سورة الأحقاف

Verse 29 of 35

46:29

وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَيْكَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قالُوا أَنْصِتُوا فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلى قَوْمِهِمْ مُنْذِرينَ

[به ياد آور] هنگامى‌كه گروهى از جنّ را به‌سوى تو متوجّه ساختيم كه قرآن را بشنوند؛ وقتى حضور يافتند به يكديگر گفتند: «خاموش باشيد [و گوش فرا دهيد].» و هنگامى‌كه پايان گرفت، به‌سوى قوم خود باز گشتند و آن‌ها را انذار مى‌كردند.

And when We turned towards you a party of the jinn who listened to the Quran; so when they came to it, they said: Be silent; then when it was finished, they turned back to their people warning (them).

અને જયારે અમોએ જિન્નાતમાંથી એક સમૂહને તમારી તરફ દોર્યા કે જેથી તેઓ કુરઆનને સાંભળે, અને જયારે તેઓ હાજર થયા ત્યારે એકબીજાને કહેવા લાગ્યા કે ઘ્યાનથી સાંભળો, પછી જયારે તિલાવત પૂરી થઇ ગઇ ત્યારે તેઓ પોતાની કોમ તરફ પાછા ફર્યા અને તેઓને ડરાવતા હતા.

#1 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

فِی تَفْسِیرِ عَلِیِّ‌بْنِ‌إِبْرَاهِیمَ (رحمة الله علیه)، کَانَ سَبَبُ نُزُولِ هَذِهِ الْآیَهًِْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) خَرَجَ مِنْ مَکَّهًَْ إِلَی سُوقِ عُکَاظٍ وَ مَعَهُ زَیْدُ‌بْنُ‌حَارِثَهًَْ یَدْعُو النَّاسَ إِلَی الْإِسْلَامِ فَلَمْ یُجِبْهُ أَحَدٌ وَ لَمْ یَجِدْ مَنْ یَقْبَلُهُ ثُمَ رَجَعَ إِلَی مَکَّهًَْ فَلَمَّا بَلَغَ مَوْضِعاً یُقَالُ لَهُ وَادِی مَجَنَّهًَْ تَهَجَّدَ بِالْقُرْآنِ فِی جَوْفِ اللَّیْلِ فَمَرَّ بِهِ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَلَمَّا سَمِعُوا قِرَاءَهًَْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) اسْتَمَعُوا لَهُ فَلَمَّا سَمِعُوا قِرَاءَتَهُ قَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ: أَنْصِتُوا یَعْنِی اسْکُتُوا فَلَمَّا قُضِیَ أَیْ فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مِنَ الْقِرَاءَهًِْ وَلَّوْا إِلی قَوْمِهِمْ مُنْذِرِینَ* قالُوا یا قَوْمَنا إِنَّا سَمِعْنا کِتاباً أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسی مُصَدِّقاً لِما بَیْنَ یَدَیْهِ یَهْدِی إِلَی الْحَقِّ وَ إِلی طَرِیقٍ مُسْتَقِیمٍ* یا قَوْمَنا أَجِیبُوا داعِیَ اللهِ وَ آمِنُوا بِهِ إِلَی قَوْلِهِ أُولئِکَ فِی ضَلالٍ مُبِینٍ فَجَاءُوا إِلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَأَسْلَمُوا وَ آمَنُوا وَ عَلَّمَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) شَرَائِعَ الْإِسْلَامِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَی نَبِیِّهِ قُلْ أُوحِیَ إِلَیَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِ السُّورَهًَْ کُلَّهَا فَحَکَی اللَّهُ قَوْلَهُمْ وَ وَلَّی رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عَلَیْهِمْ مِنْهُمْ وَ کَانُوا یَعُودُونَ إِلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فِی کُلِّ وَقْتٍ فَأَمَرَ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) أَنْ یُعَلِّمَهُمْ وَ یُفَقِّهَهُمْ فَمِنْهُمْ مُؤْمِنُونَ وَ کَافِرُونَ وَ نَاصِبُونَ وَ یَهُودُ وَ نَصَارَی وَ مَجُوسٌ وَ هُمْ وُلْدُ الْجَان.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- در تفسیر علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) آمده است: سبب نزول این آیات این است که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به همراه زیدبن‌حارثه از مکّه به بازار عکاظ رفت تا مردم را به اسلام دعوت کند. امّا هیچ‌کس به او پاسخ مثبت نداد. آن حضرت به‌سوی مکّه بازگشت. زمانی‌که به مکانی به نام وادی مجنّه رسید، شب هنگام شروع به خواندن قرآن کرد. دراین هنگام گروهی از جنّیان از آنجا عبور می‌کردند. زمانی‌که صدای قرآن خواندن رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را شنیدند، گروهی از آن‌ها به گروهی دیگر می‌گفتند: أَنصِتُوا یعنی سکوت کنید. فَلمَّا قُضِیَ ولوا إِلی قَومِهِم مُّنذِرِینَ * قَالوا یَا قَومَنَا إِنَّا سَمِعْنَا کِتَابًا أُنزِل مِن بَعْدِ مُوسَی مُصَدِّقًا لمَا بَیْنَ یَدَیْهِ یَهْدِی إِلی الحَقِّ وإِلی طَرِیقٍ مُّسْتَقِیمٍ * یَا قَومَنَا أَجِیبُوا دَاعِیَ اللهِ وآمِنُوا بِهِ یَغْفِرْ لکُم مِّن ذُنُوبِکُمْ ویُجِرْکُم مِّنْ عَذَابٍ أَلیمٍ * ومَن لا یُجِبْ دَاعِیَ اللهِ فَلیْسَ بِمُعْجِزٍ فِی الأَرْضِ ولیْسَ لهُ مِن دُونِهِ أَولیَاء أُولئِکَ فِی ضَلال مُّبِینٍ؛ آن‌ها به محضر پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمدند و ایمان آوردند. پیامبر (صلی الله علیه و آله) نیز شریعت اسلام را به آن‌ها آموخت. پس از آن، خداوند سوره‌ی جن را به‌طور کامل بر رسول خدا نازل کرد. خداوند در آن سوره، سخنان آن‌ها، قبول ولایت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) توسط آن‌ها و آمدن پیاپی ایشان نزد آن حضرت را ذکر فرموده است. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نیز به امیرالمؤمنین (علیه السلام) دستور داد تا به آن‌ها احکام اسلام را یاد دهد. گروهی از آن‌ها مؤمن، گروهی کافر و برخی ناصبی هستند. همچنین در میان آن‌ها یهودی، مسیحی و مجوسی نیز یافت می‌شود. همه‌ی آن‌ها از نسل جانّ هستند.

