سورة ق

Verse 17 of 45

50:17

إِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيانِ عَنِ الْيَمِينِ وَ عَنِ الشِّمالِ قَعِيدٌ

[به خاطر بياوريد] هنگامى را كه دو فرشته راست و چپ كه ملازم انسانند اعمال او را دريافت مى‌دارند.

When the two receivers receive, sitting on the right and on the left.

જયારે કે બે (નોંધ) લેનાર ફરિશ્તા જમણી અને ડાબી બાજુએથી (ઇન્સાનના) આમાલની નોંધ લે છે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَا مِنْ قَلْبٍ إِلَّا وَ لَهُ أُذُنَانِ عَلَی إِحْدَاهُمَا مَلَکٌ مُرْشِدٌ وَ عَلَی الْأُخْرَی شَیْطَانٌ مُفْتِنٌ هَذَا یَأْمُرُهُ وَ هَذَا یَزْجُرُهُ الشَّیْطَانُ یَأْمُرُهُ بِالْمَعَاصِی وَ الْمَلَکُ یَزْجُرُهُ عَنْهَا وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عزّوجلّ: عَنِ الْیَمِینِ وَ عَنِ الشِّمالِ قَعِیدٌ ما یَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ.

امام صادق (علیه السلام)- هر قلبی دو گوش دارد، بر یکی از آن‌ها فرشته‌ی هدایتگر و بر دیگری شیطان فریبنده وجود دارد. فرشته، قلب [انسان] را به نیکی امر می‌کند و شیطان او را از آن نهی می‌کند، شیطان به بدی امر می‌کند. فرشته از آن باز می‌دارد و این معنی کلام خداوند است که فرمود: عَنِ الیَمِینِ و عَنِ الشِّمَال قَعِیدٌ مَا یَلفِظُ مِن قَول إِلا لدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ.

Imam Sadiq (peace be upon him): Every heart has two ears; on one of them is a guiding angel and on the other is a deceiving Satan. The angel commands the heart [of the human being] to goodness and Satan forbids him from it; Satan commands him to evil and the angel restrains him from it. And this is the meaning of the word of Allah, who said: عَنِ الیَمِینِ و عَنِ الشِّمَال قَعِیدٌ مَا یَلفِظُ مِن قَول إِلا لدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ [Sitting on the right and on the left; not a word does he utter except that there is a watcher with him, ready].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): દરેક દિલને બે કાન હોય છે, તેમાંથી એક પર હિદાયત આપનાર ફરિશ્તો અને બીજા પર ધોકો આપનાર શેતાન હોય છે. ફરિશ્તો [માણસના] દિલને ભલાઈનો આદેશ આપે છે અને શેતાન તેને તેનાથી રોકે છે, શેતાન બુરાઈનો આદેશ આપે છે અને ફરિશ્તો તેનાથી રોકે છે, અને આ જ અલ્લાહના તે વચનનો અર્થ છે જેમાં તેણે ફરમાવ્યું: عَنِ الیَمِینِ و عَنِ الشِّمَال قَعِیدٌ مَا یَلفِظُ مِن قَول إِلا لدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ [જમણી અને ડાબી બાજુ બેઠેલા છે; તે કોઈ શબ્દ બોલતો નથી સિવાય કે તેની પાસે એક તૈયાર નિરીક્ષક હાજર છે].

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِذْ یَتَلَقَّی الْمُتَلَقِّیانِ عَنِ الْیَمِینِ وَ عَنِ الشِّمالِ قَعِیدٌ قَالَ هُمَا الْمَلَکَانِ.

امام صادق (علیه السلام)- إِذْ یَتَلَقَّی المُتَلَقِّیانِ عَنِ الْیَمِینِ وَ عَنِ الشِّمالِ قَعِیدٌ آن ها، دو فرشته هستند.

