سورة الحجرات

Verse 11 of 18

49:11

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ عَسى أَنْ يَكُونُوا خَيْراً مِنْهُمْ وَ لا نِساءٌ مِنْ نِساءٍ عَسى أَنْ يَكُنَّ خَيْراً مِنْهُنَّ وَ لا تَلْمِزُوا أَنْفُسَكُمْ وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإيمانِ وَ مَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ

اى كسانى‌كه ايمان آورده‌ايد! [هرگز] گروهى از مردان شما گروه ديگرى را مسخره نكنند، شايد آن‌ها ازاينها بهتر باشند؛ و نه زنانى زنان ديگر را، شايد آنان بهتر از اينان باشند؛ و يكديگر را مورد طعن و عيبجويى قرارندهيد و با القاب زشت و ناپسند يكديگر را ياد نكنيد، بسيار بد است كه بركسى پس از ايمان نام كفرآميز بگذاريد؛ و آن‌ها كه توبه نكنند، ستمكارند.

O you who believe! let not (one) people laugh at (another) people perchance they may be better than they, nor let women (laugh) at (other) women, perchance they may be better than they; and do not find fault with your own people nor call one another by nicknames; evil is a bad name after faith, and whoever does not turn, these it is that are the unjust.

અય ઇમાન લાવનારાઓ! કોઇ કોમ બીજી કોમની મજાક ઉડાડે નહિં, કદાચને તેઓ તેમના કરતા બેહતર હોય, તેમજ ઔરતો પણ બીજી ઔરતોની મજાક ઉડાડે નહિં, કદાચને તે ઔરતો તેણીઓથી બેહતર હોય, અને એકબીજાને મેણાં ન મારો, તથા ન એકબીજાને ખરાબ ઊપનામથી ન બોલાવો, કારણ કે ઇમાન પછી બદકારી બૂરી વસ્તુ છે, અને જે કોઇ તોબા નહિં કરે તે લોકો ઝાલિમ છે.

#1 ای کسانی‌که ایمان آورده‌اید O you who believe હે ઈમાન લાવનારાઓ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ جَمِیلِ‌بْنِ‌دَرَّاجٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَال ... فَدَخَلَ عَلَیْهِ الطَّیَّار فَسَأَلَهُ وَ أَنَا عِنْدَهُ فَقَالَ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ رَأَیْتَ قَوْلَهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا فِی غَیْرِ مَکَانٍ مِنْ مُخَاطَبَهًِْ الْمُؤْمِنِینَ أَ یَدْخُلُ فِی هَذَا الْمُنَافِقُونَ. قَالَ: نَعَمْ یَدْخُلُ فِی هَذَا الْمُنَافِقُونَ وَ الضُّلَّالُ وَ کُلُّ مَنْ أَقَرَّ بِالدَّعْوَهًِْ الظَّاهِرَهًْ.

امام صادق (علیه السلام)- جمیل‌بن‌درّاج گوید، عرض کردم: «قربانت گردم! اینکه خدای عزّوجلّ در بسیاری آیات قرآنی مؤمنان را مورد خطاب قرار داده و می‌فرماید: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا؛ آیا منافقان هم در این خطاب داخل هستند»؟ فرمود: «آری! منافقان هم در آن وارد هستند، چنان که گمراهان و هرکسی داخل در آن است که به دعوت ظاهر اسلام، اعتراف دارد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Jamil ibn Darraj said, I said: "May I be your ransom! Regarding the fact that Allah the Mighty and Majestic in many Quranic verses addresses the believers and says: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا [O you who believe]; are the hypocrites also included in this address?" He said: "Yes! The hypocrites are also included in it, just as the misguided and everyone who acknowledges the outward call of Islam is included in it."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જમીલ બિન દર્રાજ કહે છે, મેં અરજ કરી: "આપ પર કુરબાન! અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ કુરઆનની ઘણી આયતોમાં મોમિનોને સંબોધીને ફરમાવે છે: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا [હે ઈમાનવાળાઓ]; શું આ સંબોધનમાં મુનાફિકો પણ સામેલ છે?" આપે ફરમાવ્યું: "હા! મુનાફિકો પણ તેમાં સામેલ છે, જેમ ગુમરાહો અને દરેક વ્યક્તિ જે ઇસ્લામની ઝાહેરી દાવતનો સ્વીકાર કરે છે તે તેમાં દાખલ છે."

