سورة الطلاق

Verse 7 of 12

65:7

لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ وَ مَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنْفِقْ مِمَّا آتاهُ اللهُ لا يُكَلِّفُ اللهُ نَفْساً إِلاَّ ما آتاها سَيَجْعَلُ اللهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْراً

آنان كه امكانات وسيعى دارند، بايد [براى زنان شيرده] از امكانات وسيع خود انفاق كنند و آن‌ها كه تنگدست‌اند، از آنچه كه خدا به آن‌ها داده انفاق نمايند؛ خداوند هيچ كس را جز به مقدار توانايى كه به او داده تكليف نمى‌كند؛ خداوند بزودى بعد از سختيها آسانى قرار مى‌دهد.

Let him who has abundance spend out of his abundance and whoever has his means of subsistence straitened to him, let him spend out of that which Allah has given him; Allah does not lay on any soul a burden except to the extent to which He has granted it; Allah brings about ease after difficulty.

ઇન્ફાક (ખર્ચ) કરવાવાળો પોતાની હેસીયત પ્રમાણે ઇન્ફાક (ખર્ચ) કરે, અને જેની રોઝી તંગ છે, તેને જોઇએ કે અલ્લાહે જે કાંઇ તેને આપ્યું છે તે મુજબ તેમાંથી ઇન્ફાક (ખર્ચ) કરે, અને અલ્લાહ કોઇને પણ તેના ગજા ઊપરાંતની જવાબદારી આપતો નથી, જલ્દી જ અલ્લાહ તંગી પછી આસાની અતા કરશે.

#1 آنان که امکانات وسیعی دارند، باید [برای زنان شیرده] از امکانات وسیع خود انفاق کنند و آن‌ها که تنگدست اند، از آنچه که خدا… Those of ample means should spend [on nursing mothers] from their ample means, and those whose provision is restricted should spend from what Allah has given them જેઓ પાસે વિશાળ સાધનો છે તેમણે પોતાના વિશાળ સાધનોમાંથી ખર્ચ કરવો જોઈએ, અને જેઓ તંગદસ્ત છે તેઓ અલ્લાહે જે આપ્યું છે તેમાંથી ખર્ચ કરે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ رَوْحِ‌بْنِ‌عَبْدِ الرَّحِیمِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ وَ مَنْ قُدِرَ عَلَیْهِ رِزْقُهُ فَلْیُنْفِقْ مِمَّا آتاهُ اللهُ قَالَ إِذَا أَنْفَقَ عَلَیْهَا مَا یُقِیمُ ظَهْرَهَا مَعَ کِسْوَهًٍْ وَ إِلَّا فُرِّقَ بَیْنَهُمَا.

امام صادق (علیه السلام)- روح‌بن‌عبدالرحیم گوید: از امام صادق (علیه السلام)، درباره‌ی آیه: وَ مَنْ قُدِرَ عَلَیْهِ رِزْقُهُ فَلْیُنْفِقْ مِمَّا آتاهُ اللهُ پرسیدم. فرمود: «مرد باید به زن چندان نفقه و خرجی دهد که بتواند خود را اداره کند وگرنه بینشان جدایی افکنده شود».

Imam Sadiq (peace be upon him): Rawh ibn Abd al-Rahim said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about the verse: وَ مَنْ قُدِرَ عَلَیْهِ رِزْقُهُ فَلْیُنْفِقْ مِمَّا آتاهُ اللهُ [And whoever has his means of subsistence straitened to him, let him spend out of that which Allah has given him]. He said: "The man must give the woman enough maintenance and expenses that she is able to manage herself; otherwise separation is to be effected between them."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): રવ્હ બિન અબ્દુર્રહીમ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને આયત: وَ مَنْ قُدِرَ عَلَیْهِ رِزْقُهُ فَلْیُنْفِقْ مِمَّا آتاهُ اللهُ [અને જેની રોજી તંગ કરવામાં આવી હોય તેણે અલ્લાહે તેને જે આપ્યું છે તેમાંથી ખર્ચ કરવો] વિશે પૂછ્યું. તેમણે ફરમાવ્યું: "પુરુષે સ્ત્રીને એટલો નફકો અને ખર્ચ આપવો જોઇએ કે તે પોતાનું ગુજરાન ચલાવી શકે, નહીં તો બંને વચ્ચે જુદાઈ પાડી દેવામાં આવે."