Imam Sadiq (peace be upon him): إِذْ یَتَلَقَّی المُتَلَقِّیانِ عَنِ الْیَمِینِ وَ عَنِ الشِّمالِ قَعِیدٌ [When the two receivers receive, sitting on the right and on the left] — they are the two angels.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): إِذْ یَتَلَقَّی المُتَلَقِّیانِ عَنِ الْیَمِینِ وَ عَنِ الشِّمالِ قَعِیدٌ [જ્યારે બે ગ્રહણ કરનારા ગ્રહણ કરે છે, જમણી અને ડાબી બાજુ બેઠેલા છે] — તેઓ બે ફરિશ્તાઓ છે.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

سَعْدُ السُّعُودِ، رَوَاهُ مِنْ کِتَابِ قِصَصِ الْقُرْآنِ لِلْهَیْصَمِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ النَّیْسَابُورِیِّ قَالَ: دَخَلَ عُثْمَانُ عَلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ أَخْبِرْنِی عَنِ الْعَبْدِ کَمْ مَعَهُ مِنْ مَلَکٍ قَالَ مَلَکٌ عَلَی یَمِینِکَ عَلَی حَسَنَاتِکَ وَ وَاحِدٌ عَلَی الشِّمَالِ فَإِذَا عَمِلْتَ حَسَنَهًًْ کَتَبَ عَشْراً وَ إِذَا عَمِلْتَ سَیِّئَهًًْ قَالَ الَّذِی عَلَی الشِّمَالِ لِلَّذِی عَلَی الْیَمِینِ أَکْتُبُ قَالَ لَعَلَّهُ یَسْتَغْفِرُ وَ یَتُوبُ فَإِذَا قَالَ ثَلَاثاً قَالَ نَعَمْ اکْتُبْ أَرَاحَنَا اللَّهُ مِنْهُ فَبِئْسَ الْقَرِینُ مَا أَقَلَّ مُرَاقَبَتَهُ لِلَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ مَا أَقَلَّ اسْتِحْیَاءَهُ مِنْهُ یَقُولُ اللَّهُ ما یَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍإِلَّا لَدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ وَ مَلَکَانِ بَیْنَ یَدَیْکَ وَ مِنْ خَلْفِکَ یَقُولُ اللَّهُ سُبْحَانَهُ لَهُ مُعَقِّباتٌ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ ... وَ مَلَکٌ قَابِضٌ عَلَی نَاصِیَتِکَ فَإِذَا تَوَاضَعْتَ لِلَّهِ رَفَعَکَ وَ إِذَا تَجَبَّرْتَ عَلَی اللَّهِ وَضَعَکَ وَ فَضَحَکَ وَ مَلَکَانِ عَلَی شَفَتَیْکَ لَیْسَ یَحْفَظَانِ إِلَّا الصَّلَاهًَْ عَلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ مَلَکٌ قَائِمٌ عَلَی فِیکَ لَا یَدَعُ أَنْ تَدْخُلَ الْحَیَّهًُْ فِی فِیکَ وَ مَلَکَانِ عَلَی عَیْنَیْکَ فَهَذِهِ عَشَرَهًُْ أَمْلَاکٍ عَلَی کُلِّ آدَمِیٍّ وَ مَلَائِکَهًُْ اللَّیْلِ سِوَی مَلَائِکَهًِْ النَّهَارِ فَهَؤُلَاءِ عِشْرُونَ مَلَکاً عَلَی کُلِّ آدَمِیٍّ وَ إِبْلِیسُ بِالنَّهَارِ وَ وُلْدُهُ بِاللَّیْلِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی وَ إِنَّ عَلَیْکُمْ لَحافِظِینَ الْآیَهًَْ وَ قَالَ عَزَّ وَ جَلَ إِذْ یَتَلَقَّی الْمُتَلَقِّیان ...

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- از کتاب قصص القرآن هیصم‌بن‌محمد نیشابوری نقل کرده: عثمان به حضور رسول خدا (صلی الله علیه و آله) رسید و عرض کرد: «برایم بفرمایید چند فرشته با بنده می باشند»؟ ایشان فرمودند: «فرشته ای بر طرف راستت، که کارهای نیکت را می نویسد و یکی هم بر طرف چپت؛ هنگامی که کار نیکی انجام دهی، ده برابر می نویسد و هنگامی که کار بدی می کنی، فرشته ای که در طرف چپ است به آن که در طرف راست است می گوید: «بنویسم»؟ او می گوید: «شاید استغفار نماید و توبه کند»، هنگامی که برای بار سوّم این سؤال را از او کرد، می گوید: «آری، بنویس، خداوند ما را از [دست] او راحت کند! چه همدم بدی است و چه کم خداوند عزّ‌وجلّ را مراقبت می کند و چه کم از او شرم می نماید». خداوند می فرماید: ما یَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ و دو فرشته در مقابل و پشت تو هستند ... و فرشته ای پیشانی تو را گرفته است و هنگامی که برای خداوند فروتنی کنی، تو را بلند می کند و هنگامی که بر خداوند گردن کشی کنی، تو را به زمین می زند و رسوایت می کند، و دو فرشته بر روی دو لب تو هستند که فقط صلوات بر محمد (صلی الله علیه و آله) را ثبت می کنند، و فرشته ای بر روی دهانت ایستاده که نمی گذارد مار در دهانت داخل شود، و دو فرشته بر روی دو چشمت هستند که این ها همه با هم ده فرشته می شوند و [این ده فرشته] بر هر انسانی گمارده شده اند و فرشتگان شب متفاوت از فرشتگان روز هستند که همگی در مجموع بیست فرشته می باشند که بر هر انسان گماشته شده اند، به علاوه خود ابلیس در روز، و فرزندان ابلیس در شب، خداوند متعال فرمود: و بدون شک نگهبانانی بر شما گمارده شده است. ( انفطار/۱۰ ) و فرمود: إِذْ یَتَلَقَّی الْمُتَلَقِّیانِ».