The Prophet (peace be upon him and his family): In the Tafsir of Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) it is recorded: The reason for the revelation of these verses is that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), together with Zayd ibn Haritha, went from Mecca to the market of Ukaz to invite people to Islam. But no one gave him a positive response. The Messenger returned toward Mecca. When he reached a place called Wadi Majannah, he began to recite the Quran during the night. At that moment, a group of jinn were passing by. When they heard the recitation of the Quran by the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), some of them said to others: أَنْصِتُوا [Be silent], meaning: keep quiet. فَلَمَّا قُضِیَ وَلَّوْا إِلَی قَوْمِهِمْ مُنْذِرِینَ * قَالُوا یَا قَوْمَنَا إِنَّا سَمِعْنَا کِتَابًا أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَی مُصَدِّقًا لِمَا بَیْنَ یَدَیْهِ یَهْدِی إِلَی الْحَقِّ وَإِلَی طَرِیقٍ مُسْتَقِیمٍ * یَا قَوْمَنَا أَجِیبُوا دَاعِیَ اللهِ وَآمِنُوا بِهِ یَغْفِرْ لَکُمْ مِنْ ذُنُوبِکُمْ وَیُجِرْکُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِیمٍ * وَمَنْ لَا یُجِبْ دَاعِیَ اللهِ فَلَیْسَ بِمُعْجِزٍ فِی الْأَرْضِ وَلَیْسَ لَهُ مِنْ دُونِهِ أَوْلِیَاءُ أُولَئِکَ فِی ضَلَالٍ مُبِینٍ [Then when it was finished, they turned back to their people as warners. They said: O our people, indeed we have heard a Book revealed after Musa, confirming that which was before it, guiding to the truth and to a straight path. O our people, respond to the caller of Allah and believe in him; He will forgive you your sins and protect you from a painful punishment. And whoever does not respond to the caller of Allah is not one who can frustrate [Him] on earth, and he will not have besides Him any protectors. Those are in manifest error]. They came into the presence of the Prophet (peace be upon him and his family) and accepted faith. The Prophet (peace be upon him and his family) also taught them the laws of Islam. After that, Allah revealed Surah al-Jinn in its entirety upon the Messenger of Allah. In that surah, Allah mentioned their words, their acceptance of the wilayah of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and their coming to him repeatedly. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) then commanded the Commander of the Faithful (peace be upon him) to teach them the rulings of Islam. A group of them are believers, a group are disbelievers, and some are Nasibis. Likewise, among them are found Jews, Christians and Zoroastrians. All of them are of the progeny of al-Jann.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)ની તફસીરમાં આવ્યું છે: આ આયતોના નાઝિલ થવાનું કારણ એ છે કે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ઝૈદ બિન હારિષાની સાથે મક્કાથી ઉકાઝના બજારમાં ગયા જેથી લોકોને ઇસ્લામ તરફ બોલાવે. પરંતુ કોઈએ પણ તેમને હકારાત્મક પ્રતિસાદ ન આપ્યો. તે હઝરત મક્કા તરફ પાછા ફર્યા. જ્યારે તેઓ વાદીએ મજન્ના નામની જગ્યાએ પહોંચ્યા, ત્યારે રાતના સમયે કુરઆનનું પઠન શરૂ કર્યું. તે વખતે જિન્નાતોનો એક સમૂહ ત્યાંથી પસાર થઈ રહ્યો હતો. જ્યારે તેમણે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના કુરઆન પઠનનો અવાજ સાંભળ્યો, ત્યારે તેમાંના કેટલાક બીજા કેટલાકને કહેવા લાગ્યા: أَنْصِتُوا [ચૂપ રહો], એટલે કે ખામોશ રહો. فَلَمَّا قُضِیَ وَلَّوْا إِلَی قَوْمِهِمْ مُنْذِرِینَ * قَالُوا یَا قَوْمَنَا إِنَّا سَمِعْنَا کِتَابًا أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَی مُصَدِّقًا لِمَا بَیْنَ یَدَیْهِ یَهْدِی إِلَی الْحَقِّ وَإِلَی طَرِیقٍ مُسْتَقِیمٍ * یَا قَوْمَنَا أَجِیبُوا دَاعِیَ اللهِ وَآمِنُوا بِهِ یَغْفِرْ لَکُمْ مِنْ ذُنُوبِکُمْ وَیُجِرْکُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِیمٍ * وَمَنْ لَا یُجِبْ دَاعِیَ اللهِ فَلَیْسَ بِمُعْجِزٍ فِی الْأَرْضِ وَلَیْسَ لَهُ مِنْ دُونِهِ أَوْلِیَاءُ أُولَئِکَ فِی ضَلَالٍ مُبِینٍ [પછી જ્યારે તે (પઠન) પૂરું થયું, તેઓ પોતાની કૌમ તરફ ચેતવણી આપનારા બનીને પાછા ફર્યા. તેમણે કહ્યું: હે અમારી કૌમ! ખરેખર અમે એક કિતાબ સાંભળી છે જે મૂસા પછી નાઝિલ થઈ છે, જે પોતાની પહેલાની (કિતાબો)ને સાચી ઠરાવે છે, હક તરફ અને સીધા માર્ગ તરફ હિદાયત કરે છે. હે અમારી કૌમ! અલ્લાહના બોલાવનારને પ્રતિસાદ આપો અને તેમના પર ઈમાન લાવો; તે તમારા ગુનાહો માફ કરશે અને તમને દર્દનાક અઝાબથી બચાવશે. અને જે કોઈ અલ્લાહના બોલાવનારને પ્રતિસાદ નહીં આપે, તે ધરતી પર (અલ્લાહને) લાચાર કરી શકતો નથી અને તેના માટે તેના સિવાય કોઈ મદદગાર નથી. તેઓ સ્પષ્ટ ગુમરાહીમાં છે]. તેઓ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની હાજરીમાં આવ્યા અને ઈમાન લાવ્યા. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પણ તેમને ઇસ્લામની શરીઅત શીખવી. તે પછી, અલ્લાહે સૂરએ જિન્ન સંપૂર્ણ રીતે રસૂલુલ્લાહ પર નાઝિલ કરી. અલ્લાહે તે સૂરહમાં તેમની વાતો, તેમના દ્વારા રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની વિલાયતના સ્વીકાર અને તેમના તે હઝરત પાસે વારંવાર આવવાનો ઉલ્લેખ કર્યો છે. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પણ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ને હુકમ આપ્યો કે તેમને ઇસ્લામના અહકામ શીખવે. તેમાંનો એક સમૂહ મોઅમિન છે, એક સમૂહ કાફિર છે અને કેટલાક નાસિબી છે. તે જ રીતે તેમની વચ્ચે યહૂદી, ખ્રિસ્તી અને મજૂસી પણ મળી આવે છે. તે બધા જાન્નની નસ્લમાંથી છે.

#2 [به یاد آور] هنگامی‌که گروهی از جنّ را به‌سوی تو متوجّه ساختیم که قرآن را بشنوند؛ وقتی حضور یافتند به یکدیگر گفتند: «خام… When We directed a group of jinn toward you to listen to the Qur'an; when they attended it they said to one another: Be silent; and when it ended they returned to their people as warners [યાદ કરો] જ્યારે અમે જિન્નાતના એક જૂથને તમારી તરફ મુતવજ્જહ કર્યું કે તેઓ કુરઆન સાંભળે; જ્યારે તેઓ હાજર થયા ત્યારે એકબીજાને કહ્યું: «ખામોશ રહો [અને કાન ધરો]». અને જ્યારે તે પૂર્ણ થયું, ત્યારે તેઓ પોતાની કૌમ તરફ પાછા ફર્યા અને તેમને ડરાવવા લાગ્યા

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُوسَی‌بْنِ‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) عَنْ آبَائِهِ (علیهم السلام) فِی أَجْوِبَهًِْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) عَنْ مَسَائِلِ الْیَهُودِیِّ فِی فَضْلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) عَلَی جَمِیعِ الْأَنْبِیَاءِ إِلَی أَنْ قَالَ قَالَ لَهُ الْیَهُودِیُّ فَإِنَّ هَذَا سُلَیْمَانُ سُخِّرَتْ لَهُ الشَّیَاطِینُ یَعْمَلُونَ لَهُ مَا یَشَاءُ مِنْ مَحَارِیبَ وَ تَمَاثِیلَ قَالَ لَهُ عَلِیٌّ (علیه السلام) لَقَدْ کَانَ کَذَلِکَ وَ لَقَدْ أُعْطِیَ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) أَفْضَلَ مِنْ هَذَا إِنَّ الشَّیَاطِینَ سُخِّرَتْ لِسُلَیْمَانَ وَ هِیَ مُقِیمَهًٌْ عَلَی کُفْرِهَا وَ لَقَدْ سُخِّرَتْ لِنُبُوَّهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) الشَّیَاطِینُ بِالْإِیمَانِ فَأَقْبَلَ إِلَیْهِ الْجِنُّ التِّسْعَهًُْ مِنْ أَشْرَافِهِمْ مِنْ جِنِّ نَصِیبِینَ وَ الْیَمَنِ مِنْ بَنِی عَمْرِوبْنِ‌عَامِرٍ مِنَ الْأَحِجَّهًِْ مِنْهُمْ شَصَاهُ وَ مَصَاهُ وَ الْهَمْلَکَانُ وَ الْمَرْزُبَانُ وَ الْمَازُبَانُ وَ نَضَاهُ وَ هَاصِبٌ وَ هَاضِبٌ وَ عَمْرٌو وَ هُمُ الَّذِینَ یَقُولُ اللَّهُ تَبَارَکَ اسْمُهُ فِیهِمْ وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَیْکَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ وَ هُمُ التِّسْعَهًُْ یَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَأَقْبَلَ إِلَیْهِ الْجِنُّ وَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) بِبَطْنِ النَّخْلِ فَاعْتَذَرُوا بِأَنَّهُمْ ظَنُّوا کَمَا ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ یَبْعَثَ اللَّهُ أَحَداً وَ لَقَدْ أَقْبَلَ إِلَیْهِ أَحَدٌ وَ سَبْعُونَ أَلْفاً فَبَایَعُوهُ عَلَی الصَّوْمِ وَ الصَّلَاهًِْ وَ الزَّکَاهًِْ وَ الْحَجِّ وَ الْجِهَادِ وَ نُصْحِ الْمُسْلِمِینَ وَ اعْتَذَرُوا بِأَنَّهُمْ قَالُوا عَلَی اللَّهِ شَطَطاً وَ هَذَا أَفْضَلُ مِمَّا أُعْطِیَ سُلَیْمَانُ سُبْحَانَ مَنْ سَخَّرَهَا لِنُبُوَّهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) بَعْدَ أَنْ کَانَتْ تَتَمَرَّدُ وَ تَزْعُمُ أَنَّ لِلَّهِ وَلَداً فَلَقَدْ شَمِلَ مَبْعَثُهُ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ مَا لَا تُحْصَی.

امام علی (علیه السلام)- امام کاظم (علیه السلام) از پدرانش روایت فرمود: در پاسخ‌هایی که امیرالمؤمنین (علیه السلام) به یهودی درباره‌ی فضیلت محمّد (صلی الله علیه و آله) بر همه‌ی پیغمبران داده [گفته شد:] ... یهودی گفت: «این سلیمان (علیه السلام) است که شیاطین مسخّر او بودند و برایش هرچه می‌خواست از محاریب و مجسمه‌ها می‌ساختند». علی (علیه السلام) فرمود: «البتّه چنین بود ولی به محمّد (صلی الله علیه و آله) بهتر از آن داده شده شیاطین کافر بودند و مسخّر سلیمان (علیه السلام) شدند ولی شیاطین مسخر محمّد (صلی الله علیه و آله) شدند و مسلمانی پیشه کردند به طوری‌که نه جن از اشراف آنان نزد پیغمبر (صلی الله علیه و آله) آمدند، از جن نصیبین و یمن از بنی عمرو بن عامر، از أحجه از جمله: شصاه، مصاه، هملکان، مرزبان، ما زمان، نضاه، هاصب، هاضب و عمرو اینان آن‌هایی هستند که خدای تبارک و تعالی درباره‌ی آن‌ها فرموده است: وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَیْکَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ همان نه تن بودند که قرآن را شنیدند، جنیان در بطن نخله به پیغمبر (صلی الله علیه و آله) رو آوردند. و عذر خواستند که آن‌ها پنداشتند همان‌طورکه شما پنداشتید از اینکه خدا کسی را مبعوث نکند، و هفتادویک هزار نفر آن‌ها آمدند و با او بیعت کردند که نماز و روزه و زکات و حج و جهاد و خیرخواهی مسلمانان را انجام دهند. و عذر خواستند که آن ها بر خدا ناروا گفتند و این بهتر است از آنچه خدا به سلیمان (علیه السلام) داد، منزّه است خدایی که آن‌ها را برای نبوّت محمّد (صلی الله علیه و آله) مسخر کرد پس از اینکه متمرّد بودند و پنداشتند خدا فرزند دارد، و بعثت او پری و آدمی بی شمار را شامل شد».

