عَلِیُّبْنُالْحُسَیْنِ الْعَبْدِیُّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَاعَبْدِاللَّهِ الصَّادِقَ (علیه السلام) یَقُول: ... فِی الدُّعَاءِ بَعْدَ صَلَاهًِْ الْغَدِیرِ رَبَّنَا آمَنَّا وَ اتَّبَعْنَا مَوْلَانَا وَ وَلِیَّنَا وَ هَادِیَنَا وَ دَاعِیَنَا وَ دَاعِیَ الْأَنَامِ وَ صِرَاطَکَ الْمُسْتَقِیمَ السَّوِیَّ وَ حُجَّتَکَ وَ سَبِیلَکَ الدَّاعِیَ إِلَیْکَ عَلَی بَصِیرَهًٍْ هُوَ وَ مَنِ اتَّبَعَهُ وَ سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا یُشْرِکُونَ بِوَلَایَتِهِ وَ بِمَا یُلْحِدُونَ بِاتِّخَاذِ الْوَلَائِجِ دُونَهُ إِلَی آخِرِ الدُّعَاءِ.
امام صادق (علیه السلام)- در دعای بعد از نماز عید غدیر چنین می‌گویی: پروردگارا! ما ایمان آوردیم و از مولا و سرپرست و هدایت‌کننده و دعوت‌کننده‌ی ما و دیگر مردمان و راه راست و مستقیم تو و حجّت و راهِ تو پیروی کردیم؛ همو که به همراه پیروانش با بصیرت کامل [دیگران را] به‌سوی تو دعوت می‌کند. منزّه است خدا از آنچه [مشرکان] در ولایت او شریک قرار می‌دهند و [منزّه است] از یارانی که ایشان به‌جای خداوند به آن‌ها اعتماد می‌کنند و با انتخاب آن‌ها کافر می‌شوند.
Imam Sadiq (peace be upon him): In the supplication after the prayer of Eid al-Ghadir you say thus: O our Lord! We have believed and followed our master, our guardian, our guide, our caller and the caller of all people, and Your straight and even path, and Your proof and Your way — the one who, together with his followers, calls [others] to You with complete insight. Glory be to Allah from what [the polytheists] associate as partners in His guardianship (wilayah), and [glory be to Him] from the intimates whom they rely upon in place of Allah and by choosing whom they become disbelievers — to the end of the supplication.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઈદે ગદીરની નમાઝ પછીની દુઆમાં તમે આ પ્રમાણે કહો છો: હે અમારા પરવરદિગાર! અમે ઈમાન લાવ્યા અને અમારા મૌલા અને સરપરસ્ત અને હિદાયત કરનાર અને દઅવત આપનાર અને બીજા લોકોના દઅવત આપનાર અને તારા સીધા અને મુસ્તકીમ માર્ગ અને તારી હુજ્જત અને તારા માર્ગનું અનુસરણ કર્યું; તે જ જે પોતાના અનુયાયીઓ સાથે સંપૂર્ણ બસીરત સાથે [બીજાઓને] તારા તરફ દઅવત આપે છે. પવિત્ર છે અલ્લાહ તે વસ્તુઓથી જે [મુશ્રિકો] તેની વિલાયતમાં ભાગીદાર ઠરાવે છે અને [પવિત્ર છે] તે સાથીઓથી કે જેમના પર તેઓ અલ્લાહને બદલે ભરોસો કરે છે અને તેમને પસંદ કરીને કાફિર થઈ જાય છે — દુઆના અંત સુધી.