یَا إِسْحَاقُ لَا تَمَلَّ زِیَارَهًَْ إِخْوَانِکَ فَإِنَّ الْمُؤْمِنَ إِذَا لَقِیَ أَخَاهُ الْمُؤْمِنَ فَقَالَ لَهُ مَرْحَباً کُتِبَ لَهُ مَرْحَباً إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ فَإِذَا صَافَحَهُ أَنْزَلَ اللَّهُ فِیمَا بَیْنَ إِبْهَامِهِمَا مِائَهًَْ رَحْمَهًٍْ تِسْعَهًًْ وَ تِسْعِینَ لِأَشَدِّهِمْ لِصَاحِبِهِ حُبّاً ثُمَّ أَقْبَلَ اللَّهُ عَلَیْهِمَا بِوَجْهِهِ فَکَانَ عَلَی أَشَدِّهِمَا حُبّاً لِصَاحِبِهِ أَشَدَّ إِقْبَالًا فَإِذَا تَعَانَقَا غَمَرَتْهُمَا الرَّحْمَهًُْ فَإِذَا لَبِثَا لَا یُرِیدَانِ إِلَّا وَجْهَهُ لَا یُرِیدَانِ غَرَضاً مِنْ غَرَضِ الدُّنْیَا قِیلَ لَهُمَا غُفِرَ لَکُمَا فَاسْتَأْنِفَا فَإِذَا أَقْبَلَا عَلَی الْمُسَاءَلَهًِْ قَالَتِ الْمَلَائِکَهًُْ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ تَنَحَّوْا عَنْهُمَا فَإِنَّ لَهُمَا سِرّاً وَ قَدْ سَتَرَهُ اللَّهُ عَلَیْهِمَا قَالَ إِسْحَاقُ قُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ لَا یُکْتَبُ عَلَیْنَا لَفْظُنَا فَقَدْ قَالَ اللَّهُ عزّوجلّ: ما یَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ قَالَ فَتَنَفَّسَ ابْنُ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) الصُّعَدَاءَ قَالَ ثُمَّ بَکَی حَتَّی خُضِبَتْ دُمُوعُهُ لِحْیَتَهُ وَ قَالَ یَا إِسْحَاقُ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی إِنَّمَا نَادَی الْمَلَائِکَهًَْ أَنْ یَغِیبُوا عَنِ الْمُؤْمِنَیْنِ إِذَا الْتَقَیَا إِجْلَالًا لَهُمَا فَإِذَا کَانَتِ الْمَلَائِکَهًُْ لَا تَکْتُبُ لَفْظَهُمَا وَ لَا تَعْرِفُ کَلَامَهُمَا فَقَدْ یَعْرِفُهُ الْحَافِظُ عَلَیْهِمَا عَالِمُ السِّرِّ وَ أَخْفَی.
امام صادق (علیه السلام)- «ای اسحاق! از دیدار برادرانت خسته نشو، زیرا مؤمن هرگاه برادر مؤمنش را دیدار کند و به او تحیّت گوید، خداوند تا روز قیامت برای او تحیّت و درود می‌نویسد و اگر با او مصافحه کند خداوند یکصد رحمت میان دو انگشت ابهام آنان نازل می‌کند که نودونه تای آن برای کسی است که همنشین خود را بیشتر دوست دارد، آنگاه خداوند نظر رحمت به‌سوی آن دو می‌افکند و هرکدام بیشتر رفیق خود را دوست بدارد. بیشتر با آن رحمت روبه‌رو خواهد شد و اگر با هم معانقه کنند رحمت الهی هر دو را فرا می‌گیرد و چون اندکی درنگ کنند و تنها خشنودی خدا را در نظر داشته باشند و قصدشان دنیا نباشد به آن دو گفته می‌شود؛ عمل از سرگیرید که خداوند گناهان شما را آمرزید و اگر از حال یکدیگر بپرسند، فرشتگان موکّل آن‌ها به یکدیگر می‌گویند: از این دو دور شوید که با هم سرّی دارند و خداوند آن را برایشان مستور داشته است». اسحاق می‌گوید: «گفتم؛ فدایت شوم! آیا در آن حال سخنان ما را نمی‌نویسند، درحالی‌که خداوند فرموده است: ما یَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ اسحاق می‌گوید: دراین‌هنگام پسر پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) از دل آهی کشید و سپس گریست چندان که اشک محاسنش را فرا گرفت و فرمود: «ای اسحاق! خداوند فقط به فرشتگان فرمان می‌دهد که برای احترام این دو مؤمن هنگام ملاقات با یکدیگر از آن‌ها دور شوند. اگر فرشتگان سخن آن دو را نمی‌نویسند و کلامشان را نمی‌شناسند، کسی که نگهبان آن دو و دانای نهان و آشکار است آن را می‌داند».
