سورة القمر

Verse 11 of 55

54:11

فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ

در اين‌ هنگام درهاى آسمان را با آبى فراوان و بى‌وقفه گشوديم.

So We opened the gates of the cloud with water pouring

ત્યારે અમોએ મૂશળધાર વરસાદ સાથે આસમાનનાં દરવાજા ખોલી નાખ્યા :

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

{سَأَلَ ابْنُ الْکَوَّاءِ} أَخْبِرْنِی یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) عَنِ الْمَجَرَّهًِْ الَّتِی تَکُونُ فِی السَّمَاءِ قَالَ هِیَ شَرْجُ السَّمَاءِ وَ أَمَانٌ لِأَهْلِ الْأَرْضِ مِنَ الْغَرَقِ وَ مِنْهُ أَغْرَقَ اللَّهُ قَوْمَ نُوحٍ (علیه السلام) بِماءٍ مُنْهَمِر.

امام علی (علیه السلام)- ابن‌کواء از امیرالمؤمنین (علیه السلام) پرسید: «آیا کهکشان در آسمان است»؟ فرمود: «آن کانال و رودخانه‌ی آسمان است و امان اهل زمین از غرق‌شدن است و به خاطر آن بود که خداوند متعال قوم نوح (علیه السلام) را به‌وسیله‌ی آبی تندجریان غرق کرد».

Imam Ali (peace be upon him): Ibn al-Kawwa asked Amir al-Mu'minin (peace be upon him): "Is the galaxy in the sky?" He said: "It is the channel and river of the sky, and it is a safeguard for the people of the earth against drowning; and it was because of it that Allah the Exalted drowned the people of Nuh (peace be upon him) by means of a torrentially pouring water."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને કવ્વાએ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "શું આકાશગંગા આસમાનમાં છે?" ફરમાવ્યું: "તે આસમાનની નહેર અને નદી છે અને ઝમીનવાળાઓ માટે ડૂબવાથી અમાન છે, અને તેના કારણે જ અલ્લાહ તઆલાએ નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની કૌમને તેજ વહેતા પાણી દ્વારા ડૂબાડી હતી."

سَأَلَ ابْنُ الْکَوَّاءِ أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَی وَ السَّماءِ ذاتِ الْحُبُکِ قَالَ ذَاتِ الْخَلْقِ الْحَسَنِ قَالَ فَمَا الْمَجَرَّهًُْ قَالَ یَا وَیْلَکَ سَلْ تَفَقُّهاً وَ لَا تَسْأَلْ تَعَنُّتاً یَا وَیْلَکَ سَلْ عَمَّا یَعْنِیکَ قَالَ فَوَ اللَّهِ إِنَّ مَا سَأَلْتُکَ عَنْهُ لَیَعْنِینِی قَالَ إِنَّهَا شَرَجُ السَّمَاءِ وَ مِنْهَا فُتِحَتِ السَّمَاءُ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ زَمَنَ الْغَرَقِ عَلَی قَوْمِ نُوحٍ (علیه السلام) قَالَ فَکَمْ بَیْنَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ قَالَ مَدُّ الْبَصَرِ وَ دَعْوَهًٌْ بِذِکْرِ اللَّهِ فَیَسْمَعُ لَا نَقُولُ غَیْرَ ذَلِکَ.

امام علی (علیه السلام)- ابن‌کوّاء از امیرالمؤمنین (علیه السلام) از تفسیر سخن خدای متعال: قسم به آسمان که دارای چین و شکن‌های زیباست. ( ذاریات/۷ ) پرسید. فرمود: «یعنی خوش‌رفتار». گفت: «پس کهکشان چیست»؟ فرمود: «وای بر تو! برای فهمیدن بپرس نه برای رنج‌دادن، ای وای بر تو! از آن چیزی بپرس که به کارت آید و واگذار هرچه را که به کارت نمی‌آید». ابن الکوّاء گفت: «به خدا سوگند! آنچه از تو می‌پرسم به کارم می‌آید». علی (علیه السلام)فرمود: «این شکاف آسمان است. در زمان نوح آسمان از اینجا گشاده شد و بر قوم نوح آب فرو ریخت». گفت: «میان آسمان و زمین چه اندازه است»؟ فرمود: «به‌اندازه‌ی دید چشم و شنود ذکر خدا، جز آن دیگر هیچ نمی‌گویم».

