Surah 52 · At Tur

سورة الطور

Verse 26 of 49

52:26

قالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ في أَهْلِنا مُشْفِقينَ

مى‌گويند: «ما در ميان خانواده‌ی خود ترسان بوديم [مبادا گناهان آن‌ها دامن ما را بگيرد]!

Saying: Surely we feared before on account of our families:

તેઓ કહેશે કે અમે અગાઊ (દુન્યાના) ઘરમાં (પરિણામ બાબતે) ડરતા હતા.

علی‌ّبن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قالُوا إِنَّا کُنَّا قَبْلُ فِی أَهْلِنا مُشْفِقِینَ أَیْ خَائِفِینَ مِنَ الْعَذَابِ.

علی‌ّبن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- قَالوا إِنَّا کُنَّا قَبْل فِی أَهْلنَا مُشْفِقِینَ یعنی از عذاب می‌ترسیدیم.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): قَالوا إِنَّا کُنَّا قَبْل فِی أَهْلنَا مُشْفِقِینَ [Saying: Surely we feared before on account of our families] — meaning, we feared the punishment.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): قَالوا إِنَّا کُنَّا قَبْل فِی أَهْلنَا مُشْفِقِینَ [તેઓ કહેશે: ખરેખર અમે પહેલાં અમારા કુટુંબની વચ્ચે ડરતા હતા] એટલે કે અમે અઝાબથી ડરતા હતા.

أمیرالمومنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: صَلَّی أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) بِالنَّاسِ الصُّبْحَ بِالْعِرَاقِ فَلَمَّا انْصَرَفَ وَعَظَهُمْ فَبَکَی وَ أَبْکَاهُمْ مِنْ خَوْفِ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ أَمَا وَ اللَّهِ لَقَدْ عَهِدْتُ أَقْوَاماً عَلَی عَهْدِ خَلِیلِی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ إِنَّهُمْ لَیُصْبِحُونَ وَ یُمْسُونَ شُعْثاً غُبْراً خُمْصاً بَیْنَ أَعْیُنِهِمْ کَرُکَبِ الْمِعْزَی یَبِیتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِیاماً یُرَاوِحُونَ بَیْنَ أَقْدَامِهِمْ وَ جِبَاهِهِمْ یُنَاجُونَ رَبَّهُمْ وَ یَسْأَلُونَهُ فَکَاکَ رِقَابِهِمْ مِنَ النَّارِ وَ اللَّهِ لَقَدْ رَأَیْتُهُمْ مَعَ هَذَا وَ هُمْ خَائِفُونَ مُشْفِقُونَ.

امام علی (علیه السلام)- امیرالمؤمنین (علیه السلام) نماز صبح را در عراق به جماعت خواند و سپس روی برگردانید و مردم را موعظه کرد و از خوف خدا گریه نمود و آن‌ها را [نیز] گریاند. سپس فرمود: «به خدا سوگند! مردمی را در زمان دوستم رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می‌شناختم که روز و شب، ژولیده و غبار آلود و گرسنه بودند و پیشانی آن‌ها مانند زانوی بُز، پینه بسته بود. آن‌ها با سجده و عبادتِ پروردگار، شب را به سر می‌بردند. گاهی روی پا ایستاده و گاهی پیشانی بر زمین می‌گذاشتند. با پروردگار خود مناجات نموده و آزادی خویش را از آتش دوزخ درخواست می‌کردند. به خدا دیدم که آن‌ها با این حال، ترسان و نگران بودند»!

Imam Ali (peace be upon him): Amir al-Mu'minin (peace be upon him) led the people in the morning prayer in Iraq. Then he turned to them and admonished them, and he wept out of the fear of Allah and made them weep [as well]. Then he said: "By Allah! I knew people in the time of my friend, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), who day and night were dishevelled, dust-covered and hungry, and their foreheads had grown calloused like the knees of goats. They passed the night in prostration and worship of their Lord. Sometimes they stood on their feet and sometimes they placed their foreheads on the ground. They whispered in intimate prayer with their Lord and asked for their freedom from the fire of Hell. By Allah, I saw that even in such a state they were fearful and anxious!"