#2 [هرگز] گروهی از مردان شما گروه دیگری را مسخره نکنند، شاید آن‌ها ازاینها بهتر باشند؛ و نه زنانی زنان دیگر را، شاید آنان ب… Let no group of men mock another group, perhaps they are better than them; nor let women mock other women, perhaps they are better than them; and do not revile one another, nor call one another by [offensive] nicknames. Evil is a wicked name after faith; and whoever does not repent, those are the wrongdoers [કદી પણ] તમારામાંનો કોઈ પુરુષોનો સમૂહ બીજા સમૂહની મશ્કરી ન કરે, કદાચ તેઓ આ લોકોથી બહેતર હોય; અને ન સ્ત્રીઓ બીજી સ્ત્રીઓની, કદાચ તેઓ આ લોકોથી બહેતર હોય; અને એકબીજા પર તાના મારો નહીં, અને એકબીજાને ખરાબ અને નાપસંદ લકબોથી યાદ ન કરો, ઈમાન લાવ્યા પછી કોઈ પર કુફ્રભર્યું નામ મૂકવું ઘણું જ ખરાબ છે; અને જેઓ તૌબા ન કરે, તેઓ ઝાલિમ છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا یَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ عَسی أَنْ یَکُونُوا خَیْراً مِنْهُمْ وَ لا نِساءٌ مِنْ نِساءٍ عَسی أَنْ یَکُنَّ خَیْراً مِنْهُنَّ فَإِنَّهَا نَزَلَتْ فِی صَفِیَّهًَْ بِنْتِ حُیَیِّ‌بْنِ‌أَخْطَبَ وَ کَانَتْ زَوْجَهًَْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ ذَلِکَ أَنَّ عَائِشَهًَْ وَ حَفْصَهًَْ کَانَتَا تُؤْذِیَانِهَا وَ تَشْتِمَانِهَا وَ تَقُولَانِ لَهَا یَا بِنْتَ الْیَهُودِیَّهًِْ فَشَکَتْ ذَلِکَ إِلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ لَهَا أَ لَا تُجِیبِنَّهُمَا فَقَالَتْ بِمَا ذَا یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ قُولِی إِنَّ أَبِی هَارُونُ نَبِیُّ اللَّهِ وَ عَمِّی مُوسَی (علیه السلام) کَلِیمُ اللَّهِ وَ زَوْجِی مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَمَا تُنْکِرَانِ مِنِّی فَقَالَتْ لَهُمَا فَقَالَتَا هَذَا عَلَّمَکِ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَأَنْزَلَ اللَّهُ فِی ذَلِکَ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا یَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ عَسی أَنْ یَکُونُوا خَیْراً مِنْهُمْ ... وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمانِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- این آیه درباره‌ی صفیه دختر حیّی‌بن‌اخطب همسر رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نازل شده است که عایشه و حفصه او را اذیّت می‌کردند و دشنام می‌دادند و او را یهودی‌زاده خطاب می‌کردند. صفیه نیز از این رفتار آن‌ها نزد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) گلایه کرد. پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «آیا تو به آن‌ها پاسخ نمی‌دهی»؟ صفیه پرسید: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! چه پاسخی به آن‌ها بدهم»؟ آن حضرت فرمود: «بگو: جدّم حضرت هارون نبی الله و عمویم حضرت موسی کلیم الله (علیه السلام) و همسرم حضرت محمّد (صلی الله علیه و آله) است. آیا باز هم مرا مسخره می‌کنید»؟ صفیه به آن‌ها چنین پاسخ داد. آن دو گفتند: «این پاسخ را رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به تو یاد داده است». آن گاه خداوند در این باره آیه را نازلفرمود: یَا أَیُّهَا الذِینَ آمَنُوا لا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَومٍ عَسَی أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ ... ولا تَلمِزُوا أَنفُسَکُمْ ولا تَنَابَزُوا بِالأَلقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الفُسُوقُ بَعْدَ الإِیمَانِ.

The Prophet (peace be upon him and his family): This verse was revealed concerning Safiyya, the daughter of Huyayy ibn Akhtab, the wife of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family). Aisha and Hafsa used to trouble her and insult her and address her as "daughter of a Jew." Safiyya complained about their behaviour to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family). The Prophet (peace be upon him and his family) said: "Do you not answer them?" Safiyya asked: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! What answer shall I give them?" His Holiness said: "Say: My forefather is Harun the Prophet of Allah, and my uncle is Musa Kalim Allah (peace be upon him), and my husband is Muhammad (peace be upon him and his family). Do you still mock me?" Safiyya answered them in this way. The two said: "The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) taught you this answer." Then Allah revealed concerning this the verse: یَا أَیُّهَا الذِینَ آمَنُوا لا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَومٍ عَسَی أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ ... ولا تَلمِزُوا أَنفُسَکُمْ ولا تَنَابَزُوا بِالأَلقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الفُسُوقُ بَعْدَ الإِیمَانِ [O you who believe! let not (one) people laugh at (another) people perchance they may be better than they ... and do not find fault with your own people nor call one another by nicknames; evil is a bad name after faith].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): આ આયત સફિય્યા બિન્તે હુયય બિન અખ્તબ, રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની પત્ની વિશે નાઝિલ થઈ છે, જેને આયશા અને હફસા સતાવતાં હતાં અને ગાળો આપતાં હતાં અને તેમને યહૂદીની દીકરી કહીને સંબોધતાં હતાં. સફિય્યાએ પણ તેમના આ વર્તનની ફરિયાદ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે કરી. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: "શું તું તેમને જવાબ નથી આપતી?" સફિય્યાએ પૂછ્યું: "અય રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! હું તેમને શું જવાબ આપું?" તે હઝરતે ફરમાવ્યું: "કહે: મારા દાદા હઝરત હારૂન નબીયુલ્લાહ છે અને મારા કાકા હઝરત મૂસા કલીમુલ્લાહ (અલયહિસ્સલામ) છે અને મારા પતિ હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે. શું હજુ પણ મારી મશ્કરી કરો છો?" સફિય્યાએ તેમને આવો જવાબ આપ્યો. તે બંનેએ કહ્યું: "આ જવાબ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) તને શીખવ્યો છે." ત્યારે અલ્લાહે આ બાબતે આયત નાઝિલ ફરમાવી: یَا أَیُّهَا الذِینَ آمَنُوا لا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَومٍ عَسَی أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ ... ولا تَلمِزُوا أَنفُسَکُمْ ولا تَنَابَزُوا بِالأَلقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الفُسُوقُ بَعْدَ الإِیمَانِ [હે ઈમાનવાળાઓ! તમારામાંથી કોઈ કોમ બીજી કોમની મશ્કરી ન કરે, કદાચ તેઓ તેમનાથી બહેતર હોય ... અને એકબીજા પર ટોણા ન મારો અને ખરાબ લકબોથી એકબીજાને ન બોલાવો, ઈમાન પછી ફિસ્કનું નામ ખૂબ ખરાબ છે].

#3 [هرگز] گروهی از مردان شما گروه دیگری را مسخره نکنند، شاید آن‌ها ازاینها بهتر باشند؛ و نه زنانی زنان دیگر را، شاید آنان ب… Let no group of men mock another group, perhaps they are better than them; nor let women mock other women, perhaps they are better than them; and do not revile one another, nor call one another by [offensive] nicknames. Evil is a wicked name after faith; and whoever does not repent, those are the wrongdoers [કદી પણ] તમારામાંનો કોઈ પુરુષોનો સમૂહ બીજા સમૂહની મશ્કરી ન કરે, કદાચ તેઓ આ લોકોથી બહેતર હોય; અને ન સ્ત્રીઓ બીજી સ્ત્રીઓની, કદાચ તેઓ આ લોકોથી બહેતર હોય; અને એકબીજા પર તાના મારો નહીં, અને એકબીજાને ખરાબ અને નાપસંદ લકબોથી યાદ ન કરો, ઈમાન લાવ્યા પછી કોઈ પર કુફ્રભર્યું નામ મૂકવું ઘણું જ ખરાબ છે; અને જેઓ તૌબા ન કરે, તેઓ ઝાલિમ છે

