حَکَی اللَّهُ قَوْلَ قَوْمِ عَادٍ قالُوا: أَ جِئْتَنا لِتَأْفِکَنا أَیْ تُزِیلَنَا بِکَذِبِکَ عَمَّا کَانَ یَعْبُدُ آبَاؤُنَا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا مِنَ الْعَذَابِ إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ وَ کَانَ نَبِیُّهُمْ هُوداً (علیه السلام) وَ کَانَتْ بِلَادُهُمْ کَثِیرَهًَْ الْخَیْرِ خِصْبَهًًْ فَحَبَسَ اللَّهُ عَنْهُمُ الْمَطَرَ سَبْعَ سِنِینَ حَتَّی أَجْدَبُوا وَ ذَهَبَ خَیْرُهُمْ مِنْ بِلَادِهِمْ وَ کَانَ هُودٌ (علیه السلام) یَقُولُ لَهُمْ مَا حَکَی اللَّهُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ إِلَی قَوْلِهِ وَ لا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِینَ فَلَمْ یُؤْمِنُوا وَ عَتَوْا فَأَوْحَی اللَّهُ إِلَی هُودٍ (علیه السلام) أَنَّهُ یَأْتِیهِمُ الْعَذَابُ فِی وَقْتِ کَذَا وَ کَذَا رِیحٌ فِیهَا عَذَابٌ أَلِیمٌ فَلَمَّا کَانَ ذَلِکَ الْوَقْتُ نَظَرُوا إِلَی سَحَابٍ قَدْ أَقْبَلَتْ فَفَرِحُوا فَقَالُوا: هذا عارِضٌ مُمْطِرُنا السَّاعَهًَْ یُمْطِرُ. فَقَالَ لَهُمْ هُودٌ (علیه السلام) بَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهِ فِی قَوْلِهِ فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ. رِیحٌ فِیها عَذابٌ أَلِیمٌ تُدَمِّرُ کُلَّ شَیْءٍ بِأَمْرِ رَبِّها فَلَفْظُهُ عَامٌّ وَ مَعْنَاهُ خَاصٌّ لِأَنَّهَا تَرَکَتْ أَشْیَاءَ کَثِیرَهًًْ لَمْ تُدَمِّرْهُ وَ إِنَّمَا دَمَّرَتْ مَا لَهُمْ کُلَّهُ فَکَانَ کَمَا قَالَ اللَّهُ: فَأَصْبَحُوا لا یُری إِلَّا مَساکِنُهُمْ وَ کُلُّ هَذِهِ الْأَخْبَارِ مِنْ هَلَاکِ الْأُمَمِ تَخْوِیفٌ وَ تَحْذِیرٌ لِأُمَّهًِْ مُحَمَّد (صلی الله علیه و آله).
علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- خداوند سپس درباره‌ی قوم عاد می‌فرماید: قَالوا أَجِئْتَنَا لتَأْفِکَنَا یعنی آیا تو آمده‌ای تا با دروغ‌هایت ما را از آنچه پدرانمان می‌پرستیدند دور کنی؟ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِن کُنتَ مِنَ الصَّادِقِینَ یعنی اگر راست می‌گویی، عذابی که ما را به‌وسیله‌ی آن تهدید می‌کنی بر ما فرود بیاور. پیامبر (صلی الله علیه و آله) آن‌ها حضرت هود (علیه السلام) بود. آن‌ها در سرزمین حاصلخیز و سرسبزی زندگی می‌کردند. خداوند هفت سال آن‌ها را از باران محروم کرد. در نتیجه دچار قحطی شدند. براساس سوره‌ی هود، آن حضرت خطاب به آن‌ها می‌فرمود: از پروردگارتان طلب آمرزش کنید، سپس به‌سوی او بازگردید، تا [باران] آسمان را پی‌درپی بر شما بفرستد و نیرویی بر نیرویتان بیفزاید! و گنهکارانه، روی [از حق] بر نتابید. ( هود/۵۲ ) آن‌ها ایمان نیاوردند و نافرمانی کردند. خداوند به هود (علیه السلام) وحی کرد که در زمان مشخصی عذاب بر آن‌ها فرود خواهد آمد. تندبادی است [وحشتناک] که عذاب دردناکی در آن است!. ( احقاف/۲۴ ) زمانی‌که آن وقت مشخص فرا رسید، به آسمان نگاه کردند. دیدند که ابری در آن ظاهر شده است. خوشحال شدند و گفتند: هَذَا عَارِضٌ مُّمْطِرُنَا؛ یعنی به‌زودی باران خواهد بارید. هود (علیه السلام) به آن‌ها فرمود: «بَل هُو مَا اسْتَعْجَلتُم بِهِ. در آیه: رِیحٌ فِیهَا عَذَابٌ أَلیمٌ * تُدَمِّرُ کُل شَیْءٍ بِأَمْرِ رَبِّهَا؛ لفظ عام و معنا خاص است. زیرا این باد بسیاری از اشیاء را نابود نکرد. بلکه فقط خانه‌ها و اموال آن‌ها را کاملا تخریب کرد. آن‌ها به وضعیتی درآمدند که خداوند درباره‌ی آن‌ها فرموده است: «فَأَصْبَحُوا لا یُرَی إِلا مَسَاکِنُهُمْ؛ همه‌ی این پیام‌ها مبنی بر هلاک‌شدن امّت‌های پیشین، با هدف بیم و هشداردادن به امّت پیامبر (صلی الله علیه و آله) است.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Allah then says concerning the people of ‘Ad: قَالُوا أَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا [They said: Have you come to us to turn us away] — meaning, have you come to turn us away, with your lies, from what our forefathers used to worship? فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ [then bring us what you threaten us with, if you are of the truthful ones] — meaning, if you are speaking the truth, bring down upon us the punishment with which you threaten us. Their Prophet (peace be upon him and his family) was Hud (peace be upon him). They lived in a fertile and verdant land. Allah withheld the rain from them for seven years, and as a result they were struck by famine. According to Surah Hud, he (peace be upon him) said to them: Seek forgiveness from your Lord, then turn to Him in repentance, so that He may send [rain from] the sky upon you in abundance and add strength to your strength; and do not turn away as sinners. (Hud/52) They did not believe and were disobedient. Allah revealed to Hud (peace be upon him) that at a specified time the punishment would descend upon them — a [terrifying] blast of wind in which is a painful punishment! (al-Ahqaf/24) When that appointed time came, they looked to the sky and saw a cloud that had appeared in it. They rejoiced and said: هَذَا عَارِضٌ مُمْطِرُنَا [This is a cloud which will give us rain] — meaning, rain will soon fall. Hud (peace be upon him) said to them: بَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهِ [Nay, it is what you sought to hasten on]. In the verse: رِيحٌ فِيهَا عَذَابٌ أَلِيمٌ * تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍ بِأَمْرِ رَبِّهَا [a wind in which is a painful punishment; it destroys everything by the command of its Lord], the wording is general but the meaning is specific, for this wind did not destroy many things; rather, it only completely destroyed their houses and their possessions. They came to a state about which Allah has said: فَأَصْبَحُوا لَا يُرَى إِلَّا مَسَاكِنُهُمْ [So they became such that nothing could be seen except their dwellings]. All these reports of the destruction of former nations are aimed at warning and cautioning the ummah of the Prophet (peace be upon him and his family).