The Prophet (peace be upon him and his family): Narrated from the book Qisas al-Qur'an of Haysam ibn Muhammad Naysaburi: Uthman came into the presence of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and said: "Tell me, how many angels are with the servant?" He said: "An angel on your right, who writes your good deeds, and one on your left; when you perform a good deed, he writes it ten times over, and when you perform a bad deed, the angel who is on the left says to the one who is on the right: 'Shall I write it?' He says: 'Perhaps he will seek forgiveness and repent.' When he asks him this for the third time, he says: 'Yes, write it, may Allah give us relief from him! What a bad companion he is, how little he watches out for Allah the Mighty and Majestic, and how little shame he has before Him.' Allah says: ما یَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ [Not a word does he utter except that there is a watcher with him, ready]. And two angels are before you and behind you… and an angel has hold of your forelock, and when you humble yourself before Allah, he raises you, and when you act arrogantly toward Allah, he casts you down to the ground and disgraces you. And two angels are on your two lips who record only the salawat upon Muhammad (peace be upon him and his family). And an angel stands over your mouth who does not let a snake enter your mouth. And two angels are on your two eyes; all of these together make ten angels, and [these ten angels] are appointed over every human being. And the angels of the night are different from the angels of the day, so all together they are twenty angels appointed over every human being — in addition to Iblis himself by day, and the children of Iblis by night. Allah the Exalted said: And indeed, over you are guardians appointed (Infitar/10). And He said: إِذْ یَتَلَقَّی الْمُتَلَقِّیانِ [When the two receivers receive]."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): હયસમ બિન મુહમ્મદ નયશાબૂરીની કિતાબ કિસસુલ કુરઆનમાંથી નકલ કરવામાં આવ્યું છે: ઉસ્માન અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની હાજરીમાં આવ્યા અને કહ્યું: "મને જણાવો કે બંદા સાથે કેટલા ફરિશ્તાઓ હોય છે?" તમે ફરમાવ્યું: "એક ફરિશ્તો તમારી જમણી બાજુ છે જે તમારા સારા કાર્યો લખે છે અને એક તમારી ડાબી બાજુ છે; જ્યારે તમે સારું કાર્ય કરો છો, તે દસ ગણું લખે છે અને જ્યારે તમે ખરાબ કાર્ય કરો છો, ડાબી બાજુવાળો ફરિશ્તો જમણી બાજુવાળાને કહે છે: 'લખું?' તે કહે છે: 'કદાચ ઇસ્તિગ્ફાર કરે અને તૌબા કરે.' જ્યારે ત્રીજી વાર આ પ્રશ્ન કરે છે, ત્યારે તે કહે છે: 'હા, લખ, અલ્લાહ આપણને તેનાથી રાહત આપે! કેવો ખરાબ સાથી છે, અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની કેટલી ઓછી કાળજી રાખે છે અને તેનાથી કેટલી ઓછી શરમ કરે છે.' અલ્લાહ ફરમાવે છે: ما یَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ [તે કોઈ શબ્દ બોલતો નથી સિવાય કે તેની પાસે એક તૈયાર નિરીક્ષક હાજર છે]. અને બે ફરિશ્તાઓ તમારી આગળ અને પાછળ છે... અને એક ફરિશ્તાએ તમારું કપાળ પકડ્યું છે, અને જ્યારે તમે અલ્લાહ માટે નમ્રતા દર્શાવો છો, તે તમને ઊંચા કરે છે, અને જ્યારે તમે અલ્લાહ સામે ઘમંડ કરો છો, તે તમને જમીન પર પટકે છે અને તમને રુસ્વા કરે છે, અને બે ફરિશ્તાઓ તમારા બે હોઠ પર છે જે ફક્ત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર સલવાત જ નોંધે છે, અને એક ફરિશ્તો તમારા મોં પર ઊભો છે જે તમારા મોંમાં સાપને દાખલ થવા દેતો નથી, અને બે ફરિશ્તાઓ તમારી બે આંખો પર છે — આ બધા મળીને દસ ફરિશ્તાઓ થાય છે અને [આ દસ ફરિશ્તાઓ] દરેક માણસ પર નિમાયેલા છે, અને રાતના ફરિશ્તાઓ દિવસના ફરિશ્તાઓથી અલગ છે, જેઓ કુલ મળીને વીસ ફરિશ્તાઓ થાય છે જે દરેક માણસ પર નિમાયેલા છે — વધુમાં દિવસમાં ખુદ ઇબ્લીસ, અને રાતમાં ઇબ્લીસના બાળકો. અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: અને નિઃશંક તમારા પર રક્ષકો નિમાયેલા છે (ઇન્ફિતાર/૧૦). અને ફરમાવ્યું: إِذْ یَتَلَقَّی الْمُتَلَقِّیانِ [જ્યારે બે ગ્રહણ કરનારા ગ્રહણ કરે છે]."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ الَّذِی بَعَثَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) بِالنُّبُوَّهًِْ وَ عَجَّلَ رُوحَهُ إِلَی الْجَنَّهًِْ مَا بَیْنَ أَحَدِکُمْ وَ بَیْنَ أَنْ یَغْتَبِطَ وَ یَرَی سُرُوراً أَوْ تَبَیَّنَ لَهُ النَّدَامَهًُْ وَ الْحَسْرَهًُْ إِلَّا أَنْ یُعَایِنَ مَا قَالَ اللَّهُ عزّوجلّ فِی کِتَابِهِ: عَنِ الْیَمِینِ وَ عَنِ الشِّمالِ قَعِیدٌ.

