عَن هِشَامِ‌بْنِ‌الْحَکَمِ قَالَ قَالَ أَبُو شَاکِرٍ الدَّیَصَانِیُّ إِنَّ فِی الْقُرْآنِ آیَهًًْ هِیَ قَوْلُنَا قُلْتُ مَا هِیَ فَقَالَ وَ هُوَ الَّذِی فِی السَّماءِ إِلهٌ وَ فِی الْأَرْضِ إِلهٌ فَلَمْ أَدْرِ بِمَا أُجِیبُهُ فَحَجَجْتُ فَخَبَّرْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فَقَالَ هَذَا کَلَامُ زِنْدِیقٍ خَبِیثٍ إِذَا رَجَعْتَ إِلَیْهِ فَقُلْ لَهُ مَا اسْمُکَ بِالْکُوفَهًِْ فَإِنَّهُ یَقُولُ فُلَانٌ فَقُلْ لَهُ مَا اسْمُکَ بِالْبَصْرَهًِْ فَإِنَّهُ یَقُولُ فُلَانٌ فَقُلْ کَذَلِکَ اللَّهُ رَبُّنَا فِی السَّمَاءِ إِلَهٌ وَ فِی الْأَرْضِ إِلَهٌ وَ فِی الْبِحَارِ إِلَهٌ وَ فِی الْقِفَارِ إِلَهٌ وَ فِی کُلِّ مَکَانٍ إِلَهٌ قَالَ فَقَدِمْتُ فَأَتَیْتُ أَبَا شَاکِرٍ فَأَخْبَرْتُهُ.ِ
امام صادق (علیه السلام)- هشام‌بن‌حکم گوید: ابوشاکر دیصانی گفت: «در قرآن آیه‌ای هست که موافق اعتقاد ما که خدا را دو تا می‌دانیم، است». گفتم: «آن آیه کدام است». گفت: «وَ هُوَ الَّذِی فِی السَّماءِ إِلهٌ وَ فِی الْأَرْضِ إِلهٌ یعنی: و او آن خدایی است که در آسمان خدا و معبود فرشتگان و در زمین خدا و معبود جنّ و انس است و مراد آن است که آن جناب مستحق آن است که جمیع خلایق او را عبادت کنند و روی ارادت به‌سوی او آورند». هشام می‌گوید: «من نمی‌دانستم که چه جوابی به او گویم بعد از آن به حج رفتم و امام صادق (علیه السلام) را خبر دادم. فرمود: «این سخن، سخن زندیق خبیث پلید است چون به‌سوی او برگشتی به او بگو که «نام تو در کوفه چیست؟ چه او خواهد گفت: فلانی. بعد از آن به او بگو! که نام تو در بصره چیست؟ خواهد گفت: فلانی و چون همان نام را بگوید، بگو خدا که پروردگار ما است همچنین است در آسمان خدا و در زمین خدا و در دریاها خدا و در هرجا خدا است». هشام می‌گوید: پس از آنکه از سفر بازگشتم، نزد ابوشاکر آمدم و او را خبر دادم».
Imam Sadiq (peace be upon him): Hisham ibn Hakam said: Abu Shakir al-Daysani said: "There is a verse in the Quran which agrees with our belief that we hold Allah to be two." I said: "Which verse is it?" He said: "وَ هُوَ الَّذِی فِی السَّماءِ إِلهٌ وَ فِی الْأَرْضِ إِلهٌ [And He is the One who in the heaven is Allah and in the earth is Allah] — meaning: He is the Allah who in the heavens is the Allah and object of worship of the angels, and in the earth is the Allah and object of worship of the jinn and mankind. What is meant is that He is deserving that all creatures worship Him and turn to Him in devotion." Hisham says: "I did not know what answer to give him. After that I went for Hajj and informed Imam Sadiq (peace be upon him). He said: 'This speech is the speech of a filthy, wicked zindiq (heretic). When you return to him, say to him: What is your name in Kufa? He will say: So-and-so. Then say to him: What is your name in Basra? He will say: So-and-so. And when he gives the same name, say: Allah, who is our Lord, is likewise — in the heaven Allah, and in the earth Allah, and in the seas Allah, and in every place Allah.'" Hisham says: After I returned from the journey, I went to Abu Shakir and informed him.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હિશામ બિન હકમ કહે છે: અબૂ શાકિર દયસાનીએ કહ્યું: "કુરઆનમાં એક આયત છે જે અમારી માન્યતા સાથે સંમત છે કે અમે ખુદાને બે માનીએ છીએ." મેં કહ્યું: "તે આયત કઈ છે?" તેણે કહ્યું: "وَ هُوَ الَّذِی فِی السَّماءِ إِلهٌ وَ فِی الْأَرْضِ إِلهٌ [અને તેઓ જ છે જે આસમાનમાં ખુદા છે અને ઝમીનમાં ખુદા છે] એટલે કે: અને તે એ ખુદા છે જે આસમાનમાં ફરિશ્તાઓના ખુદા અને માઅબૂદ [પૂજ્ય] છે અને ઝમીનમાં જિન્ન અને ઇન્સાનના ખુદા અને માઅબૂદ છે, અને હેતુ એ છે કે તે હસ્તી એ પાત્ર છે કે તમામ મખલૂક તેમની ઇબાદત કરે અને ભક્તિભાવ સાથે તેમની તરફ રુખ કરે." હિશામ કહે છે: "હું જાણતો ન હતો કે તેને શું જવાબ આપું, ત્યાર બાદ હું હજ પર ગયો અને ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને જાણ કરી. તમે ફરમાવ્યું: 'આ વાત, ગંદા પલીદ ઝિન્દીક [મુલ્હિદ]ની વાત છે. જ્યારે તું તેની પાસે પાછો જાય તો તેને કહે કે "કૂફામાં તારું નામ શું છે?" તે કહેશે: ફલાણો. ત્યાર બાદ તેને કહે કે બસરામાં તારું નામ શું છે? તે કહેશે: ફલાણો, અને જ્યારે તે એ જ નામ કહે તો કહે કે અલ્લાહ જે અમારો પરવરદિગાર છે, તેમ જ છે — આસમાનમાં ખુદા અને ઝમીનમાં ખુદા અને દરિયાઓમાં ખુદા અને દરેક જગ્યાએ ખુદા છે.'" હિશામ કહે છે: પછી જ્યારે હું સફરથી પાછો આવ્યો, અબૂ શાકિર પાસે ગયો અને તેને જાણ કરી.