قَوْلُهُ تَعَالَی قُلْ أَ رَأَیْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ یُهْلَکُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ فَإِنَّهَا نَزَلَتْ لَمَّا هَاجَرَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِلَی الْمَدِینَهًِْ وَ أَصَابَ أَصْحَابَهُ الْجَهْدُ وَ الْعِلَلُ وَ الْمَرَضُ فَشَکَوْا ذَلِکَ إِلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَأَنْزَلَ اللَّهُ قُلْ لَهُمْ یا محمّد (صلی الله علیه و آله) أَ رَأَیْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ یُهْلَکُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ أَیْ إِنَّهُ لَا یُصِیبُکُمْ إِلَّا الْجَهْدُ وَ الضُّرُّ فِی الدُّنْیَا فَأَمَّا الْعَذَابُ الْأَلِیمُ الَّذِی فِیهِ الْهَلَاکُ لَا یُصِیبُ إِلَّا الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ.
امام باقر (علیه السلام)- این کلام خداوند متعال: قُلْ أَ رَأَیْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ یُهْلَکُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ، هنگامی‌که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به مدینه هجرت کرد، نازل شد و اصحابش دچار مشقّت، بیماری‌ها و مریضی شدند و به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) شکایت کردند؛ پس خداوند نازل فرمود: ای محمّد (صلی الله علیه و آله) به آن‌ها بگو: أَ رَأَیْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ یُهْلَکُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ؛ یعنی در دنیا جز مشقّت و ضرر به شما نمی‌رسد، امّا عذاب دردناکی که در آن هلاکت است جز به قوم ظالم نمی‌رسد.
Imam Baqir (peace be upon him): This word of Allah the Exalted: قُلْ أَ رَأَیْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ یُهْلَکُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ [Say: Have you considered if the chastisement of Allah should overtake you suddenly or openly, will any be destroyed but the unjust people?], was revealed when the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) migrated to Medina, and his companions were afflicted with hardship, ailments and illness, and they complained to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family); so Allah revealed: O Muhammad (peace be upon him and his family), say to them: أَ رَأَیْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ یُهْلَکُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ; that is, nothing befalls you in this world except hardship and harm, but the painful punishment in which there is destruction befalls none except the unjust people.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાનો આ કલામ: قُلْ أَ رَأَیْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ یُهْلَکُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ [કહો: શું તમે વિચાર્યું છે કે જો અલ્લાહનો અઝાબ તમારા પર અચાનક કે ખુલ્લેઆમ આવી પડે, તો શું ઝાલિમ કૌમ સિવાય કોઈ હલાક થશે?], જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મદીના હિજરત કરી ગયા ત્યારે નાઝિલ થયો, અને તેમના સહાબીઓ મુશ્કેલી, બીમારીઓ અને મરીઝીથી પીડિત થયા અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે ફરિયાદ કરી; પછી અલ્લાહે નાઝિલ ફરમાવ્યું: હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), તેમને કહો: أَ رَأَیْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ یُهْلَکُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ; એટલે કે દુનિયામાં તમને મુશ્કેલી અને નુકસાન સિવાય કંઈ પહોંચતું નથી, પરંતુ દર્દનાક અઝાબ જેમાં હલાકત છે તે ઝાલિમ કૌમ સિવાય કોઈને પહોંચતો નથી.