Imam Ali (peace be upon him): Ibn al-Kawwa asked Amir al-Mu'minin (peace be upon him) about the interpretation of the saying of Allah the Exalted: وَ السَّماءِ ذاتِ الْحُبُکِ [By the heaven full of beautiful paths] (Dhariyat/7). He said: "That is, of beautiful make." He said: "Then what is the galaxy?" He said: "Woe to you! Ask to understand, not to trouble; woe to you! Ask about what concerns you, and leave whatever does not concern you." Ibn al-Kawwa said: "By Allah! What I ask you about does concern me." Ali (peace be upon him) said: "It is the cleft of the sky. In the time of Nuh, the sky was opened from there and water poured down upon the people of Nuh." He said: "What is the distance between the sky and the earth?" He said: "As far as the sight can reach and the invocation of Allah's remembrance can be heard; other than that we say nothing."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને કવ્વાએ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહ તઆલાના કૌલ: وَ السَّماءِ ذاتِ الْحُبُکِ [કસમ છે તે આસમાનની જે સુંદર માર્ગોવાળું છે] (ઝારિયાત/૭)ના તફસીર વિશે પૂછ્યું. ફરમાવ્યું: "એટલે કે સુંદર બનાવટવાળું." તેણે કહ્યું: "તો પછી આકાશગંગા શું છે?" ફરમાવ્યું: "તારા પર અફસોસ! સમજવા માટે પૂછ, દુ:ખ આપવા માટે નહીં; અય તારા પર અફસોસ! તે વસ્તુ વિશે પૂછ જે તારા કામમાં આવે, અને જે તારા કામમાં ન આવે તેને છોડી દે." ઇબ્ને કવ્વાએ કહ્યું: "અલ્લાહની કસમ! જે હું તમારાથી પૂછું છું તે મારા કામમાં આવે છે." અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "તે આસમાનની તિરાડ છે. નૂહના જમાનામાં આસમાન અહીંથી ખૂલ્યું અને નૂહની કૌમ પર પાણી વરસ્યું." તેણે કહ્યું: "આસમાન અને ઝમીન વચ્ચે કેટલું અંતર છે?" ફરમાવ્યું: "આંખની નજરની હદ સુધી અને અલ્લાહની યાદનું સાંભળવું, તે સિવાય બીજું કંઈ કહેતા નથી."

سَأَلَ أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ عَلِیّاً (علیه السلام) عَنِ الْمَجَرَّهًِْ فَقَالَ هِیَ شَجَرُ السَّمَاءِ وَ مِنْهَا فُتِحَتْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ ثُمَّ قَرَأَ فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ.

امام علی (علیه السلام) ابن کوّاء از امیر المؤمنین علی (علیه السلام) از کهکشان پرسید. فرمود: «آن درخت (رودخانه) آسمان است، و آسمان از آن آبی سیل آسا فرو ریخت و سپس این آیه را خواند: فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَم».

Imam Ali (peace be upon him): Ibn al-Kawwa asked Amir al-Mu'minin Ali (peace be upon him) about the galaxy. He said: "It is the tree (river) of the sky, and from it the sky poured down a torrential water," and then he recited this verse: فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ [So We opened the gates of the heaven with water pouring].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને કવ્વાએ અમીરુલ મોઅમેનીન અલી (અલયહિસ્સલામ)ને આકાશગંગા વિશે પૂછ્યું. ફરમાવ્યું: "તે આસમાનનું વૃક્ષ (નદી) છે, અને આસમાને તેમાંથી પૂર જેવું પાણી વરસાવ્યું," અને પછી આ આયત તિલાવત કરી: فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ [પછી અમે આસમાનના દરવાજા વરસતા પાણી સાથે ખોલી નાખ્યા].

إِنَّ نُوحاً (علیه السلام) لَمَّا فَرَغَ مِنَ السَّفِینَهًِْ وَ کَانَ مِیعَادُهُ فِیمَا بَیْنَهُ وَ بَیْنَ رَبِّهِ فِی إِهْلَاکِ قَوْمِهِ أَنْ یَفُورَ التَّنُّورُ فَفَارَ فَقَالَتِ امْرَأَتُهُ إِنَّ التَّنُّورَ قَدْ فَارَ فَقَامَ إِلَیْهِ فَخَتَمَهُ فَقَامَ الْمَاءُ وَ أَدْخَلَ مَنْ أَرَادَ أَنْ یَدْخُلَ وَ أَخْرَجَ مَنْ أَرَادَ أَنْ یَخْرُجَ ثُمَّ جَاءَ إِلَی خَاتَمِهِ فَنَزَعَهُ یَقُولُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ.

امام علی (علیه السلام)- همانا نوح (علیه السلام) هنگامی‌که از ساختن کشتی فارغ شد، وعده‌ی او و خدایش پیرامون نابودی قوم او این بود که از تنور آب بجوشد. و ناگهان تنور جوشید، همسرش گفت: «تنور می‌جوشد»! نوح (علیه السلام) برخاست و بر آن مُهر نهاد و آب بند آمد. پس از آن هرکس را که می‌خواست وارد کشتی کند، وارد کرد و هرکه را می‌خواست براند، راند. و بعد کنار تنور آمد و مهر آن را گشود و باز کرد. خدای عزّوجلّ می‌فرماید: فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِر.

Imam Ali (peace be upon him): Indeed, when Nuh (peace be upon him) finished building the ark, the appointed sign between him and his Lord for the destruction of his people was that water would gush from the oven. Suddenly the oven gushed, and his wife said: "The oven is gushing!" Nuh (peace be upon him) rose and sealed it, and the water stopped. Then he brought in everyone he wished to bring into the ark, and drove away whoever he wished to drive away. After that, he came to the oven and undid its seal and opened it. Allah, the Mighty and Majestic, says: فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ [So We opened the gates of the sky with water pouring down].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ખરેખર, જ્યારે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) કશ્તી બનાવવાથી ફારેગ થયા, ત્યારે તેમના અને તેમના પરવરદિગાર વચ્ચે તેમની કૌમના વિનાશ અંગેનું વચન એ હતું કે તનૂર (ભઠ્ઠી) માંથી પાણી ઉભરાશે. અને અચાનક તનૂર ઉભરાયું, તેમની પત્નીએ કહ્યું: "તનૂર ઉભરાઈ રહ્યું છે!" નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ઉભા થયા અને તેના પર મહોર લગાવી, અને પાણી અટકી ગયું. પછી જેને કશ્તીમાં દાખલ કરવા ઇચ્છતા હતા તેને દાખલ કર્યા, અને જેને દૂર કરવા ઇચ્છતા હતા તેને દૂર કર્યા. પછી તનૂર પાસે આવ્યા અને તેની મહોર ખોલી નાખી. અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ [તો અમે આકાશના દરવાજા ધોધમાર વરસતા પાણી સાથે ખોલી નાખ્યા].

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا أَرَادَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ هَلَاکَ قَوْمِ نُوحٍ (علیه السلام) عَقَّمَ أَرْحَامَ النِّسَاءِ أَرْبَعِینَ سَنَهًًْ فَلَمْ یَلِدْ (یُولَدْ) فِیهِمْ مَوْلُودٌ فَلَمَّا فَرَغَ نُوحٌ (علیه السلام) مِنِ اتِّخَاذِ السَّفِینَهًِْ أَمَرَهُ اللَّهُ أَنْ یُنَادِیَ بِالسُّرْیَانِیَّهًِْ لَا یَبْقَی بَهِیمَهًٌْ وَ لَا حَیَوَانٌ إِلَّا حَضَرَ فَأَدْخَلَ مِنْ کُلِّ جِنْسٍ مِنْ أَجْنَاسِ الْحَیَوَانِ زَوْجَیْنِ فِی السَّفِینَهًِْ وَ کَانَ الَّذِینَ آمَنُوا بِهِ مِنْ جَمِیعِ الدُّنْیَا ثَمَانِینَ رَجُلًا فَقَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ احْمِلْ فِیها مِنْ کُلٍّ زَوْجَیْنِ اثْنَیْنِ وَ أَهْلَکَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَیْهِ الْقَوْلُ وَ مَنْ آمَنَ وَ ما آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِیلٌ وَ کَانَ نَجَرَ السَّفِینَهًَْ فِی مَسْجِدِ الْکُوفَهًِْ فَلَمَّا کَانَ فِی الْیَوْمِ الَّذِی أَرَادَ اللَّهُ هَلَاکَهُمْ کَانَتِ امْرَأَهًُْ نُوحٍ (علیه السلام) تَخْبِزُ فِی الْمَوْضِعِ الَّذِی یُعْرَفُ بِفَارَ التَّنُّورُ فِی مَسْجِدِ الْکُوفَهًِْ وَ قَدْ کَانَ نُوحٌ (علیه السلام) اتَّخَذَ لِکُلِّ ضَرْبٍ مِنْ أَجْنَاسِ الْحَیَوَانِ مَوْضِعاً فِی السَّفِینَهًِْ وَ جَمَعَ لَهُمْ فِیهَا مَا یَحْتَاجُونَ إِلَیْهِ مِنَ الْغِذَاءِ فَصَاحَتِ امْرَأَتُهُ لَمَّا فَارَ التَّنُّورُ فَجَاءَ نُوحٌ (علیه السلام) إِلَی التَّنُّورِ فَوَضَعَ عَلَیْهَا طِیناً وَ خَتَمَهُ حَتَّی أَدْخَلَ جَمِیعَ الْحَیَوَانِ السَّفِینَهًَْ ثُمَّ جَاءَ إِلَی التَّنُّورِ فَفَضَّ الْخَاتَمَ وَ رَفَعَ الطِّینَ وَ انْکَسَفَتِ الشَّمْسُ وَ جَاءَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءٌ مُنْهَمِرٌ صَبٌّ بِلَا قَطْرٍ وَ تَفَجَّرَتِ الْأَرْضُ عُیُوناً وَ هُوَ قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّفَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ وَ فَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُیُوناً فَالْتَقَی الْماءُ عَلی أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ وَ حَمَلْناهُ عَلی ذاتِ أَلْواحٍ وَ دُسُر.

امام صادق (علیه السلام)- وقتی خداوند متعال هلاکت قوم نوح (علیه السلام) را اراده فرمود، چهل سال زنان و مردان آن قوم را عقیم نمود، به‌طوری‌که هیچ فرزندی میانشان به دنیا نیاید و وقتی که ساخت کشتی به اتمام رسید، خداوند به نوح (علیه السلام) وحی کرد که آن‌ها را به زبان سریانی ندا دهد، همه‌ی چهارپایان و حیوانات حاضر شدند، آن‌وقت از هر جنس یک زوج نر و مادّه را وارد کشتی نمود و مجموع انسان‌هایی که به او ایمان آورده بودند هشتاد مرد بودند و در همین رابطه خدای تعالی فرمود: از هر جفتی از حیوانات [از نر و ماده] یک زوج در آن (کشتی) حمل کن. ( هود/۴۰ ) و محلّ ساخت کشتی در مسجد کوفه‌ی فعلی بود و آن روزی که خداوند اراده‌ی هلاکت آن‌ها را نمود، همسر نوح (علیه السلام) در محلّ تنور (فار التنّور) در مسجد کوفه مشغول پخت نان بود و نوح (علیه السلام) همه‌ی حیوانات را با غذایی که احتیاج دارند در کشتی جمع نموده بود و وقتی که آب از تنور جوشیدن گرفت، همسر نوح (علیه السلام) فریاد کشید و نوح (علیه السلام) به‌سوی تنور آمد و با مقداری گل روی تنور را پوشانید و آن را بست تا وقتی که همه‌ی مؤمنان و ازواج حیوانات سوار کشتی شدند، آنگاه به سمت تنور رفت و آن گل و مُهر را برداشت، دراین‌موقع خورشید تیره و تار شد و باران سیل‌آسا از آسمان باریدن گرفت و چشمه‌های زمین جوشید. خدای عزّوجلّ می‌فرماید: فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ، «وَ فَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُیُوناً فَالْتَقَی الْماءُ عَلی أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ* وَ حَمَلْناهُ عَلی ذاتِ أَلْواحٍ وَ دُسُر».

Imam Sadiq (peace be upon him): When Allah the Exalted willed the destruction of the people of Nuh (peace be upon him), He rendered the women and men of that people barren for forty years, such that no child was born among them. And when the building of the ark was completed, Allah revealed to Nuh (peace be upon him) that he should call them in the Syriac tongue, and all the beasts and animals came forth. Then he brought a pair, male and female, of every species into the ark. The total of the human beings who had believed in him were eighty men. In this regard Allah the Exalted said: "Carry in it a pair of every kind [of animal, male and female]." (Hud/40). The place where the ark was built was in the present-day Mosque of Kufa. On the day when Allah willed their destruction, the wife of Nuh (peace be upon him) was baking bread at the site of the oven (Far al-Tannur) in the Mosque of Kufa, and Nuh (peace be upon him) had gathered all the animals along with the food they needed in the ark. When water began gushing from the oven, the wife of Nuh (peace be upon him) cried out, and Nuh (peace be upon him) came to the oven and covered it over with some clay and sealed it, until all the believers and the pairs of animals had boarded the ark. Then he went to the oven and removed the clay and the seal. At that moment the sun grew dark and torrential rain began to pour from the sky and the springs of the earth gushed forth. Allah, the Mighty and Majestic, says: فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ، "وَ فَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُیُوناً فَالْتَقَی الْماءُ عَلی أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ* وَ حَمَلْناهُ عَلی ذاتِ أَلْواحٍ وَ دُسُر" [So We opened the gates of the sky with water pouring down, and We caused the earth to burst forth with springs, so the waters met for a matter already decreed. And We carried him on a vessel of planks and nails].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે અલ્લાહ તઆલાએ નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ની કૌમના વિનાશનો ઈરાદો કર્યો, ત્યારે તેમણે ચાલીસ વર્ષ સુધી તે કૌમની સ્ત્રીઓ અને પુરુષોને વાંઝ કરી દીધા, જેથી તેમની વચ્ચે કોઈ સંતાન જન્મ ન પામે. અને જ્યારે કશ્તીનું નિર્માણ પૂર્ણ થયું, ત્યારે અલ્લાહે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) પર વહી નાઝિલ કરી કે તેઓ સુરિયાની ભાષામાં તેઓને પુકારે. બધા ચતુષ્પાદ અને પ્રાણીઓ હાજર થયા, ત્યારે તેમણે દરેક જાતિમાંથી એક જોડી નર અને માદાને કશ્તીમાં દાખલ કરી. અને કુલ મળીને જે માણસો તેમના પર ઈમાન લાવ્યા હતા તે એંસી પુરુષો હતા. અને આ સંબંધમાં અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: દરેક પ્રાણીની જોડીમાંથી [નર અને માદા] એક જોડી તેમાં (કશ્તીમાં) લાદી લે. (હૂદ/૪૦). અને કશ્તી બનાવવાનું સ્થળ હાલના કૂફાના મસ્જિદમાં હતું. અને જે દિવસે અલ્લાહે તેઓના વિનાશનો ઈરાદો કર્યો, તે દિવસે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ની પત્ની કૂફાના મસ્જિદમાં તનૂરના સ્થળે (ફારુત્તનૂર) રોટલી પકાવવામાં વ્યસ્ત હતી, અને નૂહ (અલયહિસ્સલામ) એ બધા પ્રાણીઓને તેમની જરૂરિયાત મુજબના ખોરાક સાથે કશ્તીમાં એકઠા કરી લીધા હતા. અને જ્યારે તનૂરમાંથી પાણી ઉભરાવા લાગ્યું, ત્યારે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ની પત્નીએ ચીસ પાડી, અને નૂહ (અલયહિસ્સલામ) તનૂર તરફ આવ્યા અને થોડી માટીથી તનૂરને ઢાંકી દીધું અને તેને બંધ કરી દીધું, જ્યાં સુધી બધા મોમિનીન અને પ્રાણીઓની જોડીઓ કશ્તી પર સવાર ન થઈ ગયા. પછી તનૂર તરફ ગયા અને તે માટી અને મહોરને હટાવી લીધી. તે વખતે સૂરજ કાળો પડી ગયો અને આકાશમાંથી ધોધમાર વરસાદ વરસવા લાગ્યો અને ધરતીના ઝરાઓ ઉભરાયા. અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ، "وَ فَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُیُوناً فَالْتَقَی الْماءُ عَلی أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ* وَ حَمَلْناهُ عَلی ذاتِ أَلْواحٍ وَ دُسُر" [તો અમે આકાશના દરવાજા ધોધમાર વરસતા પાણી સાથે ખોલી નાખ્યા, અને અમે ધરતીને ઝરાઓ રૂપે ફાટવા દીધી, તો પાણી એક નક્કી કરેલા કામ પર મળી ગયું. અને અમે તેમને પાટિયાં અને ખીલાવાળી (કશ્તી) પર સવાર કર્યા].

... فَقَالَ الْیَهُودِیُّ فَإِنَّ نُوحاً (علیه السلام) دَعَا رَبَّهُ فَهَطَلَتِ السَّمَاءُ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ قَالَ لَهُ (علیه السلام) لَقَدْ کَانَ کَذَلِکَ وَ کَانَتْ دَعْوَتُهُ دَعْوَهًَْ غَضَبٍ وَ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) هَطَلَتْ لَهُ السَّمَاءُ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ رَحْمَهًًْ وَ ذَلِکَ أَنَّهُ (صلی الله علیه و آله) لَمَّا هَاجَرَ إِلَی الْمَدِینَهًِْ أَتَاهُ أَهْلُهَا فِی یَوْمِ جُمُعَهًٍْ فَقَالُوا لَهُ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) احْتَبَسَ الْقَطْرُ وَ اصْفَرَّ الْعُودُ وَ تَهَافَتَ الْوَرَقُ فَرَفَعَ یَدَهُ الْمُبَارَکَهًَْ حَتَّی رُئِیَ بَیَاضُ إِبْطِهِ وَ مَا تُرَی فِی السَّمَاءِ سَحَابَهًٌْ فَمَا بَرِحَ حَتَّی سَقَاهُمُ اللَّهُ حَتَّی إِنَّ الشَّابَّ الْمُعْجَبَ بِشَبَابِهِ لَهَمَّتْهُ نَفْسُهُ فِی الرُّجُوعِ إِلَی مَنْزِلِهِ فَمَا یَقْدِرُ عَلَی ذَلِکَ مَنْ شِدَّهًِْ السَّیْلِ فَدَامَ أُسْبُوعاً فَأَتَوْهُ فِی الْجُمُعَهًِْ الثَّانِیَهًِْ فَقَالُوا یَا رَسُولَ اللَّهِ تَهَدَّمَتِ الْجُدُرُ وَ احْتَبَسَ الرَّکْبُ وَ السَّفْرُ فَضَحِکَ (صلی الله علیه و آله) وَ قَالَ هَذِهِ سُرْعَهًُْ مَلَالَهًِْ ابْنِ آدَمَ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ حَوَالَیْنَا وَ لَا عَلَیْنَا اللَّهُمَّ فِی أُصُولِ الشِّیحِ وَ مَرَاتِعِ الْبُقَعِ فَرُئِیَ حَوَالَیِ الْمَدِینَهًِْ الْمَطَرُ یَقْطُرُ قَطْراً وَ مَا یَقَعُ بِالْمَدِینَهًِْ قَطْرَهًٌْ لِکَرَامَتِهِ (صلی الله علیه و آله) عَلَی اللَّهِ عَزَّ وَ جَل.

امام علی (علیه السلام)- ... یهودی گفت: «نوح (علیه السلام) بر قوم خود نفرین کرد و آسمان سیل‌آسا باریدن گرفت». حضرت (علیه السلام) فرمود: «همین‌طور است، ولی آن دعا از سر غضب بود و آسمان سیل‌آسا برای محمّد (صلی الله علیه و آله) از سر رحمت بارید و به خاطر این بود که آن حضرت (صلی الله علیه و آله) پس از مهاجرت به مدینه در روز جمعه گروهی نزد وی آمده و گفتند: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)، ما را دریاب که بسیار درمانده و از کمبود آب مضطرّ و بی‌تابیم، آن حضرت (صلی الله علیه و آله) نیز دست خود را به‌اندازه‌ای برای دعا بالا برد که سفیدی زیر بغلش نمودار شد و این درحالی بود که هیچ ابری در آسمان نبود، فوراً خداوند اجابت فرموده و آنان را سیراب ساخت و شدّت باران به نوعی بود که جوانان برومند هرچه تلاش کردند که سریعاً به منازل خود برسند از شدّت سیل نتوانستند و این بارش هفت روز طول کشید و در جمعه‌ی بعد خدمت پیامبر (صلی الله علیه و آله) رسیده و از سر شکایت از شدّت باران خواستار بند آمدن آن شدند، دراین‌حال آن حضرت (صلی الله علیه و آله) تبسّمی فرموده و گفت: این سرعت ملالت آدمیزاد است سپس عرض کرد: پروردگارا! بر اطراف ما، نه بر خود ما. پروردگارا! در بیخ و بن نخلستانها و جاهایی که آب جمع می‌شود. و باران ملایم و قطره قطره بر اطراف مدینه می‌بارید و به حرمت و کرامت پیامبر (صلی الله علیه و آله) حتی یک قطره هم در مدینه نمی‌بارید».

Imam Ali (peace be upon him): ... The Jew said: "Nuh (peace be upon him) cursed his people, and the sky began to pour down like a flood." His Holiness (peace be upon him) said: "It is so, but that supplication was from anger, and the sky poured like a flood for Muhammad (peace be upon him and his family) out of mercy. That was because after the Messenger (peace be upon him and his family) migrated to Medina, on a Friday a group came to him and said: 'O Messenger of Allah (peace be upon him and his family), help us, for we are in great distress and afflicted and restless from the shortage of water.' His Holiness (peace be upon him and his family) raised his hand for supplication so high that the whiteness of his underarm became visible, and this while there was no cloud in the sky at all. Immediately Allah answered and quenched them, and the intensity of the rain was such that strong young men, however much they tried to reach their homes quickly, could not because of the severity of the flood. This rainfall lasted seven days, and on the following Friday they came to the Prophet (peace be upon him and his family) and, by way of complaint about the intensity of the rain, asked that it be stopped. Thereupon his Holiness (peace be upon him and his family) smiled and said: 'This is the swiftness of the son of Adam's weariness.' Then he said: 'O Lord! Around us, not upon us. O Lord! At the roots of the palm groves and the places where water gathers.' And a gentle rain fell drop by drop around Medina, and out of reverence and honour for the Prophet (peace be upon him and his family), not even one drop fell in Medina."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ... યહૂદીએ કહ્યું: "નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાની કૌમ પર બદ્દુઆ કરી અને આસમાન પૂરની જેમ વરસવા લાગ્યું." હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "એમ જ છે, પરંતુ તે દુઆ ગુસ્સાના કારણે હતી, અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે આસમાન રહમતના કારણે પૂરની જેમ વરસ્યું. અને એ એટલા માટે હતું કે તે હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મદીના હિજરત કર્યા બાદ જુમ્આના દિવસે એક જૂથ તેમની પાસે આવ્યું અને કહ્યું: 'ઓ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), અમને મદદ કરો કે અમે ખૂબ જ પરેશાન છીએ અને પાણીની અછતથી બેચેન અને વ્યાકુળ છીએ.' તે હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પણ પોતાનો હાથ દુઆ માટે એટલો ઊંચો કર્યો કે તેમની બગલની સફેદી દેખાઈ, અને આ સ્થિતિમાં કે આસમાનમાં કોઈ વાદળ ન હતું. તરત જ અલ્લાહે કબૂલ કરી અને તેમને સિરાબ કર્યા, અને વરસાદની તીવ્રતા એવી હતી કે તાકતવર જવાનોએ ગમે તેટલી કોશિશ કરી કે જલ્દી પોતાના ઘરે પહોંચે, પૂરની તીવ્રતાના કારણે ન પહોંચી શક્યા, અને આ વરસાદ સાત દિવસ સુધી ચાલ્યો. અને પછીના જુમ્આના દિવસે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ખિદમતમાં હાજર થયા અને વરસાદની તીવ્રતાની ફરિયાદ સ્વરૂપે તેને બંધ થવાની માંગ કરી. આ સ્થિતિમાં તે હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મુસ્કુરાહટ કરી અને ફરમાવ્યું: આ આદમના પુત્રની થાકની ઝડપ છે. પછી અરજ કરી: પરવરદિગાર! અમારી આજુબાજુ, અમારા પર નહીં. પરવરદિગાર! ખજૂરના બગીચાઓના મૂળમાં અને એવી જગ્યાઓએ જ્યાં પાણી ભેગું થાય છે. અને હળવો વરસાદ ટીપાં ટીપાં કરીને મદીનાની આજુબાજુ વરસી રહ્યો હતો અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના માન અને કરામતના કારણે એક ટીપું પણ મદીનામાં નહોતું વરસતું."