سورة الدخان
Ad Dukhan
و اگر به من ايمان نمى‌آوريد، از من كناره‌گيرى كنيد.[و مانع ايمان آوردن مردم نشويد].
And if you do not believe in me, then leave me alone.
અને જો તમે ઇમાન નથી લાવતા તો મારાથી જુદા થઇ જાઓ.
[آن‌ها هيچ يك از اين پندها را نپذيرفتند، و موسى] به پيشگاه پروردگارش عرضه داشت: اين‌ها قومى مجرمند.
Then he called upon his Lord: These are a guilty people.
પછી તેણે તેના પરવરદિગારથી દુઆ કરી કે આ મુજરીમ કૌમ છે.
[فرمود:] بندگان مرا شبانه حركت ده كه شما تعقيب مى‌شويد.
So go forth with My servants by night; surely you will be pursued:
(તો હુકમ થયો કે) મારા બંદાઓને રાતો રાત લઇ જા, બેશક તમારો પીછો કરવામાં આવશે:
[هنگامى كه از دريا گذشتيد] دريا را آرام و گشاده بگذار [و بگذر]؛ به يقين آن‌ها [كه در تعقيب شما مى‌آيند] لشكرى غرق‌شده خواهند بود.
And leave the sea intervening; surely they are a host that shall be drowned.
અને દરિયાને સાકીન થયેલો (રોકાયેલો) છોડી દેજે; બેશક તેમના લશ્કરને ડૂબાડી દેવામાં આવશે.
[سرانجام همگى نابود شدند] چه بسيار باغ‌ها و چشمه‌ها كه به جاى گذاشتند.
How many of the gardens and fountains have they left!
કેટલાય બગીચાઓ અને ઝરણાં તેઓ છોડી ગયા:
و كشتزارها و قصرهاى پر ارزش
And cornfields and noble places!
અને કેટલાય ખેતરો તથા ઉમદા મકાનો તેઓ છોડી ગયા :
و نعمت‌هاى فراوان ديگر كه در آن غرق شادمانى بودند!
And goodly things wherein they rejoiced;
અને તે નેઅમતો કે જેની તેઓ મજા માણતા હતા :
اينچنين بود [ماجراى آنان!] و ما اين [نعمت‌ها] را ميراث براى اقوام ديگرى قرار داديم.
Thus (it was), and We gave them as a heritage to another people.
એમ જ થાય છે, અને અમોએ તે (બધી નેઅમતો)ના વારીસ બીજી કોમને બનાવી દીધી.
نه آسمان و زمين، بر آنان گريست، و نه به آن‌ها مهلتى داده شد.
So the heaven and the earth did not weep for them, nor were they respited.
પછી તેમના પર ન આસમાને ગીર્યા કર્યું ન ઝમીને, અને ન તેમને મોહલત આપવામાં આવી.
ما بنى‌اسرائيل را از عذاب خوار‌كننده رهايى بخشيديم.
And certainly We delivered the children of Israel from the abasing chastisement,
અને ખરેજ અમોએ બની ઇસરાઇલને ઝિલ્લતભર્યા અઝાબથી નજાત આપી: