سورة الأنعام

Verse 69 of 165

6:69

وَ ما عَلَى الَّذينَ يَتَّقُونَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ وَ لكِنْ ذِكْرى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ

و [اگر] افراد با تقوا [براى ارشاد و اندرز با آن‌ها بنشينند]، چيزى از حساب [و گناه] آن‌ها بر ايشان نيست؛ ولى [بايد تنها] براى يادآورى آن‌ها باشد، شايد [بشنوند و] تقوا پيشه كنند.

And nought of the reckoning of their (deeds) shall be against those who guard (against evil), but (theirs) is only to remind, haply they may guard.

અને જે લોકો પરહેઝગાર છે તેમના માથે તેઓના હિસાબની કાંઇ પણ જવાબદારી નથી. પણ એટલી જ (જવાબદારી છે) કે (તેમને) યાદ દેવડાવતા રહે કે કદાચને તેઓ પરહેઝગાર બને.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فَلا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّکْری مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ قَالَ الْمُسْلِمُونَ کَیْفَ نَصْنَعُ إِنْ کَانَ کُلَّمَا اسْتَهَزَأَ الْمُشْرِکُونَ قُمْنَا وَ تَرَکْنَاهُمْ فَلَا نَدْخُلُ إِذاً الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ وَ لَا نَطُوفُ بِالْبَیْتِ الْحَرَامِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی وَ ما عَلَی الَّذِینَ یَتَّقُونَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَیْءٍ أَمَرَهُمْ بِتَذْکِیرِهِمْ مَا اسْتَطَاعُوا.

امام باقر (علیه السلام)- وقتی این آیه: فَلا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّکْری مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ؛ نازل شد، مسلمانان گفتند: «اگر مشرکان پیوسته قرآن را به مسخره بگیرند و بنا باشد ما حرکت نکنیم و آن‌ها را به خود واگذاریم؛ چگونه با آن‌ها برخورد نماییم. دیگر باید وارد مسجد الحرام نشویم و به طواف خانه‌ی خدا اشتغال نورزیم. بعد خداوند این آیه را نازل نمود: وَ ما عَلَی الَّذِینَ یَتَّقُونَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَیْءٍ؛ یعنی به‌واسطه‌ی ارشاد و راهنمایی که می‌کنند به قدر توان و قدرت خویش».

Imam Baqir (peace be upon him): When this verse was revealed — فَلا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّکْری مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ [then do not sit after recollection with the unjust people] — the Muslims said: "If the polytheists continually mock the Qur'an and we are to not move and leave them to themselves, how are we to deal with them? Then we must no longer enter al-Masjid al-Haram nor occupy ourselves with the tawaf of the House of Allah." Then Allah revealed this verse: وَ ما عَلَی الَّذِینَ یَتَّقُونَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَیْءٍ [And nought of the reckoning of their deeds shall be against those who guard against evil] — meaning, by way of the guidance and direction they give, to the extent of their capacity and ability.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે આ આયત: فَلا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّکْری مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ [પછી યાદ આવ્યા બાદ ઝાલિમ કૌમ સાથે ન બેસો]; નાઝિલ થઈ, ત્યારે મુસલમાનોએ કહ્યું: "જો મુશરિકો સતત કુરઆનની મશ્કરી કરે અને આપણે હલચલ ન કરવાની અને તેમને છોડી દેવાની હોય, તો આપણે તેમની સાથે કેવી રીતે વર્તીએ? હવે તો આપણે મસ્જિદુલ હરામમાં પ્રવેશવું ન જોઈએ અને અલ્લાહના ઘરના તવાફમાં પ્રવૃત્ત ન થવું જોઈએ." પછી અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ કરી: وَ ما عَلَی الَّذِینَ یَتَّقُونَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَیْءٍ [અને પરહેઝગારો પર તેમના હિસાબમાંથી કંઈ નથી]; એટલે કે તેઓ જે ઇર્શાદ અને માર્ગદર્શન કરે છે તેના દ્વારા, પોતાની શક્તિ અને ક્ષમતા મુજબ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