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

نَزَلَ قَوْلُهُ لَا یَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ فِی ثَابِتِ‌بْنِ‌قَیْسِ‌بْنِ‌شَمَّاسٍ وَ کَانَ فِی أُذُنِهِ وَقْرٌ وَ کَانَ إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ تَفَسَّحُوا لَهُ حَتَّی یَقْعُدَ عِنْدَ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فَیَسْمَعُ مَا یَقُولُ. فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ یَوْماً وَ النَّاسُ قَدْ فَرَغُوا مِنَ الصَّلَاهًِْ وَ أَخَذُوا مَکَانَهُمْ؛ فَجَعَلَ یَتَخَطَّی رِقَابَ النَّاسِ وَ یَقُولُ: تَفَسَّحُوا تَفَسَّحُوا. حَتَّی انْتَهَی إِلَی رَجُلٍ، فَقَالَ لَهُ: أَصَبْتَ مَجْلِساً فَاجْلِسْ. فَجَلَسَ خَلْفَهُ مُغْضِباً، فَلَمَّا انْجَلَتِ الظُّلْمَهًُْ قَالَ: مَنْ هَذَا؟ قَالَ الرَّجُلُ: أَنَا فُلَانٌ. فَقَالَ ثَابِتٌ: ابْنُ فُلَانَهًَْ؟ ذَکَرَ أُمّاً لَهُ کَانَ یُعَیَّرَ بِهَا فِی الْجَاهِلِیَّهًِْ. فَنَکَسَ الرَّجُلُ رَأْسَهُ حَیَاءً، فَنَزَلَتِ الْآیَهًُْ.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه)- لا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَومٍ، این آیه در مورد ثابت‌بن‌قیس‌بن‌شماس نازل شد. ثابت گوشش سنگین شده بود و درست نمی‌شنید. هرگاه وارد مسجد می‌شد، راه را برای او باز می‌کردند تا کنار رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بنشیند و سخنانش را بشنود. یک روز وارد مسجد شد و مردم از نماز خود فارغ شده بودند و هرکس در جای خود نشسته بود. ثابت نیز جمعیّت را می‌شکافت و شروع به رد شدن از سر و گردن مردم کرد و می‌گفت: «جا بدهید، جا بدهید». سرانجام به مردی رسید و او گفت: «مگر بیش از یکجا می‌خواهی؟ پس همین جا بنشین». ثابت نیز پشت سر او با ناراحتی نشست. پس از ساعتی وقتی هوا روشن شد ثابت گفت: «شما که باشید»؟ مرد گفت: «من فلانی هستم». ثابت گفت: «فرزند فلان زن»؟ و نام مادر را با لقب زشت و ناپسندی که در جاهلیّت به او داده بودند برد و آن مرد شرمنده شد و از خجالت سر به زیر افکند. سپس این آیه نازل شد.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): لا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَومٍ [let not (one) people laugh at (another) people], this verse was revealed concerning Thabit ibn Qays ibn Shammas. Thabit's hearing had become weak and he could not hear properly. Whenever he entered the mosque, they would make way for him so that he could sit beside the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and hear his words. One day he entered the mosque and the people had finished their prayer and each one had sat down in his place. Thabit began to cut through the crowd and started stepping over the heads and necks of the people, saying: "Make room, make room." Eventually he reached a man and that man said: "Do you want more than one place? So sit right here." Thabit sat down behind him in annoyance. After a while, when it became light, Thabit said: "Who are you?" The man said: "I am so-and-so." Thabit said: "Son of such-and-such woman?" — and he mentioned the mother by the ugly and disgraceful nickname they had given her in the days of ignorance, and that man was embarrassed and lowered his head in shame. Then this verse was revealed.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): لا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَومٍ [કોઈ કોમ બીજી કોમની મશ્કરી ન કરે], આ આયત સાબિત બિન કૈસ બિન શમ્માસ વિશે નાઝિલ થઈ. સાબિતના કાન ભારે થઈ ગયા હતા અને બરાબર સાંભળી શકતા ન હતા. જ્યારે પણ મસ્જિદમાં દાખલ થતા, તેમના માટે રસ્તો ખુલ્લો કરી દેવામાં આવતો જેથી તેઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની બાજુમાં બેસી શકે અને તેમની વાતો સાંભળી શકે. એક દિવસ મસ્જિદમાં દાખલ થયા અને લોકો પોતાની નમાઝથી ફારિગ થઈ ચૂક્યા હતા અને દરેક પોતાની જગ્યાએ બેઠા હતા. સાબિત પણ ભીડને ચીરીને લોકોના માથા અને ગરદન પરથી પસાર થવા લાગ્યા અને કહેવા લાગ્યા: "જગ્યા આપો, જગ્યા આપો." આખરે એક માણસ પાસે પહોંચ્યા અને તેણે કહ્યું: "શું તું એકથી વધુ જગ્યા ઈચ્છે છે? તો અહીં જ બેસી જા." સાબિત પણ તેની પાછળ નાખુશીથી બેસી ગયા. થોડી વાર પછી જ્યારે હવા ઉજળી થઈ, સાબિતે કહ્યું: "તું કોણ છે?" તે માણસે કહ્યું: "હું ફલાણો છું." સાબિતે કહ્યું: "ફલાણી સ્ત્રીનો પુત્ર?" અને માતાનું નામ તે ખરાબ અને નાપસંદ લકબ સાથે લીધું જે જાહિલિય્યતના દોરમાં તેને આપવામાં આવ્યું હતું, અને તે માણસ શરમાઈ ગયો અને શરમના મારે માથું નીચે નાખી દીધું. પછી આ આયત નાઝિલ થઈ.

#4 و یکدیگر را مورد طعن و عیبجویی قرارندهید And do not taunt or find fault with one another અને એકબીજા પર તાના મારવા અને એબ કાઢવાનું ન કરો

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

أَقْرَبُ مَا یَکُونُ الْعَبْدُ إِلَی الْکُفْرِ أَنْ یُوَاخِیَ الرَّجُلَ عَلَی الدِّینِ فَیُحْصِیَ عَلَیْهِ عَثَرَاتِهِ وَ زَلَّاتِهِ لِیُعَنِّفَهُ بِهَا یَوْماً مَا.

امام باقر (علیه السلام)- نزدیکترین اوقات بنده به کفر آن وقت است که با کسی برادری و دوستی کند ولی پیوسته لغزشها و خطاهای او را نزد خود به شمار آورد تا روزی به رخ او بکشد و بدان سبب از وی عیبجویی به عمل آورد.

Imam Baqir (peace be upon him): The closest time a servant is to disbelief is when he takes someone as a brother and friend in religion, but continually counts up his slips and errors so that one day he may throw them in his face and, on that account, find fault with him.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): બંદો કુફ્રની સૌથી નજીક તે સમયે હોય છે જ્યારે તે કોઈની સાથે દીનમાં ભાઈચારો અને દોસ્તી કરે પરંતુ સતત તેની ભૂલો અને ખતાઓને પોતાની પાસે ગણતો રહે જેથી કોઈ દિવસ તે તેની સામે લાવે અને તે કારણે તેની પર ટોણો મારે.

