فِی کِتَابِ التَّوْحِیدِ عَنْ أَبَی عَبْدِ الله (علیه السلام) حَدِیثٍ طَوِیلٍ وَ قَدْ سَأَلَهُ بَعْضُ الزنادقه عَنِ اللَّهِ تَعَالَی وَ فِیه ِ ... قَالَ السَّائِلُ فَلَهُ رِضًا وَ سَخَطٌ قَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) نَعَمْ وَ لَیْسَ ذَلِکَ عَلَی مَا یُوجَدُ فِی الْمَخْلُوقِینَ وَ ذَلِکَ أَنَّ الرِّضَا وَ السَّخَطَ دِخَالٌ یَدْخُلُ عَلَیْهِ فَیَنْقُلُهُ مِنْ حَالٍ إِلَی حَالٍ وَ ذَلِکَ صِفَهًُْ الْمَخْلُوقِینَ الْعَاجِزِینَ الْمُحْتَاجِینَ وَ هُوَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ لَا حَاجَهًَْ بِهِ إِلَی شَیْءٍ مِمَّا خَلَقَ وَ خَلْقُهُ جَمِیعاً مُحْتَاجُونَ إِلَیْهِ وَ إِنَّمَا خَلَقَ الْأَشْیَاءَ مِنْ غَیْرِ حَاجَهًٍْ وَ لَا سَبَبٍ اخْتِرَاعاً وَ ابْتِدَاعا.
امام صادق (علیه السلام)- زندیقی از امام صادق (علیه السلام) در مورد خداوند سؤالاتی پرسید؛.. از جمله اینکه گفت: «پس او هم خشنود می‌شود و هم خشم می‌گیرد». فرمود: «آری، امّا نه آن‌طور که مردم خشنودی و خشم دارند زیرا خوشحالی و خشم در انسان تغییر به وجود می‌آورد [در خوشحالی چهره‌اش بشاش و در خشم گرفته و عبوس و خون‌هایش به جوش آمده، رگ‌ها متورم می‌شود] و این اختصاص به مخلوق عاجز و نیازمند دارد. خدا بزرگ و عزیز و بخشنده است، نیازی به مخلوق خود ندارد، تمام جهانیان به او نیازمندند. آفرینش را آفرید بی‌آنکه احتیاجی به آفریدن آن‌ها داشته باشد و بی‌آنکه از کسی اقتباس نماید یا طرح آن را از دیگری فرا گیرد».
Imam Sadiq (peace be upon him): A heretic asked Imam Sadiq (peace be upon him) some questions about Allah; among them he said: "So He too becomes pleased and becomes angry?" He said: "Yes, but not in the way that people have pleasure and anger, because joy and anger produce change in a human being [in joy his face is bright, and in anger it is drawn and grim and his blood boils and the veins swell], and this is peculiar to the weak and needy creature. Allah is Great, Mighty and Generous; He has no need of His creation, while all the worlds are in need of Him. He brought creation into being without any need to create them, and without borrowing anything from anyone or taking its design from another."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): એક ઝિન્દીકે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહ વિશે કેટલાક સવાલો પૂછ્યાં; તેમાંથી એક એ કે તેણે કહ્યું: "તો શું તે પણ ખુશ થાય છે અને ગુસ્સે થાય છે?" આપે ફરમાવ્યું: "હા, પરંતુ એ રીતે નહીં જે રીતે લોકોમાં ખુશી અને ગુસ્સો હોય છે, કારણ કે ખુશી અને ગુસ્સો ઇન્સાનમાં પરિવર્તન લાવે છે [ખુશીમાં તેનો ચહેરો ખીલી ઉઠે છે અને ગુસ્સામાં ચહેરો ઉતરેલો અને ગમગીન થઈ જાય છે અને લોહી ઉકળી ઉઠે છે, નસો ફૂલી જાય છે] અને આ લાચાર અને મોહતાજ મખલૂક માટે ખાસ છે. અલ્લાહ મહાન, અઝીઝ અને દયાળુ છે, તેને પોતાની મખલૂકની કોઈ જરૂરત નથી, બધા જહાનવાળા તેના મોહતાજ છે. તેણે સર્જનનું સર્જન કર્યું એ વગર કે તેને તેમના સર્જન કરવાની કોઈ જરૂરત હોય અને એ વગર કે તે કોઈ પાસેથી નકલ કરે અથવા તેની યોજના બીજા પાસેથી લે."