عَن خَالِدِبْنِیَزِیدَ الْقُمِّیِّ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِه عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ حَسِبُوا أَلَّا تَکُونَ فِتْنَةٌ قَالَ حَیْثُ کَانَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) بَیْنَ أَظْهُرِهِمْ فَعَمُوا وَ صَمُّوا حَیْثُ قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) ثُمَّ تابَ اللهُ عَلَیْهِمْ حَیْثُ قَامَ امیرالمؤمنین (علیه السلام) قَالَ ثُمَّ عَمُوا وَ صَمُّوا إِلَی السَّاعَهًِْ.
امام صادق (علیه السلام)- از امام صادق (علیه السلام) روایت شده که در مورد این آیه: وَحَسِبُواْ أَلاَّ تَکُونَ فِتْنَةٌ فرمود: «در آن زمان، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در میان آنان بود. هنگامی که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) رحلت یافت، کور و کر شدند و هنگامی که امیرالمؤمنین (علیه السلام) به خلافت رسید، خداوند آنان را بخشید». و فرمود: «بعد از آن تا روز قیامت ، آنها همچنان، کور و کر خواهند بود».
Imam Sadiq (peace be upon him): It is narrated from Imam Sadiq (peace be upon him) regarding this verse: وَحَسِبُواْ أَلاَّ تَکُونَ فِتْنَةٌ [And they thought that there would be no affliction], he said: "At that time, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was among them. When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) passed away, they became blind and deaf; and when Amir al-Mu'minin (peace be upon him) rose to the caliphate, Allah forgave them." And he said: "After that, until the Day of Resurrection, they will remain blind and deaf."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત છે કે આ આયત: وَحَسِبُواْ أَلاَّ تَکُونَ فِتْنَةٌ [અને તેઓએ વિચાર્યું કે કોઈ ફિતનો નહીં હોય] ના વિષે ફરમાવ્યું: "તે સમયે, રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેઓની વચ્ચે હતા. જ્યારે રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ રેહલત ફરમાવી, ત્યારે તેઓ આંધળા અને બહેરા થઈ ગયા, અને જ્યારે અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) ખિલાફત પર પહોંચ્યા, ત્યારે અલ્લાહે તેઓને માફ કરી દીધા." અને ફરમાવ્યું: "તે પછી કયામતના દિવસ સુધી, તેઓ એવી જ રીતે આંધળા અને બહેરા રહેશે."