Imam Ali (peace be upon him): Imam Kazim (peace be upon him) narrated from his forefathers: In the answers that Amir al-Mu'minin (peace be upon him) gave to the Jew concerning the excellence of Muhammad (peace be upon him and his family) over all the prophets [it was said:] … The Jew said: 'This is Sulayman (peace be upon him), for whom the devils were made subservient and used to build for him whatever he wished of sanctuaries (maharib) and statues.' Ali (peace be upon him) said: 'Indeed it was so, but Muhammad (peace be upon him and his family) was given something better than that. The devils were disbelievers and were made subservient to Sulayman (peace be upon him), but the devils were made subservient to Muhammad (peace be upon him and his family) through faith (iman), so that nine of their nobles came to the Prophet (peace be upon him and his family) — from the jinn of Nasibin and Yemen, from Banu Amr ibn Amir, from al-Ahijja — among them: Shasah, Masah, Hamalakan, Marzuban, Mazuban, Nadah, Hasib, Hadib and Amr. These are the ones about whom Allah, blessed and exalted be His Name, said: وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَیْکَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ [And when We turned towards you a party of the jinn] — they are the nine — یَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ [who listened to the Quran]. The jinn came to the Prophet (peace be upon him and his family) at Batn al-Nakhl. They apologised, saying that they had supposed, as you [people] supposed, that Allah would never send anyone [as a messenger]. Seventy-one thousand of them came and gave allegiance to him upon prayer, fasting, zakat, hajj, jihad and sincere counsel to the Muslims. They apologised for having said outrageous things against Allah. This is better than what Allah gave to Sulayman (peace be upon him). Glory be to the One who made them subservient to the prophethood of Muhammad (peace be upon him and his family) after they had been rebellious and had claimed that Allah has a son. His mission encompassed countless jinn and humans.'

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના પૂર્વજોથી રિવાયત કરી છે: તે જવાબોમાં જે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ યહૂદીને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની બધા પયગંબરો પર ફઝીલત વિશે આપ્યા હતા [કહેવામાં આવ્યું:] ... યહૂદીએ કહ્યું: 'આ સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ) છે જેમના તાબે શયતાનો હતા અને તેઓ તેમના માટે જે ઇચ્છતા તે મહેરાબો અને પૂતળાં બનાવતા હતા.' અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'ખરેખર એવું જ હતું, પણ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને તેનાથી શ્રેષ્ઠ આપવામાં આવ્યું. શયતાનો કાફિર હતા અને સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ)ના તાબે થયા, પરંતુ શયતાનો મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના તાબે થયા અને મુસલમાની અપનાવી, એ રીતે કે તેમના શ્રેષ્ઠજનોમાંથી નવ જિન પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યા — નસીબીન અને યમનના જિન, બની અમ્ર બિન આમિરમાંથી, અહિજ્જામાંથી, જેમાંથી: શસાહ, મસાહ, હમલકાન, મરઝુબાન, માઝુબાન, નઝાહ, હાસિબ, હાઝિબ અને અમ્ર. આ તે લોકો છે જેમના વિશે અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ ફરમાવ્યું છે: وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَیْکَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ [અને જ્યારે અમે તમારી તરફ જિનોના એક જૂથને વાળ્યું] — તે જ નવ હતા જેમણે કુરઆન સાંભળ્યું. જિનો બત્ન નખ્લમાં પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તરફ આવ્યા. અને માફી માગી કે તેઓએ પણ એવું જ ધાર્યું હતું જેમ તમે ધાર્યું હતું કે અલ્લાહ કોઈને મબઊસ નહીં કરે, અને તેમાંથી એકોતેર હજાર લોકો આવ્યા અને તેમની સાથે બયઅત કરી કે તેઓ નમાઝ, રોઝા, ઝકાત, હજ, જિહાદ અને મુસલમાનોની ખયરખ્વાહી કરશે. અને માફી માગી કે તેઓએ અલ્લાહ પર અયોગ્ય વાત કહી હતી, અને આ તેનાથી શ્રેષ્ઠ છે જે અલ્લાહે સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ)ને આપ્યું હતું. પવિત્ર છે તે અલ્લાહ જેણે તેમને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની નબુવ્વત માટે તાબે કર્યા, જ્યારે કે તેઓ બળવાખોર હતા અને ધારતા હતા કે અલ્લાહને સંતાન છે. અને તેમની બેઅસત અસંખ્ય જિન અને માનવોને સમાવી લીધી.'

#3 [به یاد آور] هنگامی‌که گروهی از جنّ را به‌سوی تو متوجّه ساختیم که قرآن را بشنوند؛ وقتی حضور یافتند به یکدیگر گفتند: «خام… When We directed a group of jinn toward you to listen to the Qur'an; when they attended it they said to one another: Be silent; and when it ended they returned to their people as warners [યાદ કરો] જ્યારે અમે જિન્નાતના એક જૂથને તમારી તરફ મુતવજ્જહ કર્યું કે તેઓ કુરઆન સાંભળે; જ્યારે તેઓ હાજર થયા ત્યારે એકબીજાને કહ્યું: «ખામોશ રહો [અને કાન ધરો]». અને જ્યારે તે પૂર્ણ થયું, ત્યારે તેઓ પોતાની કૌમ તરફ પાછા ફર્યા અને તેમને ડરાવવા લાગ્યા

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَیْکَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ یَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ إِلَی قَوْلِهِ فَلَمَّا قُضِیَ أَیْ فَرَغَ وَلَّوْا إِلی قَوْمِهِمْ مُنْذِرِینَ إِلَی قَوْلِهِ أُولئِکَ فِی ضَلالٍ مُبِینٍ فَهَذَا کُلُّهُ حِکَایَهًٌْ عَنِ الْجِنِّ وَ کَانَ سَبَبُ نُزُولِ هَذِهِ الْآیَهًِْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) خَرَجَ مِنْ مَکَّهًَْ إِلَی سُوقِ عُکَاظٍ وَ مَعَهُ زَیْدُ‌بْنُ‌حَارِثَهًَْ یَدْعُو النَّاسَ إِلَی الْإِسْلَامِ فَلَمْ یُجِبْهُ أَحَدٌ وَ لَمْ یَجِدْ مَنْ یَقْبَلُهُ ثُمَّ رَجَعَ إِلَی مَکَّهًَْ فَلَمَّا بَلَغَ مَوْضِعاً یُقَالُ لَهُ وَادِی مَجَنَّهًَْ تَهَجَّدَ بِالْقُرْآنِ فِی جَوْفِ اللَّیْلِ فَمَرَّ بِهِ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَلَمَّا سَمِعُوا قِرَاءَهًَْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) اسْتَمَعُوا لَهُ فَلَمَّا سَمِعُوا قِرَاءَتَهُ قَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ أَنْصِتُوا یَعْنِی اسْکُتُوا فَلَمَّا قُضِیَ أَیْ فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مِنَ الْقِرَاءَهًِْ وَلَّوْا إِلی قَوْمِهِمْ مُنْذِرِین.

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- در کلام خدا: وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَیْکَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ یَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قالُوا أَنْصِتُوا فَلَمَّا قُضِیَ وَلَّوْا إِلی قَوْمِهِمْ مُنْذِرینَ همه‌ی حکایت از پریان است. و سبب نزول این آیه آن بود که پیغمبر (صلی الله علیه و آله) از مکّه به بازار عکاظ رفت و زیدبن‌حارثه با او بود و مردم را به اسلام می‌خواند، و کسی به او پاسخ نداد و کسی را نیافت که آن پذیرد. سپس به مکّه برگشت، و چون به جایی رسید به نام وادی مجنه در دل شب با قرآن نماز شب خواند و چند تن پری از کنار او گذر می‌کردند. و چون قرائت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را شنیدند گوش دادند؛ گوش گرفتند و به هم گفتند خاموش باشید و پایان یافت. و هنگامی‌که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) از قرائت فارغ شد، نزد قوم خود در حالی‌که بیم‌دهنده‌اند، برگشتند.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Concerning the word of Allah: وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَیْکَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ یَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قالُوا أَنْصِتُوا فَلَمَّا قُضِیَ وَلَّوْا إِلی قَوْمِهِمْ مُنْذِرینَ [And when We turned towards you a party of the jinn who listened to the Quran; so when they came to it, they said: Be silent; then when it was finished, they turned back to their people warning (them)] — all of this is a report about the jinn. The reason for the revelation of this verse was that the Prophet (peace be upon him and his family) went from Mecca to the market of Ukaz, and Zayd ibn Haritha was with him, and he was calling the people to Islam, but no one answered him and he found no one to accept it. Then he returned to Mecca, and when he reached a place called Wadi Majannah, in the depth of the night he was performing the night prayer with the Quran, and a group of jinn were passing by him. When they heard the recitation of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), they listened; they gave ear and said to one another, 'Be silent,' and it came to an end. And when the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) finished the recitation, they returned to their people as warners.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અલ્લાહના કલામ: وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَیْکَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ یَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قالُوا أَنْصِتُوا فَلَمَّا قُضِیَ وَلَّوْا إِلی قَوْمِهِمْ مُنْذِرینَ [અને જ્યારે અમે તમારી તરફ જિનોના એક જૂથને વાળ્યું જે કુરઆન સાંભળી રહ્યા હતા; જ્યારે તેઓ હાજર થયા ત્યારે તેઓએ કહ્યું: ખામોશ રહો; અને જ્યારે તે પૂરું થયું, ત્યારે તેઓ પોતાના કૌમ તરફ ડરાવનાર બનીને પાછા ફર્યા] વિશે — આ સંપૂર્ણ હકીકત જિનો વિશે છે. અને આ આયતના નાઝિલ થવાનું કારણ એ હતું કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મક્કાથી ઉકાઝના બજારમાં ગયા અને ઝયદ બિન હારેસા તેમની સાથે હતા, અને લોકોને ઇસ્લામ તરફ બોલાવતા હતા, અને કોઈએ તેમને જવાબ ન આપ્યો અને કોઈ એવો ન મળ્યો જે તેને કબૂલ કરે. પછી મક્કા પાછા ફર્યા, અને જ્યારે તેઓ વાદી મજન્નાહ નામની જગ્યાએ પહોંચ્યા, ત્યારે રાતના મધ્યમાં કુરઆન સાથે તહજ્જુદ પઢી રહ્યા હતા અને કેટલાક જિનો તેમની બાજુમાંથી પસાર થઈ રહ્યા હતા. અને જ્યારે તેઓએ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની કિરાઅત સાંભળી ત્યારે તેઓ કાન ધરીને સાંભળવા લાગ્યા; સાંભળી લીધું અને એકબીજાને કહ્યું ખામોશ રહો અને તે પૂરું થયું. અને જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) કિરાઅતથી ફારિગ થયા, ત્યારે તેઓ પોતાના કૌમ પાસે ડરાવનાર બનીને પાછા ફર્યા.