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ ઇરાકમાં જમાઅત સાથે સવારની નમાઝ પઢાવી અને પછી લોકો તરફ ફર્યા અને તેમને ઉપદેશ આપ્યો અને અલ્લાહના ભયથી રડ્યા અને તેમને [પણ] રડાવ્યા. પછી ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ! મારા દોસ્ત રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સમયમાં હું એવા લોકોને ઓળખતો હતો કે જેઓ દિવસ અને રાત, વિખરાયેલા વાળવાળા, ધૂળથી ભરેલા અને ભૂખ્યા હતા અને તેમની પેશાની બકરીના ઘૂંટણની જેમ કઠણ થઈ ગઈ હતી. તેઓ પરવરદિગારના સજદા અને ઇબાદતમાં રાત વિતાવતા હતા. ક્યારેક પગ પર ઊભા રહેતા અને ક્યારેક પેશાની જમીન પર મૂકતા. તેઓ પોતાના પરવરદિગાર સાથે મુનાજાત કરતા અને દોઝખની આગથી પોતાની આઝાદીની વિનંતી કરતા. અલ્લાહની કસમ, મેં જોયું કે તેઓ આ હાલતમાં પણ ભયભીત અને ચિંતિત હતા!"

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی طَالِبٍ (علیه السلام) قَالَ: لَمَّا نَزَلَتْ عَلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) طُوبی لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآب ... فَلَمَّا دَفَعُوا {رُفِعُوا} إِلَی الْجَبَّارِ جَلَّ جَلَالُهُ قَالُوا رَبَّنَا أَنْتَ السَّلَامُ {وَ مِنْکَ السَّلَامُ} وَ لَکَ یَحِقُّ الْجَلَالُ وَ الْإِکْرَامُ {قَالَ فَیَقُولُ اللَّهُ أَنَا السَّلَامُ وَ مَعِیَ السَّلَامُ وَ لِی یَحِقُّ الْجَلَالُ وَ الْإِکْرَامُ} فَمَرْحَباً بِعِبَادِیَ الَّذِینَ حَفِظُوا وَصِیَّتِی فِی أَهْلِ بَیْتِ نَبِیِّی وَ رَعَوْا حَقِّی وَ خَافُونِی بِالْغَیْبِ وَ کَانُوا مِنِّی عَلَی کُلِ حَالٍ مُشْفِقِینَ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- در ضمن حدیثی طولانی که در آن، حال و روزِ شیعیان امام علی (علیه السلام) در بهشت را بیان می‌نمود، فرمود: چون آن‌ها را به‌سوی خداوند متعال بالا برند، گویند: «پروردگار ما! تویی سلامتی (دوری از هر عیب و نقص) و سلامتی از جانب توست و شکوه و ارجمندی سزاوار توست». خداوند نیز فرماید: «منم سلامتی و سلامتی از جانب من است و شکوه و ارجمندی سزاوار من است؛ خوشامد به آن‌دسته از بندگانم که بر سفارش من در مورد اهل بیت پیامبرم (علیهم السلام)مراقبت نمودند و حقّ مرا مراعات کردند و در نهان از من ترسیدند و در هر حالی نسبت به من بیمناک بودند».

The Prophet (peace be upon him and his family): In the course of a long hadith in which he described the state of the Shia of Imam Ali (peace be upon him) in Paradise, he said: When they are raised up to Allah the Exalted, they say: "Our Lord! You are al-Salam (peace — freedom from every defect and shortcoming) and peace is from You, and majesty and honour befit You." Allah then says: "I am al-Salam and peace is from Me, and majesty and honour befit Me. Welcome to those of My servants who observed My command regarding the Ahl al-Bayt of My Prophet (peace be upon them), and honoured My right, and feared Me in secret, and were in every state fearful of Me."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): એક લાંબી હદીસના સંદર્ભમાં જેમાં જન્નતમાં ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)ના શિયાઓની હાલત વર્ણવવામાં આવી છે, ફરમાવ્યું: જ્યારે તેમને અલ્લાહ તઆલા તરફ ઊંચે લઈ જવામાં આવશે, ત્યારે તેઓ કહેશે: "અમારા પરવરદિગાર! તું જ સલામતી (દરેક ઐબ અને ખામીથી દૂર) છે અને સલામતી તારા તરફથી છે અને શાન અને બુઝુર્ગી તને જ શોભે છે." અલ્લાહ પણ ફરમાવશે: "હું જ સલામતી છું અને સલામતી મારા તરફથી છે અને શાન અને બુઝુર્ગી મને જ શોભે છે; મારા તે બંદાઓને આવકાર છે જેમણે મારા પયગંબરના અહલેબૈત (અલયહિમુસ્સલામ) સંબંધી મારી વસિયતની હિફાઝત કરી અને મારા હકનું પાલન કર્યું અને છુપાઈને મારાથી ડર્યા અને દરેક હાલતમાં મારા સંબંધે ભયભીત રહ્યા."