ثُمَّ عَطَفَ عَلَی أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ أَمْ یَقُولُونَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) تَقَوَّلَهُ یَعْنِی أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) بَلْ لا یُؤْمِنُونَ أَنَّهُ لَمْ یَتَقَوَّلْهُ وَ لَمْ یُقِمْهُ بِرَأْیِه.
علی‌ّبن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- سپس خداوند روی سخن را به یاران رسول خدا (صلی الله علیه و آله) کرده و فرموده: أَمْ یَقُولونَ تَقَولهُ [مسلمانان می‌گویند]: ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! [جانشینیِ] علی (علیه السلام) را به خدا افترا بسته‌ای بَل لا یُؤْمِنُونَ [بلکه آنان ایمان و یقین ندارند که] رسول خدا (صلی الله علیه و آله) جانشینی علی (علیه السلام) را به خدا افترا نبسته و او را با نظر شخصی خویش، به خلافت برنگزیده است.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Then Allah turned His speech to the companions of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and said: أَمْ یَقُولونَ تَقَولهُ [Or do they say: He has forged it] — [the Muslims say]: O Muhammad (peace be upon him and his family)! you have forged upon Allah [the succession of] Ali (peace be upon him); بَل لا یُؤْمِنُونَ [Nay! they do not believe] — rather they do not believe and are not certain that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) did not forge upon Allah the succession of Ali (peace be upon him) and did not appoint him to the caliphate by his own personal opinion.
અલી ઇબ્ને ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): પછી અલ્લાહે પોતાની વાત રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સાથીઓ તરફ ફેરવી અને ફરમાવ્યું: أَمْ یَقُولونَ تَقَولهُ [મુસલમાનો કહે છે]: હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમે અલી (અલયહિસ્સલામ)ની [જાનશીની] અલ્લાહ પર ખોટી રીતે આરોપી છે; بَل لا یُؤْمِنُونَ [બલ્કે તેઓ ઈમાન અને યકીન નથી રાખતા કે] રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અલી (અલયહિસ્સલામ)ની જાનશીની અલ્લાહ પર ખોટી રીતે આરોપી નથી અને તેઓને પોતાના અંગત મંતવ્યથી ખિલાફત માટે પસંદ કર્યા નથી.