کَانَ آزَرُ کُلَّمَا نَظَرَ إِلَی إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) أَحَبَّهُ حُبّاً شَدِیداً وَ کَانَ یَدْفَعُ إِلَیْهِ الْأَصْنَامَ لِیَبِیعَهَا کَمَا یَبِیعُ إِخْوَتُهُ فَکَانَ یُعَلِّقُ فِی أَعْنَاقِهَا الْخُیُوطَ وَ یَجُرُّهَا عَلَی الْأَرْضِ وَ یَقُولُ مَنْ یَشْتَرِی مَا لَا یَضُرُّهُ وَ لَا یَنْفَعُهُ وَ یُغْرِقُهَا فِی الْمَاءِ وَ الْحَمْأَهًِْ وَ یَقُولُ لَهَا اشْرَبِی وَ تَکَلَّمِی فَذَکَرَ إِخْوَتُهُ ذَلِکَ لِأَبِیهِ فَنَهَاهُ فَلَمْ یَنْتَهِ فَحَبَسَهُ فِی مَنْزِلِهِ وَ لَمْ یَدَعْهُ یَخْرُجُ وَ حاجَّهُ قَوْمُهُ قالَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) أَ تُحاجُّونِّی فِی اللهِ وَ قَدْ هَدانِ أَیْ بَیَّنَ لِی وَ لا أَخافُ ما تُشْرِکُونَ بِهِ إِلَّا أَنْ یَشاءَ رَبِّی شَیْئاً وَسِعَ رَبِّی کُلَّ شَیْءٍ عِلْماً أَ فَلا تَتَذَکَّرُونَ ثُمَّ قَالَ لَهُمْ وَ کَیْفَ أَخافُ ما أَشْرَکْتُمْ وَ لا تَخافُونَ أَنَّکُمْ أَشْرَکْتُمْ بِاللهِ ما لَمْ یُنَزِّلْ بِهِ عَلَیْکُمْ سُلْطاناً فَأَیُّ الْفَرِیقَیْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْنِ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ أَیْ أَنَا أَحَقُّ بِالْأَمْنِ حَیْثُ أَعْبُدُ اللَّهَ أَوْ أَنْتُمُ الَّذِینَ تَعْبُدُونَ الْأَصْنَامَ.
امام صادق (علیه السلام)- هرچقدر آزر به ابراهیم (علیه السلام) بیشتر می‌نگریست، بیشتر او را دوست می‌داشت و به‌مانند دیگر برادرانش به او بت می‌داد تا آن‌ها را بفروشد. ابراهیم (علیه السلام) نیز در گردن آن بت‌ها نخی را آویزان می‌کرد و آن‌ها را روی زمین می کشاند و می‌گفت: «چه کسی می‌خرد آنچه که سود و زیانی نمی‌رساند»؟ همچنین آن‌ها را در آب وگل و لای فرو می برد و به آن‌ها می گفت: «بنوشید و سخن بگویید». برادرانش، آزر را از این امر باخبر ساختند و او وی را از این کار نهی کرد. امّا ابراهیم (علیه السلام) از این کار دست نکشید. ازاین‌رو آزر او را در خانه‌اش حبس کرد و نگذاشت او بیرون بیاید. قوم او (ابراهیم)، با وی به گفتگو و ستیز پرداختند. ابراهیم (علیه السلام) گفت: آیا درباره‌ی خدا با من گفتگو و ستیز می‌کنید؟! درحالی‌که خداوند با دلایل روشن، مرا هدایت کرده است. و من از آنچه شما همتای او قرار می‌دهید، نمی‌ترسم [و زیانی به من نمی‌رسانند]؛ مگر پروردگارم چیزی را بخواهد. وسعت آگاهی پروردگارم همه چیز را در بر می‌گیرد؛ آیا متذکّر [و بیدار] نمی‌شوید؟ سپس به آنان فرمود: وَ کَیْفَ أَخافُ ما أَشْرَکْتُمْ وَ لا تَخافُونَ أَنَّکُمْ أَشْرَکْتُمْ بِاللهِ ما لَمْ یُنَزِّلْ بِهِ عَلَیْکُمْ سُلْطاناً فَأَیُّ الْفَرِیقَیْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْنِ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ؛ یعنی کدام‌یک به ایمنی سزاوارتر است. من که خدا را می‌پرستم یا شمایی که بت می‌پرستید.