أَیْ لَیْسَ یُؤْخَذُ الْمُتَّقُونَ بِحِسَابِ الَّذِینَ لَا یَتَّقُونَ وَ لکِنْ ذِکْری أَیِْ اذْکُرْ لَعَلَّهُمْ یَتَّقُونَ کَیْ یَتَّقُوا.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ مَا عَلَی الَّذِینَ یَتَّقُونَ مِنْ حِسَابِهِم مِّن شَیْءٍ؛ یعنی اهل تقوی به‌جای آنان که تقوا ندارند، مورد مؤاخذه قرار نمی‌گیرند. وَلَکِن ذِکْرَی؛ یعنی یادآوری کن. لَعَلَّهُمْ یَتَّقُونَ؛ تا تقوا را پیشه‌ی خود سازند. (و رها کن کسانی را که آیین [فطری] خود را بازیچه و سرگرمی قرار دادند، و زندگی دنیا، آن‌ها را مغرور ساخته؛ و با این [قرآن]، به آن‌ها یادآوری کن، تا گرفتار [عواقب شوم] اعمال خود نشوند؛ [و در قیامت] جز خدا، نه یاوری دارند، و نه شفاعت‌کننده‌ای؛ و [چنین کسانی] هرگونه عوضی بپردازند، از آن‌ها پذیرفته نخواهد شد. آن‌ها کسانی هستند که به سبب اعمالی که انجام داده‌اند گرفتار شده‌اند؛

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ مَا عَلَی الَّذِینَ یَتَّقُونَ مِنْ حِسَابِهِم مِّن شَیْءٍ [And nought of the reckoning of their deeds shall be against those who guard against evil] — meaning, the people of taqwa are not held to account in place of those who have no taqwa. وَلَکِن ذِکْرَی [But (theirs) is only to remind] — meaning, remind. لَعَلَّهُمْ یَتَّقُونَ [haply they may guard] — so that they take taqwa as their way. (And leave those who have made their [innate] religion into a plaything and amusement, and whom the life of this world has deluded; and remind them by means of this [Qur'an], lest they be seized [by the evil consequences] of their deeds; [and on the Day of Resurrection] they will have neither helper nor intercessor besides Allah; and [such people], whatever ransom they pay, it shall not be accepted from them. They are those who have been seized because of the deeds they have done;

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ مَا عَلَی الَّذِینَ یَتَّقُونَ مِنْ حِسَابِهِم مِّن شَیْءٍ [અને પરહેઝગારો પર તેમના હિસાબમાંથી કંઈ નથી]; એટલે કે પરહેઝગારો, જેઓ તકવા ધરાવતા નથી તેમના બદલે, પકડમાં લેવાતા નથી. وَلَکِن ذِکْرَی [પરંતુ (તેમનું કામ) યાદ અપાવવાનું છે]; એટલે કે યાદ અપાવ. لَعَلَّهُمْ یَتَّقُونَ [કદાચ તેઓ તકવા અખત્યાર કરે]; જેથી તેઓ તકવાને પોતાનો માર્ગ બનાવે. (અને એ લોકોને છોડી દો જેમણે પોતાના [ફિતરી] દીનને રમત અને મનોરંજન બનાવી લીધું છે, અને દુનિયાનું જીવન તેમને ધોખામાં નાખી ચૂક્યું છે; અને આ [કુરઆન] દ્વારા તેમને યાદ અપાવો, જેથી તેઓ પોતાના કર્મોના [ખરાબ પરિણામોમાં] ન ફસાય; [અને કયામતમાં] અલ્લાહ સિવાય તેમનો ન કોઈ મદદગાર હશે અને ન કોઈ શફાઅત કરનાર; અને [આવા લોકો] ગમે તે બદલો ચૂકવે, તેમની પાસેથી સ્વીકારવામાં નહીં આવે. તેઓ એ લોકો છે જેઓ પોતાના કર્મોના કારણે પકડાઈ ગયા છે;