#5 و یکدیگر را مورد طعن و عیبجویی قرارندهید And do not taunt or find fault with one another અને એકબીજા પર તાના મારવા અને એબ કાઢવાનું ન કરો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَبْعَدُ مَا یَکُونُ الْعَبْدُ مِنَ اللَّهِ أَنْ یَکُونَ الرَّجُلُ یُؤَاخِی الرَّجُلَ وَ هُوَ یَحْفَظُ زَلَّاتِهِ فَیُعَیِّرُهُ بِهَا یَوْماً مَا.

امام صادق (علیه السلام)- دورترین حال بنده به خدا این است که با کسی برادری کند و لغزش‌های او را حفظ کند تا روزی او را به‌وسیله‌ی آن‌ها سرزنش کند.

Imam Sadiq (peace be upon him): The furthest state a servant is from Allah is that he takes someone as a brother and keeps count of his slips so that one day he may reproach him by means of them.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): બંદાની અલ્લાહથી સૌથી દૂરની હાલત એ છે કે તે કોઈની સાથે ભાઈચારો કરે અને તેની ભૂલોને યાદ રાખે જેથી કોઈ દિવસ તેને તેના દ્વારા ઠપકો આપે.

#6 و یکدیگر را مورد طعن و عیبجویی قرارندهید And do not taunt or find fault with one another અને એકબીજા પર તાના મારવા અને એબ કાઢવાનું ન કરો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

لَا تَطْلُبُوا عَثَرَاتِ الْمُؤْمِنِینَ فَإِنَّ مَنْ تَتَبَّعَ عَثَرَاتِ أَخِیهِ تَتَبَّعَ اللَّهُ عَثْرَتَهُ وَ مَنْ تَتَبَّعَ اللَّهُ عَثْرَتَهُ فَضَحَهُ وَ لَوْ فِی جَوْفِ بَیْتِه.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- لغزش‌های مؤمنین را جستجو نکنید، زیرا هرکه لغزش‌های برادرش را جستجو کند، خداوند لغزش‌هایش را دنبال می‌کند، و هرکه را خداوند لغزش‌هایش را دنبال کند رسوایش می‌سازد؛ گرچه در درون خانه‌اش باشد.

The Prophet (peace be upon him and his family): Do not search out the slips of the believers, for whoever pursues the slips of his brother, Allah will pursue his slips, and whoever Allah pursues his slips, He will disgrace him, even if he were inside his own house.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): મોમિનોની ભૂલો શોધશો નહીં, કારણ કે જે વ્યક્તિ પોતાના ભાઈની ભૂલો શોધે છે, અલ્લાહ તેની ભૂલોની પાછળ પડે છે, અને જેની ભૂલોની પાછળ અલ્લાહ પડે છે તેને રુસ્વા કરે છે; ભલે તે પોતાના ઘરની અંદર જ કેમ ન હોય.

#7 با القاب زشت و ناپسند یکدیگر را یاد نکنید Do not call one another by offensive nicknames ખરાબ અને નાપસંદ લકબોથી એકબીજાને યાદ ન કરો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

لَا خَیْرَ فِی اللَّقَبِ إِنَّ اللَّهَ یَقُولُ فِی کِتَابِهِ وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمانِ.

امام صادق (علیه السلام)- در لقب گذاشتن خیری نیست که خدای تبارک‌وتعالی در قرآنش می‌فرماید: وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمانِ.

Imam Sadiq (peace be upon him): There is no good in giving nicknames, for Allah the Blessed and Exalted says in His Book: وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمانِ [And do not call one another by nicknames; evil is a bad name after faith].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): લકબ (ઉપનામ) આપવામાં કોઈ ભલાઈ નથી, કારણ કે અલ્લાહ તબારક વ તઆલા પોતાના કુરઆનમાં ફરમાવે છે: وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمانِ [અને એકબીજાને ખરાબ લકબોથી ન બોલાવો; ઈમાન પછી ફિસ્ક (અવજ્ઞા)નું નામ ખરાબ છે].

#8 با القاب زشت و ناپسند یکدیگر را یاد نکنید Do not call one another by offensive nicknames ખરાબ અને નાપસંદ લકબોથી એકબીજાને યાદ ન કરો

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

مُحَمَّدِ‌بْنِ‌یَحْیَی‌بْنِ أَبِی عَبَّادٍ عَنْ عَمِّه عَنِ الرِّضَا (علیه السلام) أَنَّهُ أَنْشَدَ ثَلَاثَ أَبْیَاتٍ مِنَ الشِّعْرِ وَ ذَکَرَهَا قَالَ وَ قَلِیلًا مَا کَانَ یُنْشِدُ الشِّعْرَ فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا قَالَ لِعِرَاقِیٍّ لَکُمْ قُلْتُ أَنْشَدَنِیهِ أَبُوالْعَتَاهِیَهًِْ لِنَفْسِهِ فَقَالَ هَاتِ اسْمَهُ وَ دَعْ عَنْکَ هَذَا إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ وَ لَعَلَّ الرَّجُلَ یَکْرَهُ هَذَا.

