سورة محمد

Verse 32 of 38

47:32

إِنَّ الَّذينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبيلِ اللهِ وَ شَاقُّوا الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدى لَنْ يَضُرُّوا اللهَ شَيْئاً وَ سَيُحْبِطُ أَعْمالَهُمْ

آنان كه كافر شدند و [مردم را] از راه خدا باز داشتند و بعد از روشن‌شدن هدايت براى آنان [باز] به مخالفت با پيامبر برخاستند، هرگز زيانى به خدا نمى‌رسانند و [خداوند] به‌زودى اعمالشان را نابود مى‌كند.

Surely those who disbelieve and turn away from Allah's way and oppose the Apostle after that guidance has become clear to them cannot harm Allah in any way, and He will make null their deeds.

બેશક જેઓએ ઇન્કાર કર્યો તથા (લોકોને) ખુદાના રસ્તાથી અટકાવ્યા, તથા હિદાયત વાઝેહ થઇ જવા બાદ પણ રસૂલની મુખાલેફત કરી, તેઓ અલ્લાહને કંઇ નુકસાન નહીં પહોંચાડે અને અલ્લાહ ટૂંક સમયમાં તેમના આમાલ નાબૂદ કરી નાખશે.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

أَبُوالْوَرْدِ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) وَ شَاقُّوا الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَیَّنَ لَهُمُ الْهُدی قَالَ فِی أَمْرِ علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام).

امام باقر (علیه السلام)- وَ شَاقُّوا الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَیَّنَ لَهُمُ الهُدی؛ منظور، موضوع ولایت علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) است.

Imam Baqir (peace be upon him): وَ شَاقُّوا الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَیَّنَ لَهُمُ الهُدی [and oppose the Apostle after that guidance has become clear to them]; what is meant is the matter of the wilayah of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him).

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): وَ شَاقُّوا الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَیَّنَ لَهُمُ الهُدی [અને હિદાયત સ્પષ્ટ થઈ ગયા પછી પણ રસૂલનો વિરોધ કર્યો]; આનાથી મુરાદ, અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) ની વિલાયતનો વિષય છે.

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

وَ شَاقُّوا الرَّسُولَ ... أَیْ قَطَعُوهُ فِی أَهْلِ بَیْتِهِ بَعْدَ أَخْذِهِ الْمِیثَاقَ عَلَیْهِمْ لَهُ.

امام علی (علیه السلام)- وَ شَاقُّوا الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَیَّنَ لَهُمُ الهُدی؛ یعنی پس از آنکه پیامبر (صلی الله علیه و آله) از آن‌ها درباره‌ی اهل بیتش پیمان گرفت. آن‌ها پیمانشان را نقض کرده و صله رحم را نسبت به آن حضرت به‌جا نیاوردند.

Imam Ali (peace be upon him): وَ شَاقُّوا الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَیَّنَ لَهُمُ الهُدی [and oppose the Apostle after that guidance has become clear to them]; that is, after the Prophet (peace be upon him and his family) took a covenant from them regarding his Ahl al-Bayt. They broke their covenant and did not maintain the ties of kinship toward that noble one.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): وَ شَاقُّوا الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَیَّنَ لَهُمُ الهُدی [અને હિદાયત સ્પષ્ટ થઈ ગયા પછી પણ રસૂલનો વિરોધ કર્યો]; એટલે કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ તેમની પાસેથી પોતાના અહલેબૈત વિશે વચન લીધા પછી, તેમણે પોતાના વચનને તોડ્યું અને તે હઝરત પ્રત્યે સિલએ રહમી (સંબંધ) ને નિભાવી નહીં.