#2 آنان که امکانات وسیعی دارند، باید [برای زنان شیرده] از امکانات وسیع خود انفاق کنند و آن‌ها که تنگدست اند، از آنچه که خدا… Those of ample means should spend [on nursing mothers] from their ample means, and those whose provision is restricted should spend from what Allah has given them જેઓ પાસે વિશાળ સાધનો છે તેમણે પોતાના વિશાળ સાધનોમાંથી ખર્ચ કરવો જોઈએ, અને જેઓ તંગદસ્ત છે તેઓ અલ્લાહે જે આપ્યું છે તેમાંથી ખર્ચ કરે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الرَّجُلِ الْمُوسِرِ یَتَّخِذُ الثِّیَابَ الْکَثِیرَهًَْ الْجِیَادَ وَ الطَّیَالِسَهًَْ وَ الْقُمُصَ الْکَثِیرَهًَْ یَصُونُ بَعْضُهَا بَعْضاً یَتَجَمَّلُ بِهَا أَیَکُونُ مُسْرِفاً قَالَ لَا لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ لِیُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ.

امام صادق (علیه السلام)- از امام (علیه السلام) درباره‌ی مردی که مالدار است، و تجمّل دارد، و لباس‌های بسیار، جبّه‌ها و طیلسان‌ها و قمیص‌ها می‌پوشد و بدان‌ها خود را می‌آراید، پرسیده شد: «آیا این مرد مسرف است»؟ فرمود: لِیُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ.

Imam Sadiq (peace be upon him): The Imam (peace be upon him) was asked about a man who is wealthy, has adornment, and wears many garments, jubbas, tayalisa [shoulder-mantles] and qamis [shirts], and adorns himself with them: "Is this man extravagant?" He said: لِیُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ [Let him who has abundance spend out of his abundance].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)ને એવા માણસ વિશે પૂછવામાં આવ્યું જે માલદાર છે, અને શણગાર રાખે છે, અને ઘણા કપડાં, જુબ્બા અને તયલસાન [ખભા પરની ચાદરો] અને કમીસ [કુર્તા] પહેરે છે અને તેનાથી પોતાને શણગારે છે: "શું આ માણસ ઇસરાફ [ઉડાઉપણું] કરનાર છે?" તેમણે ફરમાવ્યું: لِیُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ [જેની પાસે ગુંજાયશ છે તે પોતાની ગુંજાયશ પ્રમાણે ખર્ચ કરે].

#3 آنان که امکانات وسیعی دارند، باید [برای زنان شیرده] از امکانات وسیع خود انفاق کنند و آن‌ها که تنگدست اند، از آنچه که خدا… Those of ample means should spend [on nursing mothers] from their ample means, and those whose provision is restricted should spend from what Allah has given them જેઓ પાસે વિશાળ સાધનો છે તેમણે પોતાના વિશાળ સાધનોમાંથી ખર્ચ કરવો જોઈએ, અને જેઓ તંગદસ્ત છે તેઓ અલ્લાહે જે આપ્યું છે તેમાંથી ખર્ચ કરે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَنْ رَجُلًا سَأَلَهُ فَقَالَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) هَلْ یُعَدُّ مِنَ السَّرَفِ أَنْ یَتَّخِذَ الرَّجُلُ لِبَاساً کَثِیرَهًًْ فَیَتَجَمَّلَ بِهَا وَ یَصُونَ بَعْضَهَا بِبَعْضٍ فَقَالَ لَا لَیْسَ هَذَا مِنْ سَرَفٍ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ لِیُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ.

امام صادق (علیه السلام)- مردی از امام (علیه السلام) سؤال کرد و گفت: «ای پسر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! آیا این از اسراف محسوب می‌شود که شخصی لباس‌های زیادی بگیرد و با آن‌ها زینت کند و بعضی از آن‌ها را به کمک برخی دیگر از لکه‌دارشدن حفظ کند [و دائماً لباس‌هایش را عوض کند]؟». فرمود: «نه؛ این از اسراف محسوب نمی‌شود. زیرا خداوند عزّوجلّ می‌فرماید: لِیُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ».

Imam Sadiq (peace be upon him): A man asked the Imam (peace be upon him) and said: "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Is it counted as extravagance for someone to obtain many garments and adorn himself with them and protect some of them from staining by means of the others [and continually change his clothes]?" He said: "No; this is not counted as extravagance, because Allah the Mighty and Majestic says: لِیُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ [Let him who has abundance spend out of his abundance]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): એક માણસે ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)ને સવાલ કર્યો અને કહ્યું: "હે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના પુત્ર! શું આ ઇસરાફ [ઉડાઉપણું]માં ગણાય કે વ્યક્તિ ઘણા કપડાં લે અને તેનાથી શણગાર કરે અને કેટલાકને બીજા કપડાંની મદદથી ડાઘ પડવાથી બચાવે [અને સતત પોતાના કપડાં બદલતો રહે]?" તેમણે ફરમાવ્યું: "ના; આ ઇસરાફમાં ગણાતું નથી. કારણ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: لِیُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ [જેની પાસે ગુંજાયશ છે તે પોતાની ગુંજાયશ પ્રમાણે ખર્ચ કરે]."

#4 آنان که امکانات وسیعی دارند، باید [برای زنان شیرده] از امکانات وسیع خود انفاق کنند و آن‌ها که تنگدست اند، از آنچه که خدا… Those of ample means should spend [on nursing mothers] from their ample means, and those whose provision is restricted should spend from what Allah has given them જેઓ પાસે વિશાળ સાધનો છે તેમણે પોતાના વિશાળ સાધનોમાંથી ખર્ચ કરવો જોઈએ, અને જેઓ તંગદસ્ત છે તેઓ અલ્લાહે જે આપ્યું છે તેમાંથી ખર્ચ કરે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُعَاوِیَهًَْ‌بْنِ‌وَهْبٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) الرَّجُلُ یَکُونُ قَدْ غَنِیَ دَهْرَهُ وَ لَهُ مَالٌ وَ هَیْئَهًٌْ فِی لِبَاسِهِ وَ نَخْوَهًٌْ ثُمَّ یَذْهَبُ مَالُهُ وَ یَتَغَیَّرُ حَالُهُ فَیَکْرَهُ أَنْ یَشْمَتَ بِهِ عَدُوُّهُ فَیَتَکَلَّفُ مَا یَتَهَیَّأُ بِهِ قَالَ لِیُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ وَ مَنْ قُدِرَ عَلَیْهِ رِزْقُهُ فَلْیُنْفِقْ مِمَّا آتاهُ اللهُ عَلَی قَدْرِ حَالِه.

امام صادق (علیه السلام)- معاویهًْ‌بن‌وهب گوید: به امام صادق (علیه السلام) گفتم: «گاهی انسان در قسمتی از عمرش ثروتمند است و لباس و سر و وضع او اعیانی است بعداً ثروتش از دست می‌رود و وضعش عوض می‌گردد و از شماتت دشمن رنج می‌برد، برای خرید لباس که خود را بیاراید خویشتن را به مشقّت می‌افکند امّا جایز است این آیه را تلاوت فرمود: لِیُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ وَ مَنْ قُدِرَ عَلَیْهِ رِزْقُهُ فَلْیُنْفِقْ مِمَّا آتاهُ اللهُ.

Imam Sadiq (peace be upon him): Muawiyah ibn Wahb said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "Sometimes a person is wealthy during part of his life and his clothing, appearance and bearing are aristocratic; later his wealth is lost and his condition changes, and he suffers from the gloating of his enemy, so he puts himself to hardship to buy clothing with which to adorn himself — is this permissible?" He recited this verse: لِیُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ وَ مَنْ قُدِرَ عَلَیْهِ رِزْقُهُ فَلْیُنْفِقْ مِمَّا آتاهُ اللهُ [Let him who has abundance spend out of his abundance, and whoever has his means of subsistence straitened to him, let him spend out of that which Allah has given him].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુઆવિયા બિન વહબ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "ક્યારેક માણસ પોતાની ઉંમરના એક ભાગમાં ધનવાન હોય છે અને તેના કપડાં અને દેખાવ ઉચ્ચ કક્ષાના હોય છે, પછી તેની સંપત્તિ જતી રહે છે અને તેની હાલત બદલાઈ જાય છે અને દુશ્મનની ટીકાથી તકલીફ પામે છે, પોતાને શણગારવા માટે કપડાં ખરીદવા પોતાની જાતને મુશ્કેલીમાં નાખે છે — પરંતુ શું આ જાઇઝ છે?" તેમણે આ આયત તિલાવત ફરમાવી: لِیُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ وَ مَنْ قُدِرَ عَلَیْهِ رِزْقُهُ فَلْیُنْفِقْ مِمَّا آتاهُ اللهُ [જેની પાસે ગુંજાયશ છે તે પોતાની ગુંજાયશ પ્રમાણે ખર્ચ કરે, અને જેની રોજી તંગ કરવામાં આવી હોય તેણે અલ્લાહે તેને જે આપ્યું છે તેમાંથી ખર્ચ કરે].

#5 خداوند هیچ‌کس را جز به مقدار توانایی که به او داده تکلیف نمی‌کند Allah does not burden any soul beyond what He has given it અલ્લાહ કોઈને પણ તેની શક્તિથી વધારે તકલીફ નથી આપતો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَبْدِ الْأَعْلَی قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) أَصْلَحَکَ اللَّهُ هَلْ جُعِلَ فِی النَّاسِ أَدَاهًٌْ یَنَالُونَ بِهَا الْمَعْرِفَهًَْ قَالَ فَقَالَ لَا قُلْتُ فَهَلْ کُلِّفُوا الْمَعْرِفَهًَْ قَالَ لَا عَلَی اللَّهِ الْبَیَانُ لا یُکَلِّفُ اللهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها وَ لا یُکَلِّفُ اللهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها.

امام صادق (علیه السلام)- عبدالأعلی گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: «آیا در مردم ابزاری نهاده شده است که به‌وسیله‌ی آن درک معرفت کنند»؟ فرمود: «نه»، گفتم: «تکلیف به تحصیل معرفت دارند»؟ فرمود: «نه، خدا باید بیان کند، خداوند هیچ کس را جز به مقدار توانایی که به او داده تکلیف نمی‌کند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abd al-A'la said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "May Allah keep you well, has an instrument been placed in people by which they may attain ma'rifah (knowledge/recognition)?" He said: "No." I said: "Are they charged with acquiring ma'rifah?" He said: "No, it is upon Allah to make it clear. Allah does not burden any soul except to the extent of the capacity He has given it."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ આઅલા કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "શું લોકોમાં એવું કોઈ સાધન રાખવામાં આવ્યું છે જેના દ્વારા તેઓ મઅરેફત (ઓળખ) પ્રાપ્ત કરે?" આપે ફરમાવ્યું: "ના." મેં કહ્યું: "શું તેઓ મઅરેફત મેળવવાનો હુકમ ધરાવે છે?" આપે ફરમાવ્યું: "ના, અલ્લાહે બયાન કરવું જોઈએ; અલ્લાહ કોઈપણ વ્યક્તિ પર તેની આપેલી શક્તિની હદ સિવાય તકલીફ નાખતો નથી."

#6 خداوند هیچ‌کس را جز به مقدار توانایی که به او داده تکلیف نمی‌کند Allah does not burden any soul beyond what He has given it અલ્લાહ કોઈને પણ તેની શક્તિથી વધારે તકલીફ નથી આપતો

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌الْحَسَنِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ کانَ بَیْنَ ذلِکَ قَواماً قَالَ الْقَوَامُ هُوَ الْمَعْرُوفُ عَلَی الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَ عَلَی الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ مَتاعاً بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَی الْمُحْسِنِینَ عَلَی قَدْرِ عِیَالِهِ وَ مَئُونَتِهِمُ الَّتِی هِیَ صَلَاحٌ لَهُ وَ لَهُمْ وَ لا یُکَلِّفُ اللهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها.

امام کاظم (علیه السلام)- وَ کانَ بَیْنَ ذلِکَ قَواماً ( فرقان/۶۷ )؛ قوام یعنی کار نیک (کمک به دیگران)، توانگر به‌اندازه‌ی توانایی خود و تنگدست به‌اندازه‌ی توانایی خود [کمک کند]، همچنین هزینه‌کردن بر عائله و فراهم‌آوردن روزی (و امکانات زندگی) ایشان، به قدری که برای خود او و آنان شایسته و مناسب است؛ وَ لا یُکَلِّفُ اللهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها.

Imam Kazim (peace be upon him): وَ کانَ بَیْنَ ذلِکَ قَواماً [and (they) are between that, moderate] (Furqan/67); qawam means good conduct (helping others) — the well-off should [help] according to his capacity and the straitened one according to his capacity, and likewise spending on one's family and providing their sustenance (and means of life) to the extent that is fitting and proper for him and for them; وَ لا یُکَلِّفُ اللهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها [And Allah does not burden any soul except to the extent of what He has given it].

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): وَ کانَ بَیْنَ ذلِکَ قَواماً [અને તે બંને વચ્ચે મધ્યમ માર્ગે] (ફુરકાન/૬૭); કવામ એટલે નેક કાર્ય (બીજાઓની મદદ), ધનવાન પોતાની શક્તિ મુજબ અને તંગદસ્ત પોતાની શક્તિ મુજબ [મદદ કરે], તેમજ પોતાના કુટુંબ પર ખર્ચ કરવો અને તેમની રોજી (અને જીવનની સુવિધાઓ) એટલા પ્રમાણમાં પૂરી પાડવી જે તેના પોતાના અને તેમના માટે યોગ્ય અને મુનાસિબ હોય; وَ لا یُکَلِّفُ اللهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها [અને અલ્લાહ કોઈપણ વ્યક્તિ પર તેને આપેલી શક્તિ સિવાય તકલીફ નાખતો નથી].

#7 خداوند هیچ‌کس را جز به مقدار توانایی که به او داده تکلیف نمی‌کند Allah does not burden any soul beyond what He has given it અલ્લાહ કોઈને પણ તેની શક્તિથી વધારે તકલીફ નથી આપતો

الهادی (علیه السلام) Imam Hadi (peace be upon him) ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ)