امام رضا (علیه السلام)- محمّدبن‌یحیی‌بن ابی عبّاد از عمویش از امام رضا (علیه السلام) نقل کرده است: روزی از امام رضا (علیه السلام) شنیدم که سه بیت از اشعار را می‌خواند با اینکه آن جناب کم شعر می‌خواند. عرض کردم: «آقا این اشعار از کیست»؟ فرمود: «متعلّق به شخصی از عراق شما است» عرض کردم: «ابوالعتاهیه این شعر را برای ما خواند و گفت از من است». فرمود: «اسم او را بگو از ذکر این لقبهای ناپسند پرهیز کن! خداوند می‌فرماید: وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ شاید آن مرد از این لقب (ابو العتاهیه یعنی احمق) خوشش نیاید».

Imam Rida (peace be upon him): Muhammad ibn Yahya ibn Abi Abbad narrated from his uncle from Imam Rida (peace be upon him): One day I heard Imam Rida (peace be upon him) reciting three lines of poetry, although he rarely recited poetry. I said: "My master, whose verses are these?" He said: "They belong to a person from your Iraq." I said: "Abu al-Atahiya recited this poem for us and said it was his own." He said: "Say his name and avoid mentioning these disliked nicknames! Allah says: وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ [And do not call one another by nicknames]. Perhaps that man dislikes this nickname (Abu al-Atahiya, meaning fool)."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન યહ્યા બિન અબી અબ્બાદે પોતાના કાકાથી, ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કર્યું છે: એક દિવસ મેં ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)થી સાંભળ્યું કે તેઓ ત્રણ શેર (કવિતાની પંક્તિઓ) વાંચી રહ્યા હતા, જ્યારે તેઓ (અલયહિસ્સલામ) ખૂબ ઓછું શેર વાંચતા હતા. મેં અરજ કરી: 'સાહેબ, આ શેરો કોના છે?' આપે ફરમાવ્યું: 'તમારા ઇરાકના એક વ્યક્તિના છે.' મેં અરજ કરી: 'અબુલ અતાહિયાએ આ શેર અમારા માટે વાંચ્યો અને કહ્યું કે તે મારો છે.' આપે ફરમાવ્યું: 'તેનું નામ કહો અને આ નાપસંદ લકબોના ઉલ્લેખથી બચો! અલ્લાહ ફરમાવે છે: وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ [અને એકબીજાને ખરાબ લકબોથી ન બોલાવો]. કદાચ તે માણસને આ લકબ (અબુલ અતાહિયા એટલે મૂર્ખ) પસંદ ન હોય.'

#9 با القاب زشت و ناپسند یکدیگر را یاد نکنید Do not call one another by offensive nicknames ખરાબ અને નાપસંદ લકબોથી એકબીજાને યાદ ન કરો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَبَانِ‌بْنِ‌تَغْلِبَ قَالَ: کُنْتُ عِنْدَ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) إِذْ دَخَلَ عَلَیْهِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْیَمَنِ فَسَلَّمَ عَلَیْهِ فَرَدَّ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فَقَالَ لَهُ مَرْحَباً یَا سَعْدُ فَقَالَ لَهُ الرَّجُلُ بِهَذَا الِاسْمِ سَمَّتْنِی أُمِّی وَ مَا أَقَلَّ مَنْ یَعْرِفُنِی بِهِ فَقَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) صَدَقْتَ یَا سَعْدُ الْمَوْلَی فَقَالَ الرَّجُلُ جُعِلْتُ فِدَاکَ بِهَذَا کُنْتُ أُلَقَّبُ فَقَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) لَا خَیْرَ فِی اللَّقَبِ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی یَقُولُ فِی کِتَابِهِ وَلا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمانِ.

امام صادق (علیه السلام)- ابان‌بن‌تغلب گوید: من نزد امام صادق (علیه السلام) بودم که مردی از اهالی یمن بر آن حضرت (علیه السلام) وارد شده و سلام کرد، آن حضرت (علیه السلام) جواب سلام وی را داده و فرمود: «مرحبا ای سعد»، آن مرد گفت: «مادر مرا به این اسم نامیده، و کمتر کسی آن را می‌داند»! امام (علیه السلام) فرمود: «راست گفتی ای سعد المولی»، مرد گفت: «قربانت گردم! این لقب من است». امام (علیه السلام) فرمود: «هیچ خیری در لقب نیست، خداوند تبارک‌وتعالی در قرآن فرموده: وَلا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمانِ.

