إِذَا أَرَادَ اللَّهُ قَبْضَ الْکَافِرِ قَالَ یَا مَلَکَ الْمَوْتِ انْطَلِقْ أَنْتَ وَ أَعْوَانُکَ إِلَی عَدُوِّی ... فَیُقَالُ لَهُ یَا شَقِیُّ اصْعَدْ فَکُلَّمَا صَعِدَ زَلِقَ وَ کُلَّمَا زَلِقَ صَعِدَ فَلَا یَزَالُ کَذَلِکَ سَبْعِینَ أَلْفَ عَامٍ فِی الْعَذَابِ وَ إِذَا أَکَلَ مِنْهَا ثَمَرَهًًْ یَجِدُهَا أَمَرَّ مِنَ الصَّبْرِ وَ أَنْتَنَ مِنَ الْجِیَفِ وَ أَشَدَّ مِنَ الْحَدِیدِ فَإِذَا وَاقَعَتْ بَطْنَهُ غَلَتْ فِی بَطْنِهِ کَغَلْیِ الْحَمِیمِ فَیَذْکُرُونَ مَا کَانُوا یَأْکُلُونَ فِی دَارِ الدُّنْیَا مِنْ طِیبِ الطَّعَام.
امام باقر (علیه السلام)- هنگامی‌که خدا بخواهد جان کافری را بگیرد [خطاب به عزرائیل] فرماید: «ای ملک‌الموت! به همراه زیردستانت نزد دشمن من برو ... و جانش را بگیر تا او را در آتش افکنی» ... [در دوزخ] به او خطاب شود: «ای بدبخت بالا برو»! پس هرگاه خود را بالا کشد پایش می‌لغزد و چون پایش بلغزد [دوباره] خود را بالا کشد و تا هفتادهزار سال این‌چنین در عذاب خواهد بود. و چون از درخت زقّوم، میوه‌ای بخورد آن را تلخ‌تر از صَبِر (گیاهی است با عصاره‌ای تلخ)، بدبوتر از مردار و سخت‌تر از آهن خواهد یافت؛ چون آن میوه درون شکمش قرار گیرد در آنجا بجوشد کَغَلْیِ الْحَمِیمِ؛ در آن وقت غذاهای گوارایی‌که در دنیا می‌خوردند را به یاد آورند.
Imam Baqir (peace be upon him): When Allah wishes to take the soul of a disbeliever, He says [addressing Azrail]: "O Angel of Death! Go, you and your subordinates, to My enemy ... and take his soul so that you may cast him into the Fire" ... [In Hell] he will be told: "O wretched one, climb up!" So whenever he pulls himself up his foot slips, and when his foot slips he pulls himself up [again], and he will remain in this torment for seventy thousand years. And when he eats a fruit from the tree of zaqqum, he will find it more bitter than sabir (a plant with a bitter extract), more foul-smelling than a carcass, and harder than iron; and when that fruit settles in his belly it boils there كَغَلْيِ الْحَميمِ [like the boiling of hot water]; at that moment they will recall the wholesome foods they used to eat in the world.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે અલ્લાહ કાફિરની જાન લેવા ઈચ્છે ત્યારે [અઝરાઈલને સંબોધીને] ફરમાવે છે: "ઓ મલકુલ મૌત! તારા સહાયકો સાથે મારા દુશ્મન પાસે જા ... અને તેની જાન લે જેથી તું તેને આગમાં નાખી શકે" ... [દોઝખમાં] તેને કહેવામાં આવશે: "ઓ બદનસીબ! ઉપર ચઢ!" તો જ્યારે પણ તે પોતાની જાતને ઉપર ખેંચે ત્યારે તેનો પગ લપસી જાય છે, અને જ્યારે તેનો પગ લપસી જાય ત્યારે [ફરીથી] પોતાની જાતને ઉપર ખેંચે છે, અને સિત્તેર હજાર વર્ષ સુધી તે આ રીતે અઝાબમાં રહેશે. અને જ્યારે તે ઝક્કૂમના વૃક્ષથી કોઈ ફળ ખાશે ત્યારે તેને સબિર (કડવા રસ વાળી એક વનસ્પતિ) કરતાં વધુ કડવું, મુડદા કરતાં વધુ દુર્ગંધયુક્ત અને લોખંડ કરતાં વધુ સખત જણાશે; અને જ્યારે તે ફળ તેના પેટમાં પહોંચશે ત્યારે તેના પેટમાં ઉકળશે كَغَلْيِ الْحَميمِ [ઉકળતા પાણીના ઉકાળા જેવું]; ત્યારે તેઓ દુનિયામાં જે સ્વાદિષ્ટ ખોરાક ખાતા હતા તેને યાદ કરશે.