#4 [به یاد آور] هنگامی‌که گروهی از جنّ را به‌سوی تو متوجّه ساختیم که قرآن را بشنوند؛ وقتی حضور یافتند به یکدیگر گفتند: «خام… When We directed a group of jinn toward you to listen to the Qur'an; when they attended it they said to one another: Be silent; and when it ended they returned to their people as warners [યાદ કરો] જ્યારે અમે જિન્નાતના એક જૂથને તમારી તરફ મુતવજ્જહ કર્યું કે તેઓ કુરઆન સાંભળે; જ્યારે તેઓ હાજર થયા ત્યારે એકબીજાને કહ્યું: «ખામોશ રહો [અને કાન ધરો]». અને જ્યારે તે પૂર્ણ થયું, ત્યારે તેઓ પોતાની કૌમ તરફ પાછા ફર્યા અને તેમને ડરાવવા લાગ્યા

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَن ابْنِ‌جُبَیْرٍ تَوَجَّهَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) تِلْقَاءَ مَکَّهًَْ وَ قَامَ بِنَخْلَهًٍْ فِی جَوْفِ اللَّیْلِ یُصَلِّی فَمَرَّ بِهِ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِ فَوَجَدُوهُ یُصَلِّی صَلَاهًَْ الْغَدَاهًِْ وَ یَتْلُو الْقُرْآنَ فَاسْتَمَعُوا إِلَیْهِ وَ قَالَ آخَرُونَ أُمِرَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) أَنْ یُنْذِرَ الْجِنَّ فَصَرَفَ اللَّهُ إِلَیْهِ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ مِنْ نَیْنَوَی قَوْلُهُ وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَیْکَ نَفَراً مِنَ الْجِنِ وَ کَانَ بَاتَ فِی وَادِی الْجِنِّ وَ هُوَ عَلَی مِیلٍ مِنْ الْمَدِینَهًِْ فَقَالَ (صلی الله علیه و آله) إِنِّی أُمِرْتُ أَنْ أَقْرَأَ عَلَی الْجِنِّ اللَّیْلَهًَْ فَأَیُّکُمْ یَتْبَعُنِی فَاتَّبَعَهُ ابْنُ‌مَسْعُودٍ فَلَمَّا دَخَلَ شِعْبَ الْحَجُونِ مِنْ مَکَّهًَْ خَطَّ لِی خَطّاً ثُمَّ أَمَرَنِی أَنْ أَجْلِسَ فِیهِ وَ قَالَ: لَا تَخْرُجْ مِنْهُ حَتَّی أَعُودَ إِلَیْکَ. ثُمَّ انْطَلَقَ حَتَّی قَامَ فَافْتَتَحَ الْقُرْآنَ فَغَشِیَتْهُ أَسْوِدَهًٌْ کَثِیرَهًٌْ حَتَّی حَالَتْ بَیْنِی وَ بَیْنَهُ حَتَّی لَمْ أَسْمَعْ صَوْتَهُ ثُمَّ انْطَلَقُوا ثُمَّ طَفِقُوا یَتَقَطَّعُونَ مِثْلَ قِطَعِ السَّحَابِ وَ فَرَغَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) مَعَ الْفَجْرِ فَقَالَ لِی: هَلْ رَأَیْتَ شَیْئاً؟ فَوَصَفْتُهُمْ. فَقَالَ: أُولَئِکَ جِنُّ نَصِیبِین.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ابن جبیر گوید: پیامبر (صلی الله علیه و آله) به سوی مکه رهسپار شد و در دلِ شب در کنار نخلی ایستاد و نماز گزارد. گروهی از جنّیان بر آن حضرت گذر کردند و دیدند که او نماز صبح به پا می دارد و قرآن تلاوت می کند. پس به آن حضرت گوش فرا دادند. دیگران گفته اند: به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) امر شده که جنیان را انذار دهد. پس خداوند گروهی از جنیان نینوا را به سوی او فرستاد. و درباره‌ی این فرموده خداوند: وإِذْ صَرَفْنَا إِلیْکَ نَفَرًا مِّنَ الجِنِّ؛ و ایشان در وادی جنّ که در یک مایلی مدینه بود شب را سپری کرد و فرمود: «من امر شده ام که امشب برای جنّیان قرآن قرائت کنم، کدام یک از شما به دنبال من می آید. ابن مسعود او را دنبال نمود. [گوید:] هنگامی‌که پیامبر (صلی الله علیه و آله) وارد درّه‌ی کوه حجون در مکّه شد، خطّی برای من کشید [محدوده‌ای را مشخّص کرد] آنگاه به من دستور داد که در آن [خط] بنشینم و فرمود: «از آن خارج مشو تا اینکه به‌سویت باز گردم». سپس روانه شد تا اینکه ایستاد و قرآن را گشود. موجودات سیاه رنگ بسیاری او را پوشاندند [دور او را گرفتند] تا اینکه میان من و او (پیامبر (صلی الله علیه و آله)) حائل شدند تا جایی‌که دیگر صدای او را نشنیدم. سپس روانه شدند آنگاه مثل تکه‌های ابر، شروع کردند به قطعه‌قطعه‌شدن و [پراکنده شدند]. و پیامبر (صلی الله علیه و آله) با طلوع فجر، از کارش فارغ شد [کارش را تمام کرد]. به من فرمود: «آیا چیزی دیدی»؟ من آن‌ها را توصیف کردم [آنچه دیده بودم گفتم]. فرمود: «این‌ها جن‌های نصیبین هستند».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) — Ibn Jubayr said: The Prophet (peace be upon him and his family) set out towards Mecca, and in the depth of the night he stood beside a palm tree and prayed. A group of the jinn passed by him and saw that he was performing the morning prayer and reciting the Quran, so they listened to him. Others have said: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was commanded to warn the jinn, so Allah sent to him a group of the jinn of Nineveh. And regarding this saying of Allah: وَ إِذْ صَرَفْنَا إِلَیْکَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ [And when We turned towards you a party of the jinn]; and he spent the night in the Valley of the Jinn, which was a mile from Medina, and he said: "I have been commanded to recite the Quran to the jinn tonight — which of you will follow me?" Ibn Masud followed him. [He said:] When the Prophet (peace be upon him and his family) entered the ravine of Mount al-Hajun in Mecca, he drew a line for me [marked out an area], then he ordered me to sit within it [that line] and said: "Do not leave it until I return to you." Then he went on until he stood and opened the Quran. Many black-coloured beings covered him [surrounded him] until they came between me and him (the Prophet (peace be upon him and his family)), to the point that I could no longer hear his voice. Then they departed, and they began to break apart like pieces of cloud and [scattered]. And the Prophet (peace be upon him and his family) finished his task at the break of dawn [completed his task]. He said to me: "Did you see anything?" I described them [I told him what I had seen]. He said: "These are the jinn of Nasibin."