امام صادق (علیه السلام)- قسم به کسی که محمّد (صلی الله علیه و آله) را به پیغمبری فرستاده، و شتابانه روحش را به بهشت برده میان هر یک از شما با خوشی و شادمانی یا پشیمان شدن و افسوس فاصله‌ای نباشد؛ جز آنکه به چشم خود ببیند آنچه را که خدای عزّوجلّ در قرآنش فرموده است: عَنِ الْیَمِینِ وَ عَنِ الشِّمالِ قَعِیدٌ.

Imam Sadiq (peace be upon him): By the One who sent Muhammad (peace be upon him and his family) with prophethood and hastened his soul to Paradise, there is nothing between any one of you and being joyful and seeing happiness, or having regret and grief made clear to him, except that he sees with his own eyes what Allah the Mighty and Majestic said in His Book: عَنِ الْیَمِینِ وَ عَنِ الشِّمالِ قَعِیدٌ [Sitting on the right and on the left].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): તે હસ્તીની કસમ જેણે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને પયગંબરી સાથે મોકલ્યા, અને તેમની રૂહને ઉતાવળે જન્નતમાં લઈ ગયા, તમારામાંથી દરેક અને ખુશી અને આનંદ અથવા પસ્તાવો અને અફસોસની વચ્ચે કોઈ અંતર નથી; સિવાય કે તે પોતાની આંખોથી તે જુએ જે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ પોતાના કુરઆનમાં ફરમાવ્યું છે: عَنِ الْیَمِینِ وَ عَنِ الشِّمالِ قَعِیدٌ [જમણી અને ડાબી બાજુ બેઠેલા છે].

