سورة الأنعام

Verse 28 of 165

6:28

بَلْ بَدا لَهُمْ ما كانُوا يُخْفُونَ مِنْ قَبْلُ وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ

[آن‌ها پشيمان نيستند] بلكه آنچه [از اعمال و نيات] كه قبلاً پنهان مى‌كردند، در برابر آن‌ها آشكار شده [و به وحشت افتاده‌اند]. و اگر بازگردند، به آنچه كه از آن نهى شده بودند باز مى‌گردند؛ و آن‌ها دروغگويانند.

Nay, what they concealed before shall become manifest to them; and if they were sent back, they would certainly go back to that which they are forbidden, and most surely they are liars.

બલ્કે તેઓ પહેલાં જે કાંઇ સંતાડતા હતા તે તેમની સામે વાઝેહ થઇ ગયું; અને અગર તેઓને (દુનિયામાં) પાછા મોકલવામાં આવે તો પણ જે વસ્તુની તેઓને મનાઇ કરવામાં આવી હતી તે તેઓ ખરેખર ફરીથી પણ (નાફરમાની) કરશે, અને બેશક તેઓ જૂઠા છે.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

بَلْ بَدا لَهُمْ ما کانُوا یُخْفُونَ مِنْ قَبْلُ قَالَ مِنْ عَدَاوَهًِْ أَمِیرِالمُؤمِنِینَ (علیه السلام) وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- بَلْ بَدَا لَهُم مَّا کَانُواْ یُخْفُونَ مِن قَبْلُ یعنی از دشمنی با امیرالمؤمنین (علیه السلام). وَ لَوْ رُدُّواْ لَعَادُواْ لِمَا نُهُواْ عَنْهُ وَإِنَّهُمْ لَکَاذِبُونَ.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): بَلْ بَدَا لَهُم مَّا کَانُوا یُخْفُونَ مِن قَبْلُ [Nay, what they concealed before shall become manifest to them] — meaning, of the enmity toward Amir al-Mu'minin (peace be upon him). وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ [And if they were sent back, they would certainly go back to that which they were forbidden, and most surely they are liars].

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): بَلْ بَدَا لَهُم مَّا کَانُوا یُخْفُونَ مِن قَبْلُ [બલ્કે તેમના પર તે વસ્તુ ઝાહિર થઈ ગઈ જેને તેઓ પહેલા છુપાવતા હતા] એટલે કે અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ) સાથેની દુશ્મનીથી. وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ [અને જો તેમને પાછા મોકલવામાં આવે તો ખરેખર તેઓ તે જ કાર્યો તરફ પાછા ફરશે જેમનાથી તેમને રોકવામાં આવ્યા હતા, અને ખરેખર તેઓ જૂઠા છે].

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

الْحُسَیْنُ بْنُ بَشَّارٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ عَلِیِّ بْنِ مُوسَی الرِّضَا (علیه السلام) قَالَ سَأَلْتُهُ أَ یَعْلَمُ اللَّهُ الشَّیْءَ الَّذِی لَمْ یَکُنْ أَنْ لَوْ کَانَ کَیْفَ کَانَ یَکُونُ أَوْ لَا یَعْلَمُ إِلَّا مَا یَکُونُ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی هُوَ الْعَالِمُ بِالْأَشْیَاءِ قَبْلَ کَوْنِ الْأَشْیَاءِ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِنَّا کُنَّا نَسْتَنْسِخُ ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ وَ قَالَ لِأَهْلِ النَّارِ وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ فَقَدْ عَلِمَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَنَّهُ لَوْ رَدَّهُمْ لَعَادُوا لِمَا نُهُوا عَنْهُ وَ قَالَ لِلْمَلَائِکَهًِْ لَمَّا قَالُوا أَ تَجْعَلُ فِیها مَنْ یُفْسِدُ فِیها وَ یَسْفِکُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِکَ وَ نُقَدِّسُ لَکَ قالَ إِنِّی أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ فَلَمْ یَزَلِ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عِلْمُهُ سَابِقاً لِلْأَشْیَاءِ قَدِیماً قَبْلَ أَنْ یَخْلُقَهَا فَتَبَارَکَ رَبُّنَا تَعَالَی عُلُوّاً کَبِیراً خَلَقَ الْأَشْیَاءَ وَ عِلْمُهُ بِهَا سَابِقٌ لَهَا کَمَا شَاءَ کَذَلِکَ لَمْ یَزَلْ رَبُّنَا عَلِیماً سَمِیعاً بَصِیراً.

امام رضا (علیه السلام)- حسین‌بن‌بشّار گوید: از امام رضا (علیه السلام) پرسیدم: «آیا خدا می‌داند آن چیزی را که موجود نشده اگر می بود چگونه می‌بود یا نمی داند مگر آنچه را که می باشد»؟ فرمود: «خدای متعال عالم است به چیزها پیش از بودن چیزها. خدای عزّوجلّ فرمود: ما آنچه را انجام می‌دادید می‌نوشتیم!. ( جاثیه/۲۹ ) و از اهل دوزخ خبر داده و فرمود: وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ؛ پس خدای عزّوجلّ دانسته که اگر ایشان را برگرداند هر آینه به سوی آنچه نهی شده‌اند از آن برمی‌گردند. و فرشتگان را جواب و رد فرمود. چون گفتند: آیا کسی را در آن قرار می‌دهی که فساد و خونریزی کند؟! [زیرا موجودات زمینی دیگر، که قبل از این آدم وجود داشتند نیز، به فساد و خونریزی آلوده شدند. اگر هدف از آفرینش این انسان، عبادت است]، ما تسبیح و حمد تو را بجا می‌آوریم، و تو را تقدیس می‌کنیم». پروردگار فرمود: «من حقایقی را می‌دانم که شما نمی‌دانید». ( بقره/۳۰ ). پس خدای عزّوجلّ پیوسته علمش بر چیزها پیشی گرفته و قبل بوده پیش از آنکه آن‌ها را بیافریند. پس پروردگار ما بزرگوار و بسیار بلند مرتبه است. چیزها را آفریده و علمش بر آن‌ها پیشی گرفته چنانکه خواسته است. اینچنین پروردگار ما همیشه دانای شنوای بینا بوده است.

Imam Rida (peace be upon him): Husayn ibn Bashshar said: I asked Imam Rida (peace be upon him): "Does Allah know a thing which has not come into being — how it would be, if it were to be — or does He know only what comes into being?" He said: "Allah the Exalted is the Knower of things before the things exist. Allah the Mighty and Majestic said: إِنَّا کُنَّا نَسْتَنْسِخُ ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ [Indeed, We used to record what you were doing] (Jathiya/29). And He informed of the people of the Fire and said: وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ [And if they were sent back, they would certainly go back to that which they were forbidden, and most surely they are liars]. So Allah the Mighty and Majestic knew that if He returned them, they would certainly return to that which they had been forbidden. And He answered and rebutted the angels when they said: أَ تَجْعَلُ فِیها مَنْ یُفْسِدُ فِیها وَ یَسْفِکُ الدِّماءَ [Will You place therein one who will make mischief therein and shed blood?] — [because other earthly beings that existed before this Adam had also been tainted with corruption and bloodshed. If the aim of creating this human being is worship], وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِکَ وَ نُقَدِّسُ لَکَ [and we celebrate Your praise and extol Your holiness]. The Lord said: إِنِّی أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ [Surely I know what you do not know] (Baqarah/30). So Allah the Mighty and Majestic — His knowledge has always preceded things, being eternal before He created them. Blessed is our Lord and exalted with a great exaltation. He created the things and His knowledge of them preceded them as He willed. Thus our Lord has always been Knowing, Hearing, Seeing."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): હુસૈન બિન બશ્શાર કહે છે: મેં ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "શું અલ્લાહ તે વસ્તુને જાણે છે જે અસ્તિત્વમાં આવી નથી કે જો હોત તો કેવી હોત, અથવા તે ફક્ત જે અસ્તિત્વમાં છે તેને જ જાણે છે?" તમે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તઆલા વસ્તુઓના અસ્તિત્વ પહેલા જ વસ્તુઓને જાણનાર છે. અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ ફરમાવ્યું: إِنَّا کُنَّا نَسْتَنْسِخُ ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ [ખરેખર જે કંઈ તમે કરતા હતા તેને અમે લખતા હતા] (જાસિયહ/૨૯). અને જહન્નમવાસીઓ વિષે ખબર આપી અને ફરમાવ્યું: وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ [અને જો તેમને પાછા મોકલવામાં આવે તો ખરેખર તેઓ તે જ કાર્યો તરફ પાછા ફરશે જેમનાથી તેમને રોકવામાં આવ્યા હતા, અને ખરેખર તેઓ જૂઠા છે]. તો અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ જાણતો હતો કે જો તેમને પાછા મોકલવામાં આવે તો ખરેખર તેઓ તે વસ્તુ તરફ પાછા ફરશે જેમનાથી તેમને રોકવામાં આવ્યા હતા. અને ફરિશ્તાઓને જવાબ અને રદિયો આપ્યો જ્યારે તેઓએ કહ્યું: أَ تَجْعَلُ فِیها مَنْ یُفْسِدُ فِیها وَ یَسْفِکُ الدِّماءَ [શું તું તેમાં એવાને મૂકશે જે તેમાં ફસાદ ફેલાવે અને લોહી વહાવે?] — [કારણ કે અન્ય ઝમીની મખલૂકાત, જે આ આદમ પહેલા હતી, તે પણ ફસાદ અને લોહી વહાવવામાં લિપ્ત થઈ ગઈ હતી. જો આ મનુષ્યની ખિલ્કતનો હેતુ ઇબાદત છે], وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِکَ وَ نُقَدِّسُ لَکَ [અને અમે તારી હમ્દ સાથે તસ્બીહ કરીએ છીએ અને તારી પવિત્રતા બયાન કરીએ છીએ]. પરવરદિગારે ફરમાવ્યું: إِنِّی أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ [ખરેખર હું તે હકીકતોને જાણું છું જેને તમે નથી જાણતા] (બકરહ/૩૦). તો અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું ઇલ્મ હંમેશા વસ્તુઓ પર આગળ રહ્યું છે અને તેમને પેદા કરતા પહેલા હતું. તો અમારો પરવરદિગાર બુઝુર્ગવાર અને ઘણો બુલંદ મરતબાવાળો છે. તેણે વસ્તુઓને પેદા કરી અને તેનું ઇલ્મ તેમના પર આગળ રહ્યું જેમ તેણે ઇચ્છ્યું. આ રીતે અમારો પરવરદિગાર હંમેશા જાણનાર, સાંભળનાર, જોનાર રહ્યો છે."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عُثْمَانَ‌بْنِ‌عِیسَی عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْهُ قَالَ: إِنَّ اللَّهَ قَالَ لِمَاءٍ کُنْ عَذْباً فُرَاتاً أَخْلُقْ مِنْکَ جَنَّتِی وَ أَهْلَ طَاعَتِی وَ قَالَ لِمَاءٍ کُنْ مِلْحاً أُجَاجاً أَخْلُقْ مِنْکَ نَارِی وَ أَهْلَ مَعْصِیَتِی فَأَجْرَی الْمَاءَیْنِ عَلَی الطِّینِ ثُمَّ قَبَضَ قَبْضَهًًْ بِهَذِهِ وَ هِیَ یَمِینٌ فَخَلَقَهُمْ خَلْقاً کَالذَّرِّ ثُمَّ أَشْهَدَهُمْ عَلَی أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّکُمْ وَ عَلَیْکُمْ طَاعَتِی قَالُوا بَلَی فَقَالَ لِلنَّارِ کُونِی نَاراً فَإِذَا نَارٌ تَأَجَّجُ وَ قَالَ لَهُمْ قَعُوا فِیهَا فَمِنْهُمْ مَنْ أَسْرَعَ وَ مِنْهُمْ مَنْ أَبْطَأَ فِی السَّعْیِ وَ مِنْهُمْ مَنْ لَمْ یَرِمْ مَجْلِسَهُ فَلَمَّا وَجَدُوا حَرَّهَا رَجَعُوا فَلَمْ یَدْخُلْهَا مِنْهُمْ أَحَدٌ ثُمَّ قَبَضَ قَبْضَهًًْ بِهَذِهِ فَخَلَقَهُمْ خَلْقاً مِثْلَ الذَّرِّ مِثْلَ أُولَئِکَ ثُمَّ أَشْهَدَهُمْ عَلَی أَنْفُسِهِمْ مِثْلَ مَا أَشْهَدَ الْآخَرِینَ ثُمَّ قَالَ لَهُمْ قَعُوا فِی هَذِهِ النَّارِ فَمِنْهُمْ مَنْ أَبْطَأَ وَ مِنْهُمْ مَنْ أَسْرَعَ وَ مِنْهُمْ مَنْ مَرَّ بِطَرْفِ الْعَیْنِ فَوَقَعُوا فِیهَا کُلُّهُمْ فَقَالَ اخْرُجُوا مِنْهَا سَالِمِینَ فَخَرَجُوا لَمْ یُصِبْهُمْ شَیْءٌ وَ قَالَ الْآخَرُونَ یَا رَبَّنَا أَقِلْنَا نَفْعَلْ کَمَا فَعَلُوا قَالَ قَدْ أَقَلْتُکُمْ فَمِنْهُمْ مَنْ أَسْرَعَ فِی السَّعْیِ وَ مِنْهُمْ مَنْ أَبْطَأَ وَ مِنْهُمْ مَنْ لَمْ یَرِمْ مَجْلِسَهُ مِثْلَ مَا صنَعُوا فِی الْمَرَّهًِْ الْأُولَی فَذَلِکَ قَوْلُهُ وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ.