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)- ઇબ્ને જુબૈર કહે છે: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મક્કા તરફ રવાના થયા અને રાતના મધ્યમાં એક ખજૂરીના વૃક્ષ પાસે ઊભા રહી નમાઝ પઢી. જિન્નાતોનું એક જૂથ તે હઝરત પાસેથી પસાર થયું અને જોયું કે તેઓ સવારની નમાઝ પઢી રહ્યા છે અને કુરઆનની તિલાવત કરી રહ્યા છે. તેથી તેમણે તે હઝરતને ધ્યાનથી સાંભળ્યા. બીજાઓએ કહ્યું છે: અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને હુકમ આપવામાં આવ્યો કે તેઓ જિન્નાતોને ચેતવણી આપે. તેથી અલ્લાહે નૈનવાના જિન્નાતોના એક જૂથને તેમની તરફ મોકલ્યું. અને અલ્લાહના આ કથન વિશે: وَ إِذْ صَرَفْنَا إِلَیْکَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ [અને જ્યારે અમે જિન્નાતોના એક જૂથને તમારી તરફ ફેરવ્યું]; અને તેમણે જિન્નાતોની ખીણમાં, જે મદીનાથી એક માઈલના અંતરે હતી, રાત વિતાવી અને ફરમાવ્યું: "મને હુકમ આપવામાં આવ્યો છે કે આજ રાત્રે જિન્નાતો માટે કુરઆન પઢું, તમારામાંથી કોણ મારી પાછળ આવશે?" ઇબ્ને મસઊદ તેમની પાછળ ગયા. [તેઓ કહે છે:] જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મક્કામાં હજૂન પર્વતની ખીણમાં દાખલ થયા, ત્યારે તેમણે મારા માટે એક લકીર ખેંચી [એક હદ નક્કી કરી] પછી મને હુકમ આપ્યો કે હું તે [લકીર] માં બેસી રહું અને ફરમાવ્યું: "તેમાંથી બહાર ન નીકળીશ જ્યાં સુધી હું તારી પાસે પાછો આવું." પછી તેઓ આગળ વધ્યા ત્યાં સુધી કે તેઓ ઊભા રહ્યા અને કુરઆન ખોલ્યું. ઘણી કાળા રંગની હસ્તીઓ તેમને ઢાંકી લીધા [તેમની આસપાસ ઘેરાઈ ગઈ] ત્યાં સુધી કે તેઓ મારી અને તેમની (પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની) વચ્ચે આડા આવી ગયા, ત્યાં સુધી કે હું હવે તેમનો અવાજ સાંભળી શકતો ન હતો. પછી તેઓ રવાના થયા અને પછી વાદળના ટુકડાઓની જેમ ટુકડે ટુકડે થવા લાગ્યા અને [વિખેરાઈ ગયા]. અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ફજરના ઉદય સાથે પોતાના કામથી ફારેગ થયા [પોતાનું કામ પૂરું કર્યું]. તેમણે મને ફરમાવ્યું: "શું તેં કંઈ જોયું?" મેં તેમનું વર્ણન કર્યું [જે જોયું હતું તે કહ્યું]. ફરમાવ્યું: "આ નસીબીનના જિન્નાતો છે."

#5 [به یاد آور] هنگامی‌که گروهی از جنّ را به‌سوی تو متوجّه ساختیم که قرآن را بشنوند؛ وقتی حضور یافتند به یکدیگر گفتند: «خام… When We directed a group of jinn toward you to listen to the Qur'an; when they attended it they said to one another: Be silent; and when it ended they returned to their people as warners [યાદ કરો] જ્યારે અમે જિન્નાતના એક જૂથને તમારી તરફ મુતવજ્જહ કર્યું કે તેઓ કુરઆન સાંભળે; જ્યારે તેઓ હાજર થયા ત્યારે એકબીજાને કહ્યું: «ખામોશ રહો [અને કાન ધરો]». અને જ્યારે તે પૂર્ણ થયું, ત્યારે તેઓ પોતાની કૌમ તરફ પાછા ફર્યા અને તેમને ડરાવવા લાગ્યા

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

حَمْزَهًُْ‌بْنُ‌عُمَرَ الْأَسْلَمِیُّ قَالَ نَفَرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فِی لَیْلَهًٍْ ظَلْمَاءَ فَأَضَاءَتْ أَصَابِعُهُ لَنَا فَانْکَشَفَتِ الظُّلْمَهًُْ وَ هَذَا أَعْجَبُ مِمَّا کَانَ لِمُوسَی (علیه السلام) وَ أَمَّا الْیَدُ الْبَیْضَاءُ لِمُوسَی (علیه السلام) فَقَدْ أَعْطَی مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) أَفْضَلَ مِنْ ذَلِکَ وَ هُوَ أَنَّ نُوراً کَانَ یُضِیءُ لَهُ أَبَداً عَنْ یَمِینِهِ وَ عَنْ یَسَارِهِ حَیْثُمَا جَلَسَ وَ قَامَ یَرَاهُ النَّاسُ وَ قَدْ بَقِیَ ذَلِکَ النُّورُ إِلَی قِیَامِ السَّاعَهًِْ یَسْطَعُ مِنْ قَبْرِه ... إِنْ کَانَ لِسُلَیْمَانَ (علیه السلام) غُدُوُّها شَهْرٌ وَ رَواحُها شَهْرٌ فَکَذَلِکَ کَانَتْ لِأَوْصِیَاءِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ سُخِّرَتْ لَهُ الْجِنُّ وَ آمَنَتْ بِهِ مُنْقَادَهًًْ طَائِعَهًًْ فِی قَوْلِهِ وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَیْکَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ وَ قَبَضَ (صلی الله علیه و آله) عَلَی حَلْقِ جِنِّیٍّ فَخَنَقَهُ وَ مُحَارَبَهًُْ وَصِیِّهِ مِنَ الْجِنِّ وَ قَتْلُهُ إِیَّاهُمْ مَعْرُوفَهًٌْ وَ کَذَلِکَ إِتْیَانُهُمْ إِلَیْهِ وَ إِلَی أَوْلَادِهِ الْمَعْصُومِینَ (علیهم السلام) لِأَخْذِ الْعِلْمِ مِنْهُمْ مَشْهُورٌ وَ إِنَّ سُلَیْمَانَ (علیه السلام) سَخَّرَهُمْ لِلْأَبْنِیَهًِْ وَ الصَّنَائِعِ وَ اسْتِنْبَاطِ الْقَنَی مَا عَجَزَ عَنْهُ جَمِیعُ النَّاسِ وَ مُحَمَّدٌ لَمْ یَحْتَجْ إِلَی هَذِهِ الْأَشْیَاءِ فَلَوْ أَرَادَ مِنْهُمْ ذَلِکَ لَفَعَلُوا عَلَی أَنَّ مُؤْمِنِی الْجِنِّ یَخْدِمُونَ الْأَئِمَّهًَْ (علیهم السلام) وَ أَنَّهُمْ (علیه السلام) کَانُوا یَبْعَثُونَهُمْ فِی أَمْرٍ یُرِیدُونَهُ عَلَی الْعَجَلَهًِْ وَ أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ الْمَلَائِکَهًَْ الْمُقَرَّبِینَ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ أَهْلِ بَیْتِهِ وَ ذُرِّیَّتِهِ الطَّاهِرِینَ (علیه السلام) فَقَدْ کَانُوا یَنْصُرُونَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ یُقَاتِلُونَ بَیْنَ یَدَیْهِ کِفَاحاً وَ یَمْنَعُونَ مِنْهُ وَ یَدْفَعُونَ وَ کَذَلِکَ کَانُوا مَعَ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) وَ یَکُونُونَ مَعَ بَقِیَّهًِْ آلِ مُحَمَّدٍ (علیه السلام) عَلَی مَا رُوِی.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- حمزهًْ‌بن‌عمر اسلمی گوید: ما در شبی ظلمانی، با پیامبر (صلی الله علیه و آله) کوچ می‌کردیم، انگشتان حضرت برای ما روشن و نورانی شد و تاریکی را از بین برد و این عجیب‌تر و شگفت‌انگیزتر از آنچه موسی (علیه السلام) انجام می‌داد، بود. و امّا دست سفید و نورانی که برای موسی (علیه السلام) بود، برای پیامبر ما بهتر و برتر از آن عطا شده بود و آن اینکه همیشه نوری از طرف راست و چپش می‌درخشید به‌طوری که هرجا که حضرت می‌نشست یا می‌ایستاد، مردم آن را می‌دیدند. و این نور تا روز قیامت از مرقد مطهرش می‌درخشد ... و اگر برای سلیمان (علیه السلام) باد مسخّر بود که صبح مسافت یک ماه راه را می‌رفت و عصر هم همین مسافت را طی می‌کرد، برای جانشینان پیامبر (صلی الله علیه و آله) نیز چنین بود و خداوند برای پیامبر (صلی الله علیه و آله) و جانشینانش، جن را تسخیر کرد به‌طوری‌که ایمان آورده و مطیع شدند، آنجا که خداوند متعال می‌فرماید: إِذْ صَرَفْنا إِلَیْکَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ، که جنّی گلوی او را گرفت و او را خفه کرد. و حکایت جنگ جانشینش (حضرت علی (علیه السلام)) با جنّیان و کشتن آنان معروف است و همچنین آمدن آنان نزد او و فرزندان معصومش برای فراگیری علم از آنان نیز مشهور است. و اگر سلیمان (علیه السلام) جنّیان را برای کار در ساختمان‌ها و قلعه‌ها و حفر قنات‌هایی که همه‌ی مردم از انجام آن عاجز بودند، تسخیر می‌کرد، پس پیامبر ما به این چیزها نیاز نداشت و اگر از آنان می‌خواست انجام می‌دادند برای اینکه مؤمنان از جنّیان در خدمت ائمه (علیهم السلام) بودند و هرگاه در هر کاری که فوری بود و می‌خواستند زود انجام شود آنان را می‌فرستادند و خدای سبحان فرشتگان مقرّب خود را در اختیار پیامبر (صلی الله علیه و آله) و اهل بیتش قرار داده بود، آنان حضرت را یاری می‌کردند و در مقابل او رو در روی دشمن می‌جنگیدند و مانع از دسترسی دشمن به او می‌شدند و از او دفاع می‌کردند. و با حضرت علی (علیه السلام) نیز چنین بودند. و بنابر آنچه روایت شده است با بقیّه‌ی آل محمّد (صلی الله علیه و آله) نیز چنین می‌باشند.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Hamza ibn Umar al-Aslami said: We were travelling with the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) on a dark night, and the Prophet's fingers became bright and luminous for us and dispelled the darkness, and this was more astonishing and wondrous than what Musa (peace be upon him) used to do. As for the white and luminous hand that belonged to Musa (peace be upon him), something better and superior to it was granted to our Prophet, namely that a light always shone from his right and left side, such that wherever the Prophet sat or stood, people would see it. And this light shines from his pure grave until the Day of Resurrection ... And if the wind was subjugated to Sulayman (peace be upon him) such that in the morning it would cover the distance of a month's journey and in the evening it would cover the same distance, then likewise it was so for the successors of the Prophet (peace be upon him and his family). And Allah subjugated the jinn to the Prophet (peace be upon him and his family) and his successors, such that they believed and became obedient, as Allah the Exalted says: إِذْ صَرَفْنا إِلَیْکَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ [When We turned towards you a party of the jinn]; and [the Prophet] seized the throat of a jinni and choked him. And the story of the battle of his successor (Imam Ali (peace be upon him)) with the jinn and his killing of them is well known, and likewise their coming to him and to his infallible children (peace be upon them) to acquire knowledge from them is famous. And if Sulayman (peace be upon him) subjugated the jinn for work on buildings and fortresses and for digging out qanats (underground water channels), which all people were incapable of doing, our Prophet had no need for these things, and if he had wanted it from them they would have done it, because the believers among the jinn were in the service of the Imams (peace be upon them), and whenever there was any matter that was urgent and they wanted done quickly, they would send them. And Allah the Glorified had placed His close angels at the disposal of the Prophet (peace be upon him and his family) and his Ahl al-Bayt, and they used to help the Prophet and fight face to face against the enemy before him, and they would prevent the enemy from reaching him and defend him. And they were likewise with Imam Ali (peace be upon him). And according to what has been narrated, they are likewise with the rest of the family of Muhammad (peace be upon him and his family).

