Surah 53 · An Najm

سورة النجم

Verse 3 of 62

53:3

وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى

و هرگز از روى هواى نفس سخن نمى‌گويد.

Nor does he speak out of desire.

અને તે પોતાની ખ્વાહિશથી કાંઇ કલામ કરતો નથી.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی یَقُولُ مَا یَتَکَلَّمُ بِفَضْلِ أَهْلِ بَیْتِهِ (علیهم السلام) بِهَوَاهُ.

امام باقر (علیه السلام)- وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الهَوی آنچه در فضیلت خاندان خود می‌گوید از روی هوای نفس نیست.

Imam Baqir (peace be upon him): وَ مَا یَنْطِقُ عَنِ الْهَوَی [Nor does he speak out of desire] — what he says regarding the virtue of his own household is not out of the desire of his self.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): وَ مَا یَنْطِقُ عَنِ الْهَوَی [અને તેઓ પોતાની ઇચ્છાથી બોલતા નથી] — તેઓ પોતાના ખાનદાનની ફઝીલત વિશે જે કંઈ કહે છે તે નફસની ઇચ્છાથી નથી.

علی‌بن‌إبراهیم (علیه السلام) Ali ibn Ibrahim (peace be upon him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)

وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی أَیْ لَا یَتَکَلَّمُ بِالْهَوَی.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الهَوی یعنی از روی هوای نفس نمی‌گوید.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ مَا یَنْطِقُ عَنِ الْهَوَی [Nor does he speak out of desire] — that is, he does not speak out of the desire of his self.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ مَا یَنْطِقُ عَنِ الْهَوَی [અને તેઓ પોતાની ઇચ્છાથી બોલતા નથી] — એટલે કે તેઓ નફસની ઇચ્છાથી બોલતા નથી.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) بِیَدِ عَلِیٍّ (علیه السلام) یَوْمَ الْغَدِیرِ صَرَخَ إِبْلِیسُ فِی جُنُودِهِ صَرْخَهًًْ فَلَمْ یَبْقَ مِنْهُمْ أَحَدٌ فِی بَرٍّ وَ لَا بَحْرٍ إِلَّا أَتَاهُ فَقَالُوا یَا سَیِّدَهُمْ وَ مَوْلَاهُمْ مَا ذَا دَهَاکَ فَمَا سَمِعْنَا لَکَ صَرْخَهًًْ أَوْحَشَ مِنْ صَرْخَتِکَ هَذِهِ فَقَالَ لَهُمْ فَعَلَ هَذَا النَّبِیُّ فِعْلًا إِنْ تَمَّ لَمْ یُعْصَ اللَّهُ أَبَداً فَقَالُوا یَا سَیِّدَهُمْ أَنْتَ کُنْتَ لآِدَمَ فَلَمَّا قَالَ الْمُنَافِقُونَ إِنَّهُ یَنْطِقُ عَنِ الْهَوَی وَ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَ مَا تَرَی عَیْنَیْهِ تَدُورَانِ فِی رَأْسِهِ کَأَنَّهُ مَجْنُونٌ یَعْنُونَ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) صَرَخَ إِبْلِیسُ صَرْخَهًًْ بِطَرَبٍ فَجَمَعَ أَوْلِیَاءَهُ فَقَالَ أَ مَا عَلِمْتُمْ أَنِّی کُنْتُ لآِدَمَ مِنْ قَبْلُ قَالُوا نَعَمْ قَالَ آدَمُ نَقَضَ الْعَهْدَ وَ لَمْ یَکْفُرْ بِالرَّبِّ وَ هَؤُلَاءِ نَقَضُوا الْعَهْدَ وَ کَفَرُوابِالرَّسُول.

