سورة الحديد

Verse 16 of 29

57:16

أَ لَمْ يَأْنِ لِلَّذينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللهِ وَ ما نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ وَ لا يَكُونُوا كَالَّذينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلُ فَطالَ عَلَيْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَ كَثيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ

آيا وقت آن نرسيده است كه دل‌هاى كسانى كه ايمان آورده‌اند، در برابر ذكر خدا و آنچه از حق نازل شده است خاشع گردد و مانند كسانى نباشند كه در گذشته به آن‌ها كتاب آسمانى داده شد، سپس زمانى طولانى بر آن‌ها گذشت و قلب‌هايشان [بر اثر فراموشكارى] قساوت يافت؛ و بسيارى از آن‌ها گنهكارند؟!

Has not the time yet come for those who believe that their hearts should be humble for the remembrance of Allah and what has come down of the truth? And that they should not be like those who were given the Book before, but the time became prolonged to them, so their hearts hardened, and most of them are transgressors.

શું જેઓ ઇમાન લાવ્યા તેમના માટે એ સમય નથી આવ્યો કે તેમના દિલ અલ્લાહની યાદમાં તથા નાઝિલ કરવામાં આવેલ હક માટે નરમ થઇ જાય અને તેઓ એહલે કિતાબ જેવા ન થઇ જાય કે જેમને કિતાબ આપવામાં આવેલ હતી કે લાંબી મુદ્દત પસાર થયા પછી તેમના દિલ સખ્ત થઇ ગયા અને તેઓમાંથી મોટા ભાગના બદકાર થઇ ગયા.

#1 آیا وقت آن نرسیده است که دل‌های کسانی که ایمان آورده‌اند، در برابر ذکر خدا و آنچه از حق نازل شده است خاشع گردد Has the time not come for the hearts of the believers to be humbled at the remembrance of Allah શું હજુ એ સમય નથી આવ્યો કે ઈમાન લાવનારાઓનાં દિલો અલ્લાહના ઝિકર સામે ખાશેઅ થાય

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِیَّاکُمْ وَ الْمِزَاحَ فَإِنَّهُ یَذْهَبُ بِمَاءِ الْوَجْهِ وَ مَهَابَهًِْ الرَّجُلِ کَانَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَجْلِسُونَ فَیَلْهَوْنَ وَ یَتَحَدَّثُونَ وَ یَضْحَکُونَ حَتَّی أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَ أَ لَمْ یَأْنِ لِلَّذِینَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِکْرِ اللهِ فَلَمَّا قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عَلَیْهِمْ هَذِهِ الْآیَهًَْ تَرَکُوا الْحَدِیثَ وَ اللَّهْوَ وَ الْمِزَاحَ.

امام صادق (صلی الله علیه و آله)- از مزاح دوری کنید که آبرو می‌برد، و شکوه و بزرگی مردان را از بین می‌برد، یاران رسول خدا (صلی الله علیه و آله) جمع می‌شدند و سخنان لغو و بیهوده می‌گفتند و می‌خندیدند، تا اینکه این آیه شریفه را خداوند نازل فرمود: أَ لَمْ یَأْنِ لِلَّذِینَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِکْرِ اللهِ هنگامی که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) این آیه را تلاوت فرمود، سخن گفتن و لغو و شوخی را رها کردند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Keep away from jesting, for it takes away one's honour and destroys the dignity and greatness of men. The companions of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) used to gather and speak idle and vain words and laugh, until Allah revealed this noble verse: أَ لَمْ یَأْنِ لِلَّذِینَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِکْرِ اللهِ [Has not the time yet come for those who believe that their hearts should be humble for the remembrance of Allah]. When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) recited this verse to them, they abandoned idle talk, vain speech and jesting.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મજાકથી દૂર રહો, કારણ કે તે આબરૂ લઈ લે છે અને પુરુષોની પ્રતિષ્ઠા અને મહાનતાને નષ્ટ કરે છે. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સાથીઓ ભેગા થતા હતા અને લગ્વ અને નકામી વાતો કરતા હતા અને હસતા હતા, ત્યાં સુધી કે અલ્લાહે આ પવિત્ર આયત નાઝિલ ફરમાવી: أَ لَمْ یَأْنِ لِلَّذِینَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِکْرِ اللهِ [શું તે લોકો માટે સમય નથી આવ્યો જેઓ ઈમાન લાવ્યા છે કે તેમના દિલો અલ્લાહની યાદ માટે નમ્ર થાય]. જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ આ આયતની તિલાવત ફરમાવી, ત્યારે તેઓએ વાતચીત, લગ્વ અને મજાક છોડી દીધા.