رِسَالَتُهُ (علیه السلام) فِی الرَّدِّ عَلَی أَهْلِ الْجَبْرِ وَ التَّفْوِیضِ وَ إِثْبَاتِ الْعَدْلِ وَ الْمَنْزِلَهًْ بَیْنَ الْمَنْزِلَتَیْنِ ... دَعَا اللَّهُ الْإِنْسَانَ إِلَی اتِّبَاعِ أَمْرِهِ وَ إِلَی طَاعَتِهِ بِتَفْضِیلِهِ إِیَّاهُ بِاسْتِوَاءِ الْخَلْقِ وَ کَمَالِ النُّطْقِ وَ الْمَعْرِفَهًْ بَعْدَ أَنْ مَلَّکَهُمْ اسْتِطَاعَهًَْ مَا کَانَ تَعَبَّدَهُمْ بِهِ بِقَوْلِهِ فَاتَّقُوا اللهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَ اسْمَعُوا وَ أَطِیعُوا وَ قَوْلِهِ لا یُکَلِّفُ اللهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها وَ قَوْلِهِ لا یُکَلِّفُ اللهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها وَ فِی آیَاتٍ کَثِیرَهًْ فَإِذَا سَلَبَ مِنَ الْعَبْدِ حَاسَّهًْ مِنْ حَوَاسِّهِ رَفَعَ الْعَمَلَ عَنْهُ بِحَاسَّتِهِ کَقَوْلِهِ لَیْسَ عَلَی الْأَعْمی حَرَجٌ وَ لا عَلَی الْأَعْرَجِ حَرَجٌ الْآیَهًَْ فَقَدْ رَفَعَ عَنْ کُلِّ مَنْ کَانَ بِهَذِهِ الصِّفَهًْ الْجِهَادَ وَ جَمِیعَ الْأَعْمَالِ الَّتِی لَا یَقُومُ بِهَا وَ کَذَلِکَ أَوْجَبَ عَلَی ذِی الْیَسَارِ الْحَجَّ وَ الزَّکَاهًَْ لِمَا مَلَّکَهُ مِنِ اسْتِطَاعَهًْ ذَلِکَ وَ لَمْ یُوجِبْ عَلَی الْفَقِیرِ الزَّکَاهًَْ وَ الْحَجَّ قَوْلُهُ وَ لِلهِ عَلَی النَّاسِ حِجُّ الْبَیْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَیْهِ سَبِیلًا وَ قَوْلُهُ فِی الظِّهَارِ وَ الَّذِینَ یُظاهِرُونَ مِنْ نِسائِهِمْ ثُمَّ یَعُودُونَ لِما قالُوا فَتَحْرِیرُ رَقَبَةٍ إِلَی قَوْلِهِ فَمَنْ لَمْ یَسْتَطِعْ فَإِطْعامُ سِتِّینَ مِسْکِیناً کُلُّ ذَلِکَ دَلِیلٌ عَلَی أَنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی لَمْ یُکَلِّفْ عِبَادَهُ إِلَّا مَا مَلَّکَهُمْ اسْتِطَاعَتَهُ بِقُوَّهًْ الْعَمَلِ بِهِ وَ نَهَاهُمْ عَنْ مِثْلِ ذَلِکَ فَهَذِهِ صِحَّهًُْ الْخِلْقَهًْ.

