هُوَ الَّذِی یَتَأَلَّهُ إِلَیْهِ عِنْدَ الْحَوَائِجِ وَ الشَّدَائِدِ کُلُّ مَخْلُوقٍ عِنْدَ انْقِطَاعِ الرَّجَاءِ مِنْ جَمِیعِ مَنْ دُونَهُ وَ تَقَطُّعِ الْأَسْبَابِ مِنْ کُلِّ مَنْ سِوَاهُ وَ ذَلِکَ أَنَّ کُلَّ مُتَرَئِّسٍ فِی هَذِهِ الدُّنْیَا وَ مُتَعَظِّمٍ فِیهَا وَ إِنْ عَظُمَ غَنَاؤُهُ وَ طُغْیَانُهُ وَ کَثُرَتْ حَوَائِجُ مَنْ دُونَهُ إِلَیْهِ فَإِنَّهُمْ سَیَحْتَاجُونَ حَوَائِجَ لَا یَقْدِرُ عَلَیْهَا هَذَا الْمُتَعَاظِمُ وَ کَذَلِکَ هَذَا الْمُتَعَاظِمُ یَحْتَاجُ إِلَی حَوَائِجَ لَا یَقْدِرُ عَلَیْهَا فَیَنْقَطِعُ إِلَی اللَّهِ عِنْدَ ضَرُورَتِهِ وَ فَاقَتِهِ حَتَّی إِذَا کُفِیَ هَمَّهُ عَادَ إِلَی شِرْکِهِ أَ مَا تَسْمَعُ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ قُلْ أَ رَأَیْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللهِ أَوْ أَتَتْکُمُ السَّاعَةُ أَ غَیْرَ اللهِ تَدْعُونَ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ* بَلْ إِیَّاهُ تَدْعُونَ فَیَکْشِفُ ما تَدْعُونَ إِلَیْهِ إِنْ شاءَ وَ تَنْسَوْنَ ما تُشْرِکُونَ فَقَالَ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ لِعِبَادِهِ أَیُّهَا الْفُقَرَاءُ إِلَی رَحْمَتِی إِنِّی قَدْ أَلْزَمْتُکُمُ الْحَاجَهًَْ إِلَیَّ فِی کُلِّ حَالٍ وَ ذِلَّهًَْ الْعُبُودِیَّهًِْ فِی کُلِّ وَقْتٍ فَإِلَیَّ فَافْزَعُوا فِی کُلِّ أَمْرٍ تَأْخُذُونَ فِیهِ وَ تَرْجُونَ تَمَامَهُ وَ بُلُوغَ غَایَتِهِ فَإِنِّی إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أُعْطِیَکُمْ لَمْ یَقْدِرْ غَیْرِی عَلَی مَنْعِکُمْ وَ إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَمْنَعَکُمْ لَمْ یَقْدِرْ غَیْرِی عَلَی إِعْطَائِکُمْ.
امام علی (علیه السلام)- آنکه هر مخلوقی در نزد بریده شدن امید از هر که غیر از اوست و پاره پاره شدن اسباب از هرکه سوای او باشد در نزد حاجت‌ها و سختی‌ها به سوی او پناه می‌برد و بیانش آن است که هر سرداری در این دنیا و بزرگواری در آن و هر چند که بی‌نیازی و طغیانش بزرگ باشد و حاجت‌های کسی که غیر او یا پست‌تر از اوست به سوی او بسیار باشد. پس به درستی که ایشان به زودی به حاجاتی زیاد محتاج می‌شوند که این بزرگی نما بر آن‌ها قدرت ندارد و همچنین این بزرگ نما به حاجتی چند محتاج می‌شود که بر آن‌ها قدرت ندارد. پس در نزد ضرورت و ناچاری و فاقه و پریشانی‌اش به سوی خدا منقطع می‌شود تا وقتی که مقصودش کفایت شود به سوی شرک برگردد. آیا نشنیده‌ای که خدای عزّوجلّ می‌فرماید: قُلْ أَ رَأَیْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ الله أَوْ أَتَتْکُمُ السَّاعَةُ أَ غَیْرَ الله تَدْعُونَ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ بَلْ إِیَّاهُ تَدْعُونَ فَیَکْشِفُ ما تَدْعُونَ إِلَیْهِ إِنْ شاءَ وَ تَنْسَوْنَ ما تُشْرِکُونَ؛ یعنی خدایان خود را می‌گذارید و در دفع عذاب متوجه او می‌شوید. پس خدای جلّ جلاله به بندگانش فرمود که ای کسانی که به سوی رحمت من فقیر و محتاجید، به درستی که من حاجت به سوی خود را بر شما در هر حالی و همچنین خواری بندگی را در هر وقتی الزام کرده‌ام. پس در هر کاری که در آن شروع می‌کنید و تمام و بلوغ غایت و پایان آن را امید دارید، به سوی من فزع کنید. پس به درستی که من اگر خواهم که به شما عطاء کنم غیر من بر منع شما قدرت ندارد و اگر خواهم که شما را منع کنم، غیر من بر عطا کردن به شما قدرت ندارد.