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): હમ્ઝા બિન ઉમર અસ્લમી કહે છે: અમે એક અંધારી રાતે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે મુસાફરી કરી રહ્યા હતા, ત્યારે આપની આંગળીઓ અમારા માટે પ્રકાશિત અને નૂરાની થઈ ગઈ અને અંધકારને દૂર કરી દીધો, અને આ મૂસા (અલયહિસ્સલામ) જે કરતા હતા તેના કરતાં વધુ અજીબ અને આશ્ચર્યજનક હતું. અને જે સફેદ અને નૂરાની હાથ મૂસા (અલયહિસ્સલામ) માટે હતો, તેના કરતાં વધુ સારું અને શ્રેષ્ઠ અમારા પયગંબરને આપવામાં આવ્યું હતું, અને તે એ કે હંમેશા તેમની જમણી અને ડાબી બાજુથી એક નૂર ચમકતું હતું, એવી રીતે કે જ્યાં પણ આપ બેસતા કે ઊભા રહેતા, લોકો તેને જોતા. અને આ નૂર કયામતના દિવસ સુધી તેમની પવિત્ર કબરમાંથી ચમકતું રહેશે ... અને જો સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ) માટે પવન વશ કરવામાં આવ્યો હતો કે જે સવારે એક મહિનાની મુસાફરીનું અંતર કાપતો અને સાંજે પણ એટલું જ અંતર કાપતો, તો પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના જાનશીનો માટે પણ એવું જ હતું, અને અલ્લાહે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના જાનશીનો માટે જિન્નને વશ કર્યા હતા, એવી રીતે કે તેઓ ઈમાન લાવ્યા અને આજ્ઞાકારી બન્યા, જ્યાં અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: إِذْ صَرَفْنا إِلَیْکَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ [જ્યારે અમે તમારી તરફ જિન્નના એક જૂથને ફેરવ્યું], અને એક જિન્નનું ગળું આપે પકડ્યું અને તેને ગૂંગળાવ્યો. અને તેમના જાનશીન (હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ)) ના જિન્નો સાથેના યુદ્ધની અને તેઓને મારી નાખવાની હકીકત પ્રખ્યાત છે, અને એ જ રીતે તેઓનું આપની અને આપના મઅસૂમ સંતાનોની પાસે તેમની પાસેથી ઇલ્મ પ્રાપ્ત કરવા માટે આવવું પણ પ્રખ્યાત છે. અને જો સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ) જિન્નોને ઇમારતો અને કિલ્લાઓમાં કામ કરવા અને એવી નહેરો ખોદવા માટે વશ કરતા હતા જે બધા લોકો કરવામાં અસમર્થ હતા, તો અમારા પયગંબરને આ વસ્તુઓની જરૂર ન હતી, અને જો આપ તેમની પાસેથી માંગત તો તેઓ કરત, કારણ કે જિન્નોમાંથી મોમિનો ઇમામો (અલયહેમુસ્સલામ)ની ખિદમતમાં હતા, અને જ્યારે પણ કોઈ કામ તાત્કાલિક હોય અને તેઓ ઇચ્છતા કે ઝડપથી થાય, ત્યારે તેમને મોકલતા. અને અલ્લાહ સુબ્હાનહુએ પોતાના મુકર્રબ ફરિશ્તાઓને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના અહલેબૈતના તાબે કર્યા હતા, તેઓ આપની મદદ કરતા હતા અને આપની આગળ દુશ્મન સામે રૂબરૂ લડતા હતા અને દુશ્મનને આપ સુધી પહોંચતા રોકતા હતા અને આપનો બચાવ કરતા હતા. અને હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ) સાથે પણ એવા જ હતા. અને જે રિવાયત થયું છે તે મુજબ આલે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના બાકીના લોકો સાથે પણ એવા જ છે.

#6 [به یاد آور] هنگامی‌که گروهی از جنّ را به‌سوی تو متوجّه ساختیم که قرآن را بشنوند؛ وقتی حضور یافتند به یکدیگر گفتند: «خام… When We directed a group of jinn toward you to listen to the Qur'an; when they attended it they said to one another: Be silent; and when it ended they returned to their people as warners [યાદ કરો] જ્યારે અમે જિન્નાતના એક જૂથને તમારી તરફ મુતવજ્જહ કર્યું કે તેઓ કુરઆન સાંભળે; જ્યારે તેઓ હાજર થયા ત્યારે એકબીજાને કહ્યું: «ખામોશ રહો [અને કાન ધરો]». અને જ્યારે તે પૂર્ણ થયું, ત્યારે તેઓ પોતાની કૌમ તરફ પાછા ફર્યા અને તેમને ડરાવવા લાગ્યા

سَأَلُوهُ (علیه السلام) عَنِ الْمُتَشَابِهِ فِی الْقَضَاءِ فَقَالَ هُوَ عَشَرَهًُْ أَوْجَهٍ مُخْتَلِفَهًُْ الْمَعْنَی فَمِنْهُ قَضَاءُ فَرَاغٍ وَ قَضَاءُ عَهْدٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ إِعْلَامٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ فِعْلٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ إِیجَابٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ کِتَابٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ إِتْمَامٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ حُکْمٍ وَ فَصْلٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ خَلْقٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ نُزُولِ الْمَوْتِ أَمَّا تَفْسِیرُ قَضَاءِ الْفَرَاغِ مِنَ الشَّیْءِ فَهُوَ قَوْلُهُ تَعَالَی وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَیْکَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ یَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قالُوا أَنْصِتُوا فَلَمَّا قُضِیَ وَلَّوْا إِلی قَوْمِهِمْ مَعْنَی فَلَمَّا قُضِیَ أَیْ فَلَمَّا فَرَغ.

امام علی (علیه السلام)- از علی (علیه السلام) درباره متشابهات لفظ «قضاء» در قرآن سؤال نمودند که فرمود: این لفظ بر ده وجه در قرآن آمده است که معانی متفاوتی دارند و شامل معانی فراغت، عهد، اعلام و آگاهی‌دادن، انجام کار، واجب‌کردن، مکتوب و حتمی‌کردن، اتمام، حکم، خلق و نزول مرگ می‌باشد. امّا قضاء در معنای فراغت از کار در این آیه است: وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَیْکَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ یَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قالُوا أَنْصِتُوا فَلَمَّا قُضِی وَلَّوْا إِلی قَوْمِهِمْ، معنای فلمّا قضی یعنی وقتی از آن کار فراغت یافتند.

Imam Ali (peace be upon him): Ali (peace be upon him) was asked about the mutashabihat (ambiguous usages) of the word "qada" in the Quran, and he said: This word has come in the Quran in ten aspects which have different meanings, and it includes the meanings of finishing, covenant, informing and making aware, performing an act, making obligatory, writing down and making certain, completing, judgement, creation, and the sending down of death. As for qada in the meaning of finishing a task, it is in this verse: وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَیْکَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ یَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قالُوا أَنْصِتُوا فَلَمَّا قُضِی وَلَّوْا إِلی قَوْمِهِمْ [And when We turned towards you a party of the jinn who listened to the Quran; so when they came to it, they said: Be silent; then when it was finished, they turned back to their people]. The meaning of falamma qudiya is: when they had finished from that task.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલી (અલયહિસ્સલામ)ને કુરઆનમાં "કઝા" શબ્દના મુતશાબિહાત (અસ્પષ્ટ ઉપયોગો) વિશે પૂછવામાં આવ્યું તો આપે ફરમાવ્યું: આ શબ્દ કુરઆનમાં દસ પાસાઓ પર આવ્યો છે જેના અર્થો અલગ અલગ છે, અને તેમાં ફારેગ થવું, અહદ, જાણ કરવી અને જાગૃત કરવી, કાર્ય કરવું, વાજિબ કરવું, લખવું અને હતમી કરવું, પૂરું કરવું, હુકમ, ખલ્ક કરવું અને મૃત્યુના ઉતરવાના અર્થોનો સમાવેશ થાય છે. પરંતુ કામમાંથી ફારેગ થવાના અર્થમાં કઝા આ આયતમાં છે: وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَیْکَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ یَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قالُوا أَنْصِتُوا فَلَمَّا قُضِی وَلَّوْا إِلی قَوْمِهِمْ [અને જ્યારે અમે તમારી તરફ જિન્નના એક જૂથને ફેરવ્યું જે કુરઆન સાંભળતા હતા; જ્યારે તેઓ ત્યાં હાજર થયા તો કહ્યું: શાંત રહો; પછી જ્યારે તે પૂરું થયું, તેઓ પોતાના કૌમ તરફ પાછા ફર્યા]. ફલમ્મા કુઝિય નો અર્થ એ છે કે: જ્યારે તેઓ તે કામથી ફારેગ થયા.