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی وَکَّلَ بِعَبْدِهِ مَلَکَیْنِ یَکْتُبَانِ عَلَیْهِ فَإِذَا مَاتَ قَالَا: یَا رَبِّ قَدْ قَبَضْتَ عَبْدَکَ فُلَاناً فَإِلَی أَیْنَ؟ قَالَ: سَمَائِی مَمْلُوءَهًٌْ بِمَلَائِکَتِی یَعْبُدُونَنِی وَ أَرْضِی مَمْلُوءَهًٌْ مِنْ خَلْقِی یُطِیعُونَنِی، اذْهَبَا إِلَی قَبْرِ عَبْدِی فَسَبِّحَانِی وَ کَبِّرَانِی وَ هَلِّلَانِی وَ اکْتُبَا ذَلِکَ فِی حَسَنَاتِ عَبْدِی.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- خداوند تعالی دو فرشته مأمور هر بنده‌اش کرده است که [اعمال] او را می‌نویسند. هنگامی‌که از دنیا رفت [آن دو فرشته] می‌گویند: «پروردگارا! فلانی را قبض روح کردی، حال به کجا [برویم]»؟ می‌فرماید: «آسمان من پُر است از فرشتگانم که مرا عبادت می‌کنند و زمین من پُر است از مخلوقاتم که مرا اطاعت می‌کنند. شما دو نفر به‌سوی قبر بنده‌ام بروید و تسبیح مرا بگویید و تکبیر مرا کنید و تهلیل به‌جا آورید و این‌ها را در اعمال نیک بنده‌ام بنویسید».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Allah the Exalted has appointed two angels over every servant of His who write down [his deeds]. When he passes away [those two angels] say: 'O Lord! You have taken the soul of so-and-so; where should we [go] now?' He says: 'My heaven is filled with My angels who worship Me, and My earth is filled with My creatures who obey Me. Go, the two of you, to the grave of My servant and glorify Me (tasbih), magnify Me (takbir), and declare My oneness (tahlil), and write these down among the good deeds of My servant.'

રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહ તઆલાએ પોતાના દરેક બંદા પર બે ફરિશ્તાઓ નિયુક્ત કર્યા છે જેઓ તેના [કર્મો] લખે છે. જ્યારે તે દુનિયાથી ચાલ્યો જાય છે ત્યારે [તે બંને ફરિશ્તાઓ] કહે છે: 'હે પરવરદિગાર! ફલાણાનો રૂહ કબ્ઝ કરી લીધો, હવે ક્યાં [જઈએ]?' તે ફરમાવે છે: 'મારું આસમાન મારા ફરિશ્તાઓથી ભરેલું છે જેઓ મારી ઇબાદત કરે છે અને મારી ધરતી મારા મખ્લૂકોથી ભરેલી છે જેઓ મારી ઇતાઅત કરે છે. તમે બંને મારા બંદાની કબ્ર તરફ જાઓ અને મારી તસ્બીહ કરો, મારી તકબીર કરો, અને તહલીલ કરો, અને આ બધું મારા બંદાના નેક કર્મોમાં લખો.'

