سورة الأنعام

Verse 73 of 165

6:73

وَ هُوَ الَّذي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَ يَوْمَ يَقُولُ كُنْ فَيَكُونُ قَوْلُهُ الْحَقُّ وَ لَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ وَ هُوَ الْحَكيمُ الْخَبيرُ

اوست آن كس‌كه آسمان‌ها و زمين را بحق آفريد؛ و آن روز كه [به هر‌چيز] مى‌گويد: «موجود باش»! موجود مى‌شود؛ سخن او، حق است؛ و در آن روز كه در «صور» دميده مى‌شود، حاكميت مخصوص اوست، از نهان و آشكار باخبر است، و اوست حكيم و آگاه.

And He it is Who has created the heavens and the earth with truth, and on the day He says: Be, it is. His word is the truth, and His is the kingdom on the day when the trumpet shall be blown; the Knower of the unseen and the seen; and He is the Wise, the Aware.

અને તે એજ છે જેણે આકાશો તથા ઝમીનને હક સાથે પૈદા કર્યા છે; અને જે દિવસે તે ફરમાવે છે “થઇ જા” અને તે થઇ જાય છે. તેનું ફરમાન હક છે; અને જે દિવસે સૂર ફૂંકવામાં આવશે, બાદશાહત તેની જ હશે; છૂપી તથા જાહેર બાબતનો જાણનાર છે; અને તે હિકમતવાળો, જાણકાર છે.

#1 و در آن روز که در «صور» دمیده می‌شود And the Day the Trumpet is blown અને તે દિવસે જ્યારે 'સૂર'માં ફૂંક મારવામાં આવશે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ یَحْیَی‌بْنِ‌أَبِی‌الْعَلَاءِ الرَّازِیِ أَنَّ رَجُلًا دَخَلَ عَلَی أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فَقَالَ جُعِلْتُ فِدَاک أَخْبِرْنِی عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ إِِلَی یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ قَالَ وَ یَوْمُ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ یَوْمَ یُنْفَخُ فِی الصُّورِ نَفْخَةً واحِدَةً فَیَمُوتُ إِبْلِیسُ مَا بَیْنَ النَّفْخَهًِْ الْأُولَی وَ الثَّانِیَهًِْ.

امام صادق (علیه السلام)- یحیی‌بن‌ابی العلاء رازی گوید: شخصی از امام صادق (علیه السلام) پرسید: «فدایت شوم! مرا از کلام خداوند؛ إِِلَی یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ آگاه فرما». امام صادق (علیه السلام) فرمود: «یَوْمِ الْوَقْتِ المَعْلُومِ روزی است که یک‌بار در صور دمیده می‌شود. و ابلیس در فاصله‌ی بین نفخه‌ی اوّل و دوّم می‌میرد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Yahya ibn Abi al-Ala al-Razi said: A person asked Imam Sadiq (peace be upon him): "May I be your ransom! Inform me about the word of Allah; إِلَی یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ [Until the day of the known time]." Imam Sadiq (peace be upon him) said: "یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ [the day of the known time] is the day when the trumpet is blown once. And Iblis dies in the interval between the first and second blowing."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)- યહ્યા બિન અબીલ આલા રાઝી કહે છે: એક વ્યક્તિએ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં! મને અલ્લાહના કલામ; إِلَی یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ [નિર્ધારિત સમયના દિવસ સુધી] વિશે જણાવો." ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ [નિર્ધારિત સમયનો દિવસ] એ દિવસ છે જ્યારે એક વાર સૂરમાં ફૂંક મારવામાં આવશે. અને ઇબ્લીસ પહેલી અને બીજી ફૂંક વચ્ચેના અંતરાલમાં મરી જશે."

#2 و در آن روز که در «صور» دمیده می‌شود And the Day the Trumpet is blown અને તે દિવસે જ્યારે 'સૂર'માં ફૂંક મારવામાં આવશે

السّجّاد (علیه السلام) Imam Sajjad (peace be upon him) ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)

یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ ذلِکَ یَوْمٌ مَجْمُوعٌ لَهُ النَّاسُ وَ ذلِکَ یَوْمٌ مَشْهُودٌ وَ یَجْمَعُ اللَّهُ فِیهِ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ ذَلِکَ یَوْمُ یُنْفَخُ فِی الصُّورِ وَ تُبَعْثَرُ فِیهِ الْقُبُور.

