أَسْکِنُوهُنَّ مِنْ حَیْثُ سَکَنْتُمْ مِنْ وُجْدِکُمْ قَالَ الْمُطَلَّقَهًُْ الَّتِی لِلزَّوْجِ عَلَیْهَا رَجْعَهًْ لَهَا عَلَیْهِ سُکْنَی وَ نَفَقَهًْ مَا دَامَتْ فِی الْعِدَّهًْ، فَإِنْ کَانَتْ حَامِلًا یُنْفِقُ عَلَیْهَا حَتَّی تَضَعَ حَمْلَهَا.
علیّبنابراهیم (رحمة الله علیه)- أَسْکِنُوهُنَّ مِنْ حَیْثُ سَکَنتُم مِّن وُجْدِکُمْ زن مطلّقهای که همسرش بر وی حقّ رجوع دارد، تا زمانیکه در عدّه باشد، باید همسرش نفقه و مسکن وی را تأمین کند و اگر باردار بود، تا زمان وضع حمل وی باید خرجش را بدهد.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): أَسْکِنُوهُنَّ مِنْ حَیْثُ سَکَنتُم مِّن وُجْدِکُمْ [Lodge them where you lodge according to your means]. A divorced woman over whom her husband has the right of return (rujuʿ) — as long as she is in her ʿidda (waiting period), her husband must provide her maintenance and lodging; and if she is pregnant, he must bear her expenses until she delivers her child.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): أَسْکِنُوهُنَّ مِنْ حَیْثُ سَکَنتُم مِّن وُجْدِکُمْ [તેમને ત્યાં વસાવો જ્યાં તમે તમારી શક્તિ પ્રમાણે વસો છો]. જે તલાક પામેલી સ્ત્રી પર તેના પતિને રજૂઅ (પરત ફરવાનો) હક હોય, તે જ્યાં સુધી ઇદ્દતમાં હોય, તેના પતિએ તેનું નફકો (ભરણપોષણ) અને રહેઠાણ પૂરું પાડવું જોઈએ, અને જો તે ગર્ભવતી હોય, તો બાળકના જન્મ સુધી તેનું ખર્ચ આપવું જોઈએ.