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ سَدِیرٍ الصَّیْرَفِیِّ عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: دَخَلْتُ عَلَیْهِ وَ عِنْدَهُ أَبُو بَصِیرٍ وَ مَیْسَرَهًُْ وَ عِدَّهًٌْ مِنْ جُلَسَائِهِ فَلَمَّا أَنْ أَخَذْتُ مَجْلِسِی أَقْبَلَ عَلَیَّ بِوَجْهِهِ وَ قَالَ یَا سَدِیرُ أَمَا إِنَ وَلِیَّنَا لَیَعْبُدُ اللَّهَ قَائِماً وَ قَاعِداً وَ نَائِماً وَ حَیّاً وَ مَیِّتاً قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ أَمَّا عِبَادَتُهُ قَائِماً وَ قَاعِداً وَ حَیّاً فَقَدْ عَرَفْنَا کَیْفَ یَعْبُدُ اللَّهَ نَائِماً وَ مَیِّتاً قَالَ إِنَّ وَلِیَّنَا لَیَضَعُ رَأْسَهُ فَیَرْقُدُ فَإِذَا کَانَ وَقْتُ الصَّلَاهًِْ وَکَّلَ بِهِ مَلَکَیْنِ خُلِقَا فِی الْأَرْضِ لَمْ یَصْعَدَا إِلَی السَّمَاءِ وَ لَمْ یَرَیَا مَلَکُوتَهَا فَیُصَلِّیَانِ عِنْدَهُ حَتَّی یَنْتَبِهَ فَیَکْتُبُ اللَّهُ ثَوَابَ صَلَاتِهِمَا لَهُ وَ الرَّکْعَهًُْ مِنْ صَلَاتِهِمَا تَعْدِلُ أَلْفَ صَلَاهًٍْ مِنْ صَلَاهًِْ الْآدَمِیِّینَ وَ إِنَّ وَلِیَّنَا لَیَقْبِضُهُ اللَّهُ إِلَیْهِ فَیَصْعَدُ مَلَکَاهُ إِلَی السَّمَاءِ فَیَقُولَانِ یَا رَبَّنَا عَبْدُکَ فُلَانُ‌بْنُ‌فُلَانٍ انْقَطَعَ وَ اسْتَوْفَی أَجَلَهُ وَ لَأَنْتَ أَعْلَمُ مِنَّا بِذَلِکَ فَأْذَنْ لَنَا نَعْبُدْکَ فِی آفَاقِ سَمَائِکَ وَ أَطْرَافِ أَرْضِکَ قَالَ فَیُوحِی اللَّهُ إِلَیْهِمَا إِنَّ فِی سَمَائِی لَمَنْ یَعْبُدُنِی وَ مَا لِی فِی عِبَادَتِهِ مِنْ حَاجَهًٍْ بَلْ هُوَ أَحْوَجُ إِلَیْهَا وَ إِنَّ فِی أَرْضِی‌لَمَنْ یَعْبُدُنِی حَقَّ عِبَادَتِی وَ مَا خَلَقْتُ خَلْقاً أَحْوَجَ إِلَیَّ مِنْهُ فَیَقُولَانِ یَا رَبَّنَا مَنْ هَذَا یَسْعَدُ بِحُبِّکَ إِیَّاهُ قَالَ فَیُوحِی اللَّهُ إِلَیْهِمَا ذَلِکَ مَنْ أَخَذَ مِیثَاقَهُ بِمُحَمَّدٍ عَبْدِی وَ وَصِیِّهِ وَ ذُرِّیَّتِهِمَا بِالْوَلَایَهًِْ اهْبِطَا إِلَی قَبْرِ وَلِیِّی فُلَانِ‌بْنِ‌فُلَانٍ فَصَلِّیَا عِنْدَهُ إِلَی أَنْ أَبْعَثَهُ فِی الْقِیَامَهًِْ قَالَ فَیَهْبِطُ الْمَلَکَانِ فَیُصَلِّیَانِ عِنْدَ الْقَبْرِ إِلَی أَنْ یَبْعَثَهُ اللَّهُ فَیَکْتُبُ ثَوَابَ صَلَاتِهِمَا لَهُ وَ الرَّکْعَهًُْ مِنْ صَلَاتِهِمَا تَعْدِلُ أَلْفَ صَلَاهًٍْ مِنْ صَلَاهًِْ الْآدَمِیِّینَ قَالَ سَدِیرٌ جُعِلْتُ فِدَاکَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ فَإِذَنْ وَلِیُّکُمْ نَائِماً وَ مَیِّتاً أَعْبَدُ مِنْهُ حَیّاً وَ قَائِماً قَالَ فَقَالَ هَیْهَاتَ یَا سَدِیرُ إِنَّ وَلِیَّنَا لَیُؤْمِنُ عَلَی اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ فَیُجِیزُ أَمَانَهُ.