امام صادق (علیه السلام)- عثمان‌بن‌عیسی از یکی از شیعیان نقل می‌کند: امام صادق (علیه السلام) فرمود: خداوند به آبی فرمود: «گوارا و شیرین باش که از تو بهشتم و اهل اطاعتم را می‌آفرینم» و به آبی فرمود: «شور و تلخ باش که از تو آتش و اهل معصیتم را می‌آفرینم». سپس آن دو آب را بر گِل جاری ساخت. سپس مشتی با این [دست] و آن دست راست است گرفت و آن‌ها را مانند ذرّه‌هایی آفرید. سپس آن‌ها را برخودشان گواه ساخت؛ [و فرمود]: آیا من پروردگار شما نیستم؟. ( اعراف/۱۷۲ ). و اطاعت من بر شما واجب نیست؟ گفتند: «آری». ( اعراف/۱۷۲ ). پس به آتش فرمود: «آتش باش». ناگهان آتشی افروخته شد و به آن‌ها فرمود: «در آن بیفتید». بعضی از آن‌ها در رفتن شتاب کردند و بعضی از آن‌ها با تأخیر رفتند و بعضی از آن‌ها از جایشان حرکت نکردند. هنگامی‌که گرمایش را احساس کردند، برگشتند و هیچ‌یک از آن‌ها وارد آن نشدند. سپس مشتی با این [دست] گرفت و این‌ها را همانند آن‌ها مانند ذرّه‌هایی آفرید. سپس آن‌ها را بر خودشان گواه ساخت مانند آنچه دیگران را گواه ساخت سپس به آن‌ها فرمود: «در این آتش بیفتید». بعضی از آن‌ها با تأخیر رفتند و بعضی از آن‌ها با شتاب رفتند و بعضی از آن‌ها در یک چشم‌به‌هم‌زدن عبور کردند و همه‌ی آن‌ها در آن افتادند. فرمود: «سالم از آن بیرون بیایید». بیرون آمدند درحالی هیچ گرفتاری نداشتند. دیگران گفتند: «پروردگارا! از ما درگذر تا همانگونه که آن‌ها رفتار کردند عمل کنیم». فرمود: «شما را بخشیدم»؛ پس بعضی از آن‌ها با شتاب رفتند و بعضی از آن‌ها با تأخیر رفتند و بعضی از آن‌ها از جایشان حرکت نکردند همانگونه که در بار اوّل انجام دادند و آن کلام خداوند است: وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ.