#7 [به یاد آور] هنگامی‌که گروهی از جنّ را به‌سوی تو متوجّه ساختیم که قرآن را بشنوند؛ وقتی حضور یافتند به یکدیگر گفتند: «خام… When We directed a group of jinn toward you to listen to the Qur'an; when they attended it they said to one another: Be silent; and when it ended they returned to their people as warners [યાદ કરો] જ્યારે અમે જિન્નાતના એક જૂથને તમારી તરફ મુતવજ્જહ કર્યું કે તેઓ કુરઆન સાંભળે; જ્યારે તેઓ હાજર થયા ત્યારે એકબીજાને કહ્યું: «ખામોશ રહો [અને કાન ધરો]». અને જ્યારે તે પૂર્ણ થયું, ત્યારે તેઓ પોતાની કૌમ તરફ પાછા ફર્યા અને તેમને ડરાવવા લાગ્યા

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فِی أَمَالِی الصدوق عَنْ الباقر (علیه السلام) حَدِیثٌ طَوِیلٌ یَذْکُرُ فِیهِ خُرُوجُ الحسنین (علیها السلام) مِنْ عِنْدِ جَدِّهِمَا (صلی الله علیه و آله) وَ نَومُهُمَا فِی حَدِیقَهًِْ بَنِی النَّجَّارِ وَ طَلَبِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) لَهُمَا حَتَّی لَقِیَهُمَا وَ فِیهِ: وَ قَدْ اکْتَنَفَتْهُمَا حَیَّهًٌْ لَهَا شَعَرَاتٌ کَآجَامِ الْقَصَبِ وَ جَنَاحَانِ جَنَاحٌ قَدْ غَطَّتْ بِهِ الْحَسَنَ وَ جَنَاحٌ قَدْ غَطَّتْ بِهِ الْحُسَیْنَ (علیه السلام) فَلَمَّا أَنْ بَصُرَ بِهِمَا النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) تَنَحْنَحَ فَانْسَابَتِ الْحَیَّهًُْ وَ هِیَ تَقُولُ: اللَّهُمَّ إِنِّی أُشْهِدُکَ وَ أُشْهِدُ مَلَائِکَتَکَ أَنَّ هَذَیْنِ شِبْلَا نَبِیِّکَ قَدْ حَفِظْتُهُمَا عَلَیْهِ وَ دَفَعْتُهُمَا إِلَیْهِ سَالِمَیْنِ صَحِیحَیْنِ فَقَالَ لَهَا النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله): أَیَّتُهَا الْحَیَّهًُْ فَمَنْ أَنْتِ؟ قَالَتْ: أَنَا رَسُولُ الْجِنِّ إِلَیْکَ. فَقَالَ: وَ أَیُّ الْجِنِّ؟ قَالَتْ: جِنُّ نَصِیبِینَ نَفَرٍ مِنْ بَنِی مُلَیْحٍ نَسِینَا آیَهًًْ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ فَبَعَثُونِی إِلَیْکَ لِتُعَلِّمَنَا مَا نَسِینَا مِنْ کِتَابِ اللَّهِ فَلَمَّا بَلَغْتُ هَذَا الْمَوْضِعَ سَمِعْتُ مُنَادِیاً یُنَادِی أَیَّتُهَا الْحَیَّهًُْ إِنَّ هَذَیْنِ شِبْلَا نَبِیِّکِ فَاحْفَظِیهِمَا مِنَ الْعَاهَاتِ وَ الْآفَاتِ وَ مِنْ طَوَارِقِ اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ وَ قَدْ حَفِظْتُهُمَا وَ سَلَّمْتُهُمَا إِلَیْکَ سَالِمَیْنِ صَحِیحَیْنِ وَ أَخَذَتِ الْحَیَّهًُْ الْآیَهًَْ وَ انْصَرَفَت.

امام باقر (علیه السلام)- در حدیثی طولانی از امام باقر (علیه السلام) که در آن خارج‌شدن حسنین (علیها السلام) از نزد جدّشان (صلی الله علیه و آله) و خوابیدنشان در باغ بنی‌نجّار و جستجوکردن آن‌ها توسّط پیامبر (صلی الله علیه و آله) تا اینکه آن‌ها را یافت، ذکر شده است، اینچنین آمده است: یک مار هم محافظ و مواظب (حسنین (علیها السلام)) بود. موهای بدن آن مار مثل شاخه‌های نی بودند و امام حسن (علیه السلام) را با یک بال و امام حسین (علیه السلام) را با بال دیگرش پوشانیده بود. هنگامی که چشم مبارک پیغمبر خدا (صلی الله علیه و آله) به آن‌ها افتاد سرفه کرد. وقتی که مار صدای سرفه رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را شنید، کناری رفت، به سخن در آمد و گفت: «پروردگارا! من تو و ملائکه تو را شاهد می‌گیرم که اینها دو شیر بچه پیغمبر تو هستند. من از آن‌ها نگهداری کردم و اکنون آن‌ها را صحیح و سالم به پیامبر تو می‌سپارم.» پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) به آن مار فرمود: «از چه گروهی هستی؟» گفت که: «من فرستاده اجنّه‌ام که نزد تو آمده‌ام». فرمود: «کدام اجنّه؟» گفت: «از اجنّه نصیبین که گروهی از بنی ملیح هستند. ما یکی از آیات قرآن را فراموش کرده‌ایم و آن‌ها مرا فرستاده بودند که تو آن آیه را به ما یاد دهی. وقتی به اینجا رسیدم، شنیدم که منادی به من گفت: «ای مار! این دو کودک شیر بچّگان پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) هستند. ایشان را از آفات و بلیّات و حوادث شب و روز محافظت کن»، من هم از آن‌ها محافظت کردم و اکنون آن‌ها را صحیح و سالم به تو می‌سپارم.» آنگاه آن مار آیه‌ای را که فراموش شده بود یاد گرفت و رفت.

Imam Baqir (peace be upon him): In a long hadith from Imam Baqir (peace be upon him) in which is mentioned the departure of Hasanayn (peace be upon them) from the presence of their grandfather (peace be upon him and his family), their falling asleep in the garden of Bani Najjar, and the Prophet's (peace be upon him and his family) search for them until he found them, it has come thus: A snake was also guarding and watching over them (Hasanayn (peace be upon them)). The hairs of that snake's body were like reed stalks, and it had covered Imam Hasan (peace be upon him) with one wing and Imam Husayn (peace be upon him) with its other wing. When the blessed eye of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) fell upon them, he coughed. When the snake heard the sound of the Messenger of Allah's (peace be upon him and his family) cough, it moved aside, began to speak, and said: 'O Lord! I take You and Your angels as witness that these two are the two lion-cubs of Your Prophet. I have guarded them and now I hand them over to Your Prophet safe and sound.' The Noble Prophet (peace be upon him and his family) said to that snake: 'From which group are you?' It said: 'I am the envoy of the jinn who has come to you.' He said: 'Which jinn?' It said: 'From the jinn of Nasibin, who are a group from Bani Mulayh. We have forgotten one of the verses of the Quran, and they had sent me so that you might teach that verse to us. When I arrived here, I heard a caller say to me: "O snake! These two children are the lion-cubs of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family). Protect them from calamities, misfortunes, and the events of night and day." So I protected them, and now I hand them over to you safe and sound.' Then that snake learned the verse which had been forgotten and departed.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)થી એક લાંબી હદીસમાં, જેમાં હસનૈન (અલયહિમસ્સલામ)નું તેમના દાદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની પાસેથી નીકળવું અને બની નજ્જારના બગીચામાં તેમનું સૂઈ જવું અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) દ્વારા તેમને શોધવું, ત્યાં સુધી કે તેમને શોધી કાઢ્યા, તેનો ઉલ્લેખ કરવામાં આવ્યો છે, આ પ્રમાણે આવ્યું છે: એક સાપ પણ (હસનૈન (અલયહિમસ્સલામ)ની) રક્ષા અને દેખભાળ કરી રહ્યો હતો. તે સાપના શરીરના વાળ સરકંડાની ડાળીઓ જેવા હતા અને તેણે ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)ને એક પાંખથી અને ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ને બીજી પાંખથી ઢાંક્યા હતા. જ્યારે પયગંબરે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની મુબારક નજર તેમના પર પડી ત્યારે તેમણે ખાંસી ખાધી. જ્યારે સાપે રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ખાંસીનો અવાજ સાંભળ્યો, ત્યારે તે એક બાજુ ખસી ગયો, બોલવા લાગ્યો અને કહ્યું: 'હે પરવરદિગાર! હું તને અને તારા ફરિશ્તાઓને સાક્ષી બનાવું છું કે આ બંને તારા પયગંબરના બે સિંહબાળ છે. મેં તેમની રક્ષા કરી છે અને હવે તેમને સાજા સારા તારા પયગંબરને સોંપું છું.' પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તે સાપને ફરમાવ્યું: 'તું કયા સમૂહમાંથી છે?' તેણે કહ્યું: 'હું જિન્નાતોનો સંદેશવાહક છું જે તમારી પાસે આવ્યો છું.' આપે ફરમાવ્યું: 'કયા જિન્નાતો?' તેણે કહ્યું: 'નસીબીનના જિન્નાતોમાંથી કે જેઓ બની મલીહનો એક સમૂહ છે. અમે કુરઆનની આયતોમાંથી એક આયત ભૂલી ગયા છીએ અને તેઓએ મને મોકલ્યો હતો કે તમે તે આયત અમને શીખવો. જ્યારે હું અહીં પહોંચ્યો, ત્યારે મેં સાંભળ્યું કે એક પોકારનાર મને કહ્યો: "હે સાપ! આ બે બાળકો પયગંબરે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સિંહબાળ છે. તેમને આફતો, બલાઓ અને રાત-દિવસની ઘટનાઓથી બચાવ", મેં પણ તેમની રક્ષા કરી અને હવે તેમને સાજા સારા તમને સોંપું છું.' ત્યાર બાદ તે સાપે તે આયત જે ભૂલી ગઈ હતી શીખી અને ચાલ્યો ગયો.