امام باقر (علیه السلام)- چون پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در روز غدیر خم دست علی (علیه السلام) را در دست گرفت، شیطان در میان سپاهیانش نعره برآورد و هیچ‌یک از آن‌ها چه در خشکی و چه دریا به‌جای نماند مگر آنکه درپی نعره‌ی او به‌سویش دویدند و گفتند: «ای آقا و مولا! چه بر سر تو آمده؟ ما هرگز از تو نعره‌ای دهشتناک‌تر از این نعره نشنیده بودیم». به آنان گفت: «این پیامبر کاری کرد که اگر به‌راستی این کار تحقّق یابد دیگر کسی هرگز خدا را نافرمانی نکند». آن‌ها در پاسخ گفتند: «سرورا! تو آدم را فریب دادی». و چون منافقان گفتند: «این مرد [پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)] از سر هوای نفس سخن می‌گوید، و یکی به دیگری گفت: مگر نمی‌بینی که چشمانش چگونه در کاسه‌ی سرش می‌چرخد؟ گویا دیوانه شده مقصودشان پیامبر (صلی الله علیه و آله) بود . دراین‌هنگام شیطان فریادی از سر شادی زد و دوستانش دوباره گرد او حلقه زدند. او بدیشان گفت: «آیا می‌دانید من قبلاً با آدم ابوالبشر چه کرده‌ام»؟ گفتند: «آری»! گفت: «آدم، پیمان خود را شکست ولی به خدا کفر نورزید ولی اینان هم‌پیمانشان را نقض کردند و هم به پیامبر (صلی الله علیه و آله) کفر ورزیدند».

Imam Baqir (peace be upon him): When the Noble Prophet (peace be upon him and his family) took Ali's (peace be upon him) hand on the day of Ghadir Khumm, Satan let out a cry among his troops, and not one of them remained — whether on land or sea — but they rushed to him at the sound of his cry and said: 'O our master and lord! What has befallen you? We have never heard from you a cry more terrifying than this one.' He said to them: 'This Prophet has done a deed such that, if it truly comes to fruition, no one will ever again disobey Allah.' They replied: 'O our master! You deceived Adam.' And when the hypocrites said: 'This man [the Noble Prophet (peace be upon him and his family)] speaks out of desire,' and one said to the other: 'Do you not see how his eyes roll in the sockets of his head? As if he has gone mad' — meaning the Prophet (peace be upon him and his family) — at that moment Satan let out a cry of joy and his companions again gathered round him. He said to them: 'Do you know what I did before with Adam, the father of mankind?' They said: 'Yes!' He said: 'Adam broke his covenant but did not disbelieve in the Lord; but these people broke their covenant and also disbelieved in the Messenger (peace be upon him and his family).'

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ગદીરે ખુમના દિવસે અલી (અલયહિસ્સલામ) નો હાથ પોતાના હાથમાં લીધો, ત્યારે શેતાને પોતાના લશ્કરોમાં ચીસ પાડી, અને તેમાંથી કોઈ પણ - પછી ભલે તે જમીન પર હોય કે દરિયામાં - બાકી ન રહ્યું સિવાય કે તેની ચીસ સાંભળીને તેની તરફ દોડ્યા અને કહ્યું: 'હે અમારા સરદાર અને મૌલા! તમારા પર શું આવી પડ્યું? અમે તમારી પાસેથી આ ચીસ કરતાં વધુ ભયાનક ચીસ ક્યારેય સાંભળી નથી.' તેણે તેમને કહ્યું: 'આ પયગંબરે એવું કામ કર્યું છે કે જો ખરેખર આ કામ પૂર્ણ થઈ જાય, તો કોઈ પણ ક્યારેય અલ્લાહની નાફરમાની નહીં કરે.' તેઓએ જવાબમાં કહ્યું: 'હે સરદાર! તમે આદમને છેતર્યા હતા.' અને જ્યારે મુનાફિકોએ કહ્યું: 'આ માણસ [પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)] પોતાની ઇચ્છા મુજબ વાત કરે છે,' અને એકે બીજાને કહ્યું: 'શું તું જોતો નથી કે તેની આંખો તેના માથાની ખોપરીમાં કેવી ફરે છે? જાણે તે પાગલ થઈ ગયો છે' - તેમનો હેતુ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) હતા. તે સમયે શેતાને ખુશીથી ચીસ પાડી અને તેના મિત્રો ફરીથી તેની આસપાસ ભેગા થયા. તેણે તેમને કહ્યું: 'શું તમે જાણો છો કે મેં આ પહેલાં આદમ અબુલબશર સાથે શું કર્યું હતું?' તેઓએ કહ્યું: 'હા!' તેણે કહ્યું: 'આદમે પોતાનો કરાર તોડ્યો પણ અલ્લાહનો ઇનકાર ન કર્યો, પરંતુ આ લોકોએ પોતાનો કરાર પણ તોડ્યો અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) નો પણ ઇનકાર કર્યો.'