Imam Sadiq (peace be upon him): Uthman ibn Isa narrates from one of the Shia: Imam Sadiq (peace be upon him) said: Allah said to a water: "Be sweet and fresh, for I shall create from you My paradise and the people of My obedience," and He said to a water: "Be salty and bitter, for I shall create from you My fire and the people of My disobedience." Then He made those two waters flow over the clay. Then He took a handful with this [hand] — and it is the right — and created them like tiny particles. Then He made them witnesses over themselves; [and He said]: Am I not your Lord? (al-A'raf/172), and is My obedience not incumbent upon you? They said: "Yes." (al-A'raf/172). Then He said to the fire: "Be a fire." Suddenly a blazing fire was kindled, and He said to them: "Fall into it." Some of them hastened to go, some went with delay, and some did not move from their place. When they felt its heat, they turned back, and not one of them entered it. Then He took a handful with this [hand] and created these like tiny particles, just as those. Then He made them witnesses over themselves as He had made the others witnesses. Then He said to them: "Fall into this fire." Some of them went with delay, some went with haste, and some passed through in the blink of an eye, and all of them fell into it. He said: "Come out of it safely." They came out with no harm having touched them. The others said: "Our Lord! Pardon us so that we may act as they have acted." He said: "I have pardoned you." So some of them went with haste, some with delay, and some did not move from their place, just as they had done the first time. And that is the word of Allah: وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ [And if they were sent back, they would certainly go back to that which they were forbidden, and indeed they are liars].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઉસ્માન બિન ઈસા એક શિયાથી વર્ણન કરે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: અલ્લાહે એક પાણીને ફરમાવ્યું: "મીઠું અને સ્વાદિષ્ટ થઈ જા, કારણ કે હું તારાથી મારી જન્નત અને મારી ઇતાઅત કરનારાઓને પૈદા કરીશ," અને એક પાણીને ફરમાવ્યું: "ખારું અને કડવું થઈ જા, કારણ કે હું તારાથી મારી આગ અને મારી માસિયત [અવજ્ઞા] કરનારાઓને પૈદા કરીશ." પછી તે બંને પાણીઓને માટી પર વહાવ્યા. પછી એક મુઠ્ઠી આ [હાથ] થી લીધી - અને તે જમણો હાથ છે - અને તેમને નાના કણો જેવા પૈદા કર્યા. પછી તેમને પોતાના પર ગવાહ બનાવ્યા; [અને ફરમાવ્યું]: શું હું તમારો પરવરદિગાર નથી? (અઅરાફ/૧૭૨). અને શું મારી ઇતાઅત તમારા પર વાજિબ નથી? તેમણે કહ્યું: "હા." (અઅરાફ/૧૭૨). પછી આગને ફરમાવ્યું: "આગ થઈ જા." અચાનક એક ભડકતી આગ પ્રગટ થઈ અને તેમને ફરમાવ્યું: "તેમાં પડો." તેમાંથી કેટલાક જવામાં ઉતાવળ કરી, કેટલાક વિલંબથી ગયા, અને કેટલાક તો પોતાની જગ્યાએથી હલ્યા જ નહીં. જ્યારે તેની ગરમી અનુભવી, ત્યારે પાછા વળ્યા અને તેમાંથી કોઈ પણ તેમાં દાખલ ન થયું. પછી એક મુઠ્ઠી આ [હાથ] થી લીધી અને આમને પણ તેમના જેવા નાના કણો જેવા પૈદા કર્યા. પછી જેમ બીજાઓને ગવાહ બનાવ્યા હતા તેમ આમને પણ પોતાના પર ગવાહ બનાવ્યા. પછી તેમને ફરમાવ્યું: "આ આગમાં પડો." તેમાંથી કેટલાક વિલંબથી ગયા, કેટલાક ઉતાવળે ગયા, અને કેટલાક તો આંખના પલકારામાં પસાર થઈ ગયા, અને બધા તેમાં પડ્યા. ફરમાવ્યું: "તેમાંથી સલામત બહાર આવો." તેઓ બહાર આવ્યા અને તેમને કોઈ તકલીફ ન પહોંચી. બીજાઓએ કહ્યું: "પરવરદિગાર! અમને માફ કર જેથી અમે પણ તે લોકોની જેમ અમલ કરીએ." ફરમાવ્યું: "મેં તમને માફ કર્યા"; પછી તેમાંથી કેટલાક ઉતાવળે ગયા, કેટલાક વિલંબથી ગયા, અને કેટલાક પોતાની જગ્યાએથી હલ્યા જ નહીં, જેમ પહેલી વખતે કર્યું હતું, અને તે અલ્લાહનું કલામ છે: وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ [અને જો તેમને પાછા મોકલવામાં આવે તો પણ તેઓ એ જ કામ કરશે જેનાથી તેમને રોકવામાં આવ્યા હતા, અને ખરેખર તેઓ જૂઠા છે].

الهادی (علیه السلام) Imam Hadi (peace be upon him) ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ فَتْحِ‌بْنِ‌یَزِیدَ الْجُرْجَانِیِّ عَنْ أَبِِی‌الحَسَنِ (علیه السلام) قَالَ قُلْتُ لَهُ یَعْلَمُ الْقَدِیمُ الشَّیْءَ الَّذِی لَمْ یَکُنْ أَنْ لَوْ کَانَ کَیْفَ کَانَ یَکُونُ قَالَ وَیْحَکَ إِنَّ مَسْأَلَتَکَ لَصَعْبَهًٌْ أَ مَا سَمِعْتَ اللَّهَ یَقُولُ لَوْ کانَ فِیهِما آلِهَةٌ إِلَّا اللهُ لَفَسَدَتا وَ قَوْلَهُ وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلی بَعْضٍ وَ قَالَ یَحْکِی قَوْلَ أَهْلِ النَّارِ أَخْرِجْنا نَعْمَلْ صالِحاً غَیْرَ الَّذِی کُنَّا نَعْمَلُ وَ قَالَ وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ فَقَدْ عَلِمَ الشَّیْءَ الَّذِی لَمْ یَکُنْ أَنْ لَوْ کَانَ کَیْفَ کَانَ یَکُونُ.

امام هادی (علیه السلام)- فتح‌بن‌یزید جرجانی گوید: از امام هادی (علیه السلام) پرسیدم: «خداوندِ قدیم آنچه را که نبوده می‌داند که اگر می بود، چگونه بود»؟ فرمود: «وای بر تو که پرسش‌هایت دشوار است، آیا نشنیده‌ای که خدا می فرماید: اگر در آسمان و زمین، جز «اللَّه» خدایان دیگری بود، فاسد می‌شدند (و نظام جهان به هم می‌خورد) ( انبیاء/۲۲ ) و این کلام خداوند: و بعضی بر بعضی دیگر برتری می‌جستند ( مؤمنون/۹۱ ) و گفتار اهل دوزخ را حکایت می فرماید که: «پروردگارا! ما را خارج کن تا عمل صالحی انجام دهیم غیر از آنچه انجام می‌دادیم!» ( فاطر/۳۷ ) و فرمود: وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ، پس آنچه را که نبوده دانسته که اگر می بود چگونه بود».

Imam al-Hadi (peace be upon him): Fath ibn Yazid al-Jurjani said: I asked Imam al-Hadi (peace be upon him): "Does the Eternal Allah know a thing that has not been — that if it were, how it would be?" He said: "Woe to you, your questions are difficult. Have you not heard that Allah says: لَوْ کانَ فِیهِما آلِهَةٌ إِلَّا اللهُ لَفَسَدَتا [If there had been in them (the heavens and the earth) gods besides Allah, they would both have been corrupted (and the order of the world would have collapsed)] (al-Anbiya/22), and this word of Allah: وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلی بَعْضٍ [and some of them would have prevailed over others] (al-Mu'minun/91), and He relates the speech of the people of Hell: أَخْرِجْنا نَعْمَلْ صالِحاً غَیْرَ الَّذِی کُنَّا نَعْمَلُ [Our Lord! Bring us out, so that we may do righteous deeds other than what we used to do!] (Fatir/37), and He said: وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ [And if they were sent back, they would certainly go back to that which they were forbidden]. So He has known that which has not been — that if it were, how it would be."

ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ): ફતહ બિન યઝીદ જુરજાની કહે છે: મેં ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ) ને પૂછ્યું: "શું અઝલી [કદીમ] અલ્લાહ એ વસ્તુને જાણે છે જે નથી થઈ કે જો હોત તો કેવી હોત?" ફરમાવ્યું: "તારા પર અફસોસ, તારા સવાલો કઠિન છે. શું તેં નથી સાંભળ્યું કે અલ્લાહ ફરમાવે છે: لَوْ کانَ فِیهِما آلِهَةٌ إِلَّا اللهُ لَفَسَدَتا [જો આસમાન અને ઝમીનમાં અલ્લાહ સિવાય બીજા ખુદાઓ હોત, તો બંને ખરાબ થઈ જાત (અને જગતની વ્યવસ્થા બગડી જાત)] (અંબિયા/૨૨), અને અલ્લાહનું આ કલામ: وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلی بَعْضٍ [અને કેટલાક બીજા પર બરતરી શોધત] (મોમેનૂન/૯૧), અને દોઝખવાળાઓની વાત વર્ણવે છે કે: أَخْرِجْنا نَعْمَلْ صالِحاً غَیْرَ الَّذِی کُنَّا نَعْمَلُ [પરવરદિગાર! અમને બહાર કાઢ જેથી અમે એ સિવાય જે અમે કરતા હતા, નેક અમલ કરીએ!] (ફાતિર/૩૭), અને ફરમાવ્યું: وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ [અને જો તેમને પાછા મોકલવામાં આવે તો પણ તેઓ એ જ કામ કરશે જેનાથી તેમને રોકવામાં આવ્યા હતા], તો જે નથી થઈ તેને જાણ્યું છે કે જો હોત તો કેવી હોત."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهًِْ فَیَقُولُ اللَّهُ تَعَالَی یَا أَهْلَ الْجَمْعِ طَأْطِئُوا الرُّءُوسَ وَ غُضُّوا الْأَبْصَارَ فَإِنَّ هَذِهِ فَاطِمَهًُْ (سلام الله علیها) تَسِیرُ إِلَی الْجَنَّهًِْ فَیَأْتِیهَا جَبْرَئِیلُ بِنَاقَهًٍْ مِنْ نُوقِ الْجَنَّهًْ ... فَإِذَا صارَتْ عِنْدَ بَابِ الْجَنَّهًِْ تَلْتَفِتُ فَیَقُولُ اللَّهُ یَا بِنْتَ حَبِیبِی مَا الْتِفَاتُکِ وَ قَدْ أَمَرْتُ بِکِ إِلَی جَنَّتِی فَتَقُولُ یَا رَبِّ أَحْبَبْتُ أَنْ یُعْرَفَ قَدْرِی فِی مِثْلِ هَذَا الْیَوْمِ فَیَقُولُ اللَّهُ یَا بِنْتَ حَبِیبِی ارْجِعِی فَانْظُرِی مَنْ کَانَ فِی قَلْبِهِ حُبٌّ لَکِ أَوْ لِأَحَدٍ مِنْ ذُرِّیَّتِکِ خُذِی بِیَدِهِ فَأَدْخِلِیهِ الْجَنَّهًَْ ... قَالَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) وَ اللَّهِ لَا یَبْقَی فِی النَّاسِ إِلَّا شَاکٌّ أَوْ کَافِرٌ أَوْ مُنَافِقٌ فَإِذَا صارُوا بَیْنَ الطَّبَقَاتِ نَادُوا کَمَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَی فَما لَنا مِنْ شافِعِینَ وَ لاصدِیقٍ حَمِیمٍ فَیَقُولُونَ فَلَوْ أَنَّ لَنا کَرَّةً فَنَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ قَالَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) هَیْهَاتَ هَیْهَاتَ مُنِعُوا مَا طَلَبُوا وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ.

امام باقر (علیه السلام)- از جابر روایت است: امام باقر (علیه السلام) فرمود: ... زمانی‌که قیامت شود خداوند تعالی می‌فرماید: «ای اهل محشر! سرهایتان را به زیر بیندازید و چشم‌هایتان را ببندید تا فاطمه زهرا (سلام الله علیها) به سوی بهشت رود»! در همین موقع جبرئیل ناقه‌ای از بهشت برای آن بانو می‌آورد که دو پهلوی آن را با دیبای بهشتی تزیین کرده‌اند ... موقعی که به در بهشت رسیدند، فاطمه زهرا (سلام الله علیها) به پشت سر خود نگاه خواهد کرد. خطاب می رسد که «ای دختر حبیب من! برای چه به پشت سر خویش می‌نگری، در صورتی که من دستور داده‌ام که داخل بهشت شوی؟» فاطمه (سلام الله علیها) می‌گوید: «پروردگارا! دوست داشتم در چنین روزی قدر و قابلیت من شناخته شود». خدا می‌فرماید: «ای دختر حبیب من! برگرد و ببین و دست هر کس که محبت تو یا یکی از فرزندان تو را در قلب دارد بگیر و او را داخل بهشت کن». ... امام باقر (علیه السلام) می‌فرماید: «به خدا قسم که از آن جماعت، غیر از افراد شکاک و کافر و منافق کسی باقی نخواهد ماند. وقتی که ایشان، یعنی کفار در میان طبقات مردم آمدند، چنان که در قرآن خبر داده، می گویند: ای کاش بار دیگر (به دنیا) بازگردیم و از مؤمنان باشیم!» ( شعراء/۱۰۲ ) ما شفیع و دوست مهربانی نداریم، امام باقر (علیه السلام) گفت: «هیهات هیهات! آنان به خواسته خود نخواهند رسید و چنان که خداوند متعال می‌فرماید: وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُون.