امام هادی (علیه السلام)- نامه آن حضرت (علیه السلام) در انکار و ردّ مذهب جبر و تفویض و اثبات «عدل» و معنی «جایگاه و مرتبه میان جبر و تفویض ... از این‌رو خداوند انسان را به پیروی اوامر و اطاعت خود دعوت کرده که به او خلقت مستقیم، نطق کامل و قدرت تشخیص داده، پس از آنکه نیروی انجام تکلیف عطا کرده، فرموده: پس تا می‌توانید تقوای الهی پیشه کنید و گوش دهید و اطاعت نمایید. ( تغابن/۱۶ ) و فرمود: خداوند هیچ‌کس را، جز به‌اندازه‌ی تواناییش، تکلیف نمی‌کند. ( بقره/۲۸۶ ) و فرمود: لا یُکَلِّفُ اللهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها و آیات بسیار دیگر، و اگر خدا یکی از حس‌های بنده را بگیرد تکلیف مربوط به آن حس را از او برمی‌دارد، و لذا فرموده: بر نابینا و لنگ و بیمار گناهی نیست [اگر در میدان جهاد شرکت نکنند] و هرکس خدا و رسولش را اطاعت نماید، او را در باغ‌های [از بهشت] وارد می‌کند که نهرها از زیر [درختانش] جاری است و آن کس که سرپیچی کند، او را به عذاب دردناکی گرفتار می‌سازد!. ( فتح/۱۷ ) از هرکس در این شرایط باشد جهاد و کلّیه‌ی وظایفی را که از انجامش عاجز است برداشته و همچنین حج و زکات را بر آنکه مال و استطاعتش داده واجب کرده و از فقیر نخواسته، فرموده: و برای خدا بر مردم است که آهنگ خانه‌ی [او] کنند، آن‌ها که توانایی رفتن به‌سوی آن دارند. ( آل عمران/۹۷ ) و درباره‌ی «ظهار» فرمود: کسانی که همسران خود را «ظِهار» می‌کنند، سپس از گفته خود بازمی‌گردند، باید پیش از آمیزش جنسی با هم، برده‌ای را آزاد کنند این دستوری است که به آن اندرز داده می‌شوید و خداوند به آنچه انجام می‌دهید آگاه است! و کسی که توانایی [آزادکردن برده‌ای] نداشته باشد، دو ماه پیاپی قبل از آمیزش روزه بگیرد و کسی که این را هم نتواند، شصت مسکین را اطعام کند. ( مجادله/۴۳ ) این‌ها همه دلیل است که خداوند تبارک‌وتعالی از بندگان تکلیفی ما زاد بر قدرتی که به آن‌ها داده نخواسته، و نهی و منع او هم به همین منوال است، این معنای «تندرستی و سلامت خلقت» است.

Imam Hadi (peace be upon him): His letter (peace be upon him) refuting the doctrines of jabr (predestination) and tafwid (delegation), and establishing 'adl (divine justice) and the meaning of 'the station between the two stations' ... Therefore Allah called man to follow His commands and to obey Him, having favoured him with an upright creation, perfect speech and the power of discernment; after granting him the ability to perform what is enjoined upon him, He said: "So keep your duty to Allah as much as you are able, and hear and obey." (Taghabun/16) And He said: "Allah does not burden any soul except to the extent of its capacity." (Baqarah/286) And He said: لا یُکَلِّفُ اللهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها [Allah does not burden any soul except to the extent of what He has given it], and many other verses. And if Allah takes away one of the servant's senses, He lifts from him the obligation connected to that sense; therefore He said: "There is no blame on the blind, the lame or the sick [if they do not take part in the battlefield of jihad], and whoever obeys Allah and His Messenger, He will admit him into gardens [of Paradise] beneath which rivers flow, and whoever turns away, He will punish him with a painful punishment!" (Fath/17). From anyone in this condition He has lifted jihad and all the duties he is incapable of performing; and likewise He has made hajj and zakat obligatory upon the one He has given wealth and capacity, and has not demanded it from the poor. He said: "And [the pilgrimage to] the House is a duty owed to Allah by those people who are able to make the way to it." (Al Imran/97) And regarding zihar He said: "Those who put away their wives by zihar and then wish to go back on what they said, [must] free a slave — this is what you are exhorted to, and Allah is aware of what you do! — and whoever is unable [to free a slave] shall fast two consecutive months before touching one another, and whoever is unable to do this shall feed sixty poor people." (Mujadilah/43) All these are proof that Allah, the Blessed and Exalted, has not required from His servants any obligation beyond the capacity He has given them, and His prohibitions likewise. This is the meaning of "soundness and wholesomeness of creation."

ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ): આપ (અલયહિસ્સલામ)નો પત્ર જબર અને તફવીઝના મઝહબનો ઇન્કાર અને રદ કરવા તથા 'અદલ' અને 'જબર અને તફવીઝ વચ્ચેના મુકામ અને દરજ્જા'નો અર્થ સાબિત કરવા વિષે ... આથી અલ્લાહે ઇન્સાનને પોતાના આદેશોના પાલન અને પોતાની ઇતાઅત તરફ બોલાવ્યો છે, કારણ કે તેણે તેને સીધી ખિલ્કત, પૂર્ણ વાણી અને પારખવાની શક્તિ આપી છે, અને તકલીફ અદા કરવાની તાકાત આપ્યા પછી ફરમાવ્યું: "તો જ્યાં સુધી શક્ય હોય અલ્લાહની તકવા અખ્તિયાર કરો અને સાંભળો અને ઇતાઅત કરો." (તગાબુન/૧૬) અને ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ કોઈપણ વ્યક્તિ પર તેની શક્તિની હદ સિવાય તકલીફ નાખતો નથી." (બકરહ/૨૮૬) અને ફરમાવ્યું: لا یُکَلِّفُ اللهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها [અલ્લાહ કોઈપણ વ્યક્તિ પર તેને આપેલી શક્તિ સિવાય તકલીફ નાખતો નથી], અને બીજી ઘણી આયતો. અને જો અલ્લાહ બંદાની કોઈ એક હિસ (ઇન્દ્રિય) લઈ લે તો તે હિસ સાથે સંબંધિત તકલીફ તેની પરથી ઉઠાવી લે છે, અને એટલા માટે ફરમાવ્યું: "અંધ, લંગડા અને બિમાર પર કોઈ ગુનાહ નથી [જો તેઓ જિહાદના મેદાનમાં ભાગ ન લે], અને જે અલ્લાહ અને તેના રસૂલની ઇતાઅત કરે, અલ્લાહ તેને [જન્નતના] બાગોમાં દાખલ કરશે જેમની નીચેથી નહેરો વહે છે, અને જે નાફરમાની કરે, અલ્લાહ તેને દર્દનાક અઝાબમાં પકડશે!" (ફત્હ/૧૭). આવી સ્થિતિમાં જે પણ હોય, તેની પરથી જિહાદ અને તે તમામ ફરજો જે અદા કરવામાં તે અસમર્થ છે, ઉઠાવી લેવામાં આવી છે, અને એ જ રીતે હજ અને ઝકાત તેના પર વાજિબ કરી છે જેને માલ અને ઇસ્તિતાઅત આપી છે અને ફકીર પાસેથી માંગી નથી, ફરમાવ્યું: "અને અલ્લાહ માટે લોકો પર છે કે તેઓ [તેના] ઘરનો કસદ કરે, જેમને તેની તરફ જવાની શક્તિ હોય." (આલે ઇમરાન/૯૭) અને 'ઝિહાર' વિષે ફરમાવ્યું: "જે લોકો પોતાની પત્નીઓ સાથે 'ઝિહાર' કરે છે, પછી પોતે કહેલી વાતથી પાછા ફરે છે, તેમણે એકબીજા સાથે જિન્સી સંબંધ પહેલા એક ગુલામ આઝાદ કરવો જોઈએ — આ એવો આદેશ છે જેની તમને નસીહત કરવામાં આવે છે, અને અલ્લાહ તમારા કાર્યોથી વાકિફ છે! અને જેની પાસે [ગુલામ આઝાદ કરવાની] શક્તિ ન હોય, તે સંબંધ પહેલાં બે મહિના સતત રોઝા રાખે, અને જે આ પણ ન કરી શકે, તે સાઠ મિસ્કીનોને ખવડાવે." (મુજાદિલહ/૪૩) આ બધું દલીલ છે કે અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ બંદાઓ પાસેથી તેમને આપેલી શક્તિથી વધારે કોઈ તકલીફ માંગી નથી, અને તેની મનાઈ અને રોકવાનું પણ આ જ પ્રમાણે છે, આ 'ખિલ્કતની તંદુરસ્તી અને સલામતી'નો અર્થ છે.