Imam Sadiq (peace be upon him): The more Azar looked at Ibrahim (peace be upon him), the more he loved him intensely, and like his other brothers he would give him idols to sell. Ibrahim (peace be upon him) would hang a string around the necks of those idols and drag them along the ground, saying: "Who will buy that which brings neither benefit nor harm?" He would also plunge them into water and mud and say to them: "Drink and speak!" His brothers informed Azar of this, and he forbade him from this act. But Ibrahim (peace be upon him) did not desist. So Azar imprisoned him in his house and did not allow him to go out. His (Ibrahim's) people disputed and quarrelled with him. Ibrahim (peace be upon him) said: Do you dispute and quarrel with me about Allah?! While Allah has guided me with clear proofs. And I do not fear those whom you set up as His partners [and they cause me no harm]; unless my Lord wills something. My Lord's knowledge encompasses everything; will you not then take heed [and awaken]? Then he said to them: وَ کَیْفَ أَخافُ ما أَشْرَکْتُمْ وَ لا تَخافُونَ أَنَّکُمْ أَشْرَکْتُمْ بِاللهِ ما لَمْ یُنَزِّلْ بِهِ عَلَیْکُمْ سُلْطاناً فَأَیُّ الْفَرِیقَیْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْنِ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ [And how should I fear what you have associated with Him, while you do not fear that you have associated with Allah that for which He has not sent down to you any authority? So which of the two parties is more deserving of security, if you know?]; that is, which of the two is more deserving of security — I, who worship Allah, or you who worship idols?
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આઝર જેટલું વધારે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) તરફ જોતો, તેટલો વધારે તેમને પ્રેમ કરતો, અને પોતાના બીજા ભાઈઓની જેમ તેમને મૂર્તિઓ આપતો કે તેમને વેચે. ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) પણ તે મૂર્તિઓની ગરદનમાં દોરો બાંધીને તેમને જમીન પર ઘસડતા અને કહેતા: "કોણ ખરીદે એવી વસ્તુ જે નફો અને નુકસાન કંઈ પણ પહોંચાડતી નથી?" તેમજ તેમને પાણી અને કીચડમાં ડુબાડી દેતા અને તેમને કહેતા: "પીઓ અને બોલો." તેમના ભાઈઓએ આઝરને આ વાતની જાણ કરી, અને તેણે તેમને આ કામથી રોક્યા. પરંતુ ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) આ કામથી અટક્યા નહીં. તેથી આઝરે તેમને પોતાના ઘરમાં કેદ કરી દીધા અને તેમને બહાર જવા દીધા નહીં. તેમની (ઇબ્રાહીમની) કૌમે તેમની સાથે વાદ-વિવાદ અને ઝઘડો કર્યો. ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: શું તમે અલ્લાહ વિશે મારી સાથે વાદ-વિવાદ અને ઝઘડો કરો છો?! જ્યારે કે અલ્લાહે સ્પષ્ટ દલીલો દ્વારા મને હિદાયત આપી છે. અને હું તેનાથી નથી ડરતો જેને તમે તેના સમકક્ષ ઠરાવો છો [અને તેઓ મને કોઈ નુકસાન પહોંચાડી શકતા નથી]; સિવાય કે મારો પરવરદિગાર કંઈક ઈચ્છે. મારા પરવરદિગારના જ્ઞાનની વ્યાપકતા દરેક વસ્તુને ઘેરી લે છે; શું તમે ધ્યાન [અને જાગૃત] નથી થતા? પછી તેમણે તેમને ફરમાવ્યું: وَ کَیْفَ أَخافُ ما أَشْرَکْتُمْ وَ لا تَخافُونَ أَنَّکُمْ أَشْرَکْتُمْ بِاللهِ ما لَمْ یُنَزِّلْ بِهِ عَلَیْکُمْ سُلْطاناً فَأَیُّ الْفَرِیقَیْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْنِ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ [અને હું કેવી રીતે ડરું તેનાથી જેને તમે શરીક બનાવ્યા છે, જ્યારે તમે એ વાતથી નથી ડરતા કે તમે અલ્લાહની સાથે એવી વસ્તુને શરીક બનાવી છે જેના માટે તેણે તમારા પર કોઈ દલીલ ઉતારી નથી? તો બંને જૂથોમાંથી કયું જૂથ સુરક્ષાને વધુ લાયક છે, જો તમે જાણતા હો?]; અર્થાત્ બંનેમાંથી કોણ સુરક્ષાને વધુ લાયક છે — હું, જે અલ્લાહની ઇબાદત કરું છું, અથવા તમે જે મૂર્તિઓની પૂજા કરો છો.