Imam Baqir (peace be upon him): It is narrated from Jabir that Imam Baqir (peace be upon him) said: ... When the Day of Resurrection comes, Allah the Exalted will say: "O people of the gathering-place! Lower your heads and cast down your eyes, so that Fatima al-Zahra (peace be upon her) may proceed toward Paradise!" At that very moment Jibra'il will bring for that Lady a she-camel from Paradise, whose two flanks have been adorned with the brocade of Paradise ... When they reach the gate of Paradise, Fatima al-Zahra (peace be upon her) will look behind her. The call will come: "O daughter of My beloved! Why do you look behind you, when I have commanded that you enter Paradise?" Fatima (peace be upon her) will say: "O my Lord! I wished that my worth and rank would be recognised on such a day." Allah says: "O daughter of My beloved! Return and look, and take the hand of anyone in whose heart there is love for you or for one of your children, and enter him into Paradise." ... Imam Baqir (peace be upon him) says: "By Allah, none of that gathering will remain except the doubters, the disbelievers and the hypocrites. When they, that is, the disbelievers, come amid the ranks of the people, as Allah has informed in the Qur'an, they say: 'Would that we might return [to the world] once more and be among the believers!' (Shu'ara/102) We have no intercessor and no sympathetic friend." Imam Baqir (peace be upon him) said: "Alas, alas! They will not attain what they ask, and as Allah the Exalted says: وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُون [And if they were sent back, they would certainly go back to that which they are forbidden, and most surely they are liars]."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જાબિરથી રિવાયત છે કે ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: ... જ્યારે કયામત થશે ત્યારે અલ્લાહ તઆલા ફરમાવશે: "ઓ મહશરના લોકો! તમારા માથા નીચા કરી લો અને તમારી આંખો બંધ કરી લો, જેથી ફાતિમા ઝહરા (અલયહસ્સલામ) જન્નત તરફ જાય!" તે જ સમયે જિબ્રઈલ તે બાનૂ માટે જન્નતમાંથી એક ઊંટણી લાવશે જેની બંને બાજુઓ જન્નતી દીબાજથી શણગારેલી છે ... જ્યારે તેઓ જન્નતના દરવાજે પહોંચશે, ત્યારે ફાતિમા ઝહરા (અલયહસ્સલામ) પોતાની પાછળ જોશે. અવાજ આવશે: "ઓ મારા હબીબની દીકરી! તમે તમારી પાછળ કેમ જુઓ છો, જ્યારે મેં હુકમ આપ્યો છે કે તમે જન્નતમાં દાખલ થાઓ?" ફાતિમા (અલયહસ્સલામ) કહેશે: "પરવરદિગાર! મેં ઇચ્છ્યું કે આવા દિવસે મારી કદ્ર અને પાત્રતા ઓળખાય." અલ્લાહ ફરમાવશે: "ઓ મારા હબીબની દીકરી! પાછા વળો અને જુઓ, અને જેના દિલમાં તમારી કે તમારા સંતાનોમાંથી કોઈની મુહબ્બત હોય તેનો હાથ પકડો અને તેને જન્નતમાં દાખલ કરો." ... ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવે છે: "અલ્લાહની કસમ, તે સમૂહમાંથી શંકાશીલ, કાફિર અને મુનાફિક સિવાય કોઈ બાકી નહીં રહે. જ્યારે તેઓ, એટલે કે કાફિરો, લોકોના તબક્કાઓમાં આવશે, જેમ કુરઆનમાં ખબર આપી છે, તેઓ કહેશે: 'કાશ અમે ફરી એકવાર [દુનિયામાં] પાછા ફરીએ અને મોમિનોમાંથી બનીએ!' (શુઅરા/૧૦૨) અમારો કોઈ શફીઅ અને દયાળુ મિત્ર નથી." ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "હયહાત હયહાત! તેઓ પોતાની ઇચ્છા સુધી નહીં પહોંચે, અને જેમ અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُون [અને જો તેઓ પાછા મોકલવામાં આવે તો તેઓ ખરેખર તે જ તરફ પાછા વળશે જેનાથી તેમને રોકવામાં આવ્યા હતા, અને ખરેખર તેઓ જૂઠા છે]."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

یَا ابْنَ الْأَیَّامِ الثَّلَاثِ یَوْمِکَ الَّذِی وُلِدْتَ فِیهِ وَ یَوْمِکَ الَّذِی تَنْزِلُ فِیهِ قَبْرَکَ وَ یَوْمِکَ الَّذِی تَخْرُجُ فِیهِ إِلَی رَبِّکَ فَیَا لَهُ مِنْ یَوْمٍ عَظِیمٍ یَا ذَوِی الْهَیْئَهًِْ الْمُعْجَبَهًِْ وَ الْهِیمِ الْمُعْطَنَهًِْ مَا لِی أَرَی أَجْسَامَکُمْ عَامِرَهًًْ وَ قُلُوبَکُمْ دَامِرَهًًْ أَمَا وَ اللَّهِ لَوْ عَایَنْتُمْ مَا أَنْتُمْ مُلَاقُوهُ وَ مَا أَنْتُمْ إِلَیْهِ صائِرُونَ لَقُلْتُمْ یا لَیْتَنا نُرَدُّ وَ لا نُکَذِّبَ بِآیاتِ رَبِّنا وَ نَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ وَ قَالَ جَلَّ مِنْ قَائِلٍ بَلْ بَدا لَهُمْ ما کانُوا یُخْفُونَ وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ.