Imam Ali (peace be upon him): He is the One to whom every creature turns for refuge in times of need and hardship, when hope is cut off from everyone besides Him and the means are severed from all others. The explanation is that every chief in this world and every great one in it — however great his wealth and tyranny may be, and however many the needs of those below him that come to him — they will soon be in need of things which this seeming-great-one has no power over. Likewise this seeming-great-one comes to be in need of things which he has no power over. So at the time of his necessity, want and distress he turns wholly to Allah, until when his concern is taken care of he returns to his shirk (polytheism). Have you not heard that Allah the Mighty and Majestic says: قُلْ أَ رَأَیْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللهِ أَوْ أَتَتْکُمُ السَّاعَةُ أَ غَیْرَ اللهِ تَدْعُونَ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ بَلْ إِیَّاهُ تَدْعُونَ فَیَکْشِفُ ما تَدْعُونَ إِلَیْهِ إِنْ شاءَ وَ تَنْسَوْنَ ما تُشْرِکُونَ [Say: Tell me if the chastisement of Allah should overtake you or the hour should come upon you, will you call (on others) besides Allah, if you are truthful? Nay, Him you call upon, so He clears away that for which you pray if He pleases, and you forget what you set up (with Him)]; that is, you leave your gods aside and turn to Him for the removal of the punishment. Then Allah, majestic is His majesty, said to His servants: O you who are poor and in need of My mercy, indeed I have made need of Me binding upon you in every state, and likewise the abasement of servitude in every moment. So in every affair in which you begin and whose completion and attaining of its goal and end you hope for, cry out to Me. For indeed, if I wish to give you, none besides Me has the power to withhold from you, and if I wish to withhold from you, none besides Me has the power to give to you.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): તે એ છે કે જેની તરફ દરેક મખ્લૂક જરૂરિયાતો અને મુશ્કેલીઓના સમયે પનાહ લે છે, જ્યારે તેના સિવાય દરેકથી આશા કપાઈ જાય અને તેના સિવાય દરેકથી સાધનો તૂટી જાય. અને તેની સ્પષ્ટતા એ છે કે આ દુનિયામાં દરેક સરદાર અને તેમાં દરેક મોટો — ભલે તેની બેનિયાઝી અને તુગિયાની કેટલી પણ મોટી હોય અને તેનાથી નાનાઓની જરૂરિયાતો તેની તરફ કેટલી પણ વધારે હોય — ખરેખર તેઓ જલદી જ એવી જરૂરિયાતોના મોહતાજ થશે કે જેના ઉપર આ મોટા દેખાડનારને કુદરત નથી. અને એ જ રીતે આ મોટા દેખાડનારને પણ એવી કેટલીક જરૂરિયાતોની જરૂર પડે છે કે જેના ઉપર તેને કુદરત નથી. તો પોતાની જરૂરિયાત, લાચારી અને પરેશાનીના સમયે તે અલ્લાહ તરફ મુન્કતિઅ થાય છે, ત્યાં સુધી કે જ્યારે તેનો મકસદ પૂરો થઈ જાય તો પોતાના શિર્ક (શિર્ક) તરફ પાછો ફરે છે. શું તમે નથી સાંભળ્યું કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: قُلْ أَ رَأَیْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللهِ أَوْ أَتَتْکُمُ السَّاعَةُ أَ غَیْرَ اللهِ تَدْعُونَ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ بَلْ إِیَّاهُ تَدْعُونَ فَیَکْشِفُ ما تَدْعُونَ إِلَیْهِ إِنْ شاءَ وَ تَنْسَوْنَ ما تُشْرِکُونَ [કહી દો: મને જણાવો, જો તમારા પર અલ્લાહનો અઝાબ આવે અથવા કયામતની ઘડી તમારા પર આવી પહોંચે, તો શું તમે અલ્લાહ સિવાય કોઈ બીજાને પોકારશો, જો તમે સાચા હો? ના, બલ્કે તમે તેને જ પોકારશો, પછી જો તે ચાહે તો જેના માટે તમે તેને પોકારો છો તેને દૂર કરી દેશે અને જેને તમે શરીક ઠરાવો છો તેને તમે ભૂલી જશો]; એટલે કે તમે તમારા ખુદાઓને છોડી દો છો અને અઝાબને દૂર કરવા માટે તેની તરફ ધ્યાન આપો છો. પછી અલ્લાહ જલ્લ જલાલોહુએ પોતાના બંદાઓને ફરમાવ્યું કે એ લોકો કે જેઓ મારી રહેમત તરફ ફકીર અને મોહતાજ છો, ખરેખર મેં દરેક હાલતમાં મારી તરફ જરૂરિયાત અને દરેક વખતે બંદગીની ઝિલ્લત તમારા પર લાઝિમ કરી છે. તો દરેક એ કામમાં જેને તમે શરૂ કરો છો અને જેની પૂર્ણતા અને અંત સુધી પહોંચવાની આશા રાખો છો, મારી તરફ ફરિયાદ કરો. ખરેખર જો હું ચાહું કે તમને આપું તો મારા સિવાય કોઈને તમને રોકવાની કુદરત નથી, અને જો હું ચાહું કે તમને રોકું તો મારા સિવાય કોઈને તમને આપવાની કુદરત નથી.