امام سجاد (علیه السلام)- روز قیامت همان روزی است که مردم در آن جمع می‌شوند، و روزی که همه آن را مشاهده می‌کنند. ( هود/۱۰۳ ) خداوند همه‌ی جهانیان را از ابتدا تا انتها در آن روز جمع می‌کند. آن روزی که در «صور» دمیده می‌شود. و هرکس در قبرها است برانگیخته می‌گردد.

Imam Sajjad (peace be upon him): The Day of Judgement is the very day on which people will be gathered, and a day which all will witness. (Hud/103) Allah will gather all the worlds, from the first to the last, on that day. That is the day when the trumpet is blown. And whoever is in the graves will be raised.

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)- કયામતનો દિવસ એ જ દિવસ છે જેમાં લોકો ભેગા કરવામાં આવશે, અને એ દિવસ છે જેને બધા જોશે. (હૂદ/૧૦૩) અલ્લાહ તે દિવસે તમામ જહાનવાળાઓને શરૂઆતથી અંત સુધી ભેગા કરશે. તે દિવસ છે જ્યારે "સૂર"માં ફૂંક મારવામાં આવશે. અને જે કોઈ કબરોમાં છે તે ઉઠાવવામાં આવશે.

#3 و در آن روز که در «صور» دمیده می‌شود And the Day the Trumpet is blown અને તે દિવસે જ્યારે 'સૂર'માં ફૂંક મારવામાં આવશે

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قَوْلُهِ یَوْمَ یُنْفَخُ فِی الصُّورِ فَقِیلَ فِیهِ: إِنَّهُ قَرْنٌ یَنْفُخُ فِیهِ إِسْرَافِیلُ نَفْخَتَیْنِ فَتَفْنَی الْخَلَائِقُ کُلُّهُمْ بِالنَّفْخَهًِْ الْأُولَی وَ یُحْیَوْنَ بِالنَّفْخَهًِْ الثَّانِیَهًِْ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- یَوْمُ یُنْفَخُ فِی الصُّورِ، آن شاخی است که اسرافیل دوبار در آن می‌دمد. در دمیدن اوّل همه‌ی خلایق می‌میرند و در دمیدن دوّم زنده می‌شوند.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): یَوْمُ یُنْفَخُ فِی الصُّورِ [the day when the trumpet shall be blown] — it is a horn into which Israfil blows twice. At the first blast all creatures die, and at the second blast they are brought back to life.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): યَوْمُ یُنْفَخُ فِی الصُّورِ [જે દિવસે સૂરમાં ફૂંક મારવામાં આવશે], તે એક શિંગડું છે જેમાં ઇસ્રાફીલ બે વાર ફૂંક મારશે. પહેલી ફૂંકમાં તમામ સર્જનો મૃત્યુ પામશે અને બીજી ફૂંકમાં જીવિત થશે.

#4 و در آن روز که در «صور» دمیده می‌شود And the Day the Trumpet is blown અને તે દિવસે જ્યારે 'સૂર'માં ફૂંક મારવામાં આવશે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