امام باقر (علیه السلام)- [ای انسان]! ای فرزند سه روز، روزی که در آن متولّد شدی و روزی که در آن در قبرت وارد می‌شوی و روزی که در آن [از قبرت] خارج می‌شوی و به‌سوی پروردگارت می‌آیی، و چه روز بزرگی است. ای صاحبان قیافه‌های خوشایند و ای تشنگان زانو زده در کنار آب! چرا پیکرهایتان را آباد و دل‌هایتان را خراب می‌بینم؟ به خدا سوگند اگر چیزی‌که ملاقات خواهید کرد و چیزی که به‌سوی آن می‌روید ببینید، می‌گویید: ای کاش [بار دیگر، به دنیا] بازگردانده می‌شدیم، و آیات پروردگارمان را تکذیب نمی‌کردیم، و از مؤمنان می‌بودیم. ( انعام/۲۷ ) و خداوند که گوینده‌اش بزرگ است فرمود: بَلْ بَدا لَهُمْ ما کانُوا یُخْفُونَ مِنْ قَبْلُ وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُون.

Imam Baqir (peace be upon him): [O human being]! O son of three days — the day on which you were born, the day on which you enter your grave, and the day on which you come out [of your grave] and come toward your Lord; and what a mighty day that is! O possessors of pleasing appearance, and O thirsty ones kneeling beside the water! Why do I see your bodies flourishing and your hearts in ruin? By Allah, if you were to see with your own eyes what you will meet and what you are heading toward, you would say: "Would that we might be sent back [to the world once more], and we would not deny the signs of our Lord, and we would be among the believers." (An'am/27) And Allah, whose speaker is great, said: بَلْ بَدا لَهُمْ ما کانُوا یُخْفُونَ مِنْ قَبْلُ وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُون [Nay, what they concealed before shall become manifest to them; and if they were sent back, they would certainly go back to that which they are forbidden, and most surely they are liars].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): [ઓ ઇન્સાન]! ઓ ત્રણ દિવસના ફરઝંદ — તે દિવસ જેમાં તું જન્મ્યો, તે દિવસ જેમાં તું તારી કબરમાં દાખલ થશે, અને તે દિવસ જેમાં તું [તારી કબરમાંથી] બહાર નીકળશે અને તારા પરવરદિગાર તરફ આવશે, અને કેવો મહાન દિવસ છે! ઓ સુંદર ચહેરાવાળાઓ, અને ઓ પાણી પાસે ઘૂંટણિયે તરસ્યાઓ! શા માટે હું તમારા શરીરોને આબાદ અને તમારા દિલોને બરબાદ જોઉં છું? અલ્લાહની કસમ, જો તમે તે વસ્તુ જુઓ જેની સાથે તમારી મુલાકાત થશે અને જેની તરફ તમે જઈ રહ્યા છો, તો તમે કહેશો: "કાશ અમને [ફરી એકવાર, દુનિયામાં] પાછા મોકલવામાં આવે, અને અમારા પરવરદિગારની આયતોને જૂઠલાવીએ નહીં, અને મોમિનોમાંથી હોઈએ." (અન્આમ/૨૭) અને અલ્લાહ જેનો બોલનાર મહાન છે, ફરમાવ્યું: بَلْ بَدا لَهُمْ ما کانُوا یُخْفُونَ مِنْ قَبْلُ وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُون [બલ્કે, જે તેઓ પહેલાં છુપાવતા હતા તે તેમના માટે પ્રગટ થશે; અને જો તેઓ પાછા મોકલવામાં આવે તો તેઓ ખરેખર તે જ તરફ પાછા વળશે જેનાથી તેમને રોકવામાં આવ્યા હતા, અને ખરેખર તેઓ જૂઠા છે].

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ إِنَّهُمْ مَلْعُونُونَ فِی الْأَصْلِ.

امام صادق (علیه السلام)- وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ، آن‌ها در واقع لعنت شده هستند.

Imam Sadiq (peace be upon him): وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ [And if they were sent back, they would certainly go back to that which they are forbidden] — they are in reality accursed.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ [અને જો તેઓ પાછા મોકલવામાં આવે તો તેઓ ખરેખર તે જ તરફ પાછા વળશે જેનાથી તેમને રોકવામાં આવ્યા હતા] — તેઓ હકીકતમાં લાનત કરાયેલા છે.

الهادی (علیه السلام) Imam Hadi (peace be upon him) ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ)

رِسَالَتُهُ فِی الرَّدِّ عَلَی أَهْلِ الجَبْرِ وَ التَّفْوِیضِ: فَإِنْ قَالَ قَائِلٌ فَلَمْ یَعْلَمِ اللَّهُ مَا یَکُونُ مِنَ الْعِبَادِ حَتَّی اخْتَبَرَهُمْ قُلْنَا بَلَی قَدْ عَلِمَ مَا یَکُونُ مِنْهُمْ قَبْلَ کَوْنِهِ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّمَا اخْتَبَرَهُمْ لِیُعَلِّمَهُمْ عَدْلَهُ وَ لَا یُعَذِّبَهُمْ إِلَّا بِحُجَّهًٍْ بَعْدَ الْفِعْلِِ.

امام هادی (علیه السلام)- از امام هادی (علیه السلام) روایت است که فرمود: خدای عزّ‌وجلّ، خلق را بیهوده نیافرید و بی‌هدف رهایشان نساخت و محض بازیچه، حکمت خود را پدیدار ننمود و این در قول الهی خبر داده شده که فرمود: آیا گمان کردید شما را بیهوده آفریده‌ایم، و به سوی ما باز نمی‌گردید؟ ( مؤمنون/۱۱۵ ) و اگر کسی بگوید: آیا خدا نمی‌دانست هر یک از بندگان چه خواهد شد که ایشان را آزمود؟ گویم: آری، خدا سرانجام ایشان را پیش از پیدایش ایشان می‌دانست، چه خود می‌فرماید: وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ؛ و همانا ایشان را آزمود تا عدل خویش را به آن‌ها نشان دهد و عذابشان نکند، مگر به حجّت و برهانی پس از کردار.