امام صادق (علیه السلام)- سدیر صیرفی گوید: نزد امام صادق (علیه السلام) رفتم درحالی‌که ابوبصیر و میسره و عدّه‌ای از شاگردانش آنجا بودند. امام (علیه السلام) رو به من کرد و فرمود: «ای سدیر! دوست و شیعه‌ی ما درحال ایستاده و نشسته و خوابیده و زنده و مرده، خدا را عبادت می‌کند. پرسیدم: «فدایتان شوم! بندگی او را در حال ایستاده و نشسته و زنده می‌شناسم، امّا چگونه وقتی خوابیده و یا مرده است، خدا را عبادت می‌کند»؟ فرمود: «شیعه و دوست ما، سرش را بر زمین می‌گذارد و می‌خوابد. با رسیدن وقت نماز، خداوند دو فرشته‌ای را که در زمین خلق شده‌اند و هرگز به آسمان نرفته و ملکوت آسمان‌ها را ندیده‌اند بر شیعه‌ی ما موکّل می‌کند. آن دو نزد او نماز می‌خوانند تا او بیدار شود. خدا ثواب نماز آن دو را برای او می‌نویسد. هر رکعت از نماز آن‌ها معادل هزار رکعت نماز انسان‌ها است. همچنین وقتی خدای تبارک‌وتعالی روح شیعه‌ی ما را قبض می‌کند، دو فرشته او به آسمان‌ها می‌روند و می‌گویند: خداوندا! بنده‌ی تو فلانی فرزند فلانی از دنیا رفت و قطعاً تو بهتر از ما این را می‌دانی، اجازه بده ما در آفاق آسمانت و اطراف و اکناف زمینت، تو را عبادت کنیم. خداوند به آن دو وحی می‌کند: در آسمانم کسی هست که مرا عبادت می‌کند و من احتیاجی به عبادت او ندارم؛ بلکه او خود بدان محتاج‌تر از همه است و در زمین من نیز کسی هست که مرا آن‌گونه که باید، می‌پرستد؛ در نظرم هیچ‌کدام از مخلوقاتم برای من محبوب‌تر از او نیست». گفتند: «خداوندا! این کیست که سعادت دوست داشتن و محبّت تو را دارد؟ خداوند به آن دو وحی می‌کند؛ او کسی هست که از او پیمان گرفته شده است که محمّد (صلی الله علیه و آله) بنده‌ی من است و وصیّ او و ذرّیّه و فرزندان وی، ولی او هستند. شما نزد قبر فلان‌بن‌فلان دوست و ولی من بروید تا روزی او را از قبر برانگیزم. آن دو ملک، نزد قبر رفته تا روز قیامت کنار قبر او نماز می‌خوانند. ثواب نماز آن‌ها برای او نوشته می‌شود. یک رکعت از نماز آن‌ها معادل هزار رکعت از نماز انسان‌ها است». سدیر گفت: «فدایتان شوم، ای پسر رسول الله (صلی الله علیه و آله)! دراین‌صورت شیعه‌ی شما وقتی بمیرد یا بخوابد، بیشتر از وقتی که بیدار و یا زنده است خدا را می‌پرستد و عبادت می‌کند»؟ حضرت (علیه السلام) فرمود: «کجایی ای سدیر!؟ شیعه‌ی ما در روز قیامت از طرف خدای عزّوجلّ امان می‌دهد و خداوند به او امان او را تایید می‌کند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Sadir al-Sayrafi said: I went to Imam Sadiq (peace be upon him) while Abu Basir, Maysara, and a group of his students were there. The Imam (peace be upon him) turned to me and said: 'O Sadir! Our friend and Shia worships Allah standing, sitting, sleeping, alive, and dead.' I asked: 'May I be your ransom! I understand his worship while standing, sitting, and alive, but how does he worship Allah when he is asleep or dead?' He said: 'Our Shia and friend places his head [on the ground] and sleeps. When the time of prayer arrives, Allah appoints over our Shia two angels who were created on earth and have never ascended to heaven nor seen the kingdom (malakut) of the heavens. Those two pray beside him until he wakes up. Allah writes the reward of their prayer for him. Every rak'ah of their prayer equals a thousand rak'ahs of the prayer of human beings. Likewise, when Allah, the Blessed and Exalted, takes the soul of our Shia, his two angels ascend to the heavens and say: O Lord! Your servant so-and-so, son of so-and-so, has passed away, and surely You know this better than us. Permit us to worship You in the horizons of Your heaven and the corners of Your earth. Allah reveals to the two: In My heaven there is one who worships Me, and I have no need of his worship; rather, he himself is in more need of it than anyone. And on My earth too there is one who worships Me as I ought to be worshipped; in My sight none of My creatures is more beloved to Me than him.' They said: 'O Lord! Who