الإحتجاج: مِنْ سُؤَالِ الزِّنْدِیقِ الَّذِی سَأَلَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) عَنْ مَسَائِلَ کَثِیرَهًْ فقَالَ فَأَخْبِرْنِی عَنِ الرُّوح فَهَلْ یُوصَفُ بِخِفَّهًٍْ وَ ثِقَلٍ وَ وَزْنٍ قَالَ الرُّوحُ بِمَنْزِلَهًِْ الرِّیحِ فِی الزِّقِّ إِذَا نَفَخْتَ فِیهِ امْتَلَأَ الزِّقُّ مِنْهَا فَلَا یَزِیدُ فِی وَزْنِ الزِّقِّ وُلُوجُهَا فِیهِ وَ لَا یَنْقُصُهَا خُرُوجُهَا مِنْهُ کَذَلِکَ الرُّوحُ لَیْسَ لَهَا ثِقَلٌ وَ لَا وَزْنٌ قَالَ فَأَخْبِرْنِی مَا جَوْهَرُ الرِّیحِ قَالَ الرِّیحُ هَوَاءٌ إِذَا تَحَرَّکَ سُمِّیَ رِیحاً فَإِذَا سَکَنَ سُمِّیَ هَوَاءً وَ بِهِ قِوَامُ الدُّنْیَا وَ لَوْ کُفَّ الرِّیحُ ثَلَاثَهًَْ أَیَّامٍ لَفَسَدَ کُلُّ شَیْءٍ عَلَی وَجْهِ الْأَرْضِ وَ نَتُنَ وَ ذَلِکَ أَنَّ الرِّیحَ بِمَنْزِلَهًِْ الْمِرْوَحَهًِْ تَذُبُّ وَ تَدْفَعُ الْفَسَادَ عَنْ کُلِّ شَیْءٍ وَ تُطَیِّبُهُ فَهِیَ بِمَنْزِلَهًِْ الرُّوحِ إِذَا خَرَجَ مِنَ الْبَدَنِ نَتُنَ الْبَدَنُ وَ تَغَیَّرَ فَتَبارَکَ اللهُ أَحْسَنُ الْخالِقِینَ قَالَ أَ فَیَتَلَاشَی الرُّوحُ بَعْدَ خُرُوجِهِ عَنْ قَالَبِهِ أَمْ هُوَ بَاقٍ قَالَ بَلْ هُوَ بَاقٍ إِلَی وَقْتِ یُنْفَخُ فِی الصُّورِ فَعِنْدَ ذَلِکَ تَبْطُلُ الْأَشْیَاءُ وَ تَفْنَی فَلَا حِسَّ وَ لَا مَحْسُوسَ ثُمَّ أُعِیدَتِ الْأَشْیَاءُ کَمَا بَدَأَهَا مُدَبِّرُهَا وَ ذَلِکَ أَرْبَعُمِائَهًِْ سَنَهًٍْ یَسْبُتُ فِیهَا الْخَلْقُ وَ ذَلِکَ بَیْنَ النَّفْخَتَیْن.

امام صادق (علیه السلام)- از امام صادق (علیه السلام) سؤال شد... زندیق گفت: «روح سبکی و سنگینی و وزن دارد»؟ فرمود: «روح مانند بادی است که در مشک می‌کنند؛ وقتی در آن می‌دمند مشک پر می‌شود، ولی وزن مشک بیشتر نمی‌گردد و چون از آن بیرون آید وزنش کم نمی‌گردد. روح هم چنین است؛ سنگینی و وزن ندارد». پرسید: «به من بگو جوهر روح چیست»؟ فرمود: «باد، هوایی است که چون حرکت کند، آن را باد می‌نامند و وقتی آرام است، هوا است، و قوام جهان به آن است و اگر سه روز باد بند آید، هرچه روی زمین است تباه می‌شود و می‌گندد. چون باد به منزله بادبزن است که فساد را از هر چیزی دفع می‌کند و آن را پاکیزه می‌کند، و آن به منزله‌ی روح است که چون از بدن بیرون آید، بدن می‌گندد و دگرگون می‌شود، فَتَبارَکَ اللهُ أَحْسَنُ الْخالِقِینَ»؛ پرسید: «وقتی روح از بدن بیرون آید، آیا از هم می‌پاشد یا باقی می‌ماند»؟ فرمود: «تا زمانی که در صور دمیده می‌شود [روز قیامت] باقی می‌ماند. در اینجا است که همه چیز نابود می‌شود؛ نه حسی و نه محسوسی می‌ماند. سپس مدبّر جهان همه چیز را مانند اوّلش بازمی‌گرداند، و چهارصد سال خلق همه خشکیده می‌شوند و آن میان دو نفخه صور است».