Imam Hadi (peace be upon him): It is narrated from Imam Hadi (peace be upon him) that he said: Allah, the Mighty and Majestic, did not create creation in vain, nor did He leave them without purpose, nor did He display His wisdom merely for play; and this is informed of in the divine saying, where He said: "Did you think that We created you in vain, and that you would not be returned to Us?" (Mu'minun/115). And if someone were to say: Did Allah not know what each of the servants would become, that He tested them? I would say: Yes, Allah knew their outcome before their coming into being, for He Himself says: وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ [And if they were sent back, they would certainly go back to that which they are forbidden]; and He tested them only so that He might show them His justice, and not punish them except by proof and evidence after the deed.

ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ, સર્જનને વ્યર્થ સર્જ્યું નથી અને તેમને હેતુ વગર છોડ્યા નથી અને માત્ર રમત માટે પોતાની હિકમત પ્રગટ કરી નથી, અને આ વાત અલ્લાહના કૌલમાં ખબર આપવામાં આવી છે જ્યાં ફરમાવ્યું: "શું તમે વિચાર્યું કે અમે તમને વ્યર્થ સર્જ્યા છે, અને તમે અમારી તરફ પાછા નહીં ફેરવાશો?" (મોઅમિનૂન/૧૧૫) અને જો કોઈ કહે: શું અલ્લાહ નહોતો જાણતો કે બંદાઓમાંથી દરેકનું શું થશે કે તેમને આઝમાવ્યા? હું કહીશ: હા, અલ્લાહ તેમના પરિણામને તેમના અસ્તિત્વ પહેલાં જ જાણતો હતો, કારણ કે તે પોતે ફરમાવે છે: وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ [અને જો તેઓ પાછા મોકલવામાં આવે તો તેઓ ખરેખર તે જ તરફ પાછા વળશે જેનાથી તેમને રોકવામાં આવ્યા હતા]; અને ખરેખર તેમને એટલા માટે આઝમાવ્યા કે તેમને પોતાનો ન્યાય બતાવે અને તેમને અઝાબ ન કરે, સિવાય કે કરમ પછી હુજ્જત અને દલીલ સાથે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِذَا مَاتَ الْکَافِرُ شَیَّعَهُ سَبْعُونَ أَلْفاً مِنَ الزَّبَانِیَهًِْ إِلَی قَبْرِهِ وَ إِنَّهُ لَیُنَاشِدُ حَامِلِیهِ بِصَوْتٍ یَسْمَعُهُ کُلُّ شَیْءٍ إِلَّا الثَّقَلَانِ الْجِنُّ وَ الْإِنْسُ وَ یَقُولُ لَوْ أَنَّ لِی کَرَّهًًْ فَأَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ وَ یَقُولُ رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلِّی أَعْمَلُ صالِحاً فِیما تَرَکْتُ فَتُجِیبُهُ الزَّبَانِیَهًُْ کَلَّا إِنَّها کَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها وَ یُنَادِیهِمْ مَلَکٌ وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ.

امام صادق (علیه السلام)- هنگامی‌که کافر بمیرد، هفتاد هزار از مأموران دوزخ او را به‌سوی قبرش تشییع می‌کنند و او حمل‌کنندگان خود را با صدای [بلندی] که آن را همه چیز غیر از جن و انسان می‌شنوند ندا می‌کند و می‌گوید: ای کاش بار دیگر [به دنیا] بازمی‌گشتم و از مؤمنان بودم! و می‌گوید: پروردگارا! مرا بازگردانید؛ پروردگار من! مرا بازگردانید! شاید در آنچه ترک کردم [و کوتاهی نمودم] عمل صالحی انجام دهم»!. ( مؤمنون/۱۰۰۹۹ ) مأموران دوزخ به او پاسخ می‌دهند: چنین نیست! این سخنی است که او به زبان می‌گوید [و اگر بازگردد، کارش همچون گذشته است]!. ( مؤمنون/۱۰۰ ) [و اگر بازگردد، همان راه را ادامه می‌دهد] و فرشته‌ای آن‌ها را صدا می‌زند: وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ.

Imam Sadiq (peace be upon him): When a disbeliever dies, seventy thousand of the guards of Hell escort him to his grave, and he calls out to those carrying him with a [loud] voice that everything hears except the jinn and mankind, and he says: 'Would that I might return [to the world] once more and be among the believers!' And he says: 'My Lord, send me back; My Lord, send me back! Perhaps I may do righteous deeds in that which I left [and neglected]!' (Muminun 99–100). The guards of Hell answer him: 'By no means! It is only a word he utters [and if he were sent back, his conduct would be as before]!' (Muminun 100) [and if he were sent back, he would continue on the same path], and an angel calls out to them: وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ [And if they were sent back, they would certainly return to what they were forbidden].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે કાફિર મરે છે, ત્યારે જહન્નમના સિત્તેર હજાર મામૂરો તેને તેની કબર તરફ લઈ જાય છે અને તે પોતાના ઉઠાવનારાઓને એવા [ઊંચા] અવાજથી પોકારે છે કે જિન્ન અને ઇન્સાન સિવાય બધી વસ્તુઓ તેને સાંભળે છે, અને કહે છે: 'કાશ હું બીજી વાર [દુનિયામાં] પાછો ફરું અને મોમિનોમાંથી થાઉં!' અને કહે છે: 'ઓ મારા પરવરદિગાર! મને પાછો મોકલ; ઓ મારા પરવરદિગાર! મને પાછો મોકલ! કદાચ જે મેં છોડી દીધું [અને કોતાહી કરી] તેમાં કોઈ સાલેહ અમલ કરું!' (મોમેનૂન/૯૯-૧૦૦). જહન્નમના મામૂરો તેને જવાબ આપે છે: 'એવું નથી! આ એક વાત છે જે તે જીભથી કહે છે [અને જો પાછો ફરે તો તેનું કામ પહેલાં જેવું જ હશે]!' (મોમેનૂન/૧૦૦) [અને જો પાછો ફરે તો એ જ રસ્તા પર ચાલશે] અને એક ફરિશ્તો તેમને પોકારે છે: وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ [અને જો તેમને પાછા મોકલવામાં આવે તો તેઓ ખરેખર એ જ વસ્તુ તરફ પાછા ફરશે જેનાથી તેમને રોકવામાં આવ્યા હતા].