سورة المائدة

Verse 110 of 120

5:110

إِذْ قالَ اللهُ يا عيسَى‌ابْنَ‌مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتي عَلَيْكَ وَ عَلى والِدَتِكَ إِذْ أَيَّدْتُكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَ كَهْلاً وَ إِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجيلَ وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْني فَتَنْفُخُ فيها فَتَكُونُ طَيْراً بِإِذْني وَ تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْني وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى بِإِذْني وَ إِذْ كَفَفْتُ بَني إِسْرائيلَ عَنْكَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَقالَ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هذا إِلاَّ سِحْرٌ مُبينٌ

[به خاطر بياور] هنگامى را كه خداوند به عيسى‌بن‌مريم گفت: ياد كن نعمتم را كه به تو ومادرت بخشيدم؛ زمانى‌ كه تو را با «روح القدس» تأييد‌كردم؛ كه در گاهواره و نيز در‌حال ميانسالى، با مردم سخن مى‌گفتى؛ و هنگامى را كه كتاب و حكمت و تورات و انجيل را به تو آموختم؛ و هنگامى را كه به اذن من، از گل چيزى به‌صورت پرنده مى‌ساختى، و در آن مى‌دميدى، و به اذن من، پرنده‌اى مى‌شد؛ و كور مادرزاد، و مبتلا به بيمارى پيسى را به اذن من، شفا مى‌دادى؛ و هنگامى‌كه مردگان را به اذن من زنده مى‌كردى؛ و هنگامى‌ كه بنى‌اسرائيل را از آسيب‌رساندن به تو، باز داشتم؛ در آن زمان كه دلايل روشن براى آن‌ها آوردى، ولى جمعى از كافران آن‌ها گفتند: «اين‌ها جز سحر آشكار نيست».

When Allah will say: O Isa son of Marium! Remember My favor on you and on your mother, when I strengthened you I with the holy Spirit, you spoke to the people in the cradle and I when of old age, and when I taught you the Book and the wisdom and the Taurat and the Injeel; and when you determined out of clay a thing like the form of a bird by My permission, then you breathed into it and it became a bird by My permission, and you healed the blind and the leprous by My permission; and when you brought forth the dead by My permission; and when I withheld the children of Israel from you when you came to them with clear arguments, but those who disbelieved among them said: This is nothing but clear enchantment.

જે વખતે અલ્લાહ ફરમાવશે કે અય ઇસા ઇબ્ને મરિયમ ! (જરા) મારી તે નેઅમતને યાદ કર કે જે તારા પર તથા તારી વાલેદા પર હતી, જ્યારે મેં રૂહુલ કુદ્દુસ થકી તારી મદદ કરી; તું ગેહવારા તથા બુઢાપામાં પણ લોકોની સાથે વાતો કરતો હતો, અને જ્યારે મેં તને કિતાબ તથા હિકમત તથા તૌરેત અને ઇન્જીલનું ઇલ્મ આપ્યું અને જ્યારે તુ મારી રજાથી માટીમાંથી પરીન્દાના આકાર જેવી વસ્તુ બનાવતો હતો પછી તેમાં (રૂહ) ફૂંકતો હતો ત્યારે તે મારી રજાથી પરીન્દુ બની જતું હતું, અને તું જન્મ જાત આંધળા તથા કોઢીયાઓને મારી રજાથી સાજા કરી દેતો હતો, અને જ્યારે તું મરી ગએલાઓને મારી રજાથી સજીવન કરી દેતો હતો, અને જ્યારે મેં બની ઇસરાઇલના શરને તારાથી રોકયો ત્યારે તું તેમની પાસે ખુલ્લી દલીલો (મોઅજિઝા) લઇને આવ્યો હતો, પછી તેઓમાંથી અમુક નાસ્તિકોએ કહ્યું કે આ તો કાંઇ જ નથી પણ ખુલ્લો જાદુ છે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ أَعْطَی عِیسَی (علیه السلام) حَرْفَیْنِ مِنَ الْأَسْمَاءِ الْعِظَامِ کَانَ یُحْیِی بِهِمَا الْمَوْتَی وَ یُبْرِئُ بِهِمَا الْأَکْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ.

امام صادق (علیه السلام)- خدای عزّوجلّ به عیسی (علیه السلام) دو حرف از اسم‌های اعظم عطا فرمود که به‌وسیله‌ی آن دو، مرده‌ها را زنده می‌کرد و به‌وسیله‌ی آن دو، کورِ مادرزاد و مبتلایان به برص (پیسی) را بهبودی می‌بخشید.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah the Mighty and Majestic granted Isa (peace be upon him) two letters of the Greatest Names, by means of which he would bring the dead to life, and by means of which he would cure the one blind from birth and those afflicted with baras (leprosy).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ ઇસા (અલયહિસ્સલામ)ને ઇસ્મે આઝમ (સૌથી મહાન નામો)ના બે અક્ષરો અતા ફરમાવ્યા, જેના દ્વારા તેઓ મુર્દાઓને જીવતા કરતા હતા અને જેના દ્વારા જન્મથી આંધળા અને બરસ (કોઢ)ના રોગીઓને સાજા કરતા હતા.

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَن الصّادق (علیه السلام) سُئِلَ أَمِیرُالمُؤمِنِینَ (علیه السلام) عَنْ مُشَابِهِ الْخَلْقِ فَقَالَ هُوَ عَلَی ثَلَاثَهًِْ أَوْجُهٍ فَمِنْهُ خَلْقُ الِاخْتِرَاعِ کَقَوْلِهِ سُبْحَانَهُ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِی سِتَّةِ أَیَّامٍ وَ خَلْقُ الِاسْتِحَالَةِ قَوْلُهُ تَعَالَی یَخْلُقُکُمْ فِی بُطُونِ أُمَّهاتِکُمْ خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ فِی ظُلُماتٍ ثَلاثٍ وَ قَوْلُهُ هُوَ الَّذِی خَلَقَکُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ الْآیَهًَْ وَ أَمَّا خَلْقُ التَّقْدِیرِ فَقَوْلُهُ لِعِیسَی وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّینِ ... .

امام علی (علیه السلام)- از امام صادق (علیه السلام) روایت است: از امیرالمؤمنین (علیه السلام) سؤال شد: از نمونه‌های آفرینش بگویید»؟ فرمود: «بر سه روش می‌باشند چون خلق اختراع و بی‌مایه؛ مانند اینکه خداوند فرموده: که آسمان‌ها و زمین را در شش روز آفرید. ( اعراف/۵۴ ) و آفرینش دگرگونی؛ چون کلام خدای تعالی: شما را در شکم مادرتان در چند مرحله در درون تاریکی‌های سه‌گانه آفرینش بخشید. ( زمر/۶ ). و کلام او: اوست آن خدایی که شما را از خاک، سپس از نطفه. ( غافر/۶۷ ) و یا خلق تقدیر است چنانچه به عیسی (علیه السلام) فرمود: وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّینِ... .

Imam Ali (peace be upon him): It is narrated from Imam Sadiq (peace be upon him): Amir al-Mu'minin (peace be upon him) was asked: "Tell us about the kinds of creation." He said: "They are of three modes. One is the creation of origination (ikhtira') from nothing, as when Allah has said: He created the heavens and the earth in six days (al-A'raf 7:54). And the creation of transformation (istihala), as in the word of Allah the Exalted: He creates you in the wombs of your mothers, a creation after a creation, within three darknesses (al-Zumar 39:6); and His word: He it is Who created you from dust, then from a drop… (Ghafir 40:67). And as for the creation of shaping (taqdir), it is His word to Isa (peace be upon him): وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّینِ [And when you shape out of clay…]."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત છે: અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછવામાં આવ્યું: "સર્જનના પ્રકારો વિશે જણાવો?" તેમણે ફરમાવ્યું: "તે ત્રણ રીતના છે: એક ઇખ્તિરાઅ (કંઈ પણ વગર નવું બનાવવું)નું સર્જન; જેમ કે અલ્લાહે ફરમાવ્યું: તેણે આકાશો અને પૃથ્વીને છ દિવસમાં પૈદા કર્યા (અઅરાફ/૫૪). અને પરિવર્તનનું સર્જન; જેમ કે અલ્લાહ તઆલાનું કલામ: તેણે તમને તમારી માતાઓના પેટમાં કેટલાય તબક્કાઓમાં ત્રણ અંધકારોની અંદર સર્જ્યા (ઝુમર/૬). અને તેનું કલામ: તે એ જ અલ્લાહ છે જેણે તમને માટીથી, પછી નુત્ફા (વીર્ય)થી... (ગાફિર/૬૭). અથવા તકદીરનું સર્જન છે જેમ કે તેમણે ઇસા (અલયહિસ્સલામ)ને ફરમાવ્યું: وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّینِ [અને જ્યારે તમે માટીથી બનાવતા હતા]..."

