سورة الأنعام

Verse 130 of 165

6:130

يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ أَ لَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتي وَ يُنْذِرُونَكُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا قالُوا شَهِدْنا عَلى أَنْفُسِنا وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ شَهِدُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كانُوا كافِرينَ

[در آن روز به آن‌ها مى‌گويد]: اى گروه جنّ و انس! آيا پيامبرانى از خودتان به‌سوى شما نيامدند كه آيات مرا برايتان بيان مى‌كردند، و شما را از ملاقات چنين روزى بيم مى‌دادند؟! آن‌ها مى‌گويند: «[آرى ما بد كرديم و] بر زيان خود گواهى مى‌دهيم»؛ و زندگى [پر زرق و برق] دنيا آن‌ها را فريب داد؛ و به زيان خود گواهى مى‌دهند كه كافر بودند.

O assembly of jinn and men! did there not come to you apostles from among you, relating to you My communications and warning you of the meeting of this day of yours? They shall say: We bear witness against ourselves; and this world's life deceived them, and they shall bear witness against their own souls that they were unbelievers.

અય ઇન્સાન તથા જિન્નાતોના સમૂહ! શું તમારામાંના જ એવા રસૂલો આવ્યા ન હતા કે જેઓ તમને મારી આયતો સંભળાવતા અને તમારી આ દિવસની મુલાકાતથી તમને ડરાવતા હતા? તેઓ કહેશે કે અમે પોતે જ અમારી પોતાની ખિલાફ ગવાહી આપીએ છીએ. અને દુનિયાની ઝિંદગીએ તેમને છેતર્યા અને તેઓ પોતેજ પોતાની ખિલાફ ગવાહી આપશે કે તેઓ ખરે જ નાસ્તિક હતા.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

ثُمَّ ذَکَرَ عَزَّوَجَلَّ احْتِجَاجاً عَلَی الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ فَقَالَ: یَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ أَ لَمْ یَأْتِکُمْ رُسُلٌ مِنْکُمْ یَقُصُّونَ عَلَیْکُمْ آیَاتِی وَ یُنْذِرُونَکُمْ لِقاءَ یَوْمِکُمْ هذَا قالُوا شَهِدْنا عَلی أَنْفُسِنَا وَ غَرَّتْهُمُ الْحَیاةُ الدُّنْیَا وَ شَهِدُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ کَانُوا کَافِرِینَ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- خدای عزّوجلّ استدلالی را برعلیه جنّ و انس در روز قیامت ذکر کرده و می‌فرماید: یَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالإِنسِ أَلَمْ یَأْتِکُمْ رُسُلٌ مِّنکُمْ یَقُصُّونَ عَلَیْکُمْ آیَاتِی وَیُنذِرُونَکُمْ لِقَاء یَوْمِکُمْ هَذَا قَالُواْ شَهِدْنَا عَلَی أَنفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَیَاةُ الدُّنْیَا وَشَهِدُواْ عَلَی أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ کَانُواْ کَافِرِینَ.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Allah the Mighty and Majestic then mentioned an argument against the jinn and mankind on the Day of Resurrection, and said: یَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالإِنسِ أَلَمْ یَأْتِکُمْ رُسُلٌ مِّنکُمْ یَقُصُّونَ عَلَیْکُمْ آیَاتِی وَیُنذِرُونَکُمْ لِقَاء یَوْمِکُمْ هَذَا قَالُواْ شَهِدْنَا عَلَی أَنفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَیَاةُ الدُّنْیَا وَشَهِدُواْ عَلَی أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ کَانُواْ کَافِرِینَ [O assembly of jinn and men! Did there not come to you messengers from among you, relating to you My signs and warning you of the meeting of this day of yours? They shall say: We bear witness against ourselves; and this world's life deceived them, and they shall bear witness against their own souls that they were disbelievers].

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે કયામતના દિવસે જિન્ન અને માણસો વિરુદ્ધ એક દલીલનો ઉલ્લેખ કર્યો છે અને ફરમાવે છે: یَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالإِنسِ أَلَمْ یَأْتِکُمْ رُسُلٌ مِّنکُمْ یَقُصُّونَ عَلَیْکُمْ آیَاتِی وَیُنذِرُونَکُمْ لِقَاء یَوْمِکُمْ هَذَا قَالُواْ شَهِدْنَا عَلَی أَنفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَیَاةُ الدُّنْیَا وَشَهِدُواْ عَلَی أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ کَانُواْ کَافِرِینَ [ઓ જિન્ન અને માણસોના સમૂહ! શું તમારી પાસે તમારામાંથી રસૂલો ન આવ્યા જેઓ તમને મારી આયતો સંભળાવતા હતા અને તમને આ દિવસની મુલાકાતથી ડરાવતા હતા? તેઓ કહેશે: અમે અમારી વિરુદ્ધ ગવાહી આપીએ છીએ; અને દુનિયાની ઝિંદગીએ તેમને ધોખો આપ્યો, અને તેઓ પોતાની વિરુદ્ધ ગવાહી આપશે કે તેઓ કાફિર હતા].

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ (علیه السلام) قَالَ کَانَ عَلِیُّ بْنُ أَبِی طَالِبٍ (علیه السلام) بِالْکُوفَهًِْ فِی الْجَامِع إِذْ قَامَ إِلَیْهِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الشَّام ... وَ سَأَلَهُ هَلْ بَعَثَ اللَّهُ نَبِیّاً إِلَی الْجِنِّ فَقَالَ نَعَمْ بَعَثَ إِلَیْهِمْ نَبِیّاً یُقَالُ لَهُ یُوسُفُ فَدَعَاهُمْ إِلَی اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَقَتَلُوهُ.