Imam Sadiq (peace be upon him): Imam Sadiq (peace be upon him) was asked... The zindiq (heretic) said: 'Does the soul have lightness, heaviness and weight?' He said: 'The soul is like the air placed in a waterskin; when it is blown into, the skin fills up, yet the entry of the air does not increase the weight of the skin, nor does its exit decrease it. The soul is likewise; it has no heaviness and no weight.' He asked: 'Tell me, what is the substance of the wind?' He said: 'Wind is air; when it moves it is called wind, and when it is still it is called air. The stability of the world depends on it. If the wind were held back for three days, everything on the face of the earth would spoil and putrefy. For the wind is like a fan which repels corruption from every thing and purifies it, and it is like the soul: when it leaves the body, the body putrefies and changes — فَتَبارَکَ اللهُ أَحْسَنُ الْخالِقِینَ [Blessed is Allah, the Best of Creators].' He asked: 'When the soul leaves the body, does it disintegrate or does it remain?' He said: 'It remains until the time when the trumpet is blown [the Day of Resurrection]. At that point everything perishes; no sensation and nothing sensed remains. Then the Governor of the world brings everything back as it was at first, and for four hundred years all creation lies dried up — that is between the two blasts of the trumpet.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછવામાં આવ્યું... ઝિંદીક (નાસ્તિક)એ કહ્યું: 'શું રૂહમાં હલકાપણું, ભારેપણું અને વજન હોય છે?' આપે ફરમાવ્યું: 'રૂહ એ હવા જેવી છે જે મશકમાં નાખવામાં આવે છે; જ્યારે તેમાં ફૂંક મારવામાં આવે છે ત્યારે મશક ભરાઈ જાય છે, પરંતુ મશકનું વજન વધતું નથી અને જ્યારે તે બહાર નીકળે છે ત્યારે તેનું વજન ઘટતું નથી. રૂહ પણ એવી જ છે; તેમાં ભારેપણું અને વજન નથી.' તેણે પૂછ્યું: 'મને કહો કે રૂહનું જૌહર શું છે?' આપે ફરમાવ્યું: 'બાદ (પવન), હવા છે જે જ્યારે ગતિ કરે ત્યારે તેને પવન કહેવાય છે અને જ્યારે તે શાંત હોય ત્યારે તે હવા છે, અને જગતનું નિર્વાહ તેના પર છે. જો ત્રણ દિવસ પવન અટકી જાય તો ધરતી પર જે કંઈ છે તે બગડી જાય અને દુર્ગંધ મારે. કારણ કે પવન પંખા સમાન છે જે દરેક વસ્તુમાંથી ફસાદને દૂર કરે છે અને તેને પવિત્ર કરે છે, અને તે રૂહ સમાન છે કે જ્યારે તે શરીરમાંથી બહાર નીકળે છે ત્યારે શરીર દુર્ગંધ મારે છે અને બદલાઈ જાય છે, فَتَبارَکَ اللهُ أَحْسَنُ الْخالِقِینَ [બરકતવાળો છે અલ્લાહ, શ્રેષ્ઠ સર્જનહાર].' તેણે પૂછ્યું: 'જ્યારે રૂહ શરીરમાંથી બહાર નીકળે છે, ત્યારે શું તે વિખેરાઈ જાય છે કે બાકી રહે છે?' આપે ફરમાવ્યું: 'જ્યાં સુધી સૂરમાં ફૂંક મારવામાં ન આવે [કયામતનો દિવસ] ત્યાં સુધી બાકી રહે છે. અહીં જ બધું નાશ પામે છે; ન કોઈ સંવેદના રહે છે, ન કોઈ સંવેદ્ય. પછી જગતનો સંચાલક દરેક વસ્તુને પ્રથમની જેમ પાછી લાવે છે, અને ચારસો વર્ષ સુધી બધી સર્જન સુકાયેલી રહે છે, અને તે બે નફખા-એ-સૂરની વચ્ચે છે.'

#5 او از غیب و شهود آگاه است He is the Knower of the unseen and the seen તે ગૈબ અને શહૂદનો જાણકાર છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عالِمُ الْغَیْبِ وَ الشَّهادَةِ فَقَالَ الْغَیْبُ مَا لَمْ یَکُنْ وَ الشَّهَادَهًُْ مَا قَدْ کَان.

امام صادق (علیه السلام)- عالِمِ الْغَیْبِ وَ الشَّهادَةِ؛ غیب، آن چیزی است که نبوده است. و شهادت، چیزی است که بوده است.

Imam Sadiq (peace be upon him): عالِمِ الْغَیْبِ وَ الشَّهادَةِ [Knower of the unseen and the seen]; the unseen is that which has not yet been, and the seen is that which has been.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): عالِمِ الْغَیْبِ وَ الشَّهادَةِ [ગૈબ અને હાજરનો જાણનાર]; ગૈબ તે છે જે થયું નથી, અને શહાદત તે છે જે થઈ ચૂક્યું છે.