Imam Sadiq (peace be upon him): Aban ibn Taghlib said: I was with Imam Sadiq (peace be upon him) when a man from the people of Yemen came in to him and greeted him. Imam (peace be upon him) returned his greeting and said: "Welcome, O Sa'd." The man said: "My mother named me by this name, and few people know it!" Imam (peace be upon him) said: "You have spoken the truth, O Sa'd al-Mawla." The man said: "May I be your ransom! This is my nickname." Imam (peace be upon him) said: "There is no good in a nickname. Allah the Blessed and Exalted has said in the Quran: وَلا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمانِ [And do not call one another by nicknames; evil is a bad name after faith]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબાન બિન તગ્લિબ કહે છે: હું ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) પાસે હતો કે યમનનો એક માણસ આપ (અલયહિસ્સલામ) પાસે આવ્યો અને સલામ કરી. આપ (અલયહિસ્સલામ)એ તેની સલામનો જવાબ આપ્યો અને ફરમાવ્યું: 'મરહબા, ઓ સઅદ.' તે માણસે કહ્યું: 'મારી માએ મને આ નામથી બોલાવ્યો હતો, અને બહુ ઓછા લોકો આ જાણે છે!' ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'સાચું કહ્યું, ઓ સઅદ અલ-મૌલા.' માણસે કહ્યું: 'આપ પર કુરબાન! આ મારો લકબ છે.' ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'લકબમાં કોઈ ભલાઈ નથી, અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ કુરઆનમાં ફરમાવ્યું છે: وَلا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمانِ [અને એકબીજાને ખરાબ લકબોથી ન બોલાવો; ઈમાન પછી ફિસ્કનું નામ ખરાબ છે].'

#10 با القاب زشت و ناپسند یکدیگر را یاد نکنید Do not call one another by offensive nicknames ખરાબ અને નાપસંદ લકબોથી એકબીજાને યાદ ન કરો

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

لَا تَفَاخَرُوا بِالْآبَاءِ وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمانِ وَ لَا تَمَازَحُوا وَ لَا تَغَاضَبُوا وَ لَا تَبَاذَخُوا.

امام علی (علیه السلام)- به نیاکان نبالید و ... وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمانِ؛ یکدیگر را به لقبهای بد نخوانید. پس از ایمان، پرداختن به فسق، بد رسمی است. با یکدیگر شوخی نکنید و به هم خشم نورزید و فخر نفروشید.

Imam Ali (peace be upon him): Do not boast about your forefathers, and ... وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمانِ [And do not call one another by nicknames; evil is a bad name after faith]; do not call one another by bad nicknames. To engage in fisq (transgression) after faith is a bad practice. Do not joke with one another, do not become angry with one another, and do not boast [over one another].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): પૂર્વજો પર ગર્વ ન કરો, અને ... وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمانِ [અને એકબીજાને ખરાબ લકબોથી ન બોલાવો; ઈમાન પછી ફિસ્કનું નામ ખરાબ છે]; એકબીજાને ખરાબ લકબોથી ન બોલાવો. ઈમાન પછી ફિસ્ક (અવજ્ઞા)માં પડવું એ ખરાબ રીત છે. એકબીજા સાથે મજાક ન કરો, એકબીજા પર ગુસ્સો ન કરો અને ગર્વ ન કરો.

#11 با القاب زشت و ناپسند یکدیگر را یاد نکنید Do not call one another by offensive nicknames ખરાબ અને નાપસંદ લકબોથી એકબીજાને યાદ ન કરો

لَا تَفَاخَرُوا بِالْآبَاءِ وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ وَ لَا تَحَاسَدُوا وَ لَا تَبَاغَضُوا.

امام علی (علیه السلام)- مبادا به اکابر و اجداد خود افتخار کنید، وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ، حسد را رها کنید، کینه‌توزی نکنید.

Imam Ali (peace be upon him): Do not boast of your elders and forefathers, وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ [and do not call one another by nicknames], abandon envy, and do not bear malice.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): તમારા વડીલો અને પૂર્વજો પર ગર્વ ન કરો, وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ [અને એકબીજાને ખરાબ ઉપનામોથી ન બોલાવો], ઈર્ષ્યા છોડી દો, દ્વેષ ન રાખો.

#12 با القاب زشت و ناپسند یکدیگر را یاد نکنید Do not call one another by offensive nicknames ખરાબ અને નાપસંદ લકબોથી એકબીજાને યાદ ન કરો

إِنَّ أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) خَطَبَ ذَاتَ یَوْمٍ فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَی عَلَیْهِ وَ صَلَّی عَلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) قَالَ أَیُّهَا النَّاسُ اسْمَعُوا مَقَالَتِی وَ عُوا کَلَامِی إِنَّ الْخُیَلَاءَ مِنَ التَّجَبُّرِ وَ النَّخْوَهًَْ مِنَ التَّکَبُّرِ وَ إِنَّ الشَّیْطَانَ عَدُوٌّ حَاضِرٌ یَعِدُکُمُ الْبَاطِلَ أَلَا إِنَّ الْمُسْلِمَ أَخُو الْمُسْلِمِ فَلا تَنابَزُوا وَ لَا تَخَاذَلُوا.

