قوله فَتَوَلَّ عَنْهُمْ یَوْمَ یَدْعُ الدَّاعِ إِلی شَیْءٍ نُکُرٍ قالَ الإمَامُ إذا خَرَجَ یَدْعُوهُمْ إلی مَا یُنْکِرونَ.
علیّ‌ّبن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- فَتَول عَنْهُمْ یَومَ یَدْعُ الدَّاعِ إِلی شَیْءٍ نُّکُرٍ، وقتی امام (علیه السلام) خارج می‌شد او را به چیزهایی که خودشان منکر او بودند فرا می‌خواندند.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): فَتَولَّ عَنْهُمْ یَوْمَ یَدْعُ الدَّاعِ إِلی شَیْءٍ نُکُرٍ [So turn away from them; the day when the caller shall call to a hard task] — when the Imam (peace be upon him) came forth, they would summon him to things which they themselves rejected.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): فَتَولَّ عَنْهُمْ یَوْمَ یَدْعُ الدَّاعِ إِلی شَیْءٍ نُکُرٍ [તો તમે તેમનાથી મોં ફેરવી લો, જે દિવસે બોલાવનાર એક કઠિન કાર્ય તરફ બોલાવશે], જ્યારે ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) બહાર આવતા, ત્યારે તેઓ તેમને એવી વસ્તુઓ તરફ બોલાવતા જેને તેઓ પોતે નકારતા હતા.