#8 [به یاد آور] هنگامی‌که گروهی از جنّ را به‌سوی تو متوجّه ساختیم که قرآن را بشنوند؛ وقتی حضور یافتند به یکدیگر گفتند: «خام… When We directed a group of jinn toward you to listen to the Qur'an; when they attended it they said to one another: Be silent; and when it ended they returned to their people as warners [યાદ કરો] જ્યારે અમે જિન્નાતના એક જૂથને તમારી તરફ મુતવજ્જહ કર્યું કે તેઓ કુરઆન સાંભળે; જ્યારે તેઓ હાજર થયા ત્યારે એકબીજાને કહ્યું: «ખામોશ રહો [અને કાન ધરો]». અને જ્યારે તે પૂર્ણ થયું, ત્યારે તેઓ પોતાની કૌમ તરફ પાછા ફર્યા અને તેમને ડરાવવા લાગ્યા

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

سُئِلَ الْعَالِمُ (علیه السلام) عَنْ مُؤْمِنِی الْجِنِّ یَدْخُلُونَ الْجَنَّهًَْ؟ فَقَالَ: لَا وَ لَکِنْ لِلَّهِ حَظَائِرُ بَیْنَ الْجَنَّهًِْ وَ النَّارِ یَکُونُ فِیهَا مُؤْمِنُو الْجِنِّ وَ فُسَّاقُ الشِّیعَهًِْ.

امام کاظم (علیه السلام)- از امام کاظم (علیه السلام) سؤال شد: «آیا جنّیان مؤمن وارد بهشت خواهند شد»؟ او پاسخ داد: «خیر! خداوند مکانی را در حدّ فاصل بهشت و دوزخ قرار داده است که جنّیان مؤمن و شیعیان فاسق در آنجا به سر خواهند برد».

Imam Kazim (peace be upon him): Imam Kazim (peace be upon him) was asked: 'Will the believing jinn enter Paradise?' He answered: 'No! Allah has placed a place between Paradise and Hell where the believing jinn and the sinful Shia will dwell.'

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછવામાં આવ્યું: 'શું મોઅમિન જિન્નાતો જન્નતમાં દાખલ થશે?' આપે જવાબ આપ્યો: 'ના! અલ્લાહે જન્નત અને દોઝખની વચ્ચે એક જગ્યા મૂકી છે જ્યાં મોઅમિન જિન્નાતો અને ફાસિક શિયાઓ રહેશે.'

#9 [به یاد آور] هنگامی‌که گروهی از جنّ را به‌سوی تو متوجّه ساختیم که قرآن را بشنوند؛ وقتی حضور یافتند به یکدیگر گفتند: «خام… When We directed a group of jinn toward you to listen to the Qur'an; when they attended it they said to one another: Be silent; and when it ended they returned to their people as warners [યાદ કરો] જ્યારે અમે જિન્નાતના એક જૂથને તમારી તરફ મુતવજ્જહ કર્યું કે તેઓ કુરઆન સાંભળે; જ્યારે તેઓ હાજર થયા ત્યારે એકબીજાને કહ્યું: «ખામોશ રહો [અને કાન ધરો]». અને જ્યારે તે પૂર્ણ થયું, ત્યારે તેઓ પોતાની કૌમ તરફ પાછા ફર્યા અને તેમને ડરાવવા લાગ્યા

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

فِی رَوضَهًِْ الوَاعِظِینَ لِلمُفِیدِ (رحمة الله علیه) بَعدَ أن ذَکَرَ الصَّادِقُ (علیه السلام) وَ نَقَلَ عَنهُ حَدِیثاً طَوِیلاً وَ قَالَ (علیه السلام): إِنَّ امْرَأَهًًْ کَانَتْ مِنَ الْجِنِّ یُقَالُ لَهَا عَفْرَاءُ تَأْتِی النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) فَتَسْمَعُ مِنْ کَلَامِهِ فَتَأْتِی صَالِحِی الْجِنِّ فَیُسْلِمُونَ عَلَی یَدَیْهَا وَ إِنَّهَا فَقَدَهَا النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) فَسَأَلَ عَنْهَا جَبْرَئِیلَ فَقَالَ زَارَتْ أُخْتاً لَهَا تُحِبُّهَا فِی اللَّهِ تَعَالَی.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- از امام صادق (علیه السلام) روایت شده است: زنی از جن بود که او را عفرا می‌گفتند؛ به خدمت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می‌آمد و کلام آن حضرت را استماع کرده می‌رفت و جنّیان صالح به دست او مسلمان می‌شدند، مدّتی نزد آن حضرت نیامد، پیغمبر (صلی الله علیه و آله) او را از جبرئیل سؤال کرد گفت: «او خواهری دارد که برای رضای الهی به زیارت او رفته است».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): It is narrated from Imam Sadiq (peace be upon him): There was a woman among the jinn called Afra; she would come into the presence of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and listen to his speech and then leave, and righteous jinn would embrace Islam at her hands. For a period she did not come to him, so the Prophet (peace be upon him and his family) asked Jibril about her. He said: 'She has a sister whom she has gone to visit for the sake of Allah.'

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત થઈ છે: જિન્નાતોમાંથી એક સ્ત્રી હતી જેને અફરા કહેવામાં આવતી હતી; તે રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ખિદમતમાં આવતી અને આપની વાત સાંભળીને જતી, અને નેક જિન્નાતો તેના હાથ પર મુસલમાન થતા. થોડા સમય સુધી તે આપ પાસે ન આવી, ત્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેના વિશે જિબ્રઈલને પૂછ્યું. તેમણે કહ્યું: 'તેની એક બહેન છે જેની મુલાકાત માટે તે અલ્લાહની ખુશી માટે ગઈ છે.'

#10 [به یاد آور] هنگامی‌که گروهی از جنّ را به‌سوی تو متوجّه ساختیم که قرآن را بشنوند؛ وقتی حضور یافتند به یکدیگر گفتند: «خام… When We directed a group of jinn toward you to listen to the Qur'an; when they attended it they said to one another: Be silent; and when it ended they returned to their people as warners [યાદ કરો] જ્યારે અમે જિન્નાતના એક જૂથને તમારી તરફ મુતવજ્જહ કર્યું કે તેઓ કુરઆન સાંભળે; જ્યારે તેઓ હાજર થયા ત્યારે એકબીજાને કહ્યું: «ખામોશ રહો [અને કાન ધરો]». અને જ્યારે તે પૂર્ણ થયું, ત્યારે તેઓ પોતાની કૌમ તરફ પાછા ફર્યા અને તેમને ડરાવવા લાગ્યા

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ جَابِرِ‌بْنِ‌عَبْدِ‌اللَّهِ (رحمة الله علیه) قَالَ: لَمَّا قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) الرَّحْمَنَ عَلَی النَّاسِ سَکَتُوا فَلَمْ یَقُولُوا شَیْئاً. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): الْجِنُّ کَانُوا أَحْسَنَ جَوَاباً مِنْکُمْ لَمَّا قَرَأْتُ عَلَیْهِمْ: فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ قَالُوا: لَا وَ لَا بِشَیْءٍ مِنْ آلَائِکَ رَبَّنَا نُکَذِّب.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- جابربن‌عبدالله گوید: هنگامی که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) سوره الرّحمن را بر مردم قرائت فرمود خاموش گشته و چیزی بر زبان نیاوردند. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «جنّیان از شما بهتر پاسخ می گویند، هنگامی که آیه: پس کدامین نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید [شما ای گروه جنّ و انس]؟!. ( الرّحمن/۱۳ ) را بر آنان خواندم. گفتند: «نه، هرگز! ای پرودگار ما چیزی از نعمت های تو را تکذیب نمی کنیم»».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Jabir ibn Abdullah says: When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) recited Surah al-Rahman to the people, they became silent and said nothing. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: 'The jinn responded better than you when I recited to them the verse: فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ [So which of the favors of your Lord do you both deny? (O group of jinn and men)]. (al-Rahman/13). They said: "No, never! O our Lord, we do not deny any of Your favors."'

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જાબિર બિન અબ્દુલ્લાહ કહે છે: જ્યારે રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ સૂરએ રહમાન લોકો સામે તિલાવત ફરમાવી, ત્યારે તેઓ ખામોશ થઈ ગયા અને કંઈ પણ જબાન પર ન લાવ્યા. રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'જિન્નાતોએ તમારા કરતાં વધુ સારો જવાબ આપ્યો, જ્યારે મેં તેમને આયત: فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ [તો તમારા પરવરદિગારની કઈ કઈ નેઅમતોને તમે જૂઠલાવશો? (હે જિન્નાત અને ઇન્સાનના સમૂહ)]. (અલ રહમાન/૧૩) વાંચી સંભળાવી. તેઓએ કહ્યું: "ના, હરગિઝ નહીં! હે અમારા પરવરદિગાર, અમે તારી કોઈ પણ નેઅમતને જૂઠલાવતા નથી."'