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)- અલ્લાહ પછી કૌમે આદ વિશે ફરમાવે છે: قَالُوا أَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا [તેઓએ કહ્યું: શું તમે અમારી પાસે એટલા માટે આવ્યા છો કે અમને અમારા દેવોથી ફેરવી નાખો] યાની શું તું આવ્યો છે કે તારા જૂઠાણાં દ્વારા અમને એ વસ્તુઓથી દૂર કરે જેની અમારા બાપ-દાદાઓ ઇબાદત કરતા હતા? فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ [જો તું સાચો હોય તો અમારા પર તે [અઝાબ] લાવ જેની તું અમને ધમકી આપે છે] યાની જો તું સાચું બોલે છે તો જે અઝાબની ધમકી અમને આપે છે તે અમારા પર ઉતાર. તેઓના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) હઝરત હૂદ (અલયહિસ્સલામ) હતા. તેઓ ફળદ્રુપ અને હરિયાળી ધરતી પર રહેતા હતા. અલ્લાહે સાત વર્ષ સુધી તેઓને વરસાદથી વંચિત રાખ્યા. પરિણામે તેઓ દુષ્કાળનો ભોગ બન્યા. સૂરએ હૂદ મુજબ, તે હઝરત (અલયહિસ્સલામ) તેઓને સંબોધીને ફરમાવતા હતા: તમારા પરવરદિગાર પાસે માફી માંગો, પછી તેની તરફ પાછા વળો, જેથી તે આકાશમાંથી તમારા પર સતત [વરસાદ] મોકલે અને તમારી શક્તિમાં શક્તિ ઉમેરે, અને ગુનેહગાર થઈને [હકથી] મોં ના ફેરવો. (હૂદ/૫૨) તેઓ ઈમાન ન લાવ્યા અને નાફરમાની કરી. અલ્લાહે હૂદ (અલયહિસ્સલામ) પર વહી કરી કે એક નિશ્ચિત સમયે તેઓ પર અઝાબ ઉતરશે. એક [ભયાનક] આંધી છે જેમાં દર્દનાક અઝાબ છે! (અહકાફ/૨૪) જ્યારે તે નિશ્ચિત સમય આવી પહોંચ્યો, તેઓએ આકાશ તરફ જોયું. જોયું કે તેમાં એક વાદળ પ્રગટ થયું છે. ખુશ થયા અને કહ્યું: هَذَا عَارِضٌ مُّمْطِرُنَا [આ વાદળ છે જે અમારા પર વરસાદ વરસાવશે] યાની થોડી જ વારમાં વરસાદ પડશે. હૂદ (અલયહિસ્સલામ)એ તેઓને ફરમાવ્યું: بَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهِ [બલ્કે તે તો એ જ છે જેની તમે ઉતાવળ કરી રહ્યા હતા]. આ આયતમાં: رِيحٌ فِيهَا عَذَابٌ أَلِيمٌ * تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍ بِأَمْرِ رَبِّهَا [એક વાયુ છે જેમાં દર્દનાક અઝાબ છે, જે તેના પરવરદિગારના હુકમથી દરેક વસ્તુને નષ્ટ કરી નાખશે]; શબ્દ સામાન્ય છે અને અર્થ ખાસ છે. કારણ કે આ વાયુએ ઘણી બધી વસ્તુઓને નષ્ટ ન કરી. બલ્કે ફક્ત તેઓના ઘરો અને માલમિલકતને સંપૂર્ણપણે નષ્ટ કરી નાખ્યાં. તેઓ એવી સ્થિતિમાં આવી ગયા જેના વિશે અલ્લાહે ફરમાવ્યું છે: فَأَصْبَحُوا لَا يُرَى إِلَّا مَسَاكِنُهُمْ [પછી તેઓ એવા થઈ ગયા કે તેઓના ઘરો સિવાય કંઈ દેખાતું નહોતું]; આ બધા સંદેશાઓ, જે અગાઉની ઉમ્મતોના વિનાશ વિશે છે, પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ઉમ્મતને ડરાવવા અને ચેતવણી આપવાના હેતુથી છે.