is this who enjoys the good fortune of Your love and affection?' Allah reveals to the two: he is the one from whom the covenant has been taken that Muhammad (peace be upon him and his family) is My servant, and his successor (wasi) and his progeny and children are his [appointed] guardians (wali). Go, the two of you, to the grave of so-and-so, son of so-and-so, My friend and wali, until the day I raise him from the grave. The two angels go to the grave and pray beside his grave until the Day of Resurrection. The reward of their prayer is written for him. One rak'ah of their prayer equals a thousand rak'ahs of the prayer of human beings.' Sadir said: 'May I be your ransom, O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! In that case, your Shia, when he dies or sleeps, worships Allah more than when he is awake or alive?' His Eminence (peace be upon him) said: 'Where are you, O Sadir!? Our Shia, on the Day of Resurrection, gives protection on behalf of Allah, the Mighty and Majestic, and Allah confirms his grant of protection.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સદીર સયરફી કહે છે: હું ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) પાસે ગયો જ્યારે અબૂ બસીર અને મયસરહ અને તેમના શાગિર્દોમાંથી કેટલાક ત્યાં હાજર હતા. ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) મારી તરફ ફર્યા અને ફરમાવ્યું: 'હે સદીર! અમારો દોસ્ત અને શીઆ ઊભા, બેઠા, સૂતા, જીવતા અને મરેલા હાલતમાં અલ્લાહની ઇબાદત કરે છે.' મેં પૂછ્યું: 'હું આપ પર કુરબાન! ઊભા, બેઠા અને જીવતા હાલમાં તેની બંદગી હું જાણું છું, પરંતુ જ્યારે તે સૂતો હોય કે મરી ગયો હોય ત્યારે અલ્લાહની ઇબાદત કેવી રીતે કરે છે?' ફરમાવ્યું: 'અમારો શીઆ અને દોસ્ત પોતાનું માથું જમીન પર મૂકે છે અને સૂઈ જાય છે. નમાઝનો સમય આવતાં અલ્લાહ બે એવા ફરિશ્તાઓને અમારા શીઆ પર નિયુક્ત કરે છે જેઓ જમીન પર પેદા થયા છે અને ક્યારેય આસમાનમાં ગયા નથી અને આસમાનોના મલકૂતને જોયું નથી. તેઓ બંને તેની પાસે નમાઝ પઢે છે જ્યાં સુધી તે જાગે નહીં. અલ્લાહ તે બંનેની નમાઝનો સવાબ તેના માટે લખે છે. તેમની નમાઝની દરેક રકઅત ઇન્સાનોની હજાર રકઅતોની બરાબર છે. તે જ રીતે, જ્યારે અલ્લાહ તબારક વ તઆલા અમારા શીઆનો રૂહ કબ્ઝ કરે છે, ત્યારે તેના બે ફરિશ્તાઓ આસમાનો તરફ જાય છે અને કહે છે: હે અલ્લાહ! તારો બંદો ફલાણો બિન ફલાણો દુનિયાથી ચાલ્યો ગયો, અને ખરેખર તું અમારા કરતાં આ વાત વધુ સારી રીતે જાણે છે. અમને ઇજાઝત આપ કે અમે તારા આસમાનની આફાકમાં અને તારી ધરતીના ખૂણે ખૂણે તારી ઇબાદત કરીએ. અલ્લાહ તે બંનેને વહી કરે છે: મારા આસમાનમાં એવો કોઈ છે જે મારી ઇબાદત કરે છે અને મને તેની ઇબાદતની જરૂર નથી; બલ્કે તે પોતે તેની બધા કરતાં વધુ મુહતાજ છે અને મારી ધરતીમાં પણ એવો કોઈ છે જે મારી ઇબાદત એ રીતે કરે છે જે રીતે કરવી જોઈએ; મારી નજરમાં મારા મખ્લૂકોમાંથી કોઈ મારા માટે તેના કરતાં વધુ મહબૂબ નથી.' તેઓએ કહ્યું: 'હે અલ્લાહ! આ કોણ છે જેને તારી મુહબ્બત અને પ્રેમની સઆદત પ્રાપ્ત છે?' અલ્લાહ તે બંનેને વહી કરે છે; તે એ છે જેની પાસેથી પ્રતિજ્ઞા લેવામાં આવી છે કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મારો બંદો છે અને તેમના વસી અને તેમની ઝુર્રિય્યત અને ઔલાદ તેમના વલી છે. તમે ફલાણા બિન ફલાણા મારા દોસ્ત અને વલીની કબ્ર પાસે જાઓ ત્યાં સુધી કે હું તેને કબ્રમાંથી ઉઠાડું. તે બંને ફરિશ્તાઓ કબ્ર પાસે જઈને કયામતના દિવસ સુધી તેની કબ્ર પાસે નમાઝ પઢે છે. તેમની નમાઝનો સવાબ તેના માટે લખવામાં આવે છે. તેમની નમાઝની એક રકઅત ઇન્સાનોની હજાર રકઅતોની બરાબર છે.' સદીરે કહ્યું: 'હું આપ પર કુરબાન, હે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ફરઝંદ! તો પછી આપના શીઆ જ્યારે મરે અથવા સૂએ, ત્યારે તે જાગતા કે જીવતા હોય તેના કરતાં વધુ અલ્લાહની બંદગી અને ઇબાદત કરે છે?' હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'તમે ક્યાં છો હે સદીર!? અમારા શીઆ કયામતના દિવસે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ તરફથી અમાન આપે છે અને અલ્લાહ તેને તેની અમાનની તસ્દીક કરે છે.'