who is your wasi and successor?" The Prophet (peace be upon him and his family) pointed with his hand toward Imam Ali (peace be upon him). They said: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! If we ask him to show us Sam ibn Nuh, can he do this?" The Prophet (peace be upon him and his family) replied: "Yes, by the permission of Allah!" And he said: "O Ali (peace be upon him)! Go with them into the mosque and pray two rak'ahs, and strike the ground with your foot beside the mihrab." Ali (peace be upon him) went, and took them—while they had scrolls with them—into the mosque, until he reached the mihrab of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) inside the mosque. He prayed two rak'ahs. Then he rose and struck the ground with his foot. Suddenly the ground split open and a grave-niche and a coffin appeared, and from within the coffin an old man whose face shone like the moon on the fourteenth night came out, brushing the dust from his head. His beard reached down to his navel. He sent greetings upon Ali (peace be upon him) and said: "أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهِ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللهِ، سَیِّدِ المُرْسَلِین و انّک علی وصیّ محمّد سید الوصیین [I bear witness that there is no god but Allah, and that Muhammad is the Messenger of Allah, master of the messengers, and that you, Ali, are the wasi (successor) of Muhammad, master of the successors]; I am Sam, the son of Nuh (peace be upon him)." They opened those scrolls and found him just as he had been described in the scrolls. Then they said: "We want him to recite a surah from his scriptures." He began to recite the surah until he completed it. Then he sent greetings upon Ali (peace be upon him) and returned to sleep as before. They all said: إِنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللهِ الْإِسْلامُ [Indeed the religion with Allah is Islam] (Al Imran/19). And they all together embraced faith. As a result, Allah revealed this verse: أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَولیاء فَاللهُ هُو الولی و هُو یحْیی المَوتَی و هُو عَلی کُل شَیءٍ قَدِیرٌ* و مَا اخْتَلفْتُمْ فِیهِ مِن شَیءٍ فَحُکْمُهُ إِلی اللهِ ذَلکُمُ اللهُ رَبِّی عَلیهِ تَوکَّلتُ و إِلیهِ أُنِیبُ [Or have they taken guardians besides Him? But Allah is the Guardian, and He gives life to the dead, and He has power over all things. And in whatever thing you disagree, the Judgement thereof is with Allah; that is Allah, my Lord, on Him do I rely and to Him do I turn].
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): યમનથી એક જૂથ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ખિદમતમાં આવ્યું અને કહ્યું: "અમે હઝરત નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ના વંશજોમાંથી એક પાદશાહની બાકી રહેલી નસ્લ છીએ. અમારા પયગંબરના એક વસી અને જાનશીન હતા જેમનું નામ સામ હતું, અને તેમની કિતાબમાં આવ્યું હતું કે દરેક પયગંબરને એક મુઅજિઝો અને એક જાનશીન હોય છે જે તેમની જગ્યા લેશે. તમારા વસી અને જાનશીન કોણ છે?" પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પોતાના હાથથી ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) તરફ ઇશારો કર્યો. તેઓએ કહ્યું: "ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! જો અમે તેમને કહીએ કે સામ બિન નૂહને અમને બતાવે, તો શું તેઓ આ કરી શકશે?" પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ જવાબ આપ્યો: "હા, અલ્લાહની ઇજાઝતથી!" અને ફરમાવ્યું: "ઓ અલી (અલયહિસ્સલામ)! તમે તેમની સાથે મસ્જિદમાં જાઓ અને બે રકઅત નમાઝ પઢો અને મેહરાબની બાજુમાં પોતાના પગથી જમીન પર મારો." અલી (અલયહિસ્સલામ) ગયા અને તેઓને, જ્યારે તેમની પાસે સહીફા હતા, મસ્જિદમાં લઈ ગયા, ત્યાં સુધી કે મસ્જિદની અંદર રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના મેહરાબ સુધી પહોંચ્યા. બે રકઅત નમાઝ પઢી. પછી ઊભા થયા અને પોતાના પગથી જમીન પર માર્યું. અચાનક જમીન ફાટી ગઈ અને એક લહદ અને તાબૂત દેખાયો, અને તાબૂતની અંદરથી એક વૃદ્ધ પુરુષ કે જેમનો ચહેરો ચૌદમી રાતના ચંદ્ર જેવો ઝગમગતો હતો, બહાર આવ્યા અને પોતાના માથા પરથી ધૂળ ખંખેરી રહ્યા હતા. તેમની દાઢી નાભિ સુધી પહોંચી હતી. તેમણે અલી (અલયહિસ્સલામ) પર દરૂદ મોકલ્યો અને કહ્યું: "أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهِ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللهِ، سَیِّدِ المُرْسَلِین و انّک علی وصیّ محمّد سید الوصیین [હું ગવાહી આપું છું કે અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી, અને મુહમ્મદ અલ્લાહના રસૂલ છે, રસૂલોના સરદાર છે, અને તમે અલી, મુહમ્મદના વસી છો, વસીઓના સરદાર છો]; હું નૂહ (અલયહિસ્સલામ)નો પુત્ર સામ છું." તેઓએ તે સહીફા ખોલ્યા અને તેમને એ પ્રમાણે જ પામ્યા જેમ સહીફામાં વર્ણવવામાં આવ્યું હતું. પછી કહ્યું: "અમે ઇચ્છીએ છીએ કે તેમની સહીફામાંથી કોઈ સૂરહ પઢે." તેમણે સૂરહ પઢવાનું શરૂ કર્યું ત્યાં સુધી કે તેને પૂર્ણ કર્યું. પછી અલી (અલયહિસ્સલામ) પર દરૂદ મોકલ્યો અને પહેલાની જેમ સૂઈ ગયા. તેઓ સૌએ ભેગા મળીને કહ્યું: إِنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللهِ الْإِسْلامُ [ખરેખર અલ્લાહની નજદીક દીન ઇસ્લામ છે] (આલે ઇમરાન/૧૯). અને સૌએ સાથે મળીને ઈમાન લાવ્યા. પરિણામે અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ કરી: أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَولیاء فَاللهُ هُو الولی و هُو یحْیی المَوتَی و هُو عَلی کُل شَیءٍ قَدِیرٌ* و مَا اخْتَلفْتُمْ فِیهِ مِن شَیءٍ فَحُکْمُهُ إِلی اللهِ ذَلکُمُ اللهُ رَبِّی عَلیهِ تَوکَّلتُ و إِلیهِ أُنِیبُ [શું તેઓએ તેના સિવાય બીજા સરપરસ્ત બનાવ્યા છે? પરંતુ અલ્લાહ જ સરપરસ્ત છે, અને તે જ મુર્દાઓને જીવન આપે છે, અને તે દરેક વસ્તુ પર કુદરત ધરાવે છે. અને જે બાબતમાં પણ તમે મતભેદ કરો, તેનો ફેંસલો અલ્લાહને સોંપાયેલો છે; આ છે અલ્લાહ, મારો રબ, તેના પર જ મેં ભરોસો કર્યો છે અને તેની જ તરફ હું પલટું છું].