Imam Sadiq (peace be upon him): "O Ishaq! Do not grow weary of visiting your brothers, for when a believer meets his believing brother and greets him, Allah writes a greeting and salutation for him until the Day of Judgement. And if he shakes hands with him, Allah sends down one hundred mercies between their two thumbs, ninety-nine of which are for the one who loves his companion more. Then Allah casts a glance of mercy upon the two of them, and whichever of them loves his friend more will meet with more of that mercy. And if they embrace one another, the mercy of Allah envelops them both. And when they linger a little and have in view only the pleasure of Allah, not intending anything of the world, it is said to them: 'Begin your deeds anew, for Allah has forgiven your sins.' And if they ask about one another's condition, the angels appointed over them say to each other: 'Withdraw from these two, for they have a secret between them, and Allah has veiled it for them.'" Ishaq said: "I said: 'May I be your ransom! Are our words not recorded during that state, while Allah has said: ما یَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ [He utters not a word but there is by him a watcher at hand]?'" Ishaq said: At that moment the son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) drew a deep sigh from his heart and then wept until his tears wet his beard, and he said: "O Ishaq! Allah only commands the angels to withdraw from these two believers, out of honour for them, when they meet one another. Even if the angels do not write down their speech and do not know their words, the One who is the guardian over them both and the Knower of the hidden and the more hidden knows it."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): "ઓ ઇસ્હાક! તારા ભાઈઓની મુલાકાતથી થાકીશ નહીં, કારણ કે જ્યારે મોમિન પોતાના મોમિન ભાઈને મળે અને તેને સલામ કરે, ત્યારે અલ્લાહ કયામતના દિવસ સુધી તેના માટે સલામ અને દરૂદ લખે છે. અને જો તે તેની સાથે મુસાફહો (હાથ મિલાવવો) કરે, તો અલ્લાહ તેમના બંનેના અંગૂઠાઓની વચ્ચે એકસો રહમતો ઉતારે છે, જેમાંથી નવ્વાણું તે વ્યક્તિ માટે છે જે પોતાના સાથીને વધારે ચાહે છે. પછી અલ્લાહ તે બંને તરફ રહમતની નજર નાખે છે, અને જે પોતાના મિત્રને વધારે ચાહતો હશે તે તે રહમતનો વધારે સામનો કરશે. અને જો તેઓ એકબીજાને ભેટે, તો અલ્લાહની રહમત તે બંનેને ઘેરી લે છે. અને જ્યારે તેઓ થોડી વાર રોકાય અને માત્ર અલ્લાહની ખુશનૂદી જ ધ્યાનમાં રાખે અને તેમનો ઇરાદો દુનિયા ન હોય, ત્યારે તે બંનેને કહેવામાં આવે છે: 'નવેસરથી અમલ શરૂ કરો, કારણ કે અલ્લાહે તમારા ગુનાહો માફ કરી દીધા છે.' અને જો તેઓ એકબીજાની હાલત વિશે પૂછે, તો તેમના પર નિયુક્ત ફરિશ્તાઓ એકબીજાને કહે છે: 'આ બે થી દૂર થઈ જાઓ, કારણ કે તેમની વચ્ચે એક રહસ્ય છે અને અલ્લાહે તેને તેમના માટે છુપાવ્યું છે.'" ઇસ્હાક કહે છે: "મેં કહ્યું: 'હું આપ પર કુરબાન થાઉં! શું તે સમયે અમારી વાતો લખાતી નથી, જ્યારે કે અલ્લાહે ફરમાવ્યું છે: ما یَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ [તે કોઈ પણ શબ્દ ઉચ્ચારતો નથી સિવાય કે તેની પાસે એક તૈયાર નિરીક્ષક હાજર છે]?'" ઇસ્હાક કહે છે: આ સમયે પયગંબર ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના પુત્રે દિલથી એક ઠંડો શ્વાસ લીધો અને પછી એટલા રડ્યા કે આંસુઓએ તેમની દાઢીને ભીંજવી નાખી, અને ફરમાવ્યું: "ઓ ઇસ્હાક! અલ્લાહ ફરિશ્તાઓને માત્ર એટલા માટે આદેશ આપે છે કે આ બે મોમિનોના સન્માન માટે જ્યારે તેઓ એકબીજાને મળે ત્યારે તેમનાથી દૂર થઈ જાય. જો ફરિશ્તાઓ તે બંનેની વાત નથી લખતા અને તેમના શબ્દોને નથી ઓળખતા, તો જે તે બંનેનો નિરીક્ષક છે અને છુપા તેમજ પ્રગટનો જાણનાર છે, તે તેને જાણે છે."