امام علی (علیه السلام)- روزی امیرالمؤمنین (علیه السلام) سخنرانی کرد، پس حمد و ثنای الهی به جای آورد و بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) درود فرستاد سپس فرمود: ای مردم سخنم را بشنوید، و کلامم را خوب فرا گیرید! همانا تکبّر و خودفروشی از نشانه‌های گردنکشی و زورنمایی است، و نخوت و بزرگ‌منشی از تکبّر است. شیطان دشمنی حاضر و آماده است که شما را به باطل دلخوشی می‌دهد، هان که هر مسلمانی برادر مسلمان دیگر است، و پس القاب زشت بر هم ننهید، و دست از یاری هم نشویید.

Imam Ali (peace be upon him): One day the Commander of the Faithful (peace be upon him) delivered a sermon. He praised and glorified Allah and sent blessings upon the Prophet (peace be upon him and his family), then said: O people, listen to my words and grasp my speech well! Indeed, arrogance and self-conceit are among the signs of tyranny and force, and haughtiness and self-aggrandizement come from pride. Satan is a present and ready enemy who cheers you on with falsehood. Beware — every Muslim is the brother of another Muslim, so do not attach ugly nicknames to one another, and do not withhold your help from one another.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): એક દિવસ અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ) એ ખુત્બો આપ્યો, અલ્લાહની હમ્દ અને ષના કરી અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર દરૂદ મોકલ્યો, પછી ફરમાવ્યું: ઓ લોકો, મારી વાત સાંભળો અને મારા કલામને સારી રીતે સમજી લો! ખરેખર તકબ્બુર અને ખુદ-પસંદી અભિમાન અને જોરજુલ્મની નિશાનીઓ પૈકી છે, અને નખ્વત તથા મોટાઈ તકબ્બુરમાંથી છે. શેતાન એક હાજર અને તૈયાર દુશ્મન છે જે તમને બાતિલ વડે ખુશ કરે છે. ખબરદાર, દરેક મુસલમાન બીજા મુસલમાનનો ભાઈ છે, તો એકબીજા પર ખરાબ ઉપનામો ન રાખો, અને એકબીજાની મદદથી હાથ ન ખેંચો.

#13 بسیار بد است که بر کسی پس از ایمان نام کفرآمیز بگذارید How evil it is to give someone a name of disbelief after faith ઈમાન લાવ્યા પછી કોઈ પર કુફ્રનું નામ મૂકવું ઘણું જ ખરાબ છે

رُوِیَ عَنْ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ الْفِطْرَهًِْ فَقَالَ صَاعٌ مِنْ طَعَامٍ فَقِیلَ أَوْ نِصْفُ صَاعٍ فَقَالَ: بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمان.

امام علی (علیه السلام)- از امیرالمؤمنین (علیه السلام) در مورد [مقدار] زکات فطره پرسیدند. حضرت فرمود: «یک صاع (معادل سه‌کیلوگرم) از غذا». کسی گفت: «نصف صاع هم اشکالی ندارد». حضرت فرمود: «بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمان» (یعنی چون دستور دین این است که یک‌صاع داده شود و همه‌ی مسلمانان به این دستور ایمان آورده و عمل کرده‌اند دیگر شایسته نیست با عمل به بدعت معاویه که می‌گفت به نظر من نصف‌صاع از گندم کفایت می‌کند عملی بر خلاف دین انجام دهید.)

Imam Ali (peace be upon him): The Commander of the Faithful (peace be upon him) was asked about [the amount of] zakat al-fitrah. He said: "One sa' (equal to three kilograms) of food." Someone said: "Half a sa' is also fine." He said: "بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمان [Evil is a bad name after faith]" (meaning: since the religion's command is that one sa' be given, and all Muslims have believed in and acted upon this command, it is no longer proper to act contrary to the religion by following the innovation of Muawiya, who said, in my opinion half a sa' of wheat suffices).

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ)ને ઝકાતે ફિત્રહના [પ્રમાણ] વિશે પૂછવામાં આવ્યું. હઝરતે ફરમાવ્યું: "એક સાઅ (ત્રણ કિલોગ્રામ બરાબર) ખોરાક." કોઈએ કહ્યું: "અડધો સાઅ પણ વાંધો નથી." હઝરતે ફરમાવ્યું: "بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمان [ઈમાન પછી ફિસ્કનું નામ કેટલું ખરાબ છે]" (એટલે કે જ્યારે દીનનો હુકમ એ છે કે એક સાઅ આપવામાં આવે અને બધા મુસલમાનો આ હુકમ પર ઈમાન લાવ્યા છે અને અમલ કર્યો છે, તો હવે મુઆવિયાની બિદઅતના અમલ પ્રમાણે, જેણે કહ્યું કે મારા મતે અડધો સાઅ ઘઉં પૂરતું છે, દીનની વિરુદ્ધ અમલ કરવો યોગ્ય નથી.)