#2 آیا وقت آن نرسیده است که دل‌های کسانی که ایمان آورده‌اند، در برابر ذکر خدا و آنچه از حق نازل شده است خاشع گردد Has the time not come for the hearts of the believers to be humbled at the remembrance of Allah શું હજુ એ સમય નથી આવ્યો કે ઈમાન લાવનારાઓનાં દિલો અલ્લાહના ઝિકર સામે ખાશેઅ થાય

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

أَ لَمْ یَأْنِ یَعْنِی أَ لَمْ یَجِبْ أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ یَعْنِی الرهب لِذِکْرِ اللَّهِ.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- آیه أَ لَمْ یَأْنِ یعنی لازم نشده أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ که دلها بترسد.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): The verse أَ لَمْ یَأْنِ [Has not the time yet come] means: has it not become obligatory أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ [that their hearts should be humble] — that the hearts should fear.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આયત أَ لَمْ یَأْنِ [શું સમય નથી આવ્યો] નો અર્થ છે: શું જરૂરી નથી થયું أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ [કે તેમના દિલો નમ્ર થાય] કે દિલો ડરે.

#3 آیا وقت آن نرسیده است که دل‌های کسانی که ایمان آورده‌اند، در برابر ذکر خدا و آنچه از حق نازل شده است خاشع گردد Has the time not come for the hearts of the believers to be humbled at the remembrance of Allah શું હજુ એ સમય નથી આવ્યો કે ઈમાન લાવનારાઓનાં દિલો અલ્લાહના ઝિકર સામે ખાશેઅ થાય

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

إِنَّ اللَّهَ اسْتَبْطَأَ قُلُوبَ الْمُؤْمِنِینَ فَعَاتَبَهُمْ عَلَی رَأْسِ ثَلَاثَ عَشْرَهًَْ سَنَهًًْ مِنْ نُزُولِ الْقُرْآنِ بِهَذِهِ الْآیَهًِْ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- خداوند دل‌های مؤمنین را سنگین شمرد و پس از سیزده سال از نزول قرآن آن‌ها را با این آیه سرزنش کرد.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): Allah considered the hearts of the believers to be slow, and after thirteen years from the revelation of the Quran He reproached them with this verse.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અલ્લાહે મોમિનોના દિલોને ભારે (ધીમા) ગણ્યા અને કુરઆનના નાઝિલ થવાના તેર વર્ષ પછી આ આયત દ્વારા તેમને ઠપકો આપ્યો.

#4 و مانند کسانی نباشند که در گذشته به آنها کتاب آسمانی داده شد، سپس زمانی طولانی بر آنها گذشت And be not like those who were given the Scripture before, and a long time passed over them અને તે લોકો જેવા ન બનો જેમને પહેલાં આસમાની કિતાબ આપવામાં આવી હતી, પછી તેમના પર લાંબો સમય પસાર થઈ ગયો

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

لَمْ یَزَلْ بَنُو إِسْمَاعِیلَ وُلَاهًَْ الْبَیْتِ وَ یُقِیمُونَ لِلنَّاسِ حَجَّهُمْ وَ أَمْرَ دِینِهِمْ یَتَوَارَثُونَهُ کَابِرٌ عَنْ کَابِرٍ حَتَّی کَانَ زَمَنُ عَدْنَانَ‌بْنِ‌أُدَدَ فَطالَ عَلَیْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَ فَسَدُوا وَ أَحْدَثُوا فِی دِینِهِمْ وَ أَخْرَجَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً.

امام باقر (صلی الله علیه و آله)- هماره فرزندان اسماعیل کارگزار خانه خدا بودند و به رهبری مردم در انجام مناسک حج و امور دینی قیام می‌کردند. این ولایت و کارگزاری، نسل در نسل میان بازماندگان اسماعیل برقرار بود تا آن هنگام که نوبت به عدنان فرزند أدد رسید و در اثر گذشت زمان، دل‌ها زنگار قساوت گرفت و راه تباهی در پیش گرفتند و در کیش الهی رنگ‌های تازه‌ای پدید آوردند و زورمندان، مردم ناتوان را از خانه و کاشانه خود راندند.

Imam Baqir (peace be upon him): The sons of Ismail were always the custodians of the House of Allah and used to lead the people in performing the rites of Hajj and the affairs of their religion. This guardianship and stewardship remained among the descendants of Ismail, generation after generation, until it came to the turn of Adnan son of Udad, and with the passage of time the hearts took on the rust of hardness and they took the path of corruption and introduced new innovations in the divine religion, and the powerful ones drove the weak people out of their homes and dwellings.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): હંમેશા ઇસ્માઇલના સંતાનો અલ્લાહના ઘરના કારભારીઓ હતા અને હજના મનાસિક તથા દીની બાબતોમાં લોકોના નેતૃત્વ માટે ઊભા થતા હતા. આ વિલાયત અને કારભાર ઇસ્માઇલના વારસદારો વચ્ચે પેઢી દર પેઢી ચાલતી રહી ત્યાં સુધી કે વારો ઉદદના પુત્ર અદનાન સુધી પહોંચ્યો, અને સમય પસાર થવાના કારણે દિલો પર કઠોરતાનો કાટ ચડી ગયો અને તેઓએ તબાહીનો માર્ગ અપનાવ્યો અને ઇલાહી ધર્મમાં નવા રંગો ઉભા કર્યા, અને શક્તિશાળીઓએ નબળા લોકોને તેમના ઘરો અને રહેઠાણોમાંથી કાઢી મૂક્યા.

#5 و مانند کسانی نباشند که در گذشته به آنها کتاب آسمانی داده شد، سپس زمانی طولانی بر آنها گذشت And be not like those who were given the Scripture before, and a long time passed over them અને તે લોકો જેવા ન બનો જેમને પહેલાં આસમાની કિતાબ આપવામાં આવી હતી, પછી તેમના પર લાંબો સમય પસાર થઈ ગયો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ فِی القائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف).

امام صادق (صلی الله علیه و آله)- این آیه درباره‌ی قائم (نازل شده است.

Imam Sadiq (peace be upon him): This verse was revealed concerning al-Qaim (may Allah hasten his noble reappearance).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આ આયત કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) વિશે નાઝિલ થઈ છે.

#6 و مانند کسانی نباشند که در گذشته به آنها کتاب آسمانی داده شد، سپس زمانی طولانی بر آنها گذشت And be not like those who were given the Scripture before, and a long time passed over them અને તે લોકો જેવા ન બનો જેમને પહેલાં આસમાની કિતાબ આપવામાં આવી હતી, પછી તેમના પર લાંબો સમય પસાર થઈ ગયો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ وَ لا یَکُونُوا کَالَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ مِنْ قَبْلُ فَطالَ عَلَیْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَ کَثِیرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ فِی أَهْلِ زَمَانِ الْغَیْبَهًِْ.

امام صادق (صلی الله علیه و آله)- این آیه که در سوره حدید است: ولا تَکُونُوا کَالذِینَ أُوتُوا الکِتَابَ مِن قَبْل فَطَال عَلیْهِمُ الأَمَدُ فَقَسَتْ قُلوبُهُمْ وکَثِیرٌ مِّنْهُمْ فَاسِقُونَ درباره‌ی مردم زمان غیبت نازل شده است.

Imam Sadiq (peace be upon him): This verse which is in Surah al-Hadid: وَلا تَکُونُوا کَالَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ مِنْ قَبْلُ فَطالَ عَلَیْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَکَثِیرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ [And do not be like those who were given the Book before, but the time became prolonged to them, so their hearts hardened, and most of them are transgressors] was revealed concerning the people of the time of the Ghaybah (occultation).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આ આયત જે સૂરએ હદીદમાં છે: وَلا تَکُونُوا کَالَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ مِنْ قَبْلُ فَطالَ عَلَیْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَکَثِیرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ [અને તે લોકોની જેમ ન થાઓ જેમને પહેલાં કિતાબ આપવામાં આવી હતી, પછી તેમના પર લાંબો સમય પસાર થયો, તો તેમના દિલો સખત થઈ ગયા અને તેમાંના મોટા ભાગના ફાસિક છે], ગૈબતના સમયના લોકો વિશે નાઝિલ થઈ છે.

#7 و مانند کسانی نباشند که در گذشته به آنها کتاب آسمانی داده شد، سپس زمانی طولانی بر آنها گذشت And be not like those who were given the Scripture before, and a long time passed over them અને તે લોકો જેવા ન બનો જેમને પહેલાં આસમાની કિતાબ આપવામાં આવી હતી, પછી તેમના પર લાંબો સમય પસાર થઈ ગયો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ وَ لَا تَکُونُوا کَالَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَیْهِمُ الْأَمَدُ فَتَأْوِیلُ هَذِهِ الْآیَهًِْ جَارَ فِی زَمَانِ الْغَیْبَهًِْ وَ أَیَّامِهَا دُونَ غَیْرِهِمْ وَ الْأَمَدُ أَمَدُ الْغَیْبَهًِْ.

امام صادق (صلی الله علیه و آله)- گویا خداوند عزّوجلّ خواسته بگوید،: «ای امت محمّد (صلی الله علیه و آله)! ای گروه شیعه! همانند کسانی که قبل از شما کتاب بر آنان نازل شده و زمان زیادی بر آنان سپری شده، نباشید».

Imam Sadiq (peace be upon him): It is as though Allah the Mighty and Majestic wished to say: "O Ummah of Muhammad (peace be upon him and his family)! O group of the Shia! Do not be like those upon whom the Book was revealed before you and upon whom a long time passed."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જાણે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ કહેવા ઈચ્છતા હોય કે: "હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ઉમ્મત! હે શિયાઓના જૂથ! તમે તેવા લોકોની જેમ ન થાઓ જેમના પર તમારા પહેલાં કિતાબ નાઝિલ કરવામાં આવી હતી અને જેમના પર લાંબો સમય પસાર થઈ ગયો."