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

صَالِحٍ عَنْ عَلْقَمَهًَْ قَالَ قُلْتُ لِلصَّادِقِ (علیه السلام) یَا ابْنَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) إِنَّ النَّاسَ یَنْسُبُونَنَا إِلَی عَظَائِمِ الْأُمُورِ وَ قَدْ ضَاقَتْ بِذَلِکَ صُدُورُنَا فَقَالَ (علیه السلام) یَا عَلْقَمَهًُْ إِنَّ رِضَا النَّاسِ لَا یُمْلَکُ وَ أَلْسِنَتَهُمْ لَا تُضْبَطُ وَ کَیْفَ تَسْلَمُونَ مِمَّا لَمْ یَسْلَمْ مِنْهُ أَنْبِیَاءُ اللَّهِ (علیهم السلام) وَ رُسُلُهُ وَ حُجَجُ اللَّهِ (علیهم السلام) أَ لَمْ یَنْسُبُوا نَبِیَّنَا مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) إِلَی أَنَّهُ شَاعِرٌ مَجْنُون أَ لَمْ یَنْسُبُوهُ إِلَی أَنَّهُ (علیه السلام) یَنْطِقُ عَنِ الْهَوَی فِی ابْنِ عَمِّهِ عَلِیٍّ (علیه السلام) حَتَّی کَذَّبَهُمُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فَقَالَ سُبْحَانَهُ وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی.

امام صادق (علیه السلام)- علقمه گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: ای پسر رسول خدا (صلی الله علیه و آله) مردم ما را به گناهان بزرگی نسبت می‌دهند و ما از این موضوع دلتنگ هستیم. فرمود: «ای علقمه رضایت مردم را نمی‌توان بدست آورد و زبانشان را نمی‌توان نگاه داشت. شما چطور سالم خواهید ماند از آنچه پیامبران خدا (علیهم السلام) سالم نماندند و نه رسولان او و نه حجّت‌های او. آیا پیامبر ما را متّهم نکردند به اینکه شاعر و دیوانه است؟! آیا درباره‌ی حضرت نگفتند که او درباره‌ی پسر عمّش علی (علیه السلام) نظر خاصّی دارد و طبق هوای نفس خود سخن می‌گوید تا اینکه خداوند وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الهَوی نازل کرد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Alqama said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): 'O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), people attribute great sins to us and our hearts are troubled by this.' He said: 'O Alqama, people's approval cannot be attained and their tongues cannot be restrained. How will you remain safe from what the prophets of Allah (peace be upon them) did not remain safe from, nor His messengers, nor His proofs? Did they not accuse our Prophet of being a poet and a madman? Did they not say concerning him that he had a particular view about his cousin Ali (peace be upon him) and spoke according to the desire of his own soul, until Allah revealed وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی [Nor does he speak out of desire].'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્કમા કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને અરજ કરી: 'હે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના પુત્ર! લોકો અમને મોટા ગુનાહો સાથે જોડે છે અને અમે આ બાબતથી દુ:ખી છીએ.' આપે ફરમાવ્યું: 'હે અલ્કમા! લોકોની રઝામંદી મેળવી શકાતી નથી અને તેમની જીભને રોકી શકાતી નથી. તમે એનાથી કેવી રીતે સુરક્ષિત રહેશો જેનાથી અલ્લાહના પયગંબરો (અલયહેમુસ્સલામ) સુરક્ષિત ન રહ્યા, ન તેના રસૂલો અને ન તેની હુજ્જતો. શું તેમણે અમારા પયગંબર પર આરોપ ન લગાવ્યો કે તેઓ શાયર અને પાગલ છે?! શું તેમના વિશે એમ ન કહ્યું કે તેઓ પોતાના પિત્રાઈ ભાઈ અલી (અલયહિસ્સલામ) વિશે ખાસ મંતવ્ય ધરાવે છે અને પોતાની ઇચ્છા મુજબ વાત કરે છે, ત્યાં સુધી કે અલ્લાહે વ મા યન્તિકુ અનિલ હવા [અને તેઓ ઇચ્છા મુજબ વાત નથી કરતા] નાઝિલ કરી.'