امام علی (علیه السلام)- از امام حسین (علیه السلام) روایت است: امام علی (علیه السلام) در مسجد جامع کوفه بود که مردی از اهالی شام از ایشان پرسید: ... «آیا خدا پیغمبری را بر پریان فرستاده است»؟ فرمود: «آری، پیغمبری به نام یوسف بر آن‌ها فرستاد و آن‌ها را به‌سوی خدای عزّوجلّ خواند و او را کشتند».

Imam Ali (peace be upon him): It is narrated from Imam Husayn (peace be upon him): Imam Ali (peace be upon him) was in the Grand Mosque of Kufa when a man from the people of Sham asked him: ... "Has Allah sent a prophet to the jinn?" He said: "Yes, He sent a prophet named Yusuf to them, and he called them to Allah the Mighty and Majestic, and they killed him."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત છે: ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) કૂફાની જામે મસ્જિદમાં હતા ત્યારે શામના રહેવાસીઓમાંથી એક માણસે તેમને પૂછ્યું: ... "શું અલ્લાહે જિન્નાત પર કોઈ પયગંબર મોકલ્યા છે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "હા, તેમના પર યુસુફ નામના પયગંબર મોકલ્યા અને તેમણે તેમને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ તરફ બોલાવ્યા અને તેઓએ તેમને કત્લ કરી નાખ્યા."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَ اللَّهَ عَزَّوَجَلَ أَرْسَلَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) إِلَی الْجِنِّ وَ الْإِنْسِِ.

امام باقر (علیه السلام)- خدای تعالی محمّد (صلی الله علیه و آله) را به‌سوی جنّ و انس فرستاد.

Imam Baqir (peace be upon him): Allah the Exalted sent Muhammad (peace be upon him and his family) to the jinn and mankind.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાએ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને જિન્ન અને માનવો તરફ મોકલ્યા.

هُوَ الَّذِی أَسْکَنَ الدُّنْیَا خَلْقَهُ وَ بَعَثَ إِلَی الْجِنِ وَ الْإِنْسِ رُسُلَهُ لِیَکْشِفُوا لَهُمْ عَنْ غِطَائِهَا وَ لِیُحَذِّرُوهُمْ مِنْ ضَرَّائِهَا وَ لِیَضْرِبُوا لَهُمْ أَمْثَالَهَا وَ لِیُبَصِّرُوهُمْ عُیُوبَهَا وَ لِیَهْجُمُوا عَلَیْهِمْ بِمُعْتَبَرٍ مِنْ تَصَرُّفِ مَصَاحِّهَا وَ أَسْقَامِهَا وَ حَلَالِهَا وَ حَرَامِهَا وَ مَا أَعَدَّ اللَّهُ لِلْمُطِیعِینَ مِنْهُمْ وَ الْعُصَاهًِْ مِنْ جَنَّهًٍْ وَ نَارٍ وَ کَرَامَهًٍْ وَ هَوَانٍ.

امام علی (علیه السلام)- اوست که آفریده‌ی خود را در این جهان ساکن می‌گرداند، و پیامبرانش را بر جنّ و انس برمی‌انگیزاند، تا دنیا را چنانکه هست به آن‌ها بنمایانند، و آنان را از زیان‌هایش بترسانند، و از دنیا برایشان مثل‌ها می‌زنند، و زشتی‌های آن را به آنان نشان می‌دهند، و به آنان گوشزد می‌کنند، آنچه از دگرگونی‌هایی پی‌درپی، و سراسر شگفت، از تندرستی‌ها و بیماری‌هایش، و از حلال‌ها و حرام‌هایش، و آنچه خدا برای فرمانبران و نافرمانان آماده ساخته است، از بهشت و یا آتش‌سوزان، و ارجمندی و یا خواری در آن جهان؛ می‌توان عبرت گرفت.

Imam Ali (peace be upon him): He is the One who settles His creation in this world, and raises up His messengers to the jinn and men, so that they may show them the world as it truly is, and warn them of its harms, and strike parables for them from the world, and show them its ugliness, and remind them of what comes upon them of successive and wholly astonishing changes — of its states of health and of sickness, and of its lawful and its unlawful, and of what Allah has prepared for the obedient and the disobedient — of Paradise or the blazing Fire, and of honour or humiliation in that world; so that one may take a lesson.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): તે એ જ છે જે પોતાની સૃષ્ટિને આ દુનિયામાં વસાવે છે, અને પોતાના પયગંબરોને જિન્ન અને ઇન્સાન તરફ મોકલે છે, જેથી તેઓ દુનિયાને જેવી છે તેવી તેમને દેખાડે, અને તેમને તેના નુકસાનોથી ડરાવે, અને દુનિયા વિશે તેમના માટે દૃષ્ટાંતો રજૂ કરે, અને તેની બદસૂરતીઓ તેમને બતાવે, અને તેમને યાદ અપાવે — તેના સતત અને આશ્ચર્યજનક પરિવર્તનો, તેની તંદુરસ્તીઓ અને બીમારીઓ, તેના હલાલ અને હરામ, અને જે અલ્લાહે આજ્ઞાકારીઓ અને અવજ્ઞાકારીઓ માટે તૈયાર કર્યું છે — જન્નત અથવા ભડભડતી આગ, અને તે જગતમાં ઇજ્જત અથવા ખ્વારી — તેમાંથી બોધ લઈ શકાય.