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

فِی عُیُونِ الأَخبَارِ فِی بَابِ مَجلِسِ الرِّضَا (علیه السلام) مَعَ أَهلِ الأَدیَانِ وَ أَصحَابِ المَقَالَاتِ فِی التَّوحِیدِ: قَالَ الرِّضَا (علیه السلام) یَا نَصْرَانِیُ أَسْأَلُکَ عَنْ مَسْأَلَهًٍْ قَالَ سَلْ فَإِنْ کَانَ عِنْدِی عِلْمُهَا أَجَبْتُکَ قَالَ الرِّضَا (علیه السلام) مَا أَنْکَرْتَ أَنَّ عِیسَی کَانَ یُحْیِی الْمَوْتَی بِإِذْنِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ قَالَ الْجَاثَلِیقُ أَنْکَرْتُ ذَلِکَ مِنْ أَجْلِ أَنَّ مَنْ أَحْیَا الْمَوْتَی وَ أَبْرَأَ الْأَکْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ فَهُوَ رَبٌّ مُسْتَحِقٌّ لِأَنْ یُعْبَدَ قَالَ الرِّضَا (علیه السلام) فَإِنَّ الْیَسَعَ قَدْ صَنَعَ مِثْلَ مَا صَنَعَ عِیسَی (علیه السلام) مَشَی عَلَی الْمَاءِ وَ أَحْیَا الْمَوْتَی وَ أَبْرَأَ الْأَکْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ فَلَمْ تَتَّخِذْهُ أُمَّتُهُ رَبّاً وَ لَمْ یَعْبُدْهُ أَحَدٌ مِنْ دُونِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ لَقَدْ صَنَعَ حِزْقِیلُ النَّبِیُّ (علیه السلام) مِثْلَ مَا صَنَعَ عِیسَی ابْنُ مَرْیَمَ (علیه السلام) فَأَحْیَا خَمْسَهًًْ وَ ثَلَاثِینَ أَلْفَ رَجُلٍ مِنْ بَعْدِ مَوْتِهِمْ بِسِتِّینَ سَنَهًًْ ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَی رَأْسِ الْجَالُوتِ فَقَالَ لَهُ یَا رَأْسَ الْجَالُوتِ أَ تَجِدُ هَؤُلَاءِ فِی شَبَابِ بَنِی إِسْرَائِیلَ فِی التَّوْرَاهًِْ اخْتَارَهُمْ بُخْتَ‌نَصَّرُ مِنْ سَبْیِ بَنِی إِسْرَائِیلَ حِینَ غَزَا بَیْتَ الْمَقْدِسِ ثُمَّ انْصَرَفَ بِهِمْ إِلَی بَابِلَ فَأَرْسَلَهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِلَیْهِمْ فَأَحْیَاهُمْ هَذَا فِی التَّوْرَاهًِْ لَا یَدْفَعُهُ إِلَّا کَافِرٌ مِنْکُمْ قَالَ رَأْسُ الْجَالُوتِ قَدْ سَمِعْنَا بِهِ وَ عَرَفْنَاهُ قَالَ صَدَقْتَ ثُمَّ قَالَ یَا یَهُودِیُّ خُذْ عَلَی هَذَا السِّفْرِ مِنَ التَّوْرَاهًِْ فَتَلَا (علیه السلام) عَلَیْنَا مِنَ التَّوْرَاهًِْ آیَاتٍ فَأَقْبَلَ الْیَهُودِیُّ یَتَرَجَّجُ لِقِرَاءَتِهِ وَ یَتَعَجَّبُ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَی النَّصْرَانِیِ فَقَالَ یَا نَصْرَانِیُّ أَ فَهَؤُلَاءِ کَانُوا قَبْلَ عِیسَی (علیه السلام) أَمْ عِیسَی (علیه السلام) کَانَ قَبْلَهُمْ قَالَ بَلْ کَانُوا قَبْلَهُ فَقَالَ الرِّضَا (علیه السلام) لَقَدِ اجْتَمَعَتْ قُرَیْشٌ عَلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَسَأَلُوهُ أَنْ یُحْیِیَ لَهُمْ مَوْتَاهُمْ فَوَجَّهَ مَعَهُمْ عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ (علیه السلام) فَقَالَ لَهُ اذْهَبْ إِلَی الْجَبَّانَهًِْ فَنَادِ بِأَسْمَاءِ هَؤُلَاءِ الرَّهْطِ الَّذِینَ یَسْأَلُونَ عَنْهُمْ بِأَعْلَی صَوْتِکَ یَا فُلَانُ وَ یَا فُلَانُ وَ یَا فُلَانُ یَقُولُ لَکُمْ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قُومُوا بِإِذْنِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَقَامُوا یَنْفُضُونَ التُّرَابَ عَنْ رُءُوسِهِمْ فَأَقْبَلَتْ قُرَیْشٌ یَسْأَلُهُمْ عَنْ أُمُورِهِمْ ثُمَّ أَخْبَرُوهُمْ أَنَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) قَدْ بُعِثَ نَبِیّاً فَقَالُوا وَدِدْنَا أَنَّا أَدْرَکْنَاهُ فَنُؤْمِنُ بِهِ وَ لَقَدْ أَبْرَأَ الْأَکْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ وَ الْمَجَانِینَ وَ کَلَّمَهُ الْبَهَائِمُ وَ الطَّیْرُ وَ الْجِنُّ وَ الشَّیَاطِینُ وَ لَمْ نَتَّخِذْهُ رَبّاً مِنْ دُونِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ لَمْ نُنْکِرْ لِأَحَدٍ مِنْ هَؤُلَاءِ فَضْلَهُمْ.

امام رضا (علیه السلام)- درعیون اخبار در ذکر مجلس امام رضا (علیه السلام) با اهل ادیان و کسانی که گفتگوی در توحید نموده‌اند؛ حضرت فرمود: «از مسأله‌ای سؤال می‌کنم». گفت: «بفرمایید، اگر دانستم جواب می‌دهم». حضرت رضا (علیه السلام) فرمود: «انکار نداری با اجازه‌ی خدا مرده‌ها را زنده می‌کرد»؟ جاثلیق گفت: «این مطلب را انکار می‌کنم، زیرا کسی که مرده را زنده کند و کور را بینا نماید و برص را شفاء دهد، شایسته پرستش است». حضرت رضا (علیه السلام) فرمود: «یسع نیز کار حضرت عیسی را کرد؛ به روی آب راه رفت، مرده را زنده کرد و کور و برص را شفا بخشید، ولی امّت او یسع را به عنوان خدا نگرفتند و هیچ کس او را پرستش نمی‌کرد. حزقیل پیامبر نیز کار عیسی مسیح (علیه السلام) را انجام داد و سی و پنج هزار نفر را بعد از مرگ زنده کرد، با اینکه شصت سال از مرگ آن‌ها گذشته بود». سپس روی به رأس الجالوت (رئیس کلیمیان) کرد و فرمود: «آیا تو در تورات در میان جوانان بنی اسرائیل، آن‌ها را دیده‌ای که بخت نصر موقعی که در بیت المقدس جنگ کرد و آن‌ها را به بابل برد، از میان اسیران بنی اسرائیل انتخابشان کرد»؟ خداوند حزقیل (علیه السلام) را مبعوث نمود و آن‌ها را زنده کرد. این مطلب در تورات هست و هر کس منکر شود، کافر است». رأس الجالوت در پاسخ گفت: «شنیده‌ام و می‌دانم که شما راست می‌گویید». بعد امام (علیه السلام) فرمود: «اینک گوش کن تا آن سفر را بخوانم». و شروع به خواندن تورات کرد. یهودی از این قرائت در شگفت شد و تعجب می‌کرد. سپس روی به نصرانی کرد و فرمود: «این‌ها قبل از عیسی (علیه السلام) بودند یا عیسی (علیه السلام) قبل از آن‌ها»؟ گفت: «قبل از عیسی (علیه السلام) بودند». حضرت رضا (علیه السلام) فرمود: «قریش خدمت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) اجتماع و تقاضا کردند که مرده‌هایشان را زنده کند. پیامبر علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) را فرستاد و فرمود: «با این‌ها به قبرستان برو و نام این‌ها را با صدای بلند فریاد بزن، فلانی! فلانی فلانی، و بگو: محمّد رسول الله می‌گوید، به اذن خدا از جای حرکت کنید! آن‌ها درحالی‌که خاک از سر خود می‌تکاندند، از جای حرکت کردند. قریش شروع کردند به سؤال کردن از وضعشان». به آن‌ها گفتند که حضرت محمّد (صلی الله علیه و آله) به رسالت مبعوث شده. گفتند: «ای کاش ما او را درک می‌کردیم و به او ایمان می‌آوردیم». او کور و برص و دیوانه را شفا بخشید و چهارپایان و پرنده‌ها و جن و شیاطین با او صحبت می‌کردند، ولی ما پیامبر خودمان را به عنوان پروردگار نپذیرفتیم. در مقابل خدا منکر فضل هیچ کدام از پیامبران هم نیستیم، امّا شما که عیسی (علیه السلام) را خدا می‌دانید، باید حزقیل و یسع را نیز خدا بدانید، چون همان کار عیسی را انجام دادند».

Imam al-Rida (peace be upon him): In Uyun al-Akhbar, in the account of Imam al-Rida's (peace be upon him) gathering with the people of [various] religions and those who discussed tawhid; the Imam said: "I will ask you about a matter." He said: "Go ahead, if I know I will answer." Imam al-Rida (peace be upon him) said: "Do you not deny that Isa (peace be upon him) used to bring the dead to life by the permission of Allah?" The Catholicos said: "I do deny that, because whoever brings the dead to life, gives sight to the blind, and heals the leper, is worthy of being worshipped." Imam al-Rida (peace be upon him) said: "Al-Yasa (Elisha) also did what Isa did; he walked on water, brought the dead to life, and healed the blind and the leper, yet his community did not take him as a god and no one worshipped him. The prophet Hizqil (Ezekiel) too did what Isa the son of Maryam (peace be upon him) did, and brought back to life thirty-five thousand people after their death, sixty years having passed since their death." Then he turned to Ras al-Jalut (the head of the Jews) and said: "Do you find these people in the Tawrat among the youth of the Children of Israel, whom Bukht-Nassar (Nebuchadnezzar), when he waged war on Bayt al-Maqdis and took them to Babil (Babylon), chose from among the captives of the Children of Israel? Allah sent Hizqil (peace be upon him) and he brought them back to life. This matter is in the Tawrat, and whoever denies it is a disbeliever." Ras al-Jalut answered: "I have heard it and I know that you speak the truth." Then the Imam (peace be upon him) said: "Now listen while I read that book." And he began to read from the Tawrat. The Jew was astonished at this recitation and marvelled at it. Then he turned to the Christian and said: "Were these people before Isa (peace be upon him), or was Isa (peace be upon him) before them?" He said: "They were before Isa (peace be upon him)." Imam al-Rida (peace be upon him) said: "The Quraysh gathered before the noble Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and asked him to bring their dead back to life. The Prophet sent Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) and said to him: 'Go with them to the graveyard, and call the names of these people in a loud voice — O so-and-so, so-and-so, so-and-so — and say: Muhammad the Messenger of Allah says, rise up by the permission of Allah!' They rose up while shaking the dust from their heads. The Quraysh began to ask them about their state." They told them that Muhammad (peace be upon him and his family) had been raised as a Messenger. They said: "How we wish we had lived in his time so that we could believe in him." "And he healed the blind, the leper and the insane, and the beasts, the birds, the jinn and the devils spoke to him, yet we did not take our own Prophet as a lord besides Allah, the Mighty and Majestic. Nor do we deny the merit of any of these [prophets] before Allah; but you, who consider Isa (peace be upon him) to be a god, must also consider Hizqil and al-Yasa to be gods, since they did the very same thing that Isa did."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)- ઓયૂનુલ અખ્બારમાં, ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ની અહલે અદ્યાન [જુદા જુદા ધર્મોના લોકો] અને તૌહીદ વિશે ચર્ચા કરનારાઓ સાથેની મજલિસના વર્ણનમાં; ઇમામે ફરમાવ્યું: "હું તમને એક બાબત વિશે પૂછું છું." તેણે કહ્યું: "પૂછો, જો હું જાણતો હોઈશ તો જવાબ આપીશ." ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "શું તમે એ વાતનો ઇન્કાર કરો છો કે ઈસા (અલયહિસ્સલામ) અલ્લાહની ઇજાઝતથી મુર્દાઓને જીવતા કરતા હતા?" જાસલીકે કહ્યું: "હું આ વાતનો ઇન્કાર કરું છું, કારણ કે જે વ્યક્તિ મુર્દાને જીવતો કરે, અંધને દેખતો કરે, અને કોઢ [બરસ]ને શિફા આપે, તે ઇબાદતને લાયક છે." ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અલ-યસઅએ પણ હઝરત ઈસાનું જ કામ કર્યું; પાણી પર ચાલ્યા, મુર્દાને જીવતો કર્યો, અને અંધ તથા બરસના રોગીને શિફા આપી, પરંતુ તેમની ઉમ્મતે યસઅને ખુદા તરીકે લીધા નહીં અને કોઈએ તેમની ઇબાદત કરી નહીં. હિઝકીલ પયગંબરે પણ ઈસા મસીહ (અલયહિસ્સલામ)નું જ કામ કર્યું અને પાંત્રીસ હજાર લોકોને તેમના મૃત્યુ પછી જીવતા કર્યા, જ્યારે તેમના મૃત્યુને સાઠ વર્ષ વીતી ગયા હતા." પછી તેમણે રઅસુલ જાલૂત (કલીમીઓના આગેવાન) તરફ ફરીને ફરમાવ્યું: "શું તમે તૌરાતમાં બની ઇસરાઈલના જુવાનોમાં તેમને જોયા છે, જેમને બુખ્ત નસ્રે જ્યારે બયતુલ મુકદ્દસ પર હુમલો કર્યો અને તેમને બાબિલ લઈ ગયો, ત્યારે બની ઇસરાઈલના કૈદીઓમાંથી પસંદ કર્યા હતા?" અલ્લાહે હિઝકીલ (અલયહિસ્સલામ)ને મબઊસ કર્યા અને તેમણે તેમને જીવતા કર્યા. આ બાબત તૌરાતમાં છે અને જે કોઈ ઇન્કાર કરે તે કાફિર છે." રઅસુલ જાલૂતે જવાબમાં કહ્યું: "મેં સાંભળ્યું છે અને હું જાણું છું કે તમે સાચું કહો છો." પછી ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "હવે સાંભળો, હું તે સિફ્ર [ગ્રંથ] વાંચું છું." અને તૌરાત વાંચવાનું શરૂ કર્યું. યહૂદી આ કિરાઅતથી આશ્ચર્યચકિત થયો અને અચંબો પામ્યો. પછી નસ્રાની તરફ ફરીને ફરમાવ્યું: "આ લોકો ઈસા (અલયહિસ્સલામ) પહેલાં હતા કે ઈસા (અલયહિસ્સલામ) તેમના પહેલાં હતા?" તેણે કહ્યું: "ઈસા (અલયહિસ્સલામ) પહેલાં હતા." ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "કુરૈશ પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની સેવામાં ભેગા થયા અને વિનંતી કરી કે તેમના મુર્દાઓને જીવતા કરે. પયગંબરે અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ને મોકલ્યા અને ફરમાવ્યું: 'આ લોકો સાથે કબ્રસ્તાનમાં જાઓ અને આ લોકોના નામ મોટા અવાજે પોકારો, ઓ ફલાં! ફલાં ફલાં, અને કહો: મુહમ્મદ રસૂલુલ્લાહ કહે છે, અલ્લાહની ઇજાઝતથી ઊભા થાઓ! તેઓ પોતાના માથા પરથી માટી ખંખેરતાં ઊભા થયા. કુરૈશે તેમને તેમની હાલત વિશે પૂછવાનું શરૂ કર્યું.' તેમને કહ્યું કે હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) રિસાલત પર મબઊસ થયા છે. તેમણે કહ્યું: 'કાશ કે અમે તેમને પામ્યા હોત અને તેમના પર ઈમાન લાવ્યા હોત.' તેમણે અંધ, બરસ અને પાગલને શિફા આપી અને ચોપગાં, પક્ષીઓ, જિન અને શયતાનો તેમની સાથે વાત કરતા હતા, પરંતુ અમે અમારા પોતાના પયગંબરને પરવરદિગાર તરીકે સ્વીકાર્યા નહીં. અલ્લાહની સામે અમે કોઈ પણ પયગંબરની ફઝીલતનો ઇન્કાર કરતા નથી, પરંતુ તમે જે ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ને ખુદા માનો છો, તો તમારે હિઝકીલ અને યસઅને પણ ખુદા માનવા જોઈએ, કારણ કે તેમણે પણ એ જ કામ કર્યું જે ઈસાએ કર્યું."

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی یَعْقُوبَ الْبَغْدَادِیِّ قَالَ قَالَ ابْنُ السِّکِّیتِ لِأَبِی الْحَسَنِ الرِّضَا (علیه السلام) لِمَا ذَا بَعَثَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ مُوسَی بْنَ عِمْرَانَ (علیه السلام) بِالْعَصَا وَ یَدِهِ الْبَیْضَاءِ وَ آلَهًِْ السِّحْرِ وَ بَعَثَ عِیسَی (علیه السلام) بِالطِّبِّ وَ بَعَثَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) بِالْکَلَامِ وَ الْخُطَبِ فَقَالَ لَهُ أَبُو الْحَسَنِ (علیه السلام) إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی لَمَّا بَعَثَ مُوسَی (علیه السلام) کَانَ الْأَغْلَبُ عَلَی أَهْلِ عَصْرِهِ السِّحْرَ فَأَتَاهُمْ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ بِمَا لَمْ یَکُنْ عِنْدَ الْقَوْمِ وَ فِی وُسْعِهِمْ مِثْلُهُ وَ بِمَا أَبْطَلَ بِهِ سِحْرَهُمْ وَ أَثْبَتَ بِهِ الْحُجَّهًَْ عَلَیْهِمْ وَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی بَعَثَ عِیسَی (علیه السلام) فِی وَقْتٍ ظَهَرَتْ فِیهِ الزَّمَانَاتُ وَ احْتَاجَ النَّاسُ إِلَی الطِّبِّ فَأَتَاهُمْ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ بِمَا لَمْ یَکُنْ عِنْدَهُمْ مِثْلُهُ وَ بِمَا أَحْیَا لَهُمُ الْمَوْتَی وَ أَبْرَأَ لَهُمُ الْأَکْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنِ اللَّهِ تَعَالَی وَ أَثْبَتَ بِهِ الْحُجَّهًَْ عَلَیْهِمْ وَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی بَعَثَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) فِی وَقْتٍ کَانَ الْأَغْلَبُ عَلَی أَهْلِ عَصْرِهِ الْخُطَبَ وَ الْکَلَامَ وَ أَظُنُّهُ قَالَ وَ الشِّعْرَ فَأَتَاهُمْ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ مَوَاعِظِهِ وَ أَحْکَامِهِ مَا أَبْطَلَ بِهِ قَوْلَهُمْ وَ أَثْبَتَ بِهِ الْحُجَّهًَْ عَلَیْهِمْ فَقَالَ ابْنُ السِّکِّیتِ تَاللَّهِ مَا رَأَیْتُ مِثْلَکَ الْیَوْمَ قَطُّ فَمَا الْحُجَّهًُْ عَلَی الْخَلْقِ الْیَوْمَ فَقَالَ (علیه السلام) الْعَقْلُ یُعْرَفُ بِهِ الصَّادِقُ عَلَی اللَّهِ فَیُصَدِّقُهُ وَ الْکَاذِبُ عَلَی اللَّهِ فَیُکَذِّبُهُ فَقَالَ ابْنُ السِّکِّیتِ هَذَا وَ اللَّهِ الْجَوَابُ.

امام رضا (علیه السلام)- ابویعقوب بغدادی گوید: ابن‌سکّیت به امام رضا (علیه السلام) عرض کرد: «چرا خداوند متعال، موسی‌بن‌عمران (علیه السلام) را با ید بیضاء (دست درخشان) و عصا و ابزار سحر و عیسی (علیه السلام) را با علم پزشکی و محمّد (صلی الله علیه و آله) را با کلام و خطبه و سخن، مبعوث کرد»؟ ایشان فرمود: «خداوند متعال وقتی موسی (علیه السلام) را مبعوث، عصر، عصر سحر و جادوگری بود و موسی (علیه السلام) از جانب خدا برای آن‌ها چیزی را آورد که قادر نباشند مثل آن را انجام دهند و با آن سحرشان را باطل کرد و از این طریق، حجّت خویش را بر ایشان ثابت کرد. خداوند تبارک‌وتعالی، عیسی (علیه السلام) را زمانی مبعوث کرد که دوره‌ی بیماری‌های مزمن بود و مردم به علم طب نیاز داشتند و عیسی (علیه السلام) از جانب خدای متعال برایشان چیزی را آورد که مثل آن را نداشتند و ندیده بودند و با آن مردگان را زنده کرد و انسان کور و پیسی گرفته را به اذن خداوند عزّوجلّ شفا داد و این‌گونه برای آن‌ها حجّت آورد. خداوند، محمّد (صلی الله علیه و آله) را زمانی مبعوث گردانید که عصر خطبه و کلام بود. و فکر می‌کنم که فرموده باشد: «عصر شعر و محمّد (صلی الله علیه و آله) کتاب خدا و مواعظ و احکام آن را آورد و نشان داد که سخنان آنان باطل و پوچ است و این‌گونه برای آن‌ها حجّت آورد. ابن‌سکیت گفت: به خدا که در این زمانه، هرگز کسی مثل شما را ندیدم. در این زمانه، حجّت برای مردم چیست»؟ ایشان فرمود: «چیزهایی‌که در مورد خدا صادق باشد، با عقل شناخته می‌شود و عقل آن را تصدیق می‌کند و آنچه که دروغ است نیز شناخته می‌شود و سپس عقل، آن را تکذیب می‌کند». ابن‌سکیت گفت: «به خدا قسم که جواب، فقط همین می‌توانست باشد».

Imam Rida (peace be upon him): Abu Ya'qub al-Baghdadi said: Ibn al-Sikkit said to Imam Rida (peace be upon him), "Why did Allah the Exalted send Musa ibn Imran (peace be upon him) with the yad bayda (the shining hand) and the staff and the instruments of sorcery, and send Isa (peace be upon him) with the science of medicine, and send Muhammad (peace be upon him and his family) with speech, sermon and discourse?" He said, "When Allah the Exalted sent Musa (peace be upon him), the era was the era of sorcery and magic, and Musa (peace be upon him) brought to them from Allah something the like of which they were incapable of producing, and by it he nullified their sorcery and by it established the proof over them. And Allah, Blessed and Exalted, sent Isa (peace be upon him) at a time when chronic diseases had appeared and the people were in need of the science of medicine, and Isa (peace be upon him) brought to them from Allah the Exalted something the like of which they did not possess and had not seen, and by it he revived the dead and healed the blind and the leper by the permission of Allah the Mighty and Majestic, and in this way established the proof over them. And Allah sent Muhammad (peace be upon him and his family) at a time that was the era of sermon and speech — and I think he said, 'the era of poetry' — and Muhammad (peace be upon him and his family) brought the Book of Allah and its exhortations and rulings and showed that their speech was false and void, and in this way established the proof over them." Ibn al-Sikkit said, "By Allah, I have never in this age seen anyone like you. What in this age is the proof for the people?" He said, "The intellect: by it what is truthful concerning Allah is recognised, and the intellect affirms it; and what is false is also recognised, and then the intellect denies it." Ibn al-Sikkit said, "By Allah, that is exactly what the answer had to be."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અબૂ યાકૂબ બગદાદી કહે છે: ઇબ્ને સિક્કીતે ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "શા માટે અલ્લાહ તઆલાએ મૂસા બિન ઇમરાન (અલયહિસ્સલામ)ને યદે બયઝા (પ્રકાશિત હાથ) અને અસા અને જાદુના સાધનો સાથે, અને ઇસા (અલયહિસ્સલામ)ને તબીબી વિદ્યા સાથે, અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને કલામ, ખુત્બા અને વાણી સાથે મબઊસ કર્યા?" તમે (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવ્યું: "જ્યારે અલ્લાહ તઆલાએ મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ને મબઊસ કર્યા, ત્યારે તે યુગ જાદુ અને સિહ્રનો યુગ હતો, અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ) અલ્લાહની તરફથી તેમના માટે એવી વસ્તુ લાવ્યા જેની જેવી કરવા તેઓ સક્ષમ ન હતા, અને તેના દ્વારા તમે તેમના જાદુને બાતિલ કર્યો અને આ રીતે તેમના ઉપર પોતાની હુજ્જત સાબિત કરી. અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ ઇસા (અલયહિસ્સલામ)ને એ સમયે મબઊસ કર્યા જ્યારે લાંબા સમયની બિમારીઓનો દોર હતો અને લોકોને તબીબી વિદ્યાની જરૂરત હતી, અને ઇસા (અલયહિસ્સલામ) અલ્લાહ તઆલા તરફથી તેમના માટે એવી વસ્તુ લાવ્યા જેની જેવી તેમની પાસે ન હતી અને તેમણે જોઈ પણ ન હતી, અને તેના દ્વારા મૃતકોને જીવંત કર્યા અને અંધ તથા કોઢ ગ્રસ્ત વ્યક્તિને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની ઇજાઝતથી શિફા આપી, અને આ રીતે તેમના ઉપર હુજ્જત કાયમ કરી. અલ્લાહે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને એ સમયે મબઊસ કર્યા જ્યારે ખુત્બા અને કલામનો યુગ હતો — અને હું સમજું છું કે તમે ફરમાવ્યું: 'શેરો શાયરીનો યુગ' — અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અલ્લાહની કિતાબ અને તેની નસીહતો તથા અહકામ લાવ્યા અને દર્શાવ્યું કે તેમની વાતો બાતિલ અને પોકળ છે, અને આ રીતે તેમના ઉપર હુજ્જત કાયમ કરી." ઇબ્ને સિક્કીતે કહ્યું: "અલ્લાહની કસમ, આ યુગમાં તમારા જેવા વ્યક્તિને મેં કદી જોયા નથી. આ યુગમાં લોકો માટે હુજ્જત શું છે?" તમે (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવ્યું: "જે વસ્તુ અલ્લાહના વિષયમાં સાચી હોય તે અક્લ દ્વારા ઓળખાય છે અને અક્લ તેની તસ્દીક કરે છે, અને જે જૂઠી હોય તે પણ ઓળખાય છે અને પછી અક્લ તેને જૂઠી કરાર દે છે." ઇબ્ને સિક્કીતે કહ્યું: "અલ્લાહની કસમ, જવાબ ફક્ત આ જ હોઈ શકતો હતો."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَن أَبَانِ‌بْنِ‌تَغْلِبَ وَ غَیْرِهِ: عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) أَنَّهُ سُئِلَ هَلْ کَانَ عِیسَی ابْنُ مَرْیَمَ (علیه السلام) أَحْیَا أَحَداً بَعْدَ مَوْتِهِ حَتَّی کَانَ لَهُ أَکْلٌ وَ رِزْقٌ وَ مُدَّهًٌْ وَ وَلَدٌ فَقَالَ نَعَمْ إِنَّهُ کَانَ لَهُ صَدِیقٌ مُوَاخٍ لَهُ فِی اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی وَ کَانَ عِیسَی (علیه السلام) یَمُرُّ بِهِ وَ یَنْزِلُ عَلَیْهِ وَ إِنَّ عِیسَی (علیه السلام) غَابَ عَنْهُ حِیناً ثُمَّ مَرَّ بِهِ لِیُسَلِّمَ عَلَیْهِ فَخَرَجَتْ إِلَیْهِ أُمُّهُ فَسَأَلَهَا عَنْهُ فَقَالَتْ مَاتَ یَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ أَ فَتُحِبِّینَ أَنْ تَرَاهُ قَالَتْ نَعَمْ فَقَالَ لَهَا فَإِذَا کَانَ غَداً فَآتِیکِ حَتَّی أُحْیِیَهُ لَکِ بِإِذْنِ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَلَمَّا کَانَ مِنَ الْغَدِ أَتَاهَا فَقَالَ لَهَا انْطَلِقِی مَعِی إِلَی قَبْرِهِ فَانْطَلَقَا حَتَّی أَتَیَا قَبْرَهُ فَوَقَفَ عَلَیْهِ عِیسَی (علیه السلام) ثُمَّ دَعَا اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَانْفَرَجَ الْقَبْرُ وَ خَرَجَ ابْنُهَا حَیّاً فَلَمَّا رَأَتْهُ أُمُّهُ وَ رَآهَا بَکَیَا فَرَحِمَهُمَا عِیسَی (علیه السلام) فَقَالَ لَهُ عِیسَی (علیه السلام) أَ تُحِبُّ أَنْ تَبْقَی مَعَ أُمِّکَ فِی الدُّنْیَا فَقَالَ یَا نَبِیَّ اللَّهِ بِأَکْلٍ وَ رِزْقٍ وَ مُدَّهًٍْ أَمْ بِغَیْرِ أَکْلٍ وَ لَا رِزْقٍ وَ لَا مُدَّهًٍْ فَقَالَ لَهُ عِیسَی (علیه السلام) بِأَکْلٍ وَ رِزْقٍ وَ مُدَّهًٍْ وَ تُعَمَّرُ عِشْرِینَ سَنَهًًْ وَ تَزَوَّجُ وَ یُولَدُ لَکَ قَالَ نَعَمْ إِذاً قَالَ فَدَفَعَهُ عِیسَی (علیه السلام) إِلَی أُمِّهِ فَعَاشَ عِشْرِینَ سَنَهًًْ وَ تَزَوَّجَ وَ وُلِدَ لَهُ.

امام صادق (علیه السلام)- ابان‌بن‌تغلب و دیگران نقل می‌کنند: از امام صادق (علیه السلام) سؤال شد: «آیا عیسی‌بن‌مریم (علیه السلام) کسی را بعد از مرگش زنده‌کرد که همان صفات زندگان مثل خوردن و رزق و فرزند و طول عمر را داشته باشد»؟ ایشان جواب داد: «بله. او دوستی صمیمی داشت که به دین عیسی (علیه السلام) وارد شده بود و عیسی (علیه السلام) نزد او می‌رفت و مهمان او می‌شد. مدّتی عیسی (علیه السلام) از او دیدار نکرد و بعد از مدّتی به سراغ او رفت تا به او سلامی بدهد. مادر او پیش عیسی (علیه السلام) آمد و عیسی (علیه السلام) سراغ دوستش را از او گرفت». گفت: «ای رسول خدا! فوت کرد». عیسی (علیه السلام) گفت: «می‌خواهی او را ببینی»؟ جواب داد: «بله». عیسی (علیه السلام) گفت: «فردا می‌آیم تا به اذن خداوند تبارک‌وتعالی او را برایت زنده کنم». چون فردا فرا رسید، عیسی (علیه السلام) پیش مادر دوستش آمد. و گفت: «با من بیا تا به کنار قبر او برویم». آن دو رفتند تا به قبر او رسیدند. عیسی (علیه السلام) بر فراز قبر ایستاد و دعا کرد. به ناگاه قبر شکاف خورد و فرزندِ آن زن، زنده از قبر بیرون آمد. وقتی مادرش او را در مقابل خود دید، هر دو شروع به گریه کردند. دل عیسی (علیه السلام) از حال آن دو به رحم آمد و به دوستش گفت: «می‌خواهی در این دنیا و پیش مادرت بمانی»؟ گفت: «ای رسول خدا! با خوردن و رزق و زمان برای زندگی و یا بدون این‌ها»؟ عیسی (علیه السلام) گفت: «با خوردن و رزق و طول عمر؛ بیست سال عمر می‌کنی، ازدواج می‌کنی و صاحب فرزند می‌شوی». گفت: «اگر چنین است، بله می‌خواهم». پس عیسی (علیه السلام) او را مادرش بازگرداند و او بیست سال زندگی کرد و ازدواج کرد و صاحب فرزند شد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Aban ibn Taghlib and others narrate: Imam Sadiq (peace be upon him) was asked: "Did Isa ibn Maryam (peace be upon him) bring anyone back to life after his death such that he had the very qualities of the living — eating, sustenance, children and a long life?" He replied: "Yes. He had an intimate friend who had entered the religion of Isa (peace be upon him), and Isa (peace be upon him) used to visit him and be his guest. For a time Isa (peace be upon him) did not visit him, and after a while he went to see him to greet him. His mother came out to Isa (peace be upon him), and Isa (peace be upon him) asked her about his friend." She said: "O Messenger of Allah! He has died." Isa (peace be upon him) said: "Would you like to see him?" She replied: "Yes." Isa (peace be upon him) said: "Tomorrow I shall come so that, by the permission of Allah, the Blessed and Exalted, I may bring him back to life for you." When the next day came, Isa (peace be upon him) came to the mother of his friend and said: "Come with me to his grave." The two of them went until they reached his grave. Isa (peace be upon him) stood over the grave and prayed. Suddenly the grave split open, and the woman's son came out of the grave alive. When his mother saw him before her, both of them began to weep. Isa's (peace be upon him) heart was moved with mercy at their state, and he said to his friend: "Would you like to remain in this world and stay with your mother?" He said: "O Messenger of Allah! With eating, sustenance and a span of life, or without these?" Isa (peace be upon him) said: "With eating, sustenance and long life; you will live twenty years, marry, and have children." He said: "If that is so, yes I want it." So Isa (peace be upon him) returned him to his mother, and he lived twenty years, married and had children.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબાન બિન તગ્લિબ અને બીજાઓ રિવાયત કરે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછવામાં આવ્યું: "શું ઈસા બિન મરિયમ (અલયહિસ્સલામ)એ કોઈને તેના મૃત્યુ પછી એવી રીતે જીવતો કર્યો કે જેમાં જીવતાઓ જેવા ગુણો — ખાવું, રિઝ્ક, સંતાન અને લાંબી ઉંમર હોય?" તેમણે જવાબ આપ્યો: "હા. તેમનો એક ખાસ મિત્ર હતો જે ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ના દીનમાં દાખલ થયો હતો, અને ઈસા (અલયહિસ્સલામ) તેની પાસે જતા અને તેના મહેમાન થતા. કેટલોક સમય ઈસા (અલયહિસ્સલામ) તેની મુલાકાતે ન ગયા, અને પછી કંઈક સમય બાદ તેને સલામ કરવા ગયા. તેની માતા ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ની સામે આવી, અને ઈસા (અલયહિસ્સલામ)એ તેની પાસેથી પોતાના મિત્ર વિશે પૂછ્યું." તેણીએ કહ્યું: "અય અલ્લાહના રસૂલ! તેનું અવસાન થઈ ગયું છે." ઈસા (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "શું તું તેને જોવા ઈચ્છે છે?" તેણીએ જવાબ આપ્યો: "હા." ઈસા (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "કાલે હું આવીશ જેથી અલ્લાહ તબારક વ તઆલાની પરવાનગીથી તેને તારા માટે જીવતો કરું." જ્યારે બીજો દિવસ આવ્યો, ઈસા (અલયહિસ્સલામ) પોતાના મિત્રની માતા પાસે આવ્યા અને કહ્યું: "મારી સાથે તેની કબર પર ચાલ." તે બંને ગયા ત્યાં સુધી કે તેની કબર પર પહોંચ્યા. ઈસા (અલયહિસ્સલામ) કબર પર ઉભા રહ્યા અને દુઆ કરી. અચાનક કબર ફાટી ગઈ, અને તે સ્ત્રીનો પુત્ર જીવતો કબરમાંથી બહાર આવ્યો. જ્યારે તેની માતાએ તેને પોતાની સામે જોયો, બંને રડવા લાગ્યાં. ઈસા (અલયહિસ્સલામ)નું દિલ તેમની હાલત પર દયાથી ભરાઈ ગયું, અને પોતાના મિત્રને કહ્યું: "શું તું આ દુનિયામાં પોતાની માતા પાસે રહેવા ઈચ્છે છે?" તેણે કહ્યું: "અય અલ્લાહના રસૂલ! ખાવા, રિઝ્ક અને જીવન માટે સમય સાથે, કે તેના વગર?" ઈસા (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "ખાવા, રિઝ્ક અને લાંબી ઉંમર સાથે; તું 20 વર્ષ જીવીશ, લગ્ન કરીશ અને સંતાન પ્રાપ્ત કરીશ." તેણે કહ્યું: "જો એમ છે, તો હા હું ઈચ્છું છું." પછી ઈસા (અલયહિસ્સલામ)એ તેને તેની માતાને પાછો સોંપી દીધો અને તે 20 વર્ષ જીવ્યો, લગ્ન કર્યાં અને સંતાન પ્રાપ્ત કર્યાં.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ (علیه السلام) جَاءَ إِلَی قَبْرِ یَحْیَی بْنِ زَکَرِیَّا (علیه السلام) وَ کَانَ سَأَلَ رَبَّهُ أَنْ یُحْیِیَهُ لَهُ فَدَعَاهُ فَأَجَابَهُ وَ خَرَجَ إِلَیْهِ مِنَ الْقَبْرِ فَقَالَ لَهُ مَا تُرِیدُ مِنِّی فَقَالَ لَهُ أُرِیدُ أَنْ تُؤْنِسَنِی کَمَا کُنْتَ فِی الدُّنْیَا فَقَالَ لَهُ یَا عِیسَی (علیه السلام) مَا سَکَنَتْ عَنِّی حَرَارَهًُْ الْمَوْتِ وَ أَنْتَ تُرِیدُ أَنْ تُعِیدَنِی إِلَی الدُّنْیَا وَ تَعُودَ عَلَیَّ حَرَارَهًُْ الْمَوْتِ فَتَرَکَهُ فَعَادَ إِلَی قَبْرِهِ.

امام صادق (علیه السلام)- عیسی‌بن‌مریم (علیه السلام) به سراغ قبر یحیی‌بن‌زکریا (علیه السلام) رفت و از خدا خواست که او را زنده کند و دعا کرد. خداوند نیز دعای او را اجابت کرد و یحیی از قبر خارج شد. به عیسی (علیه السلام) گفت: «از من چه می‌خواهی»؟ عیسی (علیه السلام) جواب داد: «از تو می‌خواهم که مونس من باشی و همان‌طور که قبلاً زنده بودی، اکنون نیز در دنیا باشی». گفت: «هنوز گرمی مرگِ من فرو ننشسته و تو می‌خواهی که مرا به دنیا بازگردانی تا حرارت مرگ، دوباره به تن من بنشیند؟! پس او را ترک کرد و عیسی (علیه السلام) او را به قبر بازگرداند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Isa ibn Maryam (peace be upon him) went to the grave of Yahya ibn Zakariyya (peace be upon him) and asked Allah to bring him back to life, and he supplicated. Allah answered his supplication, and Yahya came out of the grave. He said to Isa (peace be upon him): "What do you want from me?" Isa (peace be upon him) replied: "I want you to be my companion, and just as you were alive before, to now also be in the world." He said: "The heat of death has not yet subsided from me, and you want to return me to the world so that the heat of death may settle upon my body again?!" So he left him, and Isa (peace be upon him) returned him to his grave.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઈસા બિન મરિયમ (અલયહિસ્સલામ) યહ્યા બિન ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)ની કબર પર ગયા અને અલ્લાહ પાસે તેમને જીવતા કરવાની માંગ કરી અને દુઆ કરી. અલ્લાહે તેમની દુઆ કબૂલ કરી અને યહ્યા કબરમાંથી બહાર આવ્યા. તેમણે ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "તમે મારી પાસેથી શું ઈચ્છો છો?" ઈસા (અલયહિસ્સલામ)એ જવાબ આપ્યો: "હું તમારી પાસેથી ઈચ્છું છું કે તમે મારા સાથી બનો, અને જેમ પહેલાં જીવતા હતા તેમ હમણાં પણ દુનિયામાં રહો." તેમણે કહ્યું: "હજુ મારા મૃત્યુની ગરમી શાંત નથી થઈ અને તમે ઈચ્છો છો કે મને દુનિયામાં પાછો લાવો જેથી મૃત્યુની ગરમી ફરીથી મારા શરીર પર બેસે?! પછી તેમણે તેમને છોડી દીધા અને ઈસા (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને કબરમાં પાછા મોકલી દીધા."

#7 پاک و طاهر Pure and clean પાક અને તાહિર

السّجاد (علیه السلام) Imam Sajjad (peace be upon him) ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)

عَن جُعَیْدٍ الْهَمْدَانِیِّ قَالَ: سَأَلْتُ عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) بِأَیِ حُکْمٍ تَحْکُمُونَ قَالَ نَحْکُمَ بِحُکْمِ آلِ دَاوُدَ (علیه السلام) فَإِنْ عَیِینَا شَیْئاً تَلَقَّانَا بِهِ رُوحُ الْقُدُسِِ.

امام سجّاد (علیه السلام)- جعید همدانی گوید: از امام سجّاد (علیه السلام) پرسیدم: «چگونه میان مردم حکم می‌کنید»؟ فرمود: «به حکم آل‌داود (علیه السلام) اگر در یک مورد اطّلاعی نداشتیم روح القدس ما را در جریان می‌گذارد».

Imam Sajjad (peace be upon him): Ju'ayd al-Hamdani said: I asked Imam Sajjad (peace be upon him): "By what ruling do you judge among the people?" He said: "By the ruling of the family of Dawud (peace be upon him); and if we do not have knowledge of some matter, Ruh al-Qudus (the Holy Spirit) informs us of it."

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): જુઐદ હમદાનીએ કહ્યું: મેં ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "તમે લોકોની વચ્ચે કેવી રીતે હુકમ કરો છો?" તેમણે ફરમાવ્યું: "આલે દાઉદ (અલયહિસ્સલામ)ના હુકમ મુજબ; અને જો કોઈ બાબતમાં અમને જાણકારી ન હોય તો રૂહુલ કુદુસ (પવિત્ર આત્મા) અમને તેની જાણ કરે છે."

#8 پاک و طاهر Pure and clean પાક અને તાહિર

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فِی رِوَایَهًِْ أَبِی الْجَارُودِ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ رُوحُ الْقُدُسِ قَالَ الرُّوحُ هُوَ جَبْرَئِیلُ وَ الْقُدُسُ الطَّاهِر.

امام باقر (علیه السلام)- رُوحُ الْقُدُسِ یعنی جبرئیل و القُدُس یعنی پاک و طاهر.

Imam Baqir (peace be upon him): In the narration of Abu al-Jarud from Imam Baqir (peace be upon him) concerning His words رُوحُ الْقُدُسِ [the Holy Spirit], he said: al-Ruh is Jibra'il, and al-Qudus means the pure and holy.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): રૂહુલ કુદુસ એટલે જિબ્રઈલ અને અલ-કુદુસ એટલે પાક અને પવિત્ર.

#9 پاک و طاهر Pure and clean પાક અને તાહિર

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَسْبَاطٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ قُلْتُ تُسْأَلُونَ عَنِ الشَّیْءِ فَلَا یَکُونُ عِنْدَکُمْ عِلْمُهُ قَالَ رُبَّمَا کَانَ ذَلِکَ قُلْتُ کَیْفَ تَصْنَعُونَ قَالَ تَلَقَّانَا بِهِ رُوحُ الْقُدُس.

امام صادق (علیه السلام)- اسباط گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: «[آیا] گاهی از شما چیزی می‌پرسند که جواب آن را ندانید»؟ فرمود: «گاهی اتفاق می‌افتد». عرض کردم: «در این مواقع چه می‌کنید»؟ فرمود: «رُوحِ الْقُدُسِ ما را در جریان می‌گذارد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Asbat said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "[Does it happen that] sometimes you are asked about something and you do not know the answer to it?" He said: "Sometimes that happens." I said: "What do you do on such occasions?" He said: "Ruh al-Qudus (the Holy Spirit) informs us of it."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અસ્બાતે કહ્યું: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "[શું] ક્યારેક તમને એવી કોઈ વસ્તુ પૂછવામાં આવે છે જેનો જવાબ તમે ન જાણતા હો?" તેમણે ફરમાવ્યું: "ક્યારેક એવું બને છે." મેં અરજ કરી: "આવા સમયે તમે શું કરો છો?" તેમણે ફરમાવ્યું: "રૂહુલ કુદુસ અમને તેની જાણ કરે છે."

#10 پاک و طاهر Pure and clean પાક અને તાહિર

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَمَّارٍ أَوْ غَیْرِهِ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فَبِمَا تَحْکُمُونَ إِذَا حَکَمْتُمْ فَقَالَ بِحُکْمِ اللَّهِ وَ حُکْمِ دَاوُدَ (علیه السلام) وَ حُکْمِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) فَإِذَا وَرَدَ عَلَیْنَا مَا لَیْسَ فِی کِتَابِ عَلِیٍّ (علیه السلام) تَلَقَّانَا بِهِ رُوحُ الْقُدُسِ وَ أَلْهَمَنَا اللَّهُ إِلْهَاماً.

امام صادق (علیه السلام)- عمّار گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: «وقتی حکم کنید، با چه چیزی حکم می‌کنید»؟ فرمود: «با حکم خدا و حکم داود و حکم محمّد (صلی الله علیه و آله) [حکم می‌کنیم] و هرگاه چیزی‌که در کتاب علی (علیه السلام) نیست برای ما پیش بیاید، رُوحِ الْقُدُسِ آن را به ما القا می‌کند و خداوند به ما الهام می‌فرماید».

Imam Sadiq (peace be upon him): Ammar said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "When you give a ruling, on what basis do you rule?" He said: "[We rule] by the ruling of Allah, the ruling of Dawud and the ruling of Muhammad (peace be upon him and his family); and whenever something comes to us that is not in the book of Ali (peace be upon him), Ruh al-Qudus (the Holy Spirit) casts it upon us and Allah inspires us with an inspiration."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અમ્માર કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "જ્યારે તમે હુકમ કરો છો, ત્યારે કઈ વસ્તુ સાથે હુકમ કરો છો?" આપે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહના હુકમ સાથે અને દાવૂદના હુકમ સાથે અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના હુકમ સાથે [અમે હુકમ કરીએ છીએ], અને જ્યારે પણ કોઈ એવી બાબત અમારી સામે આવે જે અલી (અલયહિસ્સલામ)ની કિતાબમાં ન હોય, તો રૂહુલ કુદુસ તે અમારા પર નાઝિલ કરે છે અને અલ્લાહ અમને ઇલ્હામ ફરમાવે છે."

#11 پاک و طاهر Pure and clean પાક અને તાહિર

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی خَلَقَ رُوحَ الْقُدُسِ وَ لَمْ یَخْلُقْ خَلْقاً أَقْرَبَ إِلَیْهِ مِنْهَا وَ لَیْسَتْ بِأَکْرَمِ خَلْقِهِ عَلَیْهِ فَإِذَا أَرَادَ أَمْراً أَلْقَاهُ إِلَیْهَا فَأَلْقَاهُ إِلَی النُّجُومِ فَجَرَتْ بِهِ.

امام صادق (علیه السلام)- خداوند تبارک و تعالی روح القدس را آفرید و مخلوقی نزدیکتر از او به خودش نیافرید، نه اینکه بهترین مخلوق خدا باشد. هرگاه کاری را بخواهد به او القا می‌کند؛ آنگاه او به ستارگان القا می نماید و آن ها به آن عمل می‌کنند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah, the Blessed and Exalted, created Ruh al-Qudus (the Holy Spirit), and He created no creature nearer to Him than it — not that it is the noblest of His creatures. Whenever He wills a matter, He casts it to it; then it casts it to the stars, and they carry it out.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ રૂહુલ કુદુસને પૈદા કરી અને કોઈ મખ્લૂક તેનાથી વધુ પોતાની નજીક નથી બનાવી, એવું નહીં કે તે અલ્લાહની શ્રેષ્ઠ મખ્લૂક હોય. જ્યારે પણ કોઈ કામ ઇચ્છે છે ત્યારે તેને તેની ઉપર નાઝિલ કરે છે; પછી તે સિતારાઓ પર નાઝિલ કરે છે અને તેઓ તેના ઉપર અમલ કરે છે.

#12 پاک و طاهر Pure and clean પાક અને તાહિર

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَ الْأَوْصِیَاءَ مُحَدَّثُونَ یُحَدِّثُهُمْ رُوحُ الْقُدُسِ وَ لَا یَرَوْنَهُ وَ کَانَ عَلِیٌّ (علیه السلام) یَعْرِضُ عَلَی رُوحِ الْقُدُسِ مَا یُسْأَلُ عَنْهُ فَیُوجَسُ فِی نَفْسِهِ أَنْ قَدْ أَصَبْتَ بِالْجَوَابِ فَیُخْبِرُ فَیَکُونُ کَمَا قَالَ.

امام باقر (علیه السلام)- اوصیاء محدّث هستند، روح القدس با آن ها صحبت می کند، ولی او را نمی‌بینند. حضرت علی (علیه السلام) آنچه از او می‌پرسیدند را به روح القدس عرضه می داشت و در دل خود احساس می کرد که به جواب رسیده است، بعد جواب را می گفت، جواب همان بود که فرموده بود.

Imam Baqir (peace be upon him): Indeed, the awsiya (successors) are muhaddathun (those who are spoken to) — Ruh al-Qudus (the Holy Spirit) speaks to them, but they do not see it. Ali (peace be upon him) would present to Ruh al-Qudus whatever he was asked about, and he would feel in himself that he had reached the answer; then he would give the answer, and it would be exactly as he had said.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ખરેખર, ઔસિયા (વસીઓ) મોહદ્દષ હોય છે, રૂહુલ કુદુસ તેમની સાથે વાત કરે છે, પરંતુ તેઓ તેને જોતા નથી. હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ) જે કંઈ તેમને પૂછવામાં આવતું તે રૂહુલ કુદુસ સમક્ષ પેશ કરતા અને પોતાના દિલમાં એહસાસ કરતા કે જવાબ મળી ગયો છે, પછી જવાબ કહેતા, અને જવાબ એ જ હતો જે તેમણે ફરમાવ્યો હતો.

#13 پاک و طاهر Pure and clean પાક અને તાહિર

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فِی الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) وَ الْأَوْصِیَاءِ خَمْسَهًُْ أَرْوَاحٍ رُوحُ الْبَدَنِ وَ رُوحُ الْقُدُسِ وَ رُوحُ الْقُوَّهًِْ وَ رُوحُ الشَّهْوَهًِْ وَ رُوحُ الْإِیمَانِ وَ فِی الْمُؤْمِنِینَ أَرْبَعَهًُْ أَرْوَاحٍ أَفْقَدَهَا رُوحَ الْقُدُسِ رُوحُ الْبَدَنِ وَ رُوحُ الْقُوَّهًِْ وَ رُوحُ الشَّهْوَهًِْ وَ رُوحُ الْإِیمَانِ وَ فِی الْکُفَّارِ ثَلَاثَهًُْ أَرْوَاحٍ رُوحُ الْبَدَنِ رُوحُ الْقُوَّهًِْ وَ رُوحُ الشَّهْوَهًِْ ثُمَّ قَالَ رُوحُ الْإِیمَانِ یُلَازِمُ الْجَسَدَ مَا لَمْ یَعْمَلْ بِکَبِیرَهًٍْ فَإِذَا عَمِلَ بِکَبِیرَهًْ فَارَقَهُ الرُّوحُ وَ رُوحُ الْقُدُسِ مَنْ سَکَنَ فِیهِ فَإِنَّهُ لَا یَعْمَلُ بِکَبِیرَهًٍْ أَبَداً.

امام صادق (علیه السلام)- در انبیاء (علیهم السلام) و اوصیاء پنج روح است؛ روح بدن و روح قدس و روح قوت و روح شهوت و روح ایمان. و در مؤمنین چهار روح است که روح قدس ندارند ولی دارای روح بدن و روح قوت و روح شهوت و روح ایمانند. و در کفار سه روح است؛ روح بدن و روح قوت و روح شهوت. روح ایمان با بدن هست تا وقتی که مرتکب گناه کبیره‌ای نشده باشد؛ وقتی کبیره‌ای انجام داد روح از او جدا می‌شود؛ ولی روح القدس در هرکس بود هرگز گناه کبیره انجام نمی‌دهد.

Imam Sadiq (peace be upon him): In the prophets (peace be upon them) and the awsiya (successors) there are five spirits: the spirit of the body, Ruh al-Qudus (the Holy Spirit), the spirit of strength, the spirit of desire, and the spirit of faith. And in the believers there are four spirits — they do not have Ruh al-Qudus, but they have the spirit of the body, the spirit of strength, the spirit of desire and the spirit of faith. And in the disbelievers there are three spirits: the spirit of the body, the spirit of strength and the spirit of desire. The spirit of faith remains with the body so long as he has not committed a major sin; when he commits a major sin, the spirit departs from him. But Ruh al-Qudus — whoever it dwells in never commits a major sin, ever.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અંબિયા (અલયહેમુસ્સલામ) અને ઔસિયામાં પાંચ રૂહો હોય છે; રૂહુલ બદન (શરીરની રૂહ), રૂહુલ કુદુસ, રૂહુલ કુવ્વત (તાકતની રૂહ), રૂહુશ્શહવત (ઇચ્છાની રૂહ) અને રૂહુલ ઈમાન (ઈમાનની રૂહ). અને મોઅમિનોમાં ચાર રૂહો હોય છે જેમની પાસે રૂહુલ કુદુસ હોતી નથી, પરંતુ તેમની પાસે રૂહુલ બદન, રૂહુલ કુવ્વત, રૂહુશ્શહવત અને રૂહુલ ઈમાન હોય છે. અને કાફિરોમાં ત્રણ રૂહો હોય છે; રૂહુલ બદન, રૂહુલ કુવ્વત અને રૂહુશ્શહવત. રૂહુલ ઈમાન શરીર સાથે ત્યાં સુધી હોય છે જ્યાં સુધી તે કોઈ કબીરહ ગુનાહ ન કરે; જ્યારે તે કબીરહ ગુનાહ કરે ત્યારે રૂહ તેનાથી જુદી થઈ જાય છે; પરંતુ રૂહુલ કુદુસ જેની અંદર હોય તે ક્યારેય કબીરહ ગુનાહ કરતો નથી.

#14 پاک و طاهر Pure and clean પાક અને તાહિર

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) سَأَلْتُهُ عَنْ عِلْمِ الْإِمَامِ بِمَا فِی أَقْطَارِ الْأَرْضِ وَ هُوَ فِی بَیْتِهِ مُرْخًی عَلَیْهِ سِتْرُهُ فَقَالَ یَا مُفَضَّلُ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی جَعَلَ لِلنَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) خَمْسَهًَْ أَرْوَاحٍ رُوحَ الْحَیَاهًِْ فَبِهِ دَبَ وَ دَرَجَ وَ رُوحَ الْقُوَّهًِْ فَبِهِ نَهَضَ وَ جَاهَدَ وَ رُوحَ الشَّهْوَهًِْ فَبِهِ أَکَلَ وَ شَرِبَ وَ أَتَی النِّسَاءَ مِنَ الْحَلَالِ وَ رُوحَ الْإِیمَانِ فَبِهِ أَمَرَ وَ عَدَلَ وَ رُوحَ الْقُدُسِ فَبِهِ حَمَلَ النُّبُوَّهًَْ فَإِذَا قُبِضَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) انْتَقَلَ رُوحُ الْقُدُسِ فَصَارَ فِی الْإِمَامِ وَ رُوحُ الْقُدُسِ لَا یَنَامُ وَ لَا یَغْفُلُ وَ لَا یَلْهُو وَ لَا یَسْهُو وَ الْأَرْبَعَهًُْ الْأَرْوَاحُ تَنَامُ وَ تَلْهُو وَ تَغْفُلُ وَ تَسْهُوَ وَ رُوحُ الْقُدُسِ ثَابِتٌ یَرَی بِهِ مَا فِی شَرْقِ الْأَرْضِ وَ غَرْبِهَا وَ بَرِّهَا وَ بَحْرِهَا قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ یَتَنَاوَلُ الْإِمَامُ مَا بِبَغْدَادَ بِیَدِهِ قَالَ نَعَمْ وَ مَا دُونَ الْعَرْشِ.

امام صادق (علیه السلام)- مفضل‌بن‌عمر گفت: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: «از کجا امام از اطراف جهان اطّلاع دارد؛ با اینکه در خانه نشسته و پرده آویخته است». فرمود: «مفضّل! خداوند برای پیامبر پنج روح قرارداده: روح حیات؛ که با آن حرکت می‌کند می‌رود و می‌آید. روح قوت؛ با آن حرکت می‌کند و جهاد می‌نماید. و روح شهوت؛ با آن می‌خورد و می‌آشامد و با زنان از راه حلال همبستر می‌شود. و روح ایمان که به‌وسیله‌ی آن دستور می‌دهد و عدالت می‌کند. و روح قدس؛ به‌وسیله‌ی آن بار نبّوت را بر می‌دارد وقتی پیامبر (صلی الله علیه و آله) از دنیا رفت روح القدس به امام منتقل می‌شود. روح القدس نمی‌خوابد و نه غافل است و اهل لهو نیست و اشتباه نمی‌کند ولی چهار روح دیگر می‌خوابند و دارای لهو و غفلت و سهو هستند. روح القدس ثابت است به‌وسیله‌ی آنچه در شرق و غرب و خشکی و دریا است می‌بیند، عرض کردم: «آیا امام می‌تواند چیزی که در بغداد است با دست خود بر دارد». فرمود: «آری حتی پائین‌تر از عرش را می‌تواند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Mufaddal ibn Umar said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "How does the Imam have knowledge of what is in the regions of the world, while he is seated in his house with his curtain drawn?" He said: "O Mufaddal! Allah has appointed for the Prophet five spirits: the spirit of life, by which he moves and comes and goes; the spirit of strength, by which he rises up and strives; the spirit of desire, by which he eats and drinks and has lawful intercourse with women; the spirit of faith, by which he commands and does justice; and Ruh al-Qudus (the Holy Spirit), by which he bears the burden of prophethood. When the Prophet (peace be upon him and his family) passes from the world, Ruh al-Qudus is transferred to the Imam. Ruh al-Qudus does not sleep, is not heedless, does not engage in idle play, and does not err; but the other four spirits sleep, and are subject to idle play, heedlessness and error. Ruh al-Qudus is constant; by it he sees whatever is in the east and the west, the land and the sea." I said: "Can the Imam take something that is in Baghdad with his own hand?" He said: "Yes, and even what is below the Throne."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુફદ્દલ બિન ઉમરે કહ્યું: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "ઇમામને દુનિયાના ચારે ખૂણાની ખબર ક્યાંથી હોય છે; જ્યારે તેઓ ઘરમાં બેઠા છે અને પરદો લટકાવેલો છે?" આપે ફરમાવ્યું: "એ મુફદ્દલ! અલ્લાહે પયગંબર માટે પાંચ રૂહો કરાર આપી છે: રૂહુલ હયાત (જીવનની રૂહ); જેની સાથે તે હિલચાલ કરે છે, જાય છે અને આવે છે. રૂહુલ કુવ્વત (તાકતની રૂહ); જેની સાથે તે ઊભા થાય છે અને જેહાદ કરે છે. અને રૂહુશ્શહવત (ઇચ્છાની રૂહ); જેની સાથે તે ખાય છે, પીવે છે અને હલાલ રીતે સ્ત્રીઓ સાથે સહવાસ કરે છે. અને રૂહુલ ઈમાન (ઈમાનની રૂહ) જેના જરિયે તે હુકમ આપે છે અને અદલ કરે છે. અને રૂહુલ કુદુસ; જેના જરિયે તે નબુવ્વતનો બોજ ઉપાડે છે. જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) દુનિયામાંથી ગયા ત્યારે રૂહુલ કુદુસ ઇમામ પાસે મુન્તકિલ થઈ જાય છે. રૂહુલ કુદુસ સૂતી નથી અને ન ગાફિલ છે અને ન લહ્વ (રમત-ગમત)ની અહલ છે અને ભૂલ કરતી નથી, પરંતુ બાકીની ચાર રૂહો સૂએ છે અને લહ્વ, ગફલત અને સહ્વ (ભૂલ) ધરાવે છે. રૂહુલ કુદુસ સાબિત (સ્થિર) છે, જેના જરિયે તે પૂર્વ અને પશ્ચિમ અને ખુશ્કી અને દરિયામાં જે કંઈ છે તે જુએ છે." મેં અરજ કરી: "શું ઇમામ બગદાદમાં જે વસ્તુ છે તેને પોતાના હાથે ઉપાડી શકે છે?" આપે ફરમાવ્યું: "હા, અરે અર્શથી નીચેની દરેક વસ્તુ ઉપાડી શકે છે."

#15 پاک و طاهر Pure and clean પાક અને તાહિર

عَنْ عَلِیِّ بْنِ عَطِیَّهًَْ یَرْفَعُهُ إِلَی أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) قَالَ قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) َإِنَّ لِلَّهِ نَهَراً دُونَ عَرْشِهِ وَ دُونَ النَّهَرِ الَّذِی دُونَ عَرْشِهِ نُورٌ مِنْ نُورِهِ وَ إِنَّ عَلَی حَافَتَیِ النَّهَرِ رُوحَیْنِ مَخْلُوقَیْنِ رُوحُ الْقُدُسِ وَ رُوحٌ مِنْ أَمْرِهِ وَ إِنَّ لِلَّهِ عَشْرَ طِینَاتٍ خَمْسَهًًْ مِنَ الْجَنَّهًِْ وَ خَمْسَهًًْ مِنَ النَّارِ وَ خَمْسَهًًْ مِنَ الْأَرْضِ وَ فَسَّرَ الْجِنَانَ وَ فَسَّرَ الْأَرْضَ ثُمَّ قَالَ مَا مِنْ نَبِیٍّ وَ لَا مَلَکٍ إِلَّا مِنْ بَعْدِ جَبْلِهِ نُفِخَ فِیهِ مِنْ إِحْدَی الرُّوحَیْنِ وَ جُبِلَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) مِنْ إِحْدَی الطِّینَتَیْنِ قُلْتُ لِأَبِی الْحَسَنِ (علیه السلام) مَا الْجَبْلُ قَالَ الْخَلْقُ غَیْرَنَا أَهْلَ الْبَیْتِ فَإِنَّ اللَّهَ خَلَقَنَا مِنَ الْعَشْرِ طِینَاتٍ جَمِیعاً وَ نَفَخَ فِینَا مِنَ الرُّوحَیْنِ جَمِیعاً فَأَطْیَبُهَا طِینَتُنَا.

امام علی (علیه السلام)- علی‌بن‌عطیّه در حدیثی مرفوع از امام علی (علیه السلام) روایت می‌کند که فرمود: خداوند نهری در پایین عرش دارد؛ پایین آن نهر نورِ، از نور خدا است و در کنار دو طرف نهر دو روح آفریده شده است؛ ۱ روح القدس ۲ روح من أمره. خداوند چند طینت و سرشت دارد؛ پنج سرشت آن از بهشت است و پنج طینت از زمین بهشت و زمین را تفسیر نمود. سپس فرمود: هیچ پیامبر و فرشته‌ای نیست مگر اینکه پس از آفرینش در او از یکی از این دو روح دمیده می‌شود. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) را از یکی از این دو طینت قرار داد، به امام رضا (علیه السلام) گفتم: «جبل چیست»؟ فرمود: «آفرینش مردم البتّه غیر ما اهل‌بیت (علیهم السلام) چون خداوند ما را از تمام ده طینت و سرشت آفرید و در ما از هر دو روح دمید؛ و چقدر طینت و سرشت خوش بویی است».

Imam Ali (peace be upon him): Ali ibn Atiyya, in a marfu' hadith, narrates from Imam Ali (peace be upon him) who said: Allah has a river below His Throne; below that river is a light from the light of Allah, and on the two banks of the river two spirits have been created: 1. Ruh al-Qudus (the Holy Spirit), 2. a spirit from His command. Allah has ten clays and natures: five of them from Paradise, five from the Fire, and five from the earth. And He explained the gardens and He explained the earth. Then he said: There is no prophet or angel except that after his formation one of these two spirits is breathed into him, and the Prophet (peace be upon him and his family) was formed from one of these two clays. I said to Imam al-Rida (peace be upon him): "What is jabl?" He said: "The creation of people — except us, the Ahl al-Bayt (peace be upon them), for Allah created us from all ten clays and natures together, and breathed into us from both spirits together; and how sweet-scented is our clay and nature."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલી બિન અતિય્યા એક મરફૂઅ હદીસમાં ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત કરે છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: અલ્લાહની અર્શની નીચે એક નહેર છે; તે નહેરની નીચે અલ્લાહના નૂરમાંથી એક નૂર છે અને નહેરની બન્ને બાજુ પર બે રૂહો પૈદા કરવામાં આવી છે: ૧. રૂહુલ કુદ્સ, ૨. તેના અમ્રમાંથી એક રૂહ. અલ્લાહની પાસે દસ તીનતો અને સૃષ્ટિઓ છે: તેમાંથી પાંચ જન્નતથી, પાંચ આગથી અને પાંચ ઝમીનથી છે. અને તેમણે જન્નતોને સમજાવ્યું અને ઝમીનને સમજાવ્યું. પછી ફરમાવ્યું: કોઈ પણ પયગંબર કે ફરિશ્તો એવો નથી કે જેની રચના પછી તેમાં આ બે રૂહોમાંથી એક ફૂંકવામાં ન આવી હોય, અને પયગંબર અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને આ બે તીનતોમાંથી એકથી બનાવ્યા. મેં ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "જબ્લ શું છે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "લોકોની રચના — સિવાય કે અમે અહલેબૈત (અલયહેમુસ્સલામ), કેમ કે અલ્લાહે અમને દસેદસ તીનતો અને સૃષ્ટિઓથી બનાવ્યા અને અમારામાં બન્ને રૂહો ફૂંકી; અને અમારી તીનત અને સૃષ